Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
29/6/2010

Μετά από 60 ημέρες, ο Χρ. Κορτζίδης σταματά την απεργία πείνας.

Ανοιχτή επιστολή στους πολίτες του Ελληνικού

Συμπολίτισσες και Συμπολίτες,

Ο αγώνας που κάνουμε είναι σημαντικός και βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή.

Παλεύουμε για το δήμο μας και ταυτόχρονα για όλη την αυτοδιοίκηση και το λαό μας.

Ως παράταξη, είτε από τη θέση της αντιπολίτευσης είτε από τη θέση της δημοτικής αρχής, πάντα προσπαθούμε να κάνουμε ότι μπορούμε καλύτερο για το δήμο μας και νομίζω ότι παρά τις αδυναμίες μας δίνουμε θετικά δείγματα γραφής.
Τώρα, στην ξεχωριστή περίοδο που ζούμε, ποιο είναι το χρέος μας;
Όταν βλέπουμε να εκδηλώνεται μια πρωτοφανής επίθεση στο λαό που επιδεινώνει ραγδαία τη ζωή του;
Όταν βλέπουμε ότι μέρος αυτής της επίθεσης είναι και ο Καλλικράτης που θα κάνει πολύ χειρότερη την ήδη άσχημη κατάσταση που υπάρχει στην τοπική αυτοδιοίκηση και θα έχει σοβαρότατες αρνητικές συνέπειες και στο δήμο μας;
Οφείλουμε να μπούμε μπροστά, τόσο αποφασιστικά όσο απαιτούν οι συνθήκες, και μαζί με όλους εσάς να υπερασπιστούμε όσα έχουμε κατακτήσει μέχρι τώρα, να διεκδικήσουμε ένα καλύτερο μέλλον.
Το οφείλουμε αυτό σε όσους πέρασαν πριν από μας και πρόσφεραν πολλά, το οφείλουμε επίσης στα παιδιά μας.
Για να είναι και αυτά περήφανα για μας όπως και εμείς είμαστε περήφανοι για τους πατεράδες και τις μανάδες μας.

Συμπολίτισσες και Συμπολίτες,

Οι δήμοι γενικά πάσχουν από πολλά προβλήματα.
Το ζητούμενο είναι να τα αντιμετωπίσουμε με τρόπο που να μας πάει μπροστά και όχι πίσω όπως κάνει ο Καλλικράτης.
Χρειάζονται οξυγόνο για να ανασάνουν οι δήμοι και ο Καλλικράτης τους πνίγει.
Το οξυγόνο είναι η λαϊκή συμμετοχή, το δικαίωμα των πολιτών να αποφασίζουν για το δήμο τους και όχι η επιβολή των αναγκαστικών συνενώσεων περιφρονώντας την γνώμη τους.
Το οξυγόνο είναι η απλή αναλογική στην εκλογή των δημοτικών συμβουλίων και όχι η διατήρηση του καλπονοθευτικού πλειοψηφικού συστήματος και η δημιουργία εμποδίων ακόμη και για να πάρει κανείς μέρος στις εκλογές.
Το φάρμακο για τη διαφθορά και την κακοδιαχείριση στους δήμους δεν είναι η δημιουργία μεγαλύτερων ούτε οι μηχανισμοί ελέγχου που κάθε φορά στήνει και ενισχύει μια κεντρική εξουσία διεφθαρμένη ως το μεδούλι, πρώτ’ απ’ όλα γιατί υπηρετεί τα συμφέροντα των λίγων και ισχυρών.
Οι δήμοι πρέπει να λογοδοτούν στο λαό και όχι στην τρόικα του ΔΝΤ, της ΕΕ και της ΕΚΤ.
Το οξυγόνο είναι η γενναία αύξηση των πόρων που διαχειρίζονται οι δήμοι και όχι το παραπέρα φτώχεμά τους, η εμπορευματοποίηση των υπηρεσιών τους, το χαράτσωμα των πολιτών.
Το οξυγόνο είναι η καλύτερη στελέχωση και αποτελεσματικότερη λειτουργία των υπηρεσιών τους και όχι το λιγότερο και χειρότερα αμειβόμενο προσωπικό.

Συμπολίτισσες και Συμπολίτες,

Ο αγώνας για το δήμο μας, για την αυτοδιοίκηση συνολικά, δεν είναι κάτι ξέχωρο, αντίθετα – και μόνο έτσι μπορεί να είναι νικηφόρος - είναι αναπόσπαστο κομμάτι του γενικότερου αγώνα του λαού μας για το μεροκάματο, τη σύνταξη, τις εργασιακές σχέσεις, την ολόπλευρη μόρφωση και υγεία, το λαϊκό πολιτισμό, για ελεύθερες παραλίες, για περισσότερους δημόσιους χώρους με περισσότερο πράσινο και τόσα άλλα.

Συμπολίτισσες και Συμπολίτες,

Για ένα τέτοιο αγώνα αξίζει να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις.
Αυτό προσπαθούμε να κάνουμε.
Όμως τώρα έχουμε φτάσει σε ένα σημείο όπου η συντριπτική πλειοψηφία όσων συμμετείχαν ενεργά ή στήριξαν με τον ένα ή άλλο τρόπο τον αγώνα μας, εκτιμούν ότι η συνέχισή του με τη μορφή της απεργίας πείνας δεν έχει να προσφέρει κάτι.
Δεχόμαστε αυτή την εκτίμηση.
Δώσαμε έναν αγώνα σημαντικό, δώσαμε και πάλι ένα θετικό παράδειγμα, αλλά χάσαμε αυτή τη μάχη όσον αφορά στην ικανοποίηση των αιτημάτων μας.
Συνεχίζουμε τον πόλεμο, κρατώντας στο ακέραιο τις θέσεις που προβάλλαμε κατά τη διάρκεια αυτού του αγώνα.
Τα καθήκοντά μας αυτή τη στιγμή είναι δύο:
1. Ως δημοτική αρχή να κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε μέχρι την ολοκλήρωση της θητείας μας, έτσι ώστε να υλοποιήσουμε στο μεγαλύτερο βαθμό τις υποσχέσεις που είχαμε αναλάβει προεκλογικά απέναντί σας.
2. Με βάση την παράταξή μας, τη Δημοτική Συνεργασία για το Ελληνικό και τα χαρακτηριστικά που αυτή διαχρονικά έχει, να οργανώσουμε μια νέα παράταξη στο ενιαίο πλέον δήμο και να συνεχίσουμε να δίνουμε δυνατό παρόν στις δύσκολες μέρες που έρχονται για το λαό μας.


Ελληνικό, 28/6/2010


readers  1682


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Πέμπτη 25 Απριλίου 2019 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Ακροβάτες στο χαρτί Ακροβάτες στο χαρτί
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Ποιός θα μου μιλήσει όταν θα 'χω κουραστεί απ'τα ξεφτισμένα τα μεγάλα λόγια ποιος θα με γνωρίσει όταν θα 'χω σκεπαστεί απ'τις ώρες που 'φτυσαν τα νευρικά ρολόγια.


Τα σχόλια σας...
Σκέψεις για την πολιτισμική ανασυγκρότηση της χώρας18/4/2019 Λ.Λ.
Σημειώσεις από το προηγούμενο σχόλιο: 1- Δες, το βιβλίο του αστροφυσικού Martin Rees: Our Final Hour: A Scientist's Warning, ή τη διάλεξή του στο διαδίκτυο όπου ρωτά αν ο 21ος αιώνας μας θα είναι ο τελευταίος. 2- Αν υπάρχει, και πάντως μετά από ένα ταξίδι διάρκειας τουλάχιστον 5-6 ετών και βέβαια με ταχύτητα γειτνιάζουσα εκείνης του φωτός, κατά τον Stephen Hawking. 3- Ο ίδιος (Stephen Hawking) στον οποίο κατά καιρούς φαίνεται πως έθεταν το ερώτημα, βλέποντας την επιταχυνόμενη καταστροφή της κατοικησιμότητας της Γης, απαντούσε κάθε φορά κατεβάζοντας το χρονικό περιθώριο, από τα 1000 ως 600 στα 100 ως 50 χρόνια, στην ουσία μηδενίζοντας τις προσδοκίες για μια βιώσιμη «διαστημική απόδραση» της ανθρωπότητας γιατί, σε τόσο λίγα χρόνια, οι φονταμενταλιστές της Προόδου ούτε μια μίζερη αποικία στον απείρως πιο αφιλόξενο Ερμή δεν προλαβαίνουν να της κατασκευάσουν.
Σκέψεις για την πολιτισμική ανασυγκρότηση της χώρας16/4/2019 Λάμπης Λαζάνης
Ναι, εξαιρετικό. Με αγάπη και πόνο ψυχής πρέπει να μιλάμε, υποβλητικά όχι επιβλητικά, όπως λέει, κι όχι μόνο προς τους νέους (θα προσέθετα) αλλά και προς τους ενήλικες που η εποχή μας τους θέλει μάλλον ανώριμους. Πάντως όταν ο πόνος μιλάει είναι πιο πειστικός, και η αιτία πιστεύω είναι η εξής: είμαστε μέλη μιας -στη συντριπτική της πλειοψηφία κι ανεξαρτήτως τόπου- σακατεμένης ανθρωπότητας ή οδεύουσας προς ανεπανόρθωτο σακάτεμα όπως και η ίδια κάνει στο οικοσύστημα του πλανήτη που την εξέθρεψε και την υποβαστάζει· η εξάντληση των πόρων, «το απόθεμα» ή «οι εφεδρείες» όπως εδώ γράφει ο Καραποστόλης αναφερόμενος στα πολιτισμικά αποθέματα κι εφεδρείες μας, αφορά εξ ίσου και τις υλικές, βιολογικές, κοινωνικές, χωροχρονικές εφεδρείες όλου του πλανήτη. "Η Γη έχει γίνει υπερβολικά μικρή για την Πρόοδο" διαπιστώνει από πλευράς του ο Βιριλιό, και πράγματι το κλειστοφοβικό άγχος, ο πυρετός που έπληττε κάποτε τους πολιορκημένους μέσα στις περίκλειστες από τείχη πόλεις τους, σήμερα δεν εξαιρεί κανέναν. Όλα δείχνουν πως η αντίστροφη μέτρηση του μηδενισμού επιταχύνεται παρά τα αναχώματα που ορθώνονται από την πολιτισμένη ανθρωπότητα. Η οικολογία γίνεται ξαφνικά εσχατολογική επιστήμη με την έννοια ότι το υποκείμενό της κινδυνεύει να εκλείψει, μαζί με το αντικείμενο της μελέτης του, μέσα σε λίγες δεκαετίες(1) δηλαδή μέσα στη διάρκεια ζωής μιας και μόνο γενιάς θνητών: Κι αυτό, εκεί που (υπό συνήθεις συνθήκες ανθρώπινης παρουσίας στη Γη, ας πούμε αυτές που ίσχυαν προ της βιομηχανικής επανάστασης) ο αναμενόμενος χρόνος ζωής του πλανήτη (της βιόσφαιράς του) θα παρέμενε της τάξης όχι δεκαετιών αλλά δισεκατομμυρίων ετών, όπως μας βεβαιώνουν σήμερα οι αστροφυσικοί, χρονικό διάστημα που χωράει μέσα του πολλά εκατομμύρια γενεές μπροστά μας... Δηλαδή, με άλλα λόγια, στη γενιά μας και σε αυτή των παιδιών μας που τώρα καταρτίζονται πέφτει το ασήκωτο βάρος να αποφασίσουμε για τις εκατομμύρια ερχόμενες γενιές, για το ΑΝ και πώς θα υπάρξουν! για το αν και προς ποιά χαρακτηριστικά θα "προγραμματιστεί" το νέο ανθρώπινο είδος που θα είναι ικανό, είτε να ενδιαιτάται σε έναν στο εξής ακατοίκητο για τους «παλαιούς ανθρώπους» πλανήτη, είτε να μεταβεί σε άλλον εκτός του ηλιακού μας συστήματος!(2) Κι αυτή την απόφαση, στο βαθμό που το πιο πάνω ερώτημα ούτε μας τίθεται ούτε βέβαια μας εκτίθεται στην παρανοϊκότητά του (3), τη λαβαίνουμε καθημερινά απαντώντας έμπρακτα "ναι σε όλα" ή "σχεδόν ναι σε σχεδόν όλα" για την τιμή των όπλων, των δικών μας υποτίθεται αλλά στην πραγματικότητα των ισχυρών, καταβάλλοντας σε θανατηφόρες δόσεις, πότε με σοβαροφάνεια πότε χαζοχαρούμενα, το αβάστακτο τίμημα της ανυπαρξίας, μέσα στη σημερινή πολιτισμική συνθήκη μας που είναι συγγενική με αυτή της πνευματικής αυτοκτονίας, όπως διαπιστώνει, σωστά κατά τη γνώμη μου, ο Καραποστόλης. Αλλά δεν είναι μοιραίο μετά την πνευματική να επέρχεται και η σωματική κατάρρευση; κατά το "μωραίνει Κύριος όν βούλεται απωλέσαι";


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Το στέκι της «Δράσης», Πίνδου 30 & Μαραθώνος, Βριλήσσια. H δωρεάν δανειστική βιβλιοθήκη και ταινιοθήκη λειτουργεί κάθε Δευτέρα 12:00-2:00μμ, Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη 6:00-8:00μμ.




   
© 2006 - 2019 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου