Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
4/5/2017

Δεν έχουν νόημα διαβουλεύσεις - παρωδία!

Προγραμματίζεται νέα Δημοτική Επιτροπή Διαβούλευσης για το θέμα της λαϊκής


Τον Σεπτέμβριο του 2014, μετά την ανάληψη των καθηκόντων της νέας δημοτικής αρχής, συζητήθηκε στο δημοτικό συμβούλιο η προβλεπόμενη από τον «Καλλικράτη» σύγκληση της Δημοτικής Επιτροπής Διαβούλευσης. Η «Δράση» κατέθεσε τότε την πρότασή της*, ελπίζοντας ότι το ζήτημα θα απασχολήσει τη διοίκηση, αλλά μέχρι σήμερα, ούτε επιτροπή υφίσταται, ούτε και οποιαδήποτε άλλη διαδικασίας ενίσχυσης των συμμετοχικών διαδικασιών στην πόλη μας. Προ ημερών ειδοποιηθήκαμε, όπως όλες οι δημοτικές παρατάξεις, να καταθέσουμε ονόματα εκπροσώπων μας στο πλαίσιο της επανασύστασης της Επιτροπής Διαβούλευσης, ώστε αυτή να συγκληθεί, πιθανότατα για να συζητηθεί το θέμα της μεταφοράς της Λαϊκής Αγοράς Βριλησσίων.


Κατόπιν αυτού οφείλουμε να επισημάνουμε:

1) Όπως λειτούργησε μέχρι σήμερα ο θεσμός, απέτυχε παταγωδώς. Όσοι δημότες συμμετείχαν ως εκπρόσωποι φορέων ή μετά από κλήρωση, υποχρεώθηκαν σε παρακολούθηση μονολόγων και σε νομιμοποίηση ειλημμένων αποφάσεων, πάντα διεκπεραιωτικά και υπό την πίεση προθεσμιών. Έτσι, στο σύνολό τους τα μέλη της Επιτροπής, αδυνατώντας να βρουν νόημα σε μια διαδικασία που τους περιόριζε σε ακροατές, απογοητεύονταν και φυλλορροούσαν, με αποτέλεσμα να μην εξασφαλίζεται ούτε η προβλεπόμενη απαρτία. Δεν μπορούμε συνεπώς, να συνεχίσουμε με τον ίδιο τρόπο.

2) Οποιαδήποτε Επιτροπή οφείλει να προάγει τη συζήτηση και τον προβληματισμό μεταξύ των μελών της, εξασφαλίζοντας όχι μόνο την παράθεση διαφορετικών απόψεων αλλά και τη δυνατότητα σύνθεσής τους, με «οριζόντια» επικοινωνία μεταξύ των μετεχόντων. Το να καλούνται (στο όνομα της τοπικής κοινωνίας) εκπρόσωποι παρατάξεων και φορέων (συχνά εκκολαπτόμενοι παράγοντες) για να υποστούν μακροσκελείς εισηγήσεις και να διατυπώσουν στο τέλος ολιγόλεπτες προτάσεις, οι οποίες ουδέποτε θα αξιολογηθούν ή θα συντεθούν σε μια τελική θέση, ισοδυναμεί με ακύρωση του θεσμού. Μια διαδικασία όμως, οφείλει να καταλήγει κάπου. Αυτό το κάπου δεν μπορεί να είναι η εισήγηση της διοίκησης συμπληρωμένη με ένα παράρτημα παρατηρήσεων, αλλά μια συνθετική απόφαση του «σώματος» που διαβουλεύτηκε.

3) "Σκοπός της Δημοτικής Διαβούλευσης είναι να αλλάζει η σχέση μεταξύ Δήμου και Πολιτών, στην κατεύθυνση της συγκρότησης ενός δημόσιου χώρου με αμφίδρομες και λειτουργικές σχέσεις, που οδηγούν στον περιορισμό της εξουσίας της στενής δημοτικής πλειοψηφίας αλλά και της στείρας κριτικής και απάθειας. Η διαβούλευση είναι ταυτοχρόνως μέσο και σκοπός, διεργασία και αποτέλεσμα, εργαλείο και προϊόν, δεν είναι απλώς μια διαπραγμάτευση ή συμβιβασμός, καθώς δεν έχει κύριο μέλημα να γεφυρώσει μια διαφορά, αλλά να δημιουργήσει κάτι νέο και χρήσιμο". (Οδηγός Δημοτικής Διαβούλευσης» που συνέταξε η Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Αυτοδιοίκησης -ΕΕΤΑΑ- στην οποία προφανώς ουδείς αιρετός έδωσε σημασία!).

4) Η «Δημοτική Επιτροπή Διαβούλευσης είναι χρήσιμο να λειτουργεί ως: α) Μια συνεχής «δημοσκοπική» επιτροπή ανίχνευσης της κοινωνικής βούλησης, β) Να διατυπώνει γνώμη για τα θέματα του δημοτικού συμβουλίου και να παρεμβαίνει στη διαμόρφωση της πολιτικής «ατζέντας» γ) Να μπορεί να συγκροτεί Θεματικές Συνελεύσεις για επιμέρους ζητήματα. (π.χ. Συνέλευση Παιδείας από γονείς, εκπαιδευτικούς, μαθητικά συμβούλια κλπ.) δ) Να εξασφαλίζεται στα μέλη της η δυνατότητα διαδικτυακού φόρουμ, προσβάσιμου σε κάθε δημότη. ε) Σε κάθε περίπτωση κρατούνται πρακτικά τα οποία και δημοσιοποιούνται.


Υπό αυτήν την έννοια, η σύγκληση της Επιτροπής θα μπορούσε να προϋποθέτει:

1) -Ανοιχτή πρόσκληση προς τους πολίτες - ενημέρωση να συμμετάσχουν, δημιουργία καταλόγου.

2 -Ψήφιση νέου κανονισμού από το Δημοτικό Συμβούλιο που να ορίζει τη διαδικασία επιλογής των μελών και τον τρόπο λειτουργίας της Επιτροπής. Είναι σημαντικό να κατανοηθεί ότι «η ουσία της διαβούλευσης δεν εξαντλείται στην σύγκλιση της επιτροπής, αλλά είναι μια συνεχής διεργασία ανάμεσα στα εμπλεκόμενα μέρη» (ΕΕΤΤΑ).

3 -Δημιουργία αρχείου φορέων (και καταλόγου κατοίκων): Η επιλογή των μελών μπορεί να γίνεται στην βάση της ευρύτερης δυνατής εκπροσώπησης των θεματικών αντικειμένων (προκειμένου για φορείς) και της αναλογικής εκπροσώπησης των γειτονιών, (προκειμένου για δημότες). Επομένως, τίθεται ζήτημα καταγραφής των φορέων του προαστίου και αξιολόγησης του κοινωνικού του «βάρους». (π.χ. ανάλογα με τον αριθμό των εγγεγραμμένων μελών ή τον αριθμό των συμμετεχόντων στις διαδικασίες εκάστου φορέα). Σκοπός είναι να αποφευχθούν οι εκπρόσωποι συλλόγων – σφραγίδων ή και παράγοντες τους οποίους τοποθετούν οι διοικήσεις χωρίς ποτέ οι ίδιοι να έχουν εκδηλώσει πραγματικό ενδιαφέρον (π.χ. Εμπορικός Σύλλογος Βριλησσίων).

4) -Για λόγους καλύτερης αντιπροσώπευσης προτείνεται η εκλογή αντιπροσώπων ΚΑΙ από τοπικές συνελεύσεις κατοίκων. Τα Βριλήσσια έχουν διαχωριστεί σε 5 πολεοδομικές ενότητες. Με ευθύνη του δημοτικού συμβουλίου, 1-2 φορές το χρόνο, μπορούν να συγκαλούνται τοπικές συνελεύσεις, παράλληλα με τη λειτουργία της Επιτροπής Διαβούλευσης, με στόχο να συζητούνται τοπικά ζητήματα και να απαντώνται ερωτήσεις των πολιτών από τους αρμόδιους. Οι 5 Τοπικές Συνελεύσεις μπορούν να εκλέγουν αντιπρόσωπό τους για την Επιτροπή Διαβούλευσης. Από τους συμμετέχοντες μπορεί να διενεργηθεί και η θεσμικά υποχρεωτική κλήρωση για την εκλογή μελών της επιτροπής διαβούλευσης.

5) -Ιστοσελίδα Διαβούλευσης: Στο πλαίσιο της ιστοσελίδας του Δήμου είναι αναγκαία μια «σελίδα διαβούλευσης», η οποία όχι μόνον θα λειτουργεί πληροφοριακά προς τους δημότες και τους φορείς της περιοχής για τις δράσεις της Επιτροπής και τα αποτελέσματά της, αλλά και θα επιτρέπει τη συνεχή ροή πληροφοριών μεταξύ των μελών της Επιτροπής.


Το ερώτημα που προκύπτει πλέον είναι, αν υπάρχει πρόθεση από την πλευρά των διοικούντων να αναβαθμιστεί ο θεσμός, υιοθετώντας κάτι έστω από τα προηγούμενα, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι η Επιτροπή Διαβούλευσης αποτελεί το μοναδικό πεδίο παρεμβάσεων όπου θα έπρεπε να επιχειρηθούν αλλαγές στην κατεύθυνση ενός πιο δημοκρατικού δήμου.

Όλα τα «σημάδια» δείχνουν ότι η σημερινή διοίκηση δεν έχει τέτοιο στόχο. Ότι η Επιτροπή θα συγκληθεί με αφορμή ένα ουσιαστικά τεχνικό ζήτημα, (διότι ελάχιστοι και συγκεκριμένοι δρόμοι των Βριλησσίων έχουν τις προδιαγραφές να υποδεχθούν τη λαϊκή), προκειμένου να επιμεριστεί η ευθύνη της επιλογής και να μην «χρεωθούν» οι όποιες αντιδράσεις αποκλειστικά στη δημοτική αρχή.

Όλα τα «σημάδια» δείχνουν, (το θεμελιώδες ζήτημα!), πως ελάχιστοι από τους δημοτικούς άρχοντες ή τα στελέχη των υπηρεσιών, (οι εξαιρέσεις είναι ορατές και γνωστές, αλλά δεν αρκούν), είναι διατεθειμένοι, για οποιοδήποτε θέμα, να ξεφύγουν από το «έτοιμο», από την πεπατημένη, να αφιερώσουν λίγο περισσότερο χρόνο, σκέψη και ενέργεια, μεράκι, για να βελτιώσουν τον τομέα ευθύνης τους. Γι’ αυτό τελικά οι διοικήσεις δεν διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους, απουσία πολιτικού οράματος, του αναγεννητικού πνεύματος που έχει ανάγκη ο Δήμος και η τοπική κοινωνία, όλα τείνουν να επαναλαμβάνονται.

Με επίγνωση ότι η δημοκρατία ουδέποτε ήταν τεχνικό ζήτημα και επειδή δεν ζητάμε τα ανέφικτα ούτε την υιοθέτηση των προτάσεών μας μια προς μία αλλά τα επιτακτικά αυτονόητα, αποφασίσαμε σαν Δημοτική Κίνηση να μην μετέχουμε στη συγκρότηση της νέας Δημοτικής Επιτροπής Διαβούλευσης χωρίς προηγουμένως την εξασφάλιση κάποιων ελάχιστων όρων αξιοπιστίας και λειτουργικότητας.

Δημοσιοποιούμε εγκαίρως τις ενστάσεις μας, προσδοκώντας η διοίκηση να ανταποκριθεί εγγράφως, στέλνοντας στο δημοτικό συμβούλιο ένα «μήνυμα», ότι πράγματι ενδιαφέρεται ώστε ο ταλαιπωρημένος θεσμός της δημόσιας διαβούλευσης να καταστεί κάτι περισσότερο από ένα πρόσχημα δημοκρατικότητας των εκάστοτε διοικούντων για κάθε χρήση.



ΚΙΝΗΣΗ ΔΗΜΟΤΩΝ ΒΡΙΛΗΣΣΙΩΝ «ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΟΛΗ»



*http://www.drasivrilissia.gr/themata/parousiash.aspx?sxID=2542


readers  286


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Πέμπτη 17 Αυγούστου 2017 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
Ν.Καζαντζάκης
Ένα Ελληνικό τοπίο δε δίνει σ’ εµάς τους Έλληνες µιαν αφιλόκερδη ανατριχίλα ωραιότητας, έχει ένα όνοµα το τοπίο - το λένε Μαραθώνα, Σαλαµίνα, Ολυµπία, Θερµοπύλες, Μυστρά - συνδέεται µε µιαν ανάµνηση, εδώ ντροπιαστήκαµε, εκεί δοξαστήκαµε, και µονοµιάς το τοπίο µετουσιώνεται σε πολυδάκρυτη, πολυπλάνητη ιστορία. Κι όλη η ψυχή του Έλληνα προσκυνητή αναστατώνεται. Το κάθε Ελληνικό τοπίο είναι τόσο ποτισµένο από ευτυχίες και δυστυχίες µε παγκόσµιο αντίχτυπο, τόσο γεµάτο ανθρώπινο αγώνα, που υψώνεται σε µάθηµα αυστηρό και δε µπορείς να του ξεφύγεις, γίνεται κραυγή, και χρέος έχεις να την ακούσεις.


Τα σχόλια σας...
"Ολίγα τινά για την νεοελληνική ταυτότητα και παράδοση"30/7/2017 Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Επιτρέψετε μου να μη συμμερίζομαι την απαισιοδοξία του συμπολίτη μας κυρίου Θεόδωρου Παντούλα.Η παράδοση καθώς και ο ίδιος αναφέρει δεν είναι κάτι το παγιωμένο, το κονσερβοποιημένο και στάσιμο. Καθημερινά αλλάζει πατώντας στον προηγούμενο της εαυτό. Παραμερίζει, αφαιρεί, προσθέτει, ενσωματώνει. Ότι απ' αυτή αξίζει και προσωρινά υποχωρεί στη βίαιη σύγκρουση του με τους τρόπους μιας ασθμαίνουσας ζωής με εξηγήσιμες αιτίες, σίγουρα θα αναγεννηθεί δυναμωμένο και καλύτερο. Και φυσικά και σωστά τα υπέροχα κεντήματα και περίτεχνα σκαλίσματα μιας παλιότερης εγκλωβισμένης σε στενά όρια ζωής, ας μη τα περιμένουμε. Σήμερα οι νέοι άνθρωποι αγόρια και κορίτσια δεν υφαίνουν, δεν κεντούν αλλά σπουδάζουν μουσική, ξένες γλώσσες, τέχνες, επιστήμες. Ανασύρουν, αξιοποιούν, δημιουργούν και εμπλουτίζουν την υπάρχουσα παραδομένη παράδοση με διακρίσεις. Όσο για την γενικευμένη μειονεξία του συλλογικού εαυτού αυτή πράγματι υπήρξε και υπάρχει από την βίαιη ή ύπουλη μεθοδευμένη εισβολή των επικυρίαρχων μας με τα καθρεφτάκια τους ακόμη και με την μορφή των Lexus. Μόδα είναι, θα περάσει. Άλλωστε "ιθαγενείς" πάντα υπήρχαν, υπάρχουν, θα υπάρχουν...
Κομποστοποίηση ΤΟΠΙΚΑ ή ΚΕΝΤΡΙΚΑ; 21/7/2017 Λ.Λ.
Τα αδιέξοδα της Συνοικιακής κομποστοποίησης συνιστούν μία αλλά χειροπιαστή ένδειξη πως η εξόντωση έχει καταστεί ο κεντρικός -αν και ανομολόγητος- στόχος της πολιτικής όπως αυτή ασκείται σήμερα. Το γεγονός ότι τούτη η εξοντωτική τροπή της πολιτικής παραμένει ανομολόγητη σε επίπεδο πολιτικής ρητορείας, δεν σημαίνει πως δεν γίνεται αισθητή στα πεδία της καθημερινής πρακτικής και της εμπειρίας. Πράγματι, δεν είναι η ευημερία, είναι η ύπαρξη που απειλείται. Ούτε καν «πτωχούς πλην όμως τιμίους» δεν μας θέλουν, γιατί ακριβώς οι τίμιοι κάνουν κοινωνίες που ξέρουν να βγάζουν το ψωμάκι τους, να φροντίζουν τα μέλη τους και την αειφορία του περιβάλλοντος χωρίς την ανάγκη κανενός. Αφήστε που οι ίδιοι πτωχοί και τίμιοι αργά ή γρήγορα θα ευημερήσουν απειλώντας την παντοδυναμία του θηρίου του μηδενισμού και των καταστροφέων δουλευτών του: δηλαδή καταστάσεις που είναι ανεπιθύμητες για την «τρέχουσα» πίσω από τις αγορές πολιτική μας. Πάει πια η παλιά έγνοια των αγορών για εκμετάλλευση των παραγωγικών τάξεων! Οι αγορές προτιμούν αποικίες παρασίτων για να πειραματίζονται πάνω τους και να λεηλατούν ανεμπόδιστα τη γη τους. Επομένως η ανυπαρξία κοινωνίας, η ηθική διαφθορά, το παραγωγικό τέλμα κι ένα επαπειλούμενο φυσικό περιβάλλον συνιστούν ιδρυτικές προϋποθέσεις για την τρέχουσα πολιτική και καθόλου προβλήματα για πραγματική θεραπεία. Γι’ αυτό και άπαντα τα μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης έχουν οσμή παρασιτογόνου και παρασιτοκτόνου μαζί. Γι’ αυτό και αντιθετικοί μέχρι πρότινος ρόλοι, όπως αυτοί στα δίπολα: εργαζόμενος και μισθοφόρος, παραγωγός και καταστροφέας, θριαμβευτής και ηττημένος, προστάτης και βιαστής, τρομοκράτης και αντιτρομοκράτης, κ.ά., γίνανε πλέον τόσο κοντινοί μεταξύ τους και σχεδόν εναλλάξιμοι. Το τείχος ακατανοησίας που έχουν ορθώσει οι δημοτικές δομές απέναντι στο αυτονόητο, έναντι της πρότασης της Συνοικιακής εν προκειμένω, σαν να επρόκειτο για ένα αστήρικτο, ουρανοκατέβατο αίτημα, την ίδια στιγμή που άσχετα, προέλευσης UFO αιτήματα (δες: προγράμματα τύπου ΣΒΑΠ και πλήθος άλλων ψευδοαναπτυξιακών επιλογών επιδοτούμενων από τα ΕΣΠΑ) γίνονται αυτοστιγμεί αποδεκτά, ή η δυσκολία για τους δημότες να αναγνωρίσουμε στη Συνοικιακή την ανάγκη στην οποία ακόμη και οι θεοί πείθονται, η δυσκολία να την ασκήσουμε ενάντια στους δαίμονες της αγοράς και της μικροπολιτικής, όλα τούτα τα εμπόδια προσφέρουν στις Δημοτικές Αρχές έναν «ασφαλή» τρόπο διοίκησης αυτοκτονικής για τους κατοίκους, και συνάμα ένα «δημοκρατικό άλλοθι» λόγω συναινετικής κατάργησης της κοινής λογικής και σύνολης της πραγματικότητας ακόμη και στο πιο στοιχειώδες επίπεδό της, αυτό του τόπου κατοικίας. Με άλλα λόγια από τη στιγμή που η χώρα μου γίνεται εμφανώς τριτοκοσμική, και οι Δήμοι της επίσης, δεν θέλω «Σύμφωνα Ευρωπαίων Δημάρχων» και παρόμοιους αποπροσανατολισμούς, θέλω να γνωρίσω τα πραγματικά προβλήματα των ανθρώπων στις τριτοκοσμικές χώρες, θέλω να διδαχθώ τί και πώς μπορεί να διασωθεί από την ήδη συντελούμενη καταστροφή. Είναι θέμα πολιτικής προστασίας του Δήμου. Όχι από φυσική καταστροφή αλλά από κοινωνική και συστημική. Τόσο απλά. Με ελπίδα, που σημαίνει με αίσθηση ευθύνης, ανησυχία χωρίς πανικό. Υπάρχει κάτι πιο σώφρον από αυτό;


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Κάθε Τρίτη, από τις 20:30 μέχρι τις 22:00 το στέκι της Δράσης είναι ανοιχτό, ενώ παράλληλα, λειτουργεί και η δανειστική βιβλιοθήκη της "Δράσης"




   
© 2006 - 2017 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου