Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
4/5/2017

Δεν έχουν νόημα διαβουλεύσεις - παρωδία!

Προγραμματίζεται νέα Δημοτική Επιτροπή Διαβούλευσης για το θέμα της λαϊκής


Τον Σεπτέμβριο του 2014, μετά την ανάληψη των καθηκόντων της νέας δημοτικής αρχής, συζητήθηκε στο δημοτικό συμβούλιο η προβλεπόμενη από τον «Καλλικράτη» σύγκληση της Δημοτικής Επιτροπής Διαβούλευσης. Η «Δράση» κατέθεσε τότε την πρότασή της*, ελπίζοντας ότι το ζήτημα θα απασχολήσει τη διοίκηση, αλλά μέχρι σήμερα, ούτε επιτροπή υφίσταται, ούτε και οποιαδήποτε άλλη διαδικασίας ενίσχυσης των συμμετοχικών διαδικασιών στην πόλη μας. Προ ημερών ειδοποιηθήκαμε, όπως όλες οι δημοτικές παρατάξεις, να καταθέσουμε ονόματα εκπροσώπων μας στο πλαίσιο της επανασύστασης της Επιτροπής Διαβούλευσης, ώστε αυτή να συγκληθεί, πιθανότατα για να συζητηθεί το θέμα της μεταφοράς της Λαϊκής Αγοράς Βριλησσίων.


Κατόπιν αυτού οφείλουμε να επισημάνουμε:

1) Όπως λειτούργησε μέχρι σήμερα ο θεσμός, απέτυχε παταγωδώς. Όσοι δημότες συμμετείχαν ως εκπρόσωποι φορέων ή μετά από κλήρωση, υποχρεώθηκαν σε παρακολούθηση μονολόγων και σε νομιμοποίηση ειλημμένων αποφάσεων, πάντα διεκπεραιωτικά και υπό την πίεση προθεσμιών. Έτσι, στο σύνολό τους τα μέλη της Επιτροπής, αδυνατώντας να βρουν νόημα σε μια διαδικασία που τους περιόριζε σε ακροατές, απογοητεύονταν και φυλλορροούσαν, με αποτέλεσμα να μην εξασφαλίζεται ούτε η προβλεπόμενη απαρτία. Δεν μπορούμε συνεπώς, να συνεχίσουμε με τον ίδιο τρόπο.

2) Οποιαδήποτε Επιτροπή οφείλει να προάγει τη συζήτηση και τον προβληματισμό μεταξύ των μελών της, εξασφαλίζοντας όχι μόνο την παράθεση διαφορετικών απόψεων αλλά και τη δυνατότητα σύνθεσής τους, με «οριζόντια» επικοινωνία μεταξύ των μετεχόντων. Το να καλούνται (στο όνομα της τοπικής κοινωνίας) εκπρόσωποι παρατάξεων και φορέων (συχνά εκκολαπτόμενοι παράγοντες) για να υποστούν μακροσκελείς εισηγήσεις και να διατυπώσουν στο τέλος ολιγόλεπτες προτάσεις, οι οποίες ουδέποτε θα αξιολογηθούν ή θα συντεθούν σε μια τελική θέση, ισοδυναμεί με ακύρωση του θεσμού. Μια διαδικασία όμως, οφείλει να καταλήγει κάπου. Αυτό το κάπου δεν μπορεί να είναι η εισήγηση της διοίκησης συμπληρωμένη με ένα παράρτημα παρατηρήσεων, αλλά μια συνθετική απόφαση του «σώματος» που διαβουλεύτηκε.

3) "Σκοπός της Δημοτικής Διαβούλευσης είναι να αλλάζει η σχέση μεταξύ Δήμου και Πολιτών, στην κατεύθυνση της συγκρότησης ενός δημόσιου χώρου με αμφίδρομες και λειτουργικές σχέσεις, που οδηγούν στον περιορισμό της εξουσίας της στενής δημοτικής πλειοψηφίας αλλά και της στείρας κριτικής και απάθειας. Η διαβούλευση είναι ταυτοχρόνως μέσο και σκοπός, διεργασία και αποτέλεσμα, εργαλείο και προϊόν, δεν είναι απλώς μια διαπραγμάτευση ή συμβιβασμός, καθώς δεν έχει κύριο μέλημα να γεφυρώσει μια διαφορά, αλλά να δημιουργήσει κάτι νέο και χρήσιμο". (Οδηγός Δημοτικής Διαβούλευσης» που συνέταξε η Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Αυτοδιοίκησης -ΕΕΤΑΑ- στην οποία προφανώς ουδείς αιρετός έδωσε σημασία!).

4) Η «Δημοτική Επιτροπή Διαβούλευσης είναι χρήσιμο να λειτουργεί ως: α) Μια συνεχής «δημοσκοπική» επιτροπή ανίχνευσης της κοινωνικής βούλησης, β) Να διατυπώνει γνώμη για τα θέματα του δημοτικού συμβουλίου και να παρεμβαίνει στη διαμόρφωση της πολιτικής «ατζέντας» γ) Να μπορεί να συγκροτεί Θεματικές Συνελεύσεις για επιμέρους ζητήματα. (π.χ. Συνέλευση Παιδείας από γονείς, εκπαιδευτικούς, μαθητικά συμβούλια κλπ.) δ) Να εξασφαλίζεται στα μέλη της η δυνατότητα διαδικτυακού φόρουμ, προσβάσιμου σε κάθε δημότη. ε) Σε κάθε περίπτωση κρατούνται πρακτικά τα οποία και δημοσιοποιούνται.


Υπό αυτήν την έννοια, η σύγκληση της Επιτροπής θα μπορούσε να προϋποθέτει:

1) -Ανοιχτή πρόσκληση προς τους πολίτες - ενημέρωση να συμμετάσχουν, δημιουργία καταλόγου.

2 -Ψήφιση νέου κανονισμού από το Δημοτικό Συμβούλιο που να ορίζει τη διαδικασία επιλογής των μελών και τον τρόπο λειτουργίας της Επιτροπής. Είναι σημαντικό να κατανοηθεί ότι «η ουσία της διαβούλευσης δεν εξαντλείται στην σύγκλιση της επιτροπής, αλλά είναι μια συνεχής διεργασία ανάμεσα στα εμπλεκόμενα μέρη» (ΕΕΤΤΑ).

3 -Δημιουργία αρχείου φορέων (και καταλόγου κατοίκων): Η επιλογή των μελών μπορεί να γίνεται στην βάση της ευρύτερης δυνατής εκπροσώπησης των θεματικών αντικειμένων (προκειμένου για φορείς) και της αναλογικής εκπροσώπησης των γειτονιών, (προκειμένου για δημότες). Επομένως, τίθεται ζήτημα καταγραφής των φορέων του προαστίου και αξιολόγησης του κοινωνικού του «βάρους». (π.χ. ανάλογα με τον αριθμό των εγγεγραμμένων μελών ή τον αριθμό των συμμετεχόντων στις διαδικασίες εκάστου φορέα). Σκοπός είναι να αποφευχθούν οι εκπρόσωποι συλλόγων – σφραγίδων ή και παράγοντες τους οποίους τοποθετούν οι διοικήσεις χωρίς ποτέ οι ίδιοι να έχουν εκδηλώσει πραγματικό ενδιαφέρον (π.χ. Εμπορικός Σύλλογος Βριλησσίων).

4) -Για λόγους καλύτερης αντιπροσώπευσης προτείνεται η εκλογή αντιπροσώπων ΚΑΙ από τοπικές συνελεύσεις κατοίκων. Τα Βριλήσσια έχουν διαχωριστεί σε 5 πολεοδομικές ενότητες. Με ευθύνη του δημοτικού συμβουλίου, 1-2 φορές το χρόνο, μπορούν να συγκαλούνται τοπικές συνελεύσεις, παράλληλα με τη λειτουργία της Επιτροπής Διαβούλευσης, με στόχο να συζητούνται τοπικά ζητήματα και να απαντώνται ερωτήσεις των πολιτών από τους αρμόδιους. Οι 5 Τοπικές Συνελεύσεις μπορούν να εκλέγουν αντιπρόσωπό τους για την Επιτροπή Διαβούλευσης. Από τους συμμετέχοντες μπορεί να διενεργηθεί και η θεσμικά υποχρεωτική κλήρωση για την εκλογή μελών της επιτροπής διαβούλευσης.

5) -Ιστοσελίδα Διαβούλευσης: Στο πλαίσιο της ιστοσελίδας του Δήμου είναι αναγκαία μια «σελίδα διαβούλευσης», η οποία όχι μόνον θα λειτουργεί πληροφοριακά προς τους δημότες και τους φορείς της περιοχής για τις δράσεις της Επιτροπής και τα αποτελέσματά της, αλλά και θα επιτρέπει τη συνεχή ροή πληροφοριών μεταξύ των μελών της Επιτροπής.


Το ερώτημα που προκύπτει πλέον είναι, αν υπάρχει πρόθεση από την πλευρά των διοικούντων να αναβαθμιστεί ο θεσμός, υιοθετώντας κάτι έστω από τα προηγούμενα, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι η Επιτροπή Διαβούλευσης αποτελεί το μοναδικό πεδίο παρεμβάσεων όπου θα έπρεπε να επιχειρηθούν αλλαγές στην κατεύθυνση ενός πιο δημοκρατικού δήμου.

Όλα τα «σημάδια» δείχνουν ότι η σημερινή διοίκηση δεν έχει τέτοιο στόχο. Ότι η Επιτροπή θα συγκληθεί με αφορμή ένα ουσιαστικά τεχνικό ζήτημα, (διότι ελάχιστοι και συγκεκριμένοι δρόμοι των Βριλησσίων έχουν τις προδιαγραφές να υποδεχθούν τη λαϊκή), προκειμένου να επιμεριστεί η ευθύνη της επιλογής και να μην «χρεωθούν» οι όποιες αντιδράσεις αποκλειστικά στη δημοτική αρχή.

Όλα τα «σημάδια» δείχνουν, (το θεμελιώδες ζήτημα!), πως ελάχιστοι από τους δημοτικούς άρχοντες ή τα στελέχη των υπηρεσιών, (οι εξαιρέσεις είναι ορατές και γνωστές, αλλά δεν αρκούν), είναι διατεθειμένοι, για οποιοδήποτε θέμα, να ξεφύγουν από το «έτοιμο», από την πεπατημένη, να αφιερώσουν λίγο περισσότερο χρόνο, σκέψη και ενέργεια, μεράκι, για να βελτιώσουν τον τομέα ευθύνης τους. Γι’ αυτό τελικά οι διοικήσεις δεν διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους, απουσία πολιτικού οράματος, του αναγεννητικού πνεύματος που έχει ανάγκη ο Δήμος και η τοπική κοινωνία, όλα τείνουν να επαναλαμβάνονται.

Με επίγνωση ότι η δημοκρατία ουδέποτε ήταν τεχνικό ζήτημα και επειδή δεν ζητάμε τα ανέφικτα ούτε την υιοθέτηση των προτάσεών μας μια προς μία αλλά τα επιτακτικά αυτονόητα, αποφασίσαμε σαν Δημοτική Κίνηση να μην μετέχουμε στη συγκρότηση της νέας Δημοτικής Επιτροπής Διαβούλευσης χωρίς προηγουμένως την εξασφάλιση κάποιων ελάχιστων όρων αξιοπιστίας και λειτουργικότητας.

Δημοσιοποιούμε εγκαίρως τις ενστάσεις μας, προσδοκώντας η διοίκηση να ανταποκριθεί εγγράφως, στέλνοντας στο δημοτικό συμβούλιο ένα «μήνυμα», ότι πράγματι ενδιαφέρεται ώστε ο ταλαιπωρημένος θεσμός της δημόσιας διαβούλευσης να καταστεί κάτι περισσότερο από ένα πρόσχημα δημοκρατικότητας των εκάστοτε διοικούντων για κάθε χρήση.



ΚΙΝΗΣΗ ΔΗΜΟΤΩΝ ΒΡΙΛΗΣΣΙΩΝ «ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΟΛΗ»



*http://www.drasivrilissia.gr/themata/parousiash.aspx?sxID=2542


readers  318


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Τετάρτη 18 Οκτωβρίου 2017 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι
Στην αόριστη αγάπη για την ανθρωπότητα, αγαπάς σχεδόν πάντα μονάχα τον εαυτό σου.


Τα σχόλια σας...
ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, Η ΙΣΠΑΝΙΑ;10/10/2017 Παπαχριστοδούλου Μαρίνα
Έχω και εγώ σοβαρές επιφυλάξεις για το άρθρο αυτό. Δεν είναι ακριβώς τα ζητήματα που βάζει ο Ορέστης που με απασχολούν, ούτε ξέρω να πω αν είναι καλύτερα αυτή την περίοδο να ζήσει η Καταλονία μακριά ή μέσα στην Ισπανία. Είναι το γεγονός ότι τόσο Régis de Castelnau όσο και ο Μπελαντής (λιγότερο) οι οποίοι και προφανώς έχουν καταλήξει ότι η Καταλονία πρέπει να μείνει στην αγκαλιά της κραταιής Ισπανίας ή καλύτερα είναι ενάντια στις αποσχιστικές τάσεις, αντιμετωπίζουν το θέμα με απίστευτη μονομέρεια. Μάλιστα στο άρθρο του Castelnau μπορώ να πω ότι διακρίνω μια υποτιμητική, σχεδόν ρατσιστική αντίληψη προς τους νότιους και τους "αριστερούς", ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει σήμερα. Μου θύμισε κάτι από την ανωτερότητα των προηγμένων βόρειων ενάντια στους καθυστερημένους νότιους για να μην θυμηθώ την αποικιοκρατία κοκ. Αλλά οι κύριες επιφυλάξεις μου είναι τρεις: Πρώτον: κανένας από τους δύο δεν αναφέρεται στο όργιο αυταρχισμού και αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς από την κεντρική κυβέρνηση της Ισπανίας (και κατ΄ επέκταση στους σχετικούς χειρισμούς της ΕΕ) απέναντι στους Καταλανούς, στάση στην οποία κανένας προοδευτικός άνθρωπος και πολύ περισσότερο σχολιαστής δεν μπορεί να αγνοεί . Η άποψή μου, που νομίζω ότι είναι κεντρική θέση της Δράσης ότι «δεν θέλουμε τίποτα, ούτε το καλύτερο ούτε το χειρότερο για μας αν δεν συμμετέχουμε στην απόφασή του» και από αυτή την άποψη δεν είναι να συμφωνήσουμε ή να διαφωνήσουμε στο δικαίωμα των Καταλανών στην αυτοδιάθεση, αλλά να συμφωνήσουμε απόλυτα στο δικαίωμα τους να αποφασίζουν για την αυτοδιάθεση ή όχι. Τέλος διάβασα κάπου ότι τόσο η στάση της κυβέρνησης Ραχόι, όσο και της ΕΕ είναι για να διδάσκονται στα πανεπιστήμια, στις σχολές πολιτικών επιστημών ως παραδείγματα του τι πρέπει να κάνεις για να πετύχεις αυτό που δεν θέλεις. Το λέω εδώ για να σημειώσω ότι ΕΕ και Ραχόι αυτό ήθελαν και όχι δεν ήθελαν και αυτή τη διάσταση την δίνει ο Castelnau, όχι όμως με πολύ πειστικό τρόπο. Δεύτερον: Το γεγονός ότι υπάρχουν πλείστα όσα παραδείγματα που παραπέμπουν στην καταστροφική εξέλιξη αποσχιστικών κινημάτων (πχ Γιουγκοσλαβία , Ουκρανία ), δεν σημαίνει ότι εμείς συλλήβδην θα είμαστε κατά των αιτημάτων και κινημάτων αυτοδιάθεσης. Και στο κάτω-κάτω είναι δύο διαφορετικά ζητήματα. Ένα να επιλέξει ένας λαός πως θέλει να ζήσει, μέσα σε ποιο πλαίσιο. Δικαίωμα του αναφαίρετο. Και ένα δεύτερο να προσπαθήσει να εμποδίσει τις έξωθεν επεμβάσεις. Ανεδαφικό σήμερα; Μάλλον δύσκολο, αλλά δεν βλέπω και άλλο τρόπο. Ούτε είναι δικαιολογία ότι ο Κάρλας Πουτσντεμόν είναι συντηρητικός άρα δεν μπορούμε ως προοδευτικοί να συντασσόμαστε με το αίτημα του. Ένα αίτημα είναι αυθύπαρκτο και ως τέτοιο πρέπει να κρίνεται. Συνυπολογίζεις πολλούς παράγοντες για να πεις αν είσαι υπέρ ή κατά. Ποια συμφέροντα εξυπηρετεί κυρίως κλπ, και μετά ας το υποστηρίζει όποιος θέλει. Τρίτο: Υπάρχει μία πλευρά της πολιτικής ζωής στην Ισπανία που αποσιωπάται αν και σε αυτήν εδράζονται πολλά από τα κακώς κείμενα που παρακολουθούμε να συμβαίνει σε αυτήν την χώρα. Πρόκειται για το γεγονός ότι μια δικτατορία που κράτησε 39 ολόκληρα χρόνια καταλύθηκε χωρίς να ανοίξει μύτη, χωρίς να υπάρξει κανενός είδους αποχουντοποίηση. Όλοι έμειναν στη θέση τους και συνέχισαν να κάνουν τη δουλειά τους όπως την ήξεραν. Οι στρατιωτικοί στο στρατό, οι αστυνομικοί στην αστυνομία, οι παπάδες στην εκκλησία (μεγάλο στήριγμα της δικτατορίας και πολύ το απόλαυσε η εκκλησία αυτό) κοκ. Οι δικοί μας χουντικοί, που παρεμπιπτόντως φαντάζουν αγγελάκια μπροστά στους Ισπανούς, με κάποιον τρόπο έστω περιορισμένο τιμωρήθηκαν. Εκεί τίποτα. Μόλις τον τελευταίο καιρό γίνονται προσπάθειες να αντιμετωπιστεί το θέμα. Ακούγονται όλο και περισσότερες φωνές, γίνονται και κάποια πράγματα, όχι τόσο εξ αιτίας του παρελθόντος, αλλά εξ αιτίας της δράσης όλων αυτών σήμερα. Ως συνέπεια αυτού είναι φυσικό να υπάρχει τόσος αυταρχισμός εκεί. Φυσικό όσο και απαράδεκτο.
ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, Η ΙΣΠΑΝΙΑ;9/10/2017 Ορέστης Ηλίας
Από αυτούς που χαίρουν της συντροφικής εκτίμησης του Μπελαντή, κανένας δεν είπε ότι το καταλανικό εθνικό ζήτημα είναι σπόρος του σοσιαλιστικού μέλλοντος..(μακάρι να γίνει) Όμως, είναι κρίσιμο να συνεχιστεί η κοινωνική διάσταση του κινήματος απέναντι στην αμιγώς εθνική. Οι επιτροπές και συντονισμοί που στήθηκαν σε χώρους δουλειάς, γειτονιές και πανεπιστήμια για την διασφάλιση του δημοψηφίσματος είναι κύτταρα που κρίνουν στη συνέχεια το τι είδους ανεξαρτησία θέλουν "οι από κάτω", για να μην περιοριστεί όλο αυτό το κίνημα σε μια απλή αλλαγή σημαίας. Άρα, ας μην βιαζόμαστε στις αναλύσεις διότι το εθνικό μετατρέπεται πολλές φορές σε ταξικό. Παράδειγμα το Brexit, όλοι οι αναλυτές έγραφαν σεντόνια για τον εθνικισμό των Άγγλων και ότι εμπιστεύονται την πλούσια οικονομία τους γι' αυτό ψήφισαν έξοδο από την ΕΕ πριν ενάμισι χρόνο, όμως οι τελευταίες εκλογές (Ιούνιος 2017) έδειξαν στροφή προς τα αριστερά, πτώση των εκφραστών της νεοφιλελεύθερης πολιτικής και πλήρη εξαφάνιση των εθνικιστών. Είναι οι αγώνες των απλών καθημερινών ανθρώπων που μπορούν να μετατρέπουν ακόμα και "ψευτοδημοψηφίσματα" σε κρίση κυριαρχίας της παγκόσμιας οικονομικής και πολιτικής ελίτ. Και αυτό είναι κάτι που το θέλουμε όλοι όσοι βάζουμε τον εαυτό μας στους "από τα κάτω".
ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, Η ΙΣΠΑΝΙΑ;9/10/2017 Γιάννης Τσούτσιας
Δεν τα λέει μόνο ο Castelnau. Τα λέει π.χ. και ο Μπελαντής. Επισημαίνοντας μάλιστα, ότι "...μου προξενεί μεγάλη εντύπωση η εξής αντίφαση: πολιτικά και ιδεολογικά ρεύματα της Αριστεράς, στα οποία έχω συντροφική εκτίμηση αλλά διαφωνώ μαζί τους ιδεολογικά, που στην Ελλάδα ή αλλού αισθάνονται ρίγος ή ψυχική απώθηση, όταν εκφέρονται οι λέξεις «εθνικό ζήτημα», «πατρίδα» ή «εθνική ανεξαρτησία» (σε ένα έθνος-κράτος που υπάρχει εδώ και δύο αιώνες), αντιστρέφουν τελείως την οπτική τους, όταν πρόκειται για την καταλανική εθνότητα. Η μια εθνότητα (η δική μας) είναι αυτόχρημα καπιταλιστική, η άλλη φέρει τον σπόρο του σοσιαλιστικού μέλλοντος. Πόση λογική, πολιτική και θεωρητική συνοχή υπάρχει ανάμεσα στις δύο ταυτόχρονες αυτές τοποθετήσεις;" Όλο το άρθρο: pandiera.gr Για την υπόθεση της Καταλονίας -μια πολύ διαφορετική άποψη. Του Δημήτρη Μπελαντή. 9/10/2017


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Κάθε Τρίτη, από τις 20:30 μέχρι τις 22:00 το στέκι της Δράσης είναι ανοιχτό, ενώ παράλληλα, λειτουργεί και η δανειστική βιβλιοθήκη της "Δράσης"




   
© 2006 - 2017 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου