Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
12/6/2017

Σπασμωδικές κινήσεις - αντίδοτο στη στασιμότητα;

Ανοίγει το «πακέτο» των διαχρονικών εκκρεμοτήτων η διοίκηση!

Αποκαλυπτικό το δημοτικό συμβούλιο της 7ης Ιουνίου, όχι λόγω της ημερήσιας διάταξης, αλλά της συζήτησης που πυροδοτήθηκε από ερωτήσεις που υπέβαλε η «Δράση» και η αξιωματική αντιπολίτευση. Το λέμε προκαταβολικά και ξεκάθαρα: Αποφεύγοντας τις "καταγγελίες", για άλλη μια φορά επιχειρούμε να συμβάλουμε ως αντιπολίτευση, τόσο για να ενημερωθούν οι δημότες, (κάτι που οι πάντες αποφεύγουν), όσο και για να προβληματιστεί η διοίκηση σε όσα επισημαίνουμε.



Αφορμή του διαλόγου, η προγραμματιζόμενη αγορά κτηρίου 270 τ.μ. από τον Πολιτιστικό & Αθλητικό Οργανισμό Βριλησσίων, (180 τ.μ. κύριοι χώροι + 90 τ.μ. βοηθητικοί), για τη στέγαση των εργαστηρίων του, με δεδομένη την έλλειψη υποδομών στο προάστιο. Το ζήτημα αυτό, σε συνδυασμό με τη γνωστοποιημένη πλέον πρόθεση της διοίκησης να προχωρήσει στην εξαγορά του ΟΤ 65 (πρώην τένις κλαμπ), οδήγησε σε ερωτηματικά για τον σχεδιασμό της δημοτικής αρχής και την οικονομική κατάσταση του δήμου. Σε ότι αφορά το τελευταίο, η διοίκηση δεσμεύτηκε να τα προσκομίσει οικονομικά στοιχεία σε επόμενο δημοτικό συμβούλιο.

Συνοπτικά, ο διάλογος που αναπτύχθηκε κατέστησε σαφές ότι τα ζητήματα που ταλαιπωρούν διαχρονικά τον δήμο, (εξαίρεση τα έργα για τα όμβρια και το δίκτυο ύδρευσης), όπως η αντιμετώπιση της έλλειψης -και η αδειοδότηση των υπαρχουσών- εγκαταστάσεων ή οι εκκρεμούσες απαλλοτριώσεις, παραμένουν στάσιμα. «Πίσω» από αυτά κρύβεται το πάγωμα των ακριβοπληρωμένων Γενικών Πολεοδομικών και Ρυμοτομικών Σχεδίων που καθορίζουν δεσμευτικά τις χρήσεις των δημοτικών χώρων. Ακόμη περισσότερο, που η σημερινή διοίκηση «ομολόγησε» στο δημοτικό συμβούλιο τη (θεμιτή) διαφωνία της, όχι μόνο με το υπό έγκριση Ρυμοτομικό Σχέδιο, αλλά και με το ήδη εγκεκριμένο! Μια δηλαδή σχεδόν δεκαετής διαδικασία, που βρίσκεται στο στάδιο τελικής έγκρισής της, πρέπει να ξεκινήσει εξαρχής!

Ας το κάνουμε πιο σαφές:

α) Η δημοτική έκταση της οδού Μητροπούλου (ΟΤ 365) είναι χαρακτηρισμένη από το ισχύον Γ.Π.Σ. ως χώρος διοίκησης. Προ εικοσαετίας, ο χαρακτηρισμός αυτός ήταν δικαιολογημένος υπό την έννοια ότι ο χώρος του δημαρχείου ήταν (και παραμένει) περιορισμένος, ενώ ο δήμος ενοικίαζε (και συνεχίζει να ενοικιάζει) χώρους για ΚΑΠΗ, Κοινωνική Υπηρεσία, Κοινωνικό Παντοπωλείο, ΚΕΠ, «Στέκι Νεολαίας», εργαστήρι ζωγραφικής κ.α. τα οποία δυνητικά θα μπορούσε να στεγάσει εκεί αξιοποιώντας τη συγκεκριμένη έκταση. Επιπλέον, ο δήμος εξακολουθεί να μη διαθέτει χώρους για υπηρεσίες του, (καθαριότητα, ηλεκτρολόγοι, ύδρευση), ενώ προγραμματίζει να αγοράσει και πρόσθετους χώρους για να καλύψει ανάγκες σε κοινωνικό εξοπλισμό. (σύλλογοι, δημοτική βιβλιοθήκη). Ο ισχύον δηλαδή, και μη υλοποιημένος προορισμός του συγκεκριμένου χώρου είχε την αιτιολόγησή του.

Είκοσι χρόνια μετά, με την επιδείνωση της έλλειψης αθλητικών εγκαταστάσεων αλλά και τα δεδομένα που διαμορφώθηκαν μετά τη 12ετή παραχώρηση του χώρου σε ιδιώτη, η «Μητροπούλου» έχει καταστεί εκ των πραγμάτων κυρίως χώρος άθλησης, χωρίς όμως αυτό να αποκλείει πρόσθετες υποδομές, (πολιτιστική αίθουσα, γραφεία, δημοτική βιβλιοθήκη, αίθουσα δημοτικού συμβουλίου κλπ), αν η διοίκηση καταθέσει το ανάλογο σχέδιο και επισπεύσει τις διαδικασίες αδειοδότησης.

β) Στο υπό έγκριση Ρυμοτομικό Σχέδιο, προβλέπεται η δέσμευση διάσπαρτων οικοπέδων στην πόλη, συνολικής επιφάνειας 36 στρ., για χώρους εκπαίδευσης, ΚΑΠΗ, αθλητισμού, πολιτισμού, χώρους πρασίνου. Η διοίκηση όμως διαφωνεί με την απαλλοτρίωση του μεγαλύτερου μέρους αυτών των οικοπέδων, γι’ αυτό και έχει «παγώσει» τις σχετικές διαδικασίες σε επίπεδο αρμόδιου Υπουργείου! Αυτό όμως δεν αίρει την υποχρέωσή της να ολοκληρώσει το ΕΡΣ ως οδηγό για την ανάπτυξη της πόλης!

γ) Το πρώην τένις κλαμπ: Η συγκεκριμένη έκταση είναι χαρακτηρισμένη στο ισχύον ΓΠΣ ως χώρος ανέγερσης σχολείου, παιδικού σταθμού και αθλητικών εγκαταστάσεων. Ωστόσο παρά το δαιδαλώδες ιστορικό της υπόθεσης και με διακηρυγμένη πλέον την πρόθεση της σημερινής διοίκησης να την εξαγοράσει, ο χαρακτηρισμός οφείλει να διευκρινισθεί!

δ) Αντιστοίχως, η Ναυτική Βάση χαρακτηρίζεται ως χώρος «ήπιων αθλητικών εγκαταστάσεων». Κι εδώ όμως η υλοποίηση οποιουδήποτε σχεδιασμού, συνδέεται με το ζήτημα του γκαράζ των απορριμματοφόρων του δήμου, που σύμφωνα με το ισχύον Γ.Π.Σ. προβλέπεται να κατασκευασθεί στο δημοτικό οικόπεδο στη συμβολή της Λ. Πεντέλης & Λ. Αναπαύσεως!


ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

Είναι προφανές ότι όλα τα προηγούμενα συνδέονται άρρηκτα μεταξύ τους και συνθέτουν ένα ενιαίο κουβάρι, που υποχρεώνει σε αλληλεξαρτώμενες επιλογές. Οι χρήσεις των χώρων πρέπει να αντιμετωπισθούν ως ενιαίο όλο, πράγμα που προϋποθέτει ιεράρχηση, σχεδιασμό και επίσπευση των διαδικασιών αντί αποσπασματικές ενέργειες.

Περιοριστήκαμε να αναφερθούμε συνοπτικά σε τέσσερα μόνο ζητήματα που διαχρονικά κυριολεκτικά «βασανίζουν» τις διοικήσεις του δήμου, με αφορμή τη διπλή πρόθεση της σημερινής διοίκησης να εξαγοράσει α) την έκταση του πρώην τένις κλαμπ, β) χώρο για τη στέγαση των εργαστηρίων του δήμου. Αν προσθέσουμε στις παραμέτρους μας και το οικονομικό, τότε προφανώς το πράγμα περιπλέκεται περισσότερο: Αν αγοράσω το Α, μπορώ να αγοράσω και το Β; Αν αγοράσω το Α και δεν αγοράσω το Β, μπορώ να προχωρήσω στη διαμόρφωση του Γ ή την απαλλοτρίωση του Δ; Η διοίκηση, όπως κάθε διοίκηση, οφείλει να διαθέτει οικονομικό σχεδιασμό που να συνοδεύει επιλογές, τις οποίες πρέπει και να ανακοινώσει!


Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΑΔΡΑΝΕΙΑ

Η σημερινή διοίκηση δεν ήρθε ουρανοκατέβατη. Έχει μακρόχρονη παρουσία και εμπειρία στο δημοτικό συμβούλιο αλλά και θητεία στους διαδρόμους του πολιτικού συστήματος. Και «ήρθε» ως εκείνη που θα αποκαθιστούσε την «κόπωση» που προκάλεσε η πολιτική των προηγούμενων διοικήσεων. Αντί αυτού, τρία χρόνια μετά τις εκλογές του 2014, καμία υπόθεση δεν έχει προχωρήσει, ενώ το κλίμα εντός και εκτός δήμου, χωρίς να αναφερθούμε σε άλλους τομείς, (δημοκρατική διακυβέρνηση), παραμένει αναλλοίωτο. Όσα συζητιούνται σήμερα στα δημοτικά συμβούλια, συζητούνταν από το 2006 (χρονιά που άρχισε να εκπροσωπείται η «Δράση»). Εν τω μεταξύ, έχουν χαθεί πόροι, αμέτρητες εργατοώρες και κυρίως αρκετές ευκαιρίες για το προάστιο...


Υπάρχουν εξηγήσεις για τα προηγούμενα;

Πρώτον, μάλλον καμία διοίκηση δεν έχει διάθεση να επενδύσει στα «μεγάλα», αυτά που δεν «φαίνονται» και δεν "αποδίδουν" εκλογικά. Να τακτοποιήσει εκκρεμότητες που θα απελευθερώσουν μελλοντικές επιλογές του δήμου. Ορίζοντας κάθε δημάρχου είναι ο χρόνος της θητείας του. Αν αυτός π.χ. παραδώσει στους δημότες το ΟΤ 61, (βάζοντας δάνεια ή επιμηκύνοντας τα παλιά), το έργο του θα γίνει εμφανές, θα γεμίσουν τα προεκλογικά φυλλάδια με φωτογραφίες. Ενώ αν λύσει το ΕΡΣ, ποιος θα το αξιολογήσει;

Δεύτερον, ο διοικητικός μηχανισμός του δήμου φαίνεται να λειτουργεί στον «αυτόματο πιλότο». Σε συνθήκες κρίσης, η διοίκηση δεν είναι σε θέση να εμπνεύσει, να κινητοποιήσει το προσωπικό της, να εντάξει τη λειτουργία του σε συγκεκριμένη κατεύθυνση υπέρ των δημοτών. Ίδιες ιδέες, ίδιες πρακτικές, ίδιες συνήθειες, ίδιοι «αρμόδιοι», ίδιες διαδικασίες, ένα παγιωμένο στάτους που ορίζει τους ρυθμούς, με αποτέλεσμα οι διοικήσεις να συμβιβάζονται με διεκπεραίωση, αποφεύγοντας κάθε αναγκαία σύγκρουση, υπό το δέος του πολιτικού κόστους. Γι’ αυτό στο τέλος ο δημότης αναρωτιέται αν άλλαξε κάτι, πέρα από τα πρόσωπα.


ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ;

Μετά από τρία χρόνια, η σημερινή διοίκηση απέκτησε επίγνωση των αδιεξόδων που καλείται να αντιμετωπίσει. Ξέρει ότι με τις υπάρχουσες συνθήκες θα χρειαστούν χρόνια για να λύσει το κουβάρι και να αντιμετωπίσει τις ανάγκες στο προάστιο. (Εδώ χρειάστηκαν δύο χρόνια διαδικασιών για να αλλάξουν οι παλιωμένες καρέκλες του ΤΥΠΕΤ!). Ξέρει επίσης ότι με τους καφέ κάδους απορριμμάτων δεν πας σε εκλογές. Οι νέοι χώροι χρειάζονται και χρειάζονται τώρα. Επιλέγει λοιπόν να κινηθεί «βολονταριστικά», να λύσει προβλήματα και να εμφανίσει έργο. Αφήνει πίσω της τα «διαδικαστικά» και προχωράει σε «αγορές».

Μόνο που εδώ αναδύονται δυο προβλήματα: Πρώτον, η τακτική αυτή αποτελεί ομολογία υπεκφυγής και εγκλωβισμό σ’ ένα διαχρονικό αδιέξοδο στο οποίο και η ίδια συνέβαλε. Δεύτερον, με επιλεκτικές πρωτοβουλίες, δεσμεύονται ή ακυρώνονται άλλες επιλογές που δεν έχουν μελετηθεί. Διότι πέραν της παραμέτρου «πού βρίσκεις τα λεφτά;», επηρεάζονται οι εκκρεμότητες που η διοίκηση επιχειρεί να παρακάμψει.


ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Η δημοτική πλειοψηφία καλείται να αφήσει τις τακτικές και να παρουσιάσει έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό - ιεράρχηση των επιλογών της
, καθώς και τις συνέπειές τους, τόσο σε οικονομικό επίπεδο, όσο και σε ότι αφορά τα άλλα ανοιχτά μέτωπα του δήμου.

Η απάντηση του δημάρχου στο δημοτικό συμβούλιο, ότι «εμείς τα προχωράμε όλα ταυτόχρονα» είναι ανεπαρκής. Το να αποφεύγεις επιλογές είναι κι αυτό μια επιλογή. Η «Δράση» π.χ., υπό όρους, συγκατατίθεται στην εξαγορά του ΟΤ 61. Ωστόσο, εάν εμείς βρισκόμασταν σε θέση διοίκησης, αφενός δεν θα διστάζαμε να εξηγήσουμε στους πολίτες την επιλογή μας, (αντί να την αποφασίζουμε εν κρυπτώ), ούτε να δηλώσουμε ότι αυτή θα συνεπάγονταν μείωση διαθέσιμων πόρων σε άλλους τομείς τους δημοτικού έργου. Τουλάχιστον δεν θα σπαταλούσαμε 40 χιλιάδες ευρώ για την εκτύπωση «ιστορικού λευκώματος», ούτε θα αγοράζαμε ταυτόχρονα και δεύτερο χώρο.

Όλα δεν γίνονται! Οι επιλογές είναι αναγκαίες, αρκεί κάποιος να τις μελετήσει, να πείσει, να εμπνεύσει και να αναλάβει το κόστος τους. Μια διοίκηση που τα θέλει «όλα» χωρίς να δυσαρεστήσει κανέναν, θα καταλήξει να κινείται μηχανικά, χωρίς κατεύθυνση. Έτσι διακινδυνεύει αντί να ξεφύγει από το τέλμα, να βυθιστεί σ' αυτό ακόμη περισσότερο...



Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων «Δράση για μια Άλλη Πόλη»



Υστερόγραφο
: Στο δημοτικό συμβούλιο της 7ης Ιουνίου εμφανίστηκε δημότης, κάτοχος οικοπέδου, για το οποίο εκκρεμεί ο καταλογισμός εισφοράς από την ένταξή του στο Σχέδιο, ο οποίος δήλωσε χωρίς να αμφισβητηθεί, ότι μετά από συνεννοήσεις με τις υπηρεσίες του δήμου, προέκυψε υποχρέωση σε βάρος του, ύψους 3000 ευρώ, την οποία όχι μόνον ανέλαβε, αλλά και επείγεται να πληρώσει για να πουλήσει την ιδιοκτησία του. Κατέφυγε λοιπόν στο δημοτικό συμβούλιο, επειδή επί δύο χρόνια ο δήμος δεν έχει εκδώσει ένταλμα για προχωρήσει η πληρωμή, και αφού πρώτα ενημέρωσε τον δήμαρχο, τον αντιδήμαρχο και τον Γ.Γ. του δήμου για να επισπευσθεί η διαδικασία! Ερώτημα: Με ανάλογους ρυθμούς θα λυθούν τα διαχρονικά ζητήματα του προαστίου;


Φωτογραφία: enypografa.gr


readers  558


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Πέμπτη 17 Αυγούστου 2017 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
Ν.Καζαντζάκης
Ένα Ελληνικό τοπίο δε δίνει σ’ εµάς τους Έλληνες µιαν αφιλόκερδη ανατριχίλα ωραιότητας, έχει ένα όνοµα το τοπίο - το λένε Μαραθώνα, Σαλαµίνα, Ολυµπία, Θερµοπύλες, Μυστρά - συνδέεται µε µιαν ανάµνηση, εδώ ντροπιαστήκαµε, εκεί δοξαστήκαµε, και µονοµιάς το τοπίο µετουσιώνεται σε πολυδάκρυτη, πολυπλάνητη ιστορία. Κι όλη η ψυχή του Έλληνα προσκυνητή αναστατώνεται. Το κάθε Ελληνικό τοπίο είναι τόσο ποτισµένο από ευτυχίες και δυστυχίες µε παγκόσµιο αντίχτυπο, τόσο γεµάτο ανθρώπινο αγώνα, που υψώνεται σε µάθηµα αυστηρό και δε µπορείς να του ξεφύγεις, γίνεται κραυγή, και χρέος έχεις να την ακούσεις.


Τα σχόλια σας...
"Ολίγα τινά για την νεοελληνική ταυτότητα και παράδοση"30/7/2017 Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Επιτρέψετε μου να μη συμμερίζομαι την απαισιοδοξία του συμπολίτη μας κυρίου Θεόδωρου Παντούλα.Η παράδοση καθώς και ο ίδιος αναφέρει δεν είναι κάτι το παγιωμένο, το κονσερβοποιημένο και στάσιμο. Καθημερινά αλλάζει πατώντας στον προηγούμενο της εαυτό. Παραμερίζει, αφαιρεί, προσθέτει, ενσωματώνει. Ότι απ' αυτή αξίζει και προσωρινά υποχωρεί στη βίαιη σύγκρουση του με τους τρόπους μιας ασθμαίνουσας ζωής με εξηγήσιμες αιτίες, σίγουρα θα αναγεννηθεί δυναμωμένο και καλύτερο. Και φυσικά και σωστά τα υπέροχα κεντήματα και περίτεχνα σκαλίσματα μιας παλιότερης εγκλωβισμένης σε στενά όρια ζωής, ας μη τα περιμένουμε. Σήμερα οι νέοι άνθρωποι αγόρια και κορίτσια δεν υφαίνουν, δεν κεντούν αλλά σπουδάζουν μουσική, ξένες γλώσσες, τέχνες, επιστήμες. Ανασύρουν, αξιοποιούν, δημιουργούν και εμπλουτίζουν την υπάρχουσα παραδομένη παράδοση με διακρίσεις. Όσο για την γενικευμένη μειονεξία του συλλογικού εαυτού αυτή πράγματι υπήρξε και υπάρχει από την βίαιη ή ύπουλη μεθοδευμένη εισβολή των επικυρίαρχων μας με τα καθρεφτάκια τους ακόμη και με την μορφή των Lexus. Μόδα είναι, θα περάσει. Άλλωστε "ιθαγενείς" πάντα υπήρχαν, υπάρχουν, θα υπάρχουν...
Κομποστοποίηση ΤΟΠΙΚΑ ή ΚΕΝΤΡΙΚΑ; 21/7/2017 Λ.Λ.
Τα αδιέξοδα της Συνοικιακής κομποστοποίησης συνιστούν μία αλλά χειροπιαστή ένδειξη πως η εξόντωση έχει καταστεί ο κεντρικός -αν και ανομολόγητος- στόχος της πολιτικής όπως αυτή ασκείται σήμερα. Το γεγονός ότι τούτη η εξοντωτική τροπή της πολιτικής παραμένει ανομολόγητη σε επίπεδο πολιτικής ρητορείας, δεν σημαίνει πως δεν γίνεται αισθητή στα πεδία της καθημερινής πρακτικής και της εμπειρίας. Πράγματι, δεν είναι η ευημερία, είναι η ύπαρξη που απειλείται. Ούτε καν «πτωχούς πλην όμως τιμίους» δεν μας θέλουν, γιατί ακριβώς οι τίμιοι κάνουν κοινωνίες που ξέρουν να βγάζουν το ψωμάκι τους, να φροντίζουν τα μέλη τους και την αειφορία του περιβάλλοντος χωρίς την ανάγκη κανενός. Αφήστε που οι ίδιοι πτωχοί και τίμιοι αργά ή γρήγορα θα ευημερήσουν απειλώντας την παντοδυναμία του θηρίου του μηδενισμού και των καταστροφέων δουλευτών του: δηλαδή καταστάσεις που είναι ανεπιθύμητες για την «τρέχουσα» πίσω από τις αγορές πολιτική μας. Πάει πια η παλιά έγνοια των αγορών για εκμετάλλευση των παραγωγικών τάξεων! Οι αγορές προτιμούν αποικίες παρασίτων για να πειραματίζονται πάνω τους και να λεηλατούν ανεμπόδιστα τη γη τους. Επομένως η ανυπαρξία κοινωνίας, η ηθική διαφθορά, το παραγωγικό τέλμα κι ένα επαπειλούμενο φυσικό περιβάλλον συνιστούν ιδρυτικές προϋποθέσεις για την τρέχουσα πολιτική και καθόλου προβλήματα για πραγματική θεραπεία. Γι’ αυτό και άπαντα τα μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης έχουν οσμή παρασιτογόνου και παρασιτοκτόνου μαζί. Γι’ αυτό και αντιθετικοί μέχρι πρότινος ρόλοι, όπως αυτοί στα δίπολα: εργαζόμενος και μισθοφόρος, παραγωγός και καταστροφέας, θριαμβευτής και ηττημένος, προστάτης και βιαστής, τρομοκράτης και αντιτρομοκράτης, κ.ά., γίνανε πλέον τόσο κοντινοί μεταξύ τους και σχεδόν εναλλάξιμοι. Το τείχος ακατανοησίας που έχουν ορθώσει οι δημοτικές δομές απέναντι στο αυτονόητο, έναντι της πρότασης της Συνοικιακής εν προκειμένω, σαν να επρόκειτο για ένα αστήρικτο, ουρανοκατέβατο αίτημα, την ίδια στιγμή που άσχετα, προέλευσης UFO αιτήματα (δες: προγράμματα τύπου ΣΒΑΠ και πλήθος άλλων ψευδοαναπτυξιακών επιλογών επιδοτούμενων από τα ΕΣΠΑ) γίνονται αυτοστιγμεί αποδεκτά, ή η δυσκολία για τους δημότες να αναγνωρίσουμε στη Συνοικιακή την ανάγκη στην οποία ακόμη και οι θεοί πείθονται, η δυσκολία να την ασκήσουμε ενάντια στους δαίμονες της αγοράς και της μικροπολιτικής, όλα τούτα τα εμπόδια προσφέρουν στις Δημοτικές Αρχές έναν «ασφαλή» τρόπο διοίκησης αυτοκτονικής για τους κατοίκους, και συνάμα ένα «δημοκρατικό άλλοθι» λόγω συναινετικής κατάργησης της κοινής λογικής και σύνολης της πραγματικότητας ακόμη και στο πιο στοιχειώδες επίπεδό της, αυτό του τόπου κατοικίας. Με άλλα λόγια από τη στιγμή που η χώρα μου γίνεται εμφανώς τριτοκοσμική, και οι Δήμοι της επίσης, δεν θέλω «Σύμφωνα Ευρωπαίων Δημάρχων» και παρόμοιους αποπροσανατολισμούς, θέλω να γνωρίσω τα πραγματικά προβλήματα των ανθρώπων στις τριτοκοσμικές χώρες, θέλω να διδαχθώ τί και πώς μπορεί να διασωθεί από την ήδη συντελούμενη καταστροφή. Είναι θέμα πολιτικής προστασίας του Δήμου. Όχι από φυσική καταστροφή αλλά από κοινωνική και συστημική. Τόσο απλά. Με ελπίδα, που σημαίνει με αίσθηση ευθύνης, ανησυχία χωρίς πανικό. Υπάρχει κάτι πιο σώφρον από αυτό;


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Κάθε Τρίτη, από τις 20:30 μέχρι τις 22:00 το στέκι της Δράσης είναι ανοιχτό, ενώ παράλληλα, λειτουργεί και η δανειστική βιβλιοθήκη της "Δράσης"




   
© 2006 - 2017 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου