Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
26/4/2010

To νέο παιχνίδι της Goldman κατά της Ελλάδας!

Δευτέρα, 26 Απριλίου, www.sofokleous10.gr

«Όσοι επενδύουν στη χρεοκοπία της Ελλάδας θα χάσουν τα χρήματά τους», προειδοποίησε τους κερδοσκόπους ο Γ. Παπακωνσταντίνου, στο περιθώριο της Ετήσιας Συνόδου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Μόνο που οι… πρυτάνεις της υποτιμητικής κερδοσκοπίας, στο στρατηγείο της Goldman Sachs, βρίσκονται ήδη ένα βήμα μπροστά από τον υπουργό Οικονομικών και μάλλον θα γελάνε με τέτοιες προειδοποιήσεις.

Από την περασμένη εβδομάδα, αμέσως μόλις έγινε σαφές ότι η Ελλάδα προσφεύγει στο διεθνή μηχανισμό στήριξης από το ΔΝΤ και τις χώρες της Ευρωζώνης, η Goldman Sachs, με την αγαστή συμπαράσταση των Financial Times, φρόντισε να διακινήσει το επόμενο «μαύρο» σενάριο για την Ελλάδα, που ήδη ανταμείβει πλούσια όσους επιμένουν στη γνωστή στρατηγική «long CDS, short equity».

Δηλαδή διατηρούν θέσεις στα συμβόλαια ασφάλισης πιστωτικού κινδύνου και παράλληλα σορτάρουν τα ελληνικά ομόλογα –φήμες που κάνουν συνεχώς το γύρο της αγοράς τους τελευταίους μήνες αναφέρουν ότι η Goldman ακολουθεί αυτή τη στρατηγική για την Ελλάδα: η ίδια διατηρεί τεράστιες θέσεις σε CDS και την ίδια ώρα φιλικά της hedge funds σορτάρουν άγρια τα ομόλογα.
Όσο και αν φαίνεται περίεργο στους μη γνωρίζοντες τις λειτουργίες των αγορών, τα CDS έχουν γίνει πλέον ακόμη πιο ελκυστικά μετά την προσφυγή της Ελλάδας στο ΔΝΤ, παρότι υποτίθεται ότι αυτό έγινε ακριβώς για να αποσοβηθεί οριστικά ο κίνδυνος χρεοκοπίας της χώρας. Μετά την αναγγελία της προσφυγής, τα πενταετή CDS εκτινάχθηκαν από τις 485,7 στις 638,9 μονάδες βάσης, αφήνοντας υπεραξίες δισεκατομμυρίων στους κατόχους τους (μεταξύ των οποίων η Goldman….

CDS: Πληρώνουν και σε αναδιάρθρωση!

Τι έχει συμβεί; Πολύ απλά, όπως λένε έμπειρα στελέχη της αγοράς, τα CDS δεν πληρώνουν τους κατόχους τους μόνο σε περίπτωση στάσης πληρωμών, αλλά σε οποιοδήποτε «πιστωτικό γεγονός» (“credit event”. Και ως πιστωτικό γεγονός θεωρείται σε αυτή την περίπτωση και η αναδιάρθρωση χρέους, ακόμη και σε εθελοντική βάση.

Αυτό ακριβώς το σενάριο άρχισε να διακινεί η Goldman αμέσως μετά την ελληνική προσφυγή στο διεθνή μηχανισμό, γελοιοποιώντας τον Γ. Παπακωνσταντίνου και τις προειδοποιήσεις του σε όσους ποντάρουν στη χρεοκοπία, αφού εξ αντικειμένου είναι κενές περιεχομένου:
Ο κορυφαίος οικονομολόγος της Goldman για την Ευρώπη, Έρικ Νίλσεν, δήλωσε την περασμένη εβδομάδα, σχεδόν την ίδια ώρα που το σενάριο αυτό έφθανε στις στήλες των “Financial Times”, ότι μέσα στους επόμενους μήνες είναι πιθανό η Ελλάδα να θελήσει να διαπραγματευθεί σε εθελοντική βάση με τους κατόχους των ομολόγων της μια αναδιάρθρωση του χρέους, πριν αυτό αυξηθεί ακόμη περισσότερο τον επόμενο χρόνο (λεπτομέρεια: την ημέρα που θα αναλάμβανε τέτοια πρωτοβουλία ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών, οι κάτοχοι CDS θα κέρδιζαν το… τζάκποτ).

Όπως ανέφερε ο Νίλσεν σε ένα σημείωμα προς τους πελάτες της Goldman, αυτή η επαναδιαπραγμάτευση του χρέους, σε συνδυασμό με τις εισροές από το διεθνή μηχανισμό στήριξης, θα αντιμετώπιζαν το πρόβλημα των μεγάλων λήξεων της περιόδου 2011-2014. «Αυτό θεωρώ ότι είναι το καλύτερο σενάριο. Κάθε υστέρηση σε ό,τι αφορά τους όρους χρηματοδότησης της Ελλάδας, τις χρηματοδοτήσεις από το διεθνή μηχανισμό και στις πρωτοβουλίες μείωσης των βαρών από πληρωμές των επόμενων ετών θα κατέληγε σε δάκρυα», τόνισε ο Νίλσεν.

Ο Ντομινίκ Στρος Καν διέψευσε ότι βρίσκεται στο τραπέζι των συζητήσεων ΔΝΤ – ελληνικής κυβέρνησης η αναδιάρθρωση του χρέους, ενώ στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκε και ο κ. Παπακωνσταντίνου, διαψεύδοντας κατηγορηματικά το σενάριο. Άλλοι οικονομικοί αναλυτές σπεύδουν, παρά ταύτα, να προτείνουν ήδη και τις δικές τους ιδέες για τη μέθοδο αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους.

Μέθοδος Γιέλτσιν;
Ο Πολ Μάρσον, κορυφαίος επενδυτικός σύμβουλος της Lombard Odier Private Bank, πρότεινε μια διαδικασία μετοχοποίησης χρεών, όπου η ελληνική κυβέρνηση θα εκδώσει μαζικά μετοχές κρατικών επιχειρήσεων και οργανισμών και θα τις προσφέρει σε κατόχους ομολόγων σε αντάλλαγμα για την ακύρωση των τίτλων τους. Θα έλεγε κανείς, ότι ο κ. Παπακωνσταντίνου κατά μία έννοια έριξε νερό στο μύλο τέτοιων σεναρίων, δηλώνοντας από την Ουάσιγκτον, ότι το Δημόσιο διαθέτει ακίνητη περιουσία που η αξία της αποτιμάται σε 100 δις. ευρώ και μπορεί να αξιοποιηθεί για τη μείωση του χρέους.

Όπως τόνισε ο Μάρσον, τράπεζες όπως η Goldman Sachs (πάλι η Goldman στην εξίσωση…) θα έπεφταν η μια πάνω στην άλλη για να προλάβουν να αναλάβουν τέτοιες δουλειές, που παραπέμπουν βέβαια σε βίαιη καταλήστευση του πλούτου μιας χώρας, κατά τα πρότυπα της αλήστου μνήμης προσπάθειας του τότε Ρώσου προέδρου Γιέλτσιν, να προσφέρει κρατικές εταιρείες έναντι των ρωσικών χρεών, που κατέληξε σε ένα απέραντο πλιατσικολόγημα της ρωσικής κρατικής περιουσίας.

Το ευτυχές για την Goldman Sachs είναι, ότι αν επαληθευθούν αυτά τα σενάρια θα αντλήσει πακτωλό κερδών για άλλη μια φορά από… τη δυστυχία των άλλων, όπως ακριβώς θησαύρισε από την κατάρρευση της αγοράς των στεγαστικών δανείων υψηλού κινδύνου στις ΗΠΑ: το πρώτο τζάκποτ θα έλθει από τα CDS που θα πρέπει να πληρωθούν, σε περίπτωση επαναδιαπραγμάτευσης του ελληνικού χρέους, ενώ το δεύτερο θα έλθει αν μια κυβέρνηση με μειωμένα εθνικά αντανακλαστικά υποκύψει στην πίεση για ρύθμιση χρεών με πλιάτσικο στη δημόσια περιουσία.

Πάντως, η Goldman Sachs θα μπορεί πλέον, αν επιβεβαιωθούν αυτά τα σενάρια, να πανηγυρίσει για την κερδοφόρα επιβεβαίωση μιας μακράς στρατηγικής αποκόμισης τεράστιων κερδών στην Ελλάδα: από τα swaps του 2001, που επέτρεψαν στην κυβέρνηση Σημίτη να «μακιγιάρει» τα στατιστικά στοιχεία για την είσοδο στην ΟΝΕ, και σήμερα εξελίσσονται σε τοξικές βόμβες μεγατόνων, «παρκαρισμένες» στο χαρτοφυλάκιο μεγάλης ελληνικής τράπεζας, μέχρι τον ολέθριο συμβουλευτικό της ρόλο τους πρώτους μήνες της διακυβέρνησης από τον Γ. Παπανδρέου, η Goldman μπορεί να υπερηφανεύεται ότι συνέβαλε σε μια από τις πιο επικερδείς… χρεοκοπίες κρατών των τελευταίων δεκαετιών.


readers  1157


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Τετάρτη 18 Οκτωβρίου 2017 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι
Στην αόριστη αγάπη για την ανθρωπότητα, αγαπάς σχεδόν πάντα μονάχα τον εαυτό σου.


Τα σχόλια σας...
ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, Η ΙΣΠΑΝΙΑ;10/10/2017 Παπαχριστοδούλου Μαρίνα
Έχω και εγώ σοβαρές επιφυλάξεις για το άρθρο αυτό. Δεν είναι ακριβώς τα ζητήματα που βάζει ο Ορέστης που με απασχολούν, ούτε ξέρω να πω αν είναι καλύτερα αυτή την περίοδο να ζήσει η Καταλονία μακριά ή μέσα στην Ισπανία. Είναι το γεγονός ότι τόσο Régis de Castelnau όσο και ο Μπελαντής (λιγότερο) οι οποίοι και προφανώς έχουν καταλήξει ότι η Καταλονία πρέπει να μείνει στην αγκαλιά της κραταιής Ισπανίας ή καλύτερα είναι ενάντια στις αποσχιστικές τάσεις, αντιμετωπίζουν το θέμα με απίστευτη μονομέρεια. Μάλιστα στο άρθρο του Castelnau μπορώ να πω ότι διακρίνω μια υποτιμητική, σχεδόν ρατσιστική αντίληψη προς τους νότιους και τους "αριστερούς", ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει σήμερα. Μου θύμισε κάτι από την ανωτερότητα των προηγμένων βόρειων ενάντια στους καθυστερημένους νότιους για να μην θυμηθώ την αποικιοκρατία κοκ. Αλλά οι κύριες επιφυλάξεις μου είναι τρεις: Πρώτον: κανένας από τους δύο δεν αναφέρεται στο όργιο αυταρχισμού και αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς από την κεντρική κυβέρνηση της Ισπανίας (και κατ΄ επέκταση στους σχετικούς χειρισμούς της ΕΕ) απέναντι στους Καταλανούς, στάση στην οποία κανένας προοδευτικός άνθρωπος και πολύ περισσότερο σχολιαστής δεν μπορεί να αγνοεί . Η άποψή μου, που νομίζω ότι είναι κεντρική θέση της Δράσης ότι «δεν θέλουμε τίποτα, ούτε το καλύτερο ούτε το χειρότερο για μας αν δεν συμμετέχουμε στην απόφασή του» και από αυτή την άποψη δεν είναι να συμφωνήσουμε ή να διαφωνήσουμε στο δικαίωμα των Καταλανών στην αυτοδιάθεση, αλλά να συμφωνήσουμε απόλυτα στο δικαίωμα τους να αποφασίζουν για την αυτοδιάθεση ή όχι. Τέλος διάβασα κάπου ότι τόσο η στάση της κυβέρνησης Ραχόι, όσο και της ΕΕ είναι για να διδάσκονται στα πανεπιστήμια, στις σχολές πολιτικών επιστημών ως παραδείγματα του τι πρέπει να κάνεις για να πετύχεις αυτό που δεν θέλεις. Το λέω εδώ για να σημειώσω ότι ΕΕ και Ραχόι αυτό ήθελαν και όχι δεν ήθελαν και αυτή τη διάσταση την δίνει ο Castelnau, όχι όμως με πολύ πειστικό τρόπο. Δεύτερον: Το γεγονός ότι υπάρχουν πλείστα όσα παραδείγματα που παραπέμπουν στην καταστροφική εξέλιξη αποσχιστικών κινημάτων (πχ Γιουγκοσλαβία , Ουκρανία ), δεν σημαίνει ότι εμείς συλλήβδην θα είμαστε κατά των αιτημάτων και κινημάτων αυτοδιάθεσης. Και στο κάτω-κάτω είναι δύο διαφορετικά ζητήματα. Ένα να επιλέξει ένας λαός πως θέλει να ζήσει, μέσα σε ποιο πλαίσιο. Δικαίωμα του αναφαίρετο. Και ένα δεύτερο να προσπαθήσει να εμποδίσει τις έξωθεν επεμβάσεις. Ανεδαφικό σήμερα; Μάλλον δύσκολο, αλλά δεν βλέπω και άλλο τρόπο. Ούτε είναι δικαιολογία ότι ο Κάρλας Πουτσντεμόν είναι συντηρητικός άρα δεν μπορούμε ως προοδευτικοί να συντασσόμαστε με το αίτημα του. Ένα αίτημα είναι αυθύπαρκτο και ως τέτοιο πρέπει να κρίνεται. Συνυπολογίζεις πολλούς παράγοντες για να πεις αν είσαι υπέρ ή κατά. Ποια συμφέροντα εξυπηρετεί κυρίως κλπ, και μετά ας το υποστηρίζει όποιος θέλει. Τρίτο: Υπάρχει μία πλευρά της πολιτικής ζωής στην Ισπανία που αποσιωπάται αν και σε αυτήν εδράζονται πολλά από τα κακώς κείμενα που παρακολουθούμε να συμβαίνει σε αυτήν την χώρα. Πρόκειται για το γεγονός ότι μια δικτατορία που κράτησε 39 ολόκληρα χρόνια καταλύθηκε χωρίς να ανοίξει μύτη, χωρίς να υπάρξει κανενός είδους αποχουντοποίηση. Όλοι έμειναν στη θέση τους και συνέχισαν να κάνουν τη δουλειά τους όπως την ήξεραν. Οι στρατιωτικοί στο στρατό, οι αστυνομικοί στην αστυνομία, οι παπάδες στην εκκλησία (μεγάλο στήριγμα της δικτατορίας και πολύ το απόλαυσε η εκκλησία αυτό) κοκ. Οι δικοί μας χουντικοί, που παρεμπιπτόντως φαντάζουν αγγελάκια μπροστά στους Ισπανούς, με κάποιον τρόπο έστω περιορισμένο τιμωρήθηκαν. Εκεί τίποτα. Μόλις τον τελευταίο καιρό γίνονται προσπάθειες να αντιμετωπιστεί το θέμα. Ακούγονται όλο και περισσότερες φωνές, γίνονται και κάποια πράγματα, όχι τόσο εξ αιτίας του παρελθόντος, αλλά εξ αιτίας της δράσης όλων αυτών σήμερα. Ως συνέπεια αυτού είναι φυσικό να υπάρχει τόσος αυταρχισμός εκεί. Φυσικό όσο και απαράδεκτο.
ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, Η ΙΣΠΑΝΙΑ;9/10/2017 Ορέστης Ηλίας
Από αυτούς που χαίρουν της συντροφικής εκτίμησης του Μπελαντή, κανένας δεν είπε ότι το καταλανικό εθνικό ζήτημα είναι σπόρος του σοσιαλιστικού μέλλοντος..(μακάρι να γίνει) Όμως, είναι κρίσιμο να συνεχιστεί η κοινωνική διάσταση του κινήματος απέναντι στην αμιγώς εθνική. Οι επιτροπές και συντονισμοί που στήθηκαν σε χώρους δουλειάς, γειτονιές και πανεπιστήμια για την διασφάλιση του δημοψηφίσματος είναι κύτταρα που κρίνουν στη συνέχεια το τι είδους ανεξαρτησία θέλουν "οι από κάτω", για να μην περιοριστεί όλο αυτό το κίνημα σε μια απλή αλλαγή σημαίας. Άρα, ας μην βιαζόμαστε στις αναλύσεις διότι το εθνικό μετατρέπεται πολλές φορές σε ταξικό. Παράδειγμα το Brexit, όλοι οι αναλυτές έγραφαν σεντόνια για τον εθνικισμό των Άγγλων και ότι εμπιστεύονται την πλούσια οικονομία τους γι' αυτό ψήφισαν έξοδο από την ΕΕ πριν ενάμισι χρόνο, όμως οι τελευταίες εκλογές (Ιούνιος 2017) έδειξαν στροφή προς τα αριστερά, πτώση των εκφραστών της νεοφιλελεύθερης πολιτικής και πλήρη εξαφάνιση των εθνικιστών. Είναι οι αγώνες των απλών καθημερινών ανθρώπων που μπορούν να μετατρέπουν ακόμα και "ψευτοδημοψηφίσματα" σε κρίση κυριαρχίας της παγκόσμιας οικονομικής και πολιτικής ελίτ. Και αυτό είναι κάτι που το θέλουμε όλοι όσοι βάζουμε τον εαυτό μας στους "από τα κάτω".
ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, Η ΙΣΠΑΝΙΑ;9/10/2017 Γιάννης Τσούτσιας
Δεν τα λέει μόνο ο Castelnau. Τα λέει π.χ. και ο Μπελαντής. Επισημαίνοντας μάλιστα, ότι "...μου προξενεί μεγάλη εντύπωση η εξής αντίφαση: πολιτικά και ιδεολογικά ρεύματα της Αριστεράς, στα οποία έχω συντροφική εκτίμηση αλλά διαφωνώ μαζί τους ιδεολογικά, που στην Ελλάδα ή αλλού αισθάνονται ρίγος ή ψυχική απώθηση, όταν εκφέρονται οι λέξεις «εθνικό ζήτημα», «πατρίδα» ή «εθνική ανεξαρτησία» (σε ένα έθνος-κράτος που υπάρχει εδώ και δύο αιώνες), αντιστρέφουν τελείως την οπτική τους, όταν πρόκειται για την καταλανική εθνότητα. Η μια εθνότητα (η δική μας) είναι αυτόχρημα καπιταλιστική, η άλλη φέρει τον σπόρο του σοσιαλιστικού μέλλοντος. Πόση λογική, πολιτική και θεωρητική συνοχή υπάρχει ανάμεσα στις δύο ταυτόχρονες αυτές τοποθετήσεις;" Όλο το άρθρο: pandiera.gr Για την υπόθεση της Καταλονίας -μια πολύ διαφορετική άποψη. Του Δημήτρη Μπελαντή. 9/10/2017


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Κάθε Τρίτη, από τις 20:30 μέχρι τις 22:00 το στέκι της Δράσης είναι ανοιχτό, ενώ παράλληλα, λειτουργεί και η δανειστική βιβλιοθήκη της "Δράσης"




   
© 2006 - 2017 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου