Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
28/4/2017

Αναμόρφωση Καλλικράτη: Η μεγάλη σφαγή, τα δώρα και η Ιφιγένεια…

Του Στράτου Γεωργούλα*

Ένα κοινό χαρακτηριστικό της εποχής μας είναι η αναντιστοιχία διακηρυγμένων στόχων και προτεινόμενων ή και εφαρμοζόμενων πολιτικών, όπως καταγράφονται στους επίσημους λόγους των κυβερνήσεων της λιτότητας. Κοινώς, μας κοροϊδεύουν στα μούτρα μας. Ένα τέτοιο παράδειγμα δεν μπορούσε παρά να είναι και η κυβερνητική πρόταση για την αναθεώρηση του Καλλικράτη. Απλά μας κάνει εντύπωση, γιατί αυτή η αναντιστοιχία φαίνεται καθαρά στο ίδιο γραπτό κείμενο σε απόσταση λίγων σελίδων ή σε μερικές περιπτώσεις, σε απόσταση λίγων σειρών. Ας δούμε κάποια παραδείγματα:


1. Στόχος: «να σπάσουμε τη υπερσυγκέντρωση του Καλλικράτη, να δώσουμε δύναμη και αποφασιστική αρμοδιότητα σε δημοτικές και τοπικές κοινότητες». Με ποια πολιτική; Για πρώτη φορά κάνουμε κάτι που δεν έχει ξαναγίνει ποτέ στην ιστορία της αυτοδιοίκησης. Καταργούμε 6.500 κοινότητες και 675 Δήμους του «Καποδίστρια» τους κάνουμε τοπικά συμβούλια. Η μεγάλη σφαγή στην έννοια του χωριού, στην έννοια της πραγματικής αποκέντρωσης έρχεται αλλά δεν φταίμε εμείς, καθώς ήδη είναι «θεσμοί αποκέντρωσης αποδυναμωμένοι με μόνο συμβολικό χαρακτήρα». Πονάει το (δημόσιο) κεφάλι, κόβουμε το (δημόσιο) κεφάλι, είναι μια βασική αρχή του νεοφιλελευθερισμού (γνωστή και σε ζητήματα παιδείας, υγείας, ασφάλισης, συντάξεων κ.λπ.), που επιτέλους βρίσκει έδαφος και στα αυτοδιοικητικά μας.

2. Στόχος: περισσότερη δημοκρατία και συμμετοχή όλων των παρατάξεων στα αυτοδιοικητικά δρώμενα. Ωραία ιδέα, για αυτό προτείνεται η κατάργηση της Επιτροπής Ποιότητας της Ζωής και της Οικονομικής Επιτροπής που συμμετέχουν υποχρεωτικά και μέλη της αντιπολίτευσης του δημοτικού συμβουλίου, ενώ οι αρμοδιότητές τους πάνε κατά κύριο λόγο σε Εκτελεστική Επιτροπή που συμμετέχουν μόνο ο Δήμαρχος και οι Αντιδήμαρχοί του. «Κουράζουν» τα συμβούλια οι «διεκπαιρεωτικές και διαχειριστικές αρμοδιότητες» (λες και δεν κρύβουν πολιτικές αποφάσεις αυτές), ας τις δώσουμε στον Γενικό Γραμματέα του Δήμου, μετακλητό υπάλληλο του Δημάρχου. Να, λοιπόν, το πρώτο δωράκι στο κυρίαρχο σύστημα της αυτοδιοίκησης -όπως εκφράζεται και στις σημερινές συνθέσεις της ΚΕΔΕ- που κατά τα άλλα «θέλουμε να σπάσουμε».

3. Δεν φτάνει ένα δωράκι, ας δώσουμε μισθοδοσία σε όλους τους Αντιδημάρχους, επαναφορά της ιδιάζουσας δωσιδικίας, εξάμηνη παράταση θητείας και πρωτίστως, εκεί που ζητάμε «κοινωνικό έλεγχο και λογοδοσία», ας κάνουμε το καλύτερο. Ας καταργήσουμε τον υποχρεωτικό έλεγχο νομιμότητας των αποφάσεων των συλλογικών οργάνωνκαι δημοτικών επιχειρήσεων και ας κρατήσουμε μόνο προσφυγές και αυτεπάγγελτο έλεγχο. Άλλωστε, και επειδή υπάρχει «μεγάλος όγκος ελεγχόμενων αποφάσεων και προσφυγών» γιατί να επιβαρύνουμε τους ελεγκτικούς μηχανισμούς; Πρέπει να δείξουμε και «εμπιστοσύνη στην τοπική αυτοδιοίκηση», ναι σε αυτό το σύστημα που «θέλουμε να σπάσουμε».

4. Θέλουμε μια πραγματική και κοινωνικά αναπτυξιακή προοπτική για την τοπική αυτοδιοίκηση. Έτσι λοιπόν αλλάζουμε το όνομα του Παρατηρητηρίου και επιτέλους δίνουμε το δικαίωμα στο υπάρχον –πιο συγκεντρωτικό και λιγότερο δημοκρατικό- σύστημα των Δημάρχων της ΚΕΔΕ, να εναρμονιστούν με το τελευταίο μνημόνιο και να εκμισθώνουν δημοτικά ακίνητα για 50 και 99 χρόνια. Έτσι έρχεται η ανάπτυξη όπως μάθαμε και από το ΤΑΙΠΕΔ. Και για την μεγάλη πληγή που λέγεται κληροδοτήματα γιατί να βασανιζόμαστε με τον έλεγχό τους; Ας τα βγάλουμε από τον προϋπολογισμό των Δήμων και ας τους δώσουμε δικό τους ΑΦΜ.

Το πλαίσιο πολιτικής καθορίστηκε, είναι μια πρόταση σαν να βγήκε από τα σπλάχνα της ΚΕΔΕ, του συστήματος «της διαφθοράς και της διαπλοκής» που όσοι κατεβήκαμε στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014, θέλαμε να αλλάξουμε, να σπάσουμε και τελικά σπάσαμε τα μούτρα μας.

Αλλά το θεατρικό παιχνίδι της πολιτικής που βιώνουμε τον τελευταίο καιρό, ορίζει ότι θα πρέπει να καταγραφούν διαφωνίες σαν να φαίνεται ότι υπάρχουν δύο πολιτικές (χαχαχα) και ότι τελικά θα πρέπει να γίνει συμβιβασμός. Ό,τι ακριβώς και με τις «διαπραγματεύσεις με τους θεσμούς».

Όλοι οι Αχαιοί έχουν μαζευτεί έτοιμοι να πάρουν την Τροία, αλλά χρειάζεται μια τελευταία πινελιά. Μια Ιφιγένεια που θα θυσιαστεί για να πάμε όλοι μαζί αδελφωμένοι για τον κοινό στόχο και που θα δικαιολογήσει το θεατρικό παιχνίδι των «διαφωνιών» και της ρεαλιστικής πολιτικής του συμβιβασμού. Και νομίζω ότι όλοι έχουμε καταλάβει ότι το... επώνυμο της Ιφιγένειας είναι απλή αναλογική.


* Ο Στράτος Γεωργούλας είναι αναπληρωτής καθηγητής του Πανεπιστημίου Αιγαίου και επικεφαλής της δημοτικής παράταξης Λέσβου «ο Άλλος Δρόμος».


Πηγή: dikaiologitika news
(http://www.dikaiologitika.gr/eidhseis/opinion/148789/anamorfosi-kallikrati-i-megali-sfagi-ta-dora-kai-i-ifigeneia?m=1)


readers  146


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Πέμπτη 17 Αυγούστου 2017 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
Ν.Καζαντζάκης
Ένα Ελληνικό τοπίο δε δίνει σ’ εµάς τους Έλληνες µιαν αφιλόκερδη ανατριχίλα ωραιότητας, έχει ένα όνοµα το τοπίο - το λένε Μαραθώνα, Σαλαµίνα, Ολυµπία, Θερµοπύλες, Μυστρά - συνδέεται µε µιαν ανάµνηση, εδώ ντροπιαστήκαµε, εκεί δοξαστήκαµε, και µονοµιάς το τοπίο µετουσιώνεται σε πολυδάκρυτη, πολυπλάνητη ιστορία. Κι όλη η ψυχή του Έλληνα προσκυνητή αναστατώνεται. Το κάθε Ελληνικό τοπίο είναι τόσο ποτισµένο από ευτυχίες και δυστυχίες µε παγκόσµιο αντίχτυπο, τόσο γεµάτο ανθρώπινο αγώνα, που υψώνεται σε µάθηµα αυστηρό και δε µπορείς να του ξεφύγεις, γίνεται κραυγή, και χρέος έχεις να την ακούσεις.


Τα σχόλια σας...
"Ολίγα τινά για την νεοελληνική ταυτότητα και παράδοση"30/7/2017 Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Επιτρέψετε μου να μη συμμερίζομαι την απαισιοδοξία του συμπολίτη μας κυρίου Θεόδωρου Παντούλα.Η παράδοση καθώς και ο ίδιος αναφέρει δεν είναι κάτι το παγιωμένο, το κονσερβοποιημένο και στάσιμο. Καθημερινά αλλάζει πατώντας στον προηγούμενο της εαυτό. Παραμερίζει, αφαιρεί, προσθέτει, ενσωματώνει. Ότι απ' αυτή αξίζει και προσωρινά υποχωρεί στη βίαιη σύγκρουση του με τους τρόπους μιας ασθμαίνουσας ζωής με εξηγήσιμες αιτίες, σίγουρα θα αναγεννηθεί δυναμωμένο και καλύτερο. Και φυσικά και σωστά τα υπέροχα κεντήματα και περίτεχνα σκαλίσματα μιας παλιότερης εγκλωβισμένης σε στενά όρια ζωής, ας μη τα περιμένουμε. Σήμερα οι νέοι άνθρωποι αγόρια και κορίτσια δεν υφαίνουν, δεν κεντούν αλλά σπουδάζουν μουσική, ξένες γλώσσες, τέχνες, επιστήμες. Ανασύρουν, αξιοποιούν, δημιουργούν και εμπλουτίζουν την υπάρχουσα παραδομένη παράδοση με διακρίσεις. Όσο για την γενικευμένη μειονεξία του συλλογικού εαυτού αυτή πράγματι υπήρξε και υπάρχει από την βίαιη ή ύπουλη μεθοδευμένη εισβολή των επικυρίαρχων μας με τα καθρεφτάκια τους ακόμη και με την μορφή των Lexus. Μόδα είναι, θα περάσει. Άλλωστε "ιθαγενείς" πάντα υπήρχαν, υπάρχουν, θα υπάρχουν...
Κομποστοποίηση ΤΟΠΙΚΑ ή ΚΕΝΤΡΙΚΑ; 21/7/2017 Λ.Λ.
Τα αδιέξοδα της Συνοικιακής κομποστοποίησης συνιστούν μία αλλά χειροπιαστή ένδειξη πως η εξόντωση έχει καταστεί ο κεντρικός -αν και ανομολόγητος- στόχος της πολιτικής όπως αυτή ασκείται σήμερα. Το γεγονός ότι τούτη η εξοντωτική τροπή της πολιτικής παραμένει ανομολόγητη σε επίπεδο πολιτικής ρητορείας, δεν σημαίνει πως δεν γίνεται αισθητή στα πεδία της καθημερινής πρακτικής και της εμπειρίας. Πράγματι, δεν είναι η ευημερία, είναι η ύπαρξη που απειλείται. Ούτε καν «πτωχούς πλην όμως τιμίους» δεν μας θέλουν, γιατί ακριβώς οι τίμιοι κάνουν κοινωνίες που ξέρουν να βγάζουν το ψωμάκι τους, να φροντίζουν τα μέλη τους και την αειφορία του περιβάλλοντος χωρίς την ανάγκη κανενός. Αφήστε που οι ίδιοι πτωχοί και τίμιοι αργά ή γρήγορα θα ευημερήσουν απειλώντας την παντοδυναμία του θηρίου του μηδενισμού και των καταστροφέων δουλευτών του: δηλαδή καταστάσεις που είναι ανεπιθύμητες για την «τρέχουσα» πίσω από τις αγορές πολιτική μας. Πάει πια η παλιά έγνοια των αγορών για εκμετάλλευση των παραγωγικών τάξεων! Οι αγορές προτιμούν αποικίες παρασίτων για να πειραματίζονται πάνω τους και να λεηλατούν ανεμπόδιστα τη γη τους. Επομένως η ανυπαρξία κοινωνίας, η ηθική διαφθορά, το παραγωγικό τέλμα κι ένα επαπειλούμενο φυσικό περιβάλλον συνιστούν ιδρυτικές προϋποθέσεις για την τρέχουσα πολιτική και καθόλου προβλήματα για πραγματική θεραπεία. Γι’ αυτό και άπαντα τα μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης έχουν οσμή παρασιτογόνου και παρασιτοκτόνου μαζί. Γι’ αυτό και αντιθετικοί μέχρι πρότινος ρόλοι, όπως αυτοί στα δίπολα: εργαζόμενος και μισθοφόρος, παραγωγός και καταστροφέας, θριαμβευτής και ηττημένος, προστάτης και βιαστής, τρομοκράτης και αντιτρομοκράτης, κ.ά., γίνανε πλέον τόσο κοντινοί μεταξύ τους και σχεδόν εναλλάξιμοι. Το τείχος ακατανοησίας που έχουν ορθώσει οι δημοτικές δομές απέναντι στο αυτονόητο, έναντι της πρότασης της Συνοικιακής εν προκειμένω, σαν να επρόκειτο για ένα αστήρικτο, ουρανοκατέβατο αίτημα, την ίδια στιγμή που άσχετα, προέλευσης UFO αιτήματα (δες: προγράμματα τύπου ΣΒΑΠ και πλήθος άλλων ψευδοαναπτυξιακών επιλογών επιδοτούμενων από τα ΕΣΠΑ) γίνονται αυτοστιγμεί αποδεκτά, ή η δυσκολία για τους δημότες να αναγνωρίσουμε στη Συνοικιακή την ανάγκη στην οποία ακόμη και οι θεοί πείθονται, η δυσκολία να την ασκήσουμε ενάντια στους δαίμονες της αγοράς και της μικροπολιτικής, όλα τούτα τα εμπόδια προσφέρουν στις Δημοτικές Αρχές έναν «ασφαλή» τρόπο διοίκησης αυτοκτονικής για τους κατοίκους, και συνάμα ένα «δημοκρατικό άλλοθι» λόγω συναινετικής κατάργησης της κοινής λογικής και σύνολης της πραγματικότητας ακόμη και στο πιο στοιχειώδες επίπεδό της, αυτό του τόπου κατοικίας. Με άλλα λόγια από τη στιγμή που η χώρα μου γίνεται εμφανώς τριτοκοσμική, και οι Δήμοι της επίσης, δεν θέλω «Σύμφωνα Ευρωπαίων Δημάρχων» και παρόμοιους αποπροσανατολισμούς, θέλω να γνωρίσω τα πραγματικά προβλήματα των ανθρώπων στις τριτοκοσμικές χώρες, θέλω να διδαχθώ τί και πώς μπορεί να διασωθεί από την ήδη συντελούμενη καταστροφή. Είναι θέμα πολιτικής προστασίας του Δήμου. Όχι από φυσική καταστροφή αλλά από κοινωνική και συστημική. Τόσο απλά. Με ελπίδα, που σημαίνει με αίσθηση ευθύνης, ανησυχία χωρίς πανικό. Υπάρχει κάτι πιο σώφρον από αυτό;


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Κάθε Τρίτη, από τις 20:30 μέχρι τις 22:00 το στέκι της Δράσης είναι ανοιχτό, ενώ παράλληλα, λειτουργεί και η δανειστική βιβλιοθήκη της "Δράσης"




   
© 2006 - 2017 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου