Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
29/6/2010

Μετά από 60 ημέρες, ο Χρ. Κορτζίδης σταματά την απεργία πείνας.

Ανοιχτή επιστολή στους πολίτες του Ελληνικού

Συμπολίτισσες και Συμπολίτες,

Ο αγώνας που κάνουμε είναι σημαντικός και βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή.

Παλεύουμε για το δήμο μας και ταυτόχρονα για όλη την αυτοδιοίκηση και το λαό μας.

Ως παράταξη, είτε από τη θέση της αντιπολίτευσης είτε από τη θέση της δημοτικής αρχής, πάντα προσπαθούμε να κάνουμε ότι μπορούμε καλύτερο για το δήμο μας και νομίζω ότι παρά τις αδυναμίες μας δίνουμε θετικά δείγματα γραφής.
Τώρα, στην ξεχωριστή περίοδο που ζούμε, ποιο είναι το χρέος μας;
Όταν βλέπουμε να εκδηλώνεται μια πρωτοφανής επίθεση στο λαό που επιδεινώνει ραγδαία τη ζωή του;
Όταν βλέπουμε ότι μέρος αυτής της επίθεσης είναι και ο Καλλικράτης που θα κάνει πολύ χειρότερη την ήδη άσχημη κατάσταση που υπάρχει στην τοπική αυτοδιοίκηση και θα έχει σοβαρότατες αρνητικές συνέπειες και στο δήμο μας;
Οφείλουμε να μπούμε μπροστά, τόσο αποφασιστικά όσο απαιτούν οι συνθήκες, και μαζί με όλους εσάς να υπερασπιστούμε όσα έχουμε κατακτήσει μέχρι τώρα, να διεκδικήσουμε ένα καλύτερο μέλλον.
Το οφείλουμε αυτό σε όσους πέρασαν πριν από μας και πρόσφεραν πολλά, το οφείλουμε επίσης στα παιδιά μας.
Για να είναι και αυτά περήφανα για μας όπως και εμείς είμαστε περήφανοι για τους πατεράδες και τις μανάδες μας.

Συμπολίτισσες και Συμπολίτες,

Οι δήμοι γενικά πάσχουν από πολλά προβλήματα.
Το ζητούμενο είναι να τα αντιμετωπίσουμε με τρόπο που να μας πάει μπροστά και όχι πίσω όπως κάνει ο Καλλικράτης.
Χρειάζονται οξυγόνο για να ανασάνουν οι δήμοι και ο Καλλικράτης τους πνίγει.
Το οξυγόνο είναι η λαϊκή συμμετοχή, το δικαίωμα των πολιτών να αποφασίζουν για το δήμο τους και όχι η επιβολή των αναγκαστικών συνενώσεων περιφρονώντας την γνώμη τους.
Το οξυγόνο είναι η απλή αναλογική στην εκλογή των δημοτικών συμβουλίων και όχι η διατήρηση του καλπονοθευτικού πλειοψηφικού συστήματος και η δημιουργία εμποδίων ακόμη και για να πάρει κανείς μέρος στις εκλογές.
Το φάρμακο για τη διαφθορά και την κακοδιαχείριση στους δήμους δεν είναι η δημιουργία μεγαλύτερων ούτε οι μηχανισμοί ελέγχου που κάθε φορά στήνει και ενισχύει μια κεντρική εξουσία διεφθαρμένη ως το μεδούλι, πρώτ’ απ’ όλα γιατί υπηρετεί τα συμφέροντα των λίγων και ισχυρών.
Οι δήμοι πρέπει να λογοδοτούν στο λαό και όχι στην τρόικα του ΔΝΤ, της ΕΕ και της ΕΚΤ.
Το οξυγόνο είναι η γενναία αύξηση των πόρων που διαχειρίζονται οι δήμοι και όχι το παραπέρα φτώχεμά τους, η εμπορευματοποίηση των υπηρεσιών τους, το χαράτσωμα των πολιτών.
Το οξυγόνο είναι η καλύτερη στελέχωση και αποτελεσματικότερη λειτουργία των υπηρεσιών τους και όχι το λιγότερο και χειρότερα αμειβόμενο προσωπικό.

Συμπολίτισσες και Συμπολίτες,

Ο αγώνας για το δήμο μας, για την αυτοδιοίκηση συνολικά, δεν είναι κάτι ξέχωρο, αντίθετα – και μόνο έτσι μπορεί να είναι νικηφόρος - είναι αναπόσπαστο κομμάτι του γενικότερου αγώνα του λαού μας για το μεροκάματο, τη σύνταξη, τις εργασιακές σχέσεις, την ολόπλευρη μόρφωση και υγεία, το λαϊκό πολιτισμό, για ελεύθερες παραλίες, για περισσότερους δημόσιους χώρους με περισσότερο πράσινο και τόσα άλλα.

Συμπολίτισσες και Συμπολίτες,

Για ένα τέτοιο αγώνα αξίζει να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις.
Αυτό προσπαθούμε να κάνουμε.
Όμως τώρα έχουμε φτάσει σε ένα σημείο όπου η συντριπτική πλειοψηφία όσων συμμετείχαν ενεργά ή στήριξαν με τον ένα ή άλλο τρόπο τον αγώνα μας, εκτιμούν ότι η συνέχισή του με τη μορφή της απεργίας πείνας δεν έχει να προσφέρει κάτι.
Δεχόμαστε αυτή την εκτίμηση.
Δώσαμε έναν αγώνα σημαντικό, δώσαμε και πάλι ένα θετικό παράδειγμα, αλλά χάσαμε αυτή τη μάχη όσον αφορά στην ικανοποίηση των αιτημάτων μας.
Συνεχίζουμε τον πόλεμο, κρατώντας στο ακέραιο τις θέσεις που προβάλλαμε κατά τη διάρκεια αυτού του αγώνα.
Τα καθήκοντά μας αυτή τη στιγμή είναι δύο:
1. Ως δημοτική αρχή να κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε μέχρι την ολοκλήρωση της θητείας μας, έτσι ώστε να υλοποιήσουμε στο μεγαλύτερο βαθμό τις υποσχέσεις που είχαμε αναλάβει προεκλογικά απέναντί σας.
2. Με βάση την παράταξή μας, τη Δημοτική Συνεργασία για το Ελληνικό και τα χαρακτηριστικά που αυτή διαχρονικά έχει, να οργανώσουμε μια νέα παράταξη στο ενιαίο πλέον δήμο και να συνεχίσουμε να δίνουμε δυνατό παρόν στις δύσκολες μέρες που έρχονται για το λαό μας.


Ελληνικό, 28/6/2010


readers  1116


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Πέμπτη 17 Αυγούστου 2017 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
Ν.Καζαντζάκης
Ένα Ελληνικό τοπίο δε δίνει σ’ εµάς τους Έλληνες µιαν αφιλόκερδη ανατριχίλα ωραιότητας, έχει ένα όνοµα το τοπίο - το λένε Μαραθώνα, Σαλαµίνα, Ολυµπία, Θερµοπύλες, Μυστρά - συνδέεται µε µιαν ανάµνηση, εδώ ντροπιαστήκαµε, εκεί δοξαστήκαµε, και µονοµιάς το τοπίο µετουσιώνεται σε πολυδάκρυτη, πολυπλάνητη ιστορία. Κι όλη η ψυχή του Έλληνα προσκυνητή αναστατώνεται. Το κάθε Ελληνικό τοπίο είναι τόσο ποτισµένο από ευτυχίες και δυστυχίες µε παγκόσµιο αντίχτυπο, τόσο γεµάτο ανθρώπινο αγώνα, που υψώνεται σε µάθηµα αυστηρό και δε µπορείς να του ξεφύγεις, γίνεται κραυγή, και χρέος έχεις να την ακούσεις.


Τα σχόλια σας...
"Ολίγα τινά για την νεοελληνική ταυτότητα και παράδοση"30/7/2017 Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Επιτρέψετε μου να μη συμμερίζομαι την απαισιοδοξία του συμπολίτη μας κυρίου Θεόδωρου Παντούλα.Η παράδοση καθώς και ο ίδιος αναφέρει δεν είναι κάτι το παγιωμένο, το κονσερβοποιημένο και στάσιμο. Καθημερινά αλλάζει πατώντας στον προηγούμενο της εαυτό. Παραμερίζει, αφαιρεί, προσθέτει, ενσωματώνει. Ότι απ' αυτή αξίζει και προσωρινά υποχωρεί στη βίαιη σύγκρουση του με τους τρόπους μιας ασθμαίνουσας ζωής με εξηγήσιμες αιτίες, σίγουρα θα αναγεννηθεί δυναμωμένο και καλύτερο. Και φυσικά και σωστά τα υπέροχα κεντήματα και περίτεχνα σκαλίσματα μιας παλιότερης εγκλωβισμένης σε στενά όρια ζωής, ας μη τα περιμένουμε. Σήμερα οι νέοι άνθρωποι αγόρια και κορίτσια δεν υφαίνουν, δεν κεντούν αλλά σπουδάζουν μουσική, ξένες γλώσσες, τέχνες, επιστήμες. Ανασύρουν, αξιοποιούν, δημιουργούν και εμπλουτίζουν την υπάρχουσα παραδομένη παράδοση με διακρίσεις. Όσο για την γενικευμένη μειονεξία του συλλογικού εαυτού αυτή πράγματι υπήρξε και υπάρχει από την βίαιη ή ύπουλη μεθοδευμένη εισβολή των επικυρίαρχων μας με τα καθρεφτάκια τους ακόμη και με την μορφή των Lexus. Μόδα είναι, θα περάσει. Άλλωστε "ιθαγενείς" πάντα υπήρχαν, υπάρχουν, θα υπάρχουν...
Κομποστοποίηση ΤΟΠΙΚΑ ή ΚΕΝΤΡΙΚΑ; 21/7/2017 Λ.Λ.
Τα αδιέξοδα της Συνοικιακής κομποστοποίησης συνιστούν μία αλλά χειροπιαστή ένδειξη πως η εξόντωση έχει καταστεί ο κεντρικός -αν και ανομολόγητος- στόχος της πολιτικής όπως αυτή ασκείται σήμερα. Το γεγονός ότι τούτη η εξοντωτική τροπή της πολιτικής παραμένει ανομολόγητη σε επίπεδο πολιτικής ρητορείας, δεν σημαίνει πως δεν γίνεται αισθητή στα πεδία της καθημερινής πρακτικής και της εμπειρίας. Πράγματι, δεν είναι η ευημερία, είναι η ύπαρξη που απειλείται. Ούτε καν «πτωχούς πλην όμως τιμίους» δεν μας θέλουν, γιατί ακριβώς οι τίμιοι κάνουν κοινωνίες που ξέρουν να βγάζουν το ψωμάκι τους, να φροντίζουν τα μέλη τους και την αειφορία του περιβάλλοντος χωρίς την ανάγκη κανενός. Αφήστε που οι ίδιοι πτωχοί και τίμιοι αργά ή γρήγορα θα ευημερήσουν απειλώντας την παντοδυναμία του θηρίου του μηδενισμού και των καταστροφέων δουλευτών του: δηλαδή καταστάσεις που είναι ανεπιθύμητες για την «τρέχουσα» πίσω από τις αγορές πολιτική μας. Πάει πια η παλιά έγνοια των αγορών για εκμετάλλευση των παραγωγικών τάξεων! Οι αγορές προτιμούν αποικίες παρασίτων για να πειραματίζονται πάνω τους και να λεηλατούν ανεμπόδιστα τη γη τους. Επομένως η ανυπαρξία κοινωνίας, η ηθική διαφθορά, το παραγωγικό τέλμα κι ένα επαπειλούμενο φυσικό περιβάλλον συνιστούν ιδρυτικές προϋποθέσεις για την τρέχουσα πολιτική και καθόλου προβλήματα για πραγματική θεραπεία. Γι’ αυτό και άπαντα τα μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης έχουν οσμή παρασιτογόνου και παρασιτοκτόνου μαζί. Γι’ αυτό και αντιθετικοί μέχρι πρότινος ρόλοι, όπως αυτοί στα δίπολα: εργαζόμενος και μισθοφόρος, παραγωγός και καταστροφέας, θριαμβευτής και ηττημένος, προστάτης και βιαστής, τρομοκράτης και αντιτρομοκράτης, κ.ά., γίνανε πλέον τόσο κοντινοί μεταξύ τους και σχεδόν εναλλάξιμοι. Το τείχος ακατανοησίας που έχουν ορθώσει οι δημοτικές δομές απέναντι στο αυτονόητο, έναντι της πρότασης της Συνοικιακής εν προκειμένω, σαν να επρόκειτο για ένα αστήρικτο, ουρανοκατέβατο αίτημα, την ίδια στιγμή που άσχετα, προέλευσης UFO αιτήματα (δες: προγράμματα τύπου ΣΒΑΠ και πλήθος άλλων ψευδοαναπτυξιακών επιλογών επιδοτούμενων από τα ΕΣΠΑ) γίνονται αυτοστιγμεί αποδεκτά, ή η δυσκολία για τους δημότες να αναγνωρίσουμε στη Συνοικιακή την ανάγκη στην οποία ακόμη και οι θεοί πείθονται, η δυσκολία να την ασκήσουμε ενάντια στους δαίμονες της αγοράς και της μικροπολιτικής, όλα τούτα τα εμπόδια προσφέρουν στις Δημοτικές Αρχές έναν «ασφαλή» τρόπο διοίκησης αυτοκτονικής για τους κατοίκους, και συνάμα ένα «δημοκρατικό άλλοθι» λόγω συναινετικής κατάργησης της κοινής λογικής και σύνολης της πραγματικότητας ακόμη και στο πιο στοιχειώδες επίπεδό της, αυτό του τόπου κατοικίας. Με άλλα λόγια από τη στιγμή που η χώρα μου γίνεται εμφανώς τριτοκοσμική, και οι Δήμοι της επίσης, δεν θέλω «Σύμφωνα Ευρωπαίων Δημάρχων» και παρόμοιους αποπροσανατολισμούς, θέλω να γνωρίσω τα πραγματικά προβλήματα των ανθρώπων στις τριτοκοσμικές χώρες, θέλω να διδαχθώ τί και πώς μπορεί να διασωθεί από την ήδη συντελούμενη καταστροφή. Είναι θέμα πολιτικής προστασίας του Δήμου. Όχι από φυσική καταστροφή αλλά από κοινωνική και συστημική. Τόσο απλά. Με ελπίδα, που σημαίνει με αίσθηση ευθύνης, ανησυχία χωρίς πανικό. Υπάρχει κάτι πιο σώφρον από αυτό;


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Κάθε Τρίτη, από τις 20:30 μέχρι τις 22:00 το στέκι της Δράσης είναι ανοιχτό, ενώ παράλληλα, λειτουργεί και η δανειστική βιβλιοθήκη της "Δράσης"




   
© 2006 - 2017 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου