Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
7/4/2017

Δεν λείπει το λάδι, λείπει η προσευχή!

Ανοιχτή επιστολή προς διοικούντες και όχι μόνον

Το θέτουμε σε όλους τους τόνους από το 2014: Για να προχωρήσει οτιδήποτε και να συγκρατηθεί ένα επίπεδο καθημερινότητας, χρειάζεται μια κρίσιμη μάζα πολιτών να εμπλέκεται στα τοπικά ζητήματα. Το εύθραυστο (και εκρηκτικό) των κοινωνικών σχέσεων, η απογοήτευση και η απόσυρση των ανθρώπων, αντιμετωπίζεται μόνον εάν ικανός αριθμός από αυτούς, ανταποκριθεί στην ανάγκη να λειτουργεί η πόλη ως πόλη και όχι ως άθροισμα ιδιωτών.

Το θέτουμε εκ νέου, όχι αντιπολιτευτικά αλλά ως συνεπιβάτες: Η διέξοδος παραπέμπει αλλού, μακριά από το σκηνικό της κρίσης και τις «συνήθειές» του. Στο άνοιγμα στην κοινωνία και στην ανόρθωση του ηθικού της, με ότι αυτό συνεπάγεται σε επίπεδο θεσμών, πρακτικών και (ιδίως) συμπεριφορών. Στη στροφή, από το μοντέλο της «ανάθεσης», σ’ αυτό της δημοκρατικής λειτουργίας του δήμου, ώστε να περισωθεί ο χώρος των «κοινών», οι λειτουργίες και οι άνθρωποί του από τη διαβρωτική επέλαση των μνημονίων. Ζητείται εγερτήριο σχέδιο, που όπως κάθε πολιτική, δεν θα μπορούσε ποτέ να καρποφορήσει σε αδιαμόρφωτο έδαφος, χωρίς συγκροτημένες και προετοιμασμένες κοινότητες.

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο, ότι 3 χρόνια μετά τις εκλογές του 2014, καμία εκκρεμότητα του δήμου δεν έχει δρομολογηθεί, ούτε άλλη «έκπληξη» έχει υπάρξει, με εξαίρεση το ζήτημα της έκτασης της οδού Μητροπούλου, όπου και εκεί απλώς έληξε η σύμβαση του ιδιώτη, με σοβαρές μάλιστα συνέπειες σε βάρος του δήμου. Αν και δεν τοποθετείται εδώ το επίκεντρο της κριτικής μας, το έλλειμμα σε υποδομές παραμένει, η βιβλιοθήκη είναι διασκορπισμένη σε αποθήκες, το επί 8ετία Γενικό Πολεοδομικό και Ρυμοτομικό έχει παγώσει, (ερήμην του δημοτικού συμβουλίου), η συντήρηση των δημόσιων χώρων καρκινοβατεί, όσο για τη διόγκωση των δομών αλληλεγγύης, κι εδώ η κατεύθυνση σηκώνει μεγάλη συζήτηση...

Σε κάθε περίπτωση, αντίδοτο στην κοινωνική ερήμωση δεν είναι μια γκάμα «φιλανθρωπικών» πρακτικών «ευαίσθητων» διοικούντων, ούτε οι συνεχείς εκκλήσεις για λάδι, ούτε η ανταλλαγή επαφών με την Περιφέρεια και την κυβέρνηση για χρηματοδοτήσεις. Σημαντικότερο κάθε παρέμβασης, είναι να νοιώθουν οι πολίτες ότι αυτή τους αφορά και τους περιλαμβάνει, εξασφαλίζοντας τη συνέχειά της.

Δεν ισχυριζόμαστε ότι για όλα φταίει η διοίκηση. Έχει όμως ευθύνη να αντιστρέψει το κλίμα αντί να αρκείται στην πεπατημένη. Είναι ενδεικτικό πως ούτε οι δημοτικές παρατάξεις, ούτε ακόμη και οι σύμβουλοι της πλειοψηφίας, στο σύνολό τους, μετέχουν των αποφάσεων. Παντού το έλλειμμα δημοκρατίας είναι κραυγαλέο, (διαχειριστική απάθεια;) και η δημοτική πολιτική έχει καταστεί προϊόν διεκπεραίωσης λίγων στελεχών, (μέρος των οποίων μάλιστα θητεύει στην κυβέρνηση!), ένα επικοινωνιακό παιχνίδι που εκτυλίσσεται μακριά από τον κοινωνικό περίγυρο και τις ανάγκες του.

Το φαινόμενο είναι καθολικό, δεν αφορά μόνο τη διοίκηση. Ούτε οι άλλες παρατάξεις της αντιπολίτευσης λειτουργούν συλλογικά: Η μεν αξιωματική αντιπολίτευση αρκείται σε περιοδικές αναρτήσεις στελεχών της στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης, οι δε μικρότεροι συνδυασμοί, έχουν, σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, απορροφηθεί στο μηχανισμό της διοίκησης (!) ή τελούν εν αναμονή των επόμενων εκλογών.

Για «Επιτροπές Διαβούλευσης» και άλλα ανάλογα, ούτε λόγος. Και να θελήσει η διοίκηση να τις ενεργοποιήσει, θα ψάχνει ενδιαφερόμενους. Γι’ αυτό στα Βριλήσσια η κοινωνική ζωή εξαντλείται στις βραβεύσεις, τα τραπεζώματα, τα δελτία τύπου, τις πίτες, τις ίντριγκες (π.χ. στις εκλογές του ΚΑΠΗ), τις κοινωνικές εκδηλώσεις και την αναγόρευση «επιτίμων». Ακόμη και στις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, ο κορεσμός είναι εμφανής...

Σ’ αυτή τη γενικευμένη -για όσους το καταλαβαίνουν- αφασία / απραξία, που αναπαράγει τον φαύλο κύκλο του περίκλειστου των αποφάσεων και αναπόδραστα οδηγεί σε παρακμή, η διοίκηση «απαντά» με ανούσια βίντεο και αυτοπαρουσιάσεις του δημάρχου, εκκλήσεις αλληλεγγύης και εκπτωτικά φυλλάδια για ανακύκλωση, που εξωραΐζουν την πραγματικότητα και αποπροσανατολίζουν: «Πάμε καλά, επειδή ο δήμαρχος το φροντίζει!» Ουδέν ζητείται από τους πολίτες, ακόμη κι αν αυτοί διατίθενται, δεν προβλέπεται τρόπος να συμβάλουν!

Και στο κοντινό παρελθόν έτσι συνέβαινε στη αυτοδιοίκηση. Μόνο που τότε οι άνθρωποι διέθεταν αποθέματα χρόνου και διάθεσης, στο πλαίσιο μιας «κανονικότητας», και έστω με στρεβλό τρόπο, μετείχαν της Πόλης. Τώρα η πλειοψηφία των πολιτών βυθισμένη στην ένδεια και την απογοήτευση, περιορίζεται στα του οίκου της, έχοντας διαρρήξει - δικαίως- κάθε σχέση με το πολιτικό προσωπικό και με οτιδήποτε συμβαίνει έξω από την πόρτα της. Καχυποψία, αδιαφορία, οργή, απαισιοδοξία, διάψευση, έτοιμα τα εύφλεκτα υλικά…

Είναι λοιπόν συνθήκη επιβίωσης για την Αυτοδιοίκηση να δώσει νόημα στον τόπο των κοινών, αντί να στρουθοκαμηλίζει στα γραφεία, χώρο για συνεννόηση και διεκδίκηση, εμπνέοντας τους δημότες μ' ένα σχέδιο, όχι στο όνομα πλειοψηφιών, όχι στο όνομα παρατάξεων, αλλά στο όνομα της κοινωνικότητάς μας. Αν αγωνιούμε για διέξοδο και προοπτική, αν δυσκολευόμαστε να αναπνεύσουμε, ας αφήνουμε τουλάχιστον τα παράθυρα ανοιχτά, τους διαύλους ελεύθερους, για τα «μεγάλα», τα πέρα από τους περιορισμούς του διαμορφωμένου μικρόκοσμου.

Μπορεί μια διοίκηση που έχει αναλώσει το μισό του εκλογικού της χρόνου αναζητώντας στασίδι εντός του συστημικού οικοδομήματος, να συμμεριστεί, έστω, την ανησυχία μας; Μπορεί να μετατραπεί σε κάτι άλλο από αυτό που «είναι»;

Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό, γιατί δεν απευθύνεται μόνο στην ίδια. Όλοι καλούμαστε λίγο-πολύ, να υπερβούμε αυτό που «είμαστε», με κριτήριο τη συμβολή μας στα αναγκαία, τα κρίσιμα, αυτά που «δεν σηκώνουν» αναβολή!

Αν κάποιοι δεν είναι σε θέση ούτε αυτό να αντιληφθούν, σύντομα θα αναγκαστούν να αναθεωρήσουν...



Καλή Ανάσταση!


«Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων Δράση για μια Άλλη Πόλη»



Φωτογραφία: Έργο του Καναδού ζωγράφου Rob Gonsalves


readers  580


Σχόλια (4)


βιολεττα βρυωνη 10 Μαϊ 2017, 00:52
Μεσα σε μια τετοια κατασταση κρισης,οι περισσοτεροι νιωθουν διαλυμενα προσωπα.οι τομεις εργασια,ψυχαγωγια.οικονομικα,υγεια,παροχες?ολα φθηνουν...πως να δωσεις ελπιδα,αφου δεν την νιωθεις?
παντου ολος ο κοσμος δεν χαμογελα πια λειπει το οραμα?ενας στοχος?οι ανθρωποι πρεπει απο μεσα τους να σκεφτονται συλλογικα για το κοινο καλο.αυτο πως να γινει σε μια κοινωνια μη δημοκρατικη,μη αξιοκρατικη,μη δικαιη,και αργη.Τι να'ναι αυτο που θα μας αφυπνισει κ θα μας βγαλει πρωτα απο τα ατομικα μας και απο τα συλλογικα μας αμαρτηματα?

Γιάννης Τσούτσιας 11 Απρ 2017, 18:08
Θ. Ζιάκας: Κονδύλης: ο δικός μας σκεπτικός στο λυκόφως του μοντερνισμού. Νέος Ερμής ο Λόγιος, τ. 12 Φθινόπωρο 2015. (Β’ Μέρος αφιερώματος στον Π. Κονδύλη). Ολόκληρο το κείμενο στο "Aντίφωνο":

«Τότε η κοινωνία των εσωτερικά διαλυμένων προσώπων φαίνεται στον παρατηρητή σαν σωρός μυρμηγκιών που κινούνται προς διαφορετικές κατευθύνσεις, σχηματίζοντας διάφορες διατάξεις και διάφορους συνδυασμούς. Μόλις η ψυχολογική ανάλυση του ατόμου περατωθεί με τη διαπίστωση της διάλυσης του προσώπου, την ακολουθεί –όταν τεθεί το ερώτημα τι είδους κοινωνία συνιστούν τέτοια πρόσωπα- όχι κάποια κοινωνική ψυχολογία, αλλά μια αφηρημένη δομική διδασκαλία πραγματευόμενη την ολότητα των σχέσεων ανάμεσα στα πρόσωπα που έχουν μεταβληθεί σε σημεία.

Με άλλα λόγια: το εσωτερικά διαλυμένο πρόσωπο ως μέλος μιας κοινωνίας αποτελεί ένα αδύναμο, στερημένο ταυτότητας και ανώνυμο σημείο, το οποίο χάνεται μέσα στην αχρωμία και στην ανωνυμία απρόσωπων δομών, ενώ τα ατομικά γνωρίσματα του προσώπου συρρικνώνονται σε απλά σημεία.

Η εσωτερική διάλυση του προσώπου μεταπίπτει με την κατάτμηση της κοινωνικής ζωής σε άτομα –και τότε έρχεται η στιγμή όπου το διαλυμένο πρόσωπο αισθάνεται ως απλό σημείο ή ως παίγνιο στα χέρια ανεξέλεγκτων και αδιάγνωστων δυνάμεων. Πάνω από τη χαοτική ψυχή μπορεί να στέκεται μοναχά μια ζοφερή και καταθλιπτική εξουσία ή αυθεντία, η οποία είναι ακαταμάχητη ακριβώς επειδή δεν αποτελεί τίποτε άλλο παρά τις ανώνυμες εκείνες δομές που συγκρατούν τα πρόσωπα αφού πια τούτα εδώ ως κοινωνικές υπάρξεις έχουν μεταβληθεί σε σημεία ή άτομα.»
admin 8 Απρ 2017, 19:15
Eνδεικτικά:

28/9/2014: «Όταν δεν ακούγομαι, παύω να ακούω – και να μιλάω και όταν πάψω να ακούω, παύω και να ακούγομαι»
http://www.drasivrilissia.gr/otan-den-akougomai

Για ένα νέο υπόδειγμα διοίκησης (προεκλογικό πρόγραμμα, σελίδα 3)
programma-drashs
Eρωτηση 8 Απρ 2017, 14:51
Μήπως εχετε καποια ιδεα να προτείνετε; Πέρα από τις γενικότητες, τί ακριβώς μπορεί να γίνει; Εσεις ως αντιπολίτευση κάνετε κάτι απ' όλ΄αυτά που θα ήταν καλό να γίνουν για να μπορούμε να μετέχουμε ως δημότες; Εγω προσωπικά, μόνο το σινεμά έχω ακούσει.
Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Πέμπτη 17 Αυγούστου 2017 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
Ν.Καζαντζάκης
Ένα Ελληνικό τοπίο δε δίνει σ’ εµάς τους Έλληνες µιαν αφιλόκερδη ανατριχίλα ωραιότητας, έχει ένα όνοµα το τοπίο - το λένε Μαραθώνα, Σαλαµίνα, Ολυµπία, Θερµοπύλες, Μυστρά - συνδέεται µε µιαν ανάµνηση, εδώ ντροπιαστήκαµε, εκεί δοξαστήκαµε, και µονοµιάς το τοπίο µετουσιώνεται σε πολυδάκρυτη, πολυπλάνητη ιστορία. Κι όλη η ψυχή του Έλληνα προσκυνητή αναστατώνεται. Το κάθε Ελληνικό τοπίο είναι τόσο ποτισµένο από ευτυχίες και δυστυχίες µε παγκόσµιο αντίχτυπο, τόσο γεµάτο ανθρώπινο αγώνα, που υψώνεται σε µάθηµα αυστηρό και δε µπορείς να του ξεφύγεις, γίνεται κραυγή, και χρέος έχεις να την ακούσεις.


Τα σχόλια σας...
"Ολίγα τινά για την νεοελληνική ταυτότητα και παράδοση"30/7/2017 Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Επιτρέψετε μου να μη συμμερίζομαι την απαισιοδοξία του συμπολίτη μας κυρίου Θεόδωρου Παντούλα.Η παράδοση καθώς και ο ίδιος αναφέρει δεν είναι κάτι το παγιωμένο, το κονσερβοποιημένο και στάσιμο. Καθημερινά αλλάζει πατώντας στον προηγούμενο της εαυτό. Παραμερίζει, αφαιρεί, προσθέτει, ενσωματώνει. Ότι απ' αυτή αξίζει και προσωρινά υποχωρεί στη βίαιη σύγκρουση του με τους τρόπους μιας ασθμαίνουσας ζωής με εξηγήσιμες αιτίες, σίγουρα θα αναγεννηθεί δυναμωμένο και καλύτερο. Και φυσικά και σωστά τα υπέροχα κεντήματα και περίτεχνα σκαλίσματα μιας παλιότερης εγκλωβισμένης σε στενά όρια ζωής, ας μη τα περιμένουμε. Σήμερα οι νέοι άνθρωποι αγόρια και κορίτσια δεν υφαίνουν, δεν κεντούν αλλά σπουδάζουν μουσική, ξένες γλώσσες, τέχνες, επιστήμες. Ανασύρουν, αξιοποιούν, δημιουργούν και εμπλουτίζουν την υπάρχουσα παραδομένη παράδοση με διακρίσεις. Όσο για την γενικευμένη μειονεξία του συλλογικού εαυτού αυτή πράγματι υπήρξε και υπάρχει από την βίαιη ή ύπουλη μεθοδευμένη εισβολή των επικυρίαρχων μας με τα καθρεφτάκια τους ακόμη και με την μορφή των Lexus. Μόδα είναι, θα περάσει. Άλλωστε "ιθαγενείς" πάντα υπήρχαν, υπάρχουν, θα υπάρχουν...
Κομποστοποίηση ΤΟΠΙΚΑ ή ΚΕΝΤΡΙΚΑ; 21/7/2017 Λ.Λ.
Τα αδιέξοδα της Συνοικιακής κομποστοποίησης συνιστούν μία αλλά χειροπιαστή ένδειξη πως η εξόντωση έχει καταστεί ο κεντρικός -αν και ανομολόγητος- στόχος της πολιτικής όπως αυτή ασκείται σήμερα. Το γεγονός ότι τούτη η εξοντωτική τροπή της πολιτικής παραμένει ανομολόγητη σε επίπεδο πολιτικής ρητορείας, δεν σημαίνει πως δεν γίνεται αισθητή στα πεδία της καθημερινής πρακτικής και της εμπειρίας. Πράγματι, δεν είναι η ευημερία, είναι η ύπαρξη που απειλείται. Ούτε καν «πτωχούς πλην όμως τιμίους» δεν μας θέλουν, γιατί ακριβώς οι τίμιοι κάνουν κοινωνίες που ξέρουν να βγάζουν το ψωμάκι τους, να φροντίζουν τα μέλη τους και την αειφορία του περιβάλλοντος χωρίς την ανάγκη κανενός. Αφήστε που οι ίδιοι πτωχοί και τίμιοι αργά ή γρήγορα θα ευημερήσουν απειλώντας την παντοδυναμία του θηρίου του μηδενισμού και των καταστροφέων δουλευτών του: δηλαδή καταστάσεις που είναι ανεπιθύμητες για την «τρέχουσα» πίσω από τις αγορές πολιτική μας. Πάει πια η παλιά έγνοια των αγορών για εκμετάλλευση των παραγωγικών τάξεων! Οι αγορές προτιμούν αποικίες παρασίτων για να πειραματίζονται πάνω τους και να λεηλατούν ανεμπόδιστα τη γη τους. Επομένως η ανυπαρξία κοινωνίας, η ηθική διαφθορά, το παραγωγικό τέλμα κι ένα επαπειλούμενο φυσικό περιβάλλον συνιστούν ιδρυτικές προϋποθέσεις για την τρέχουσα πολιτική και καθόλου προβλήματα για πραγματική θεραπεία. Γι’ αυτό και άπαντα τα μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης έχουν οσμή παρασιτογόνου και παρασιτοκτόνου μαζί. Γι’ αυτό και αντιθετικοί μέχρι πρότινος ρόλοι, όπως αυτοί στα δίπολα: εργαζόμενος και μισθοφόρος, παραγωγός και καταστροφέας, θριαμβευτής και ηττημένος, προστάτης και βιαστής, τρομοκράτης και αντιτρομοκράτης, κ.ά., γίνανε πλέον τόσο κοντινοί μεταξύ τους και σχεδόν εναλλάξιμοι. Το τείχος ακατανοησίας που έχουν ορθώσει οι δημοτικές δομές απέναντι στο αυτονόητο, έναντι της πρότασης της Συνοικιακής εν προκειμένω, σαν να επρόκειτο για ένα αστήρικτο, ουρανοκατέβατο αίτημα, την ίδια στιγμή που άσχετα, προέλευσης UFO αιτήματα (δες: προγράμματα τύπου ΣΒΑΠ και πλήθος άλλων ψευδοαναπτυξιακών επιλογών επιδοτούμενων από τα ΕΣΠΑ) γίνονται αυτοστιγμεί αποδεκτά, ή η δυσκολία για τους δημότες να αναγνωρίσουμε στη Συνοικιακή την ανάγκη στην οποία ακόμη και οι θεοί πείθονται, η δυσκολία να την ασκήσουμε ενάντια στους δαίμονες της αγοράς και της μικροπολιτικής, όλα τούτα τα εμπόδια προσφέρουν στις Δημοτικές Αρχές έναν «ασφαλή» τρόπο διοίκησης αυτοκτονικής για τους κατοίκους, και συνάμα ένα «δημοκρατικό άλλοθι» λόγω συναινετικής κατάργησης της κοινής λογικής και σύνολης της πραγματικότητας ακόμη και στο πιο στοιχειώδες επίπεδό της, αυτό του τόπου κατοικίας. Με άλλα λόγια από τη στιγμή που η χώρα μου γίνεται εμφανώς τριτοκοσμική, και οι Δήμοι της επίσης, δεν θέλω «Σύμφωνα Ευρωπαίων Δημάρχων» και παρόμοιους αποπροσανατολισμούς, θέλω να γνωρίσω τα πραγματικά προβλήματα των ανθρώπων στις τριτοκοσμικές χώρες, θέλω να διδαχθώ τί και πώς μπορεί να διασωθεί από την ήδη συντελούμενη καταστροφή. Είναι θέμα πολιτικής προστασίας του Δήμου. Όχι από φυσική καταστροφή αλλά από κοινωνική και συστημική. Τόσο απλά. Με ελπίδα, που σημαίνει με αίσθηση ευθύνης, ανησυχία χωρίς πανικό. Υπάρχει κάτι πιο σώφρον από αυτό;


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Κάθε Τρίτη, από τις 20:30 μέχρι τις 22:00 το στέκι της Δράσης είναι ανοιχτό, ενώ παράλληλα, λειτουργεί και η δανειστική βιβλιοθήκη της "Δράσης"




   
© 2006 - 2017 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου