Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
12/6/2017

Σπασμωδικές κινήσεις - αντίδοτο στη στασιμότητα;

Ανοίγει το «πακέτο» των διαχρονικών εκκρεμοτήτων η διοίκηση!

Αποκαλυπτικό το δημοτικό συμβούλιο της 7ης Ιουνίου, όχι λόγω της ημερήσιας διάταξης, αλλά της συζήτησης που πυροδοτήθηκε από ερωτήσεις που υπέβαλε η «Δράση» και η αξιωματική αντιπολίτευση. Το λέμε προκαταβολικά και ξεκάθαρα: Αποφεύγοντας τις "καταγγελίες", για άλλη μια φορά επιχειρούμε να συμβάλουμε ως αντιπολίτευση, τόσο για να ενημερωθούν οι δημότες, (κάτι που οι πάντες αποφεύγουν), όσο και για να προβληματιστεί η διοίκηση σε όσα επισημαίνουμε.



Αφορμή του διαλόγου, η προγραμματιζόμενη αγορά κτηρίου 270 τ.μ. από τον Πολιτιστικό & Αθλητικό Οργανισμό Βριλησσίων, (180 τ.μ. κύριοι χώροι + 90 τ.μ. βοηθητικοί), για τη στέγαση των εργαστηρίων του, με δεδομένη την έλλειψη υποδομών στο προάστιο. Το ζήτημα αυτό, σε συνδυασμό με τη γνωστοποιημένη πλέον πρόθεση της διοίκησης να προχωρήσει στην εξαγορά του ΟΤ 65 (πρώην τένις κλαμπ), οδήγησε σε ερωτηματικά για τον σχεδιασμό της δημοτικής αρχής και την οικονομική κατάσταση του δήμου. Σε ότι αφορά το τελευταίο, η διοίκηση δεσμεύτηκε να τα προσκομίσει οικονομικά στοιχεία σε επόμενο δημοτικό συμβούλιο.

Συνοπτικά, ο διάλογος που αναπτύχθηκε κατέστησε σαφές ότι τα ζητήματα που ταλαιπωρούν διαχρονικά τον δήμο, (εξαίρεση τα έργα για τα όμβρια και το δίκτυο ύδρευσης), όπως η αντιμετώπιση της έλλειψης -και η αδειοδότηση των υπαρχουσών- εγκαταστάσεων ή οι εκκρεμούσες απαλλοτριώσεις, παραμένουν στάσιμα. «Πίσω» από αυτά κρύβεται το πάγωμα των ακριβοπληρωμένων Γενικών Πολεοδομικών και Ρυμοτομικών Σχεδίων που καθορίζουν δεσμευτικά τις χρήσεις των δημοτικών χώρων. Ακόμη περισσότερο, που η σημερινή διοίκηση «ομολόγησε» στο δημοτικό συμβούλιο τη (θεμιτή) διαφωνία της, όχι μόνο με το υπό έγκριση Ρυμοτομικό Σχέδιο, αλλά και με το ήδη εγκεκριμένο! Μια δηλαδή σχεδόν δεκαετής διαδικασία, που βρίσκεται στο στάδιο τελικής έγκρισής της, πρέπει να ξεκινήσει εξαρχής!

Ας το κάνουμε πιο σαφές:

α) Η δημοτική έκταση της οδού Μητροπούλου (ΟΤ 365) είναι χαρακτηρισμένη από το ισχύον Γ.Π.Σ. ως χώρος διοίκησης. Προ εικοσαετίας, ο χαρακτηρισμός αυτός ήταν δικαιολογημένος υπό την έννοια ότι ο χώρος του δημαρχείου ήταν (και παραμένει) περιορισμένος, ενώ ο δήμος ενοικίαζε (και συνεχίζει να ενοικιάζει) χώρους για ΚΑΠΗ, Κοινωνική Υπηρεσία, Κοινωνικό Παντοπωλείο, ΚΕΠ, «Στέκι Νεολαίας», εργαστήρι ζωγραφικής κ.α. τα οποία δυνητικά θα μπορούσε να στεγάσει εκεί αξιοποιώντας τη συγκεκριμένη έκταση. Επιπλέον, ο δήμος εξακολουθεί να μη διαθέτει χώρους για υπηρεσίες του, (καθαριότητα, ηλεκτρολόγοι, ύδρευση), ενώ προγραμματίζει να αγοράσει και πρόσθετους χώρους για να καλύψει ανάγκες σε κοινωνικό εξοπλισμό. (σύλλογοι, δημοτική βιβλιοθήκη). Ο ισχύον δηλαδή, και μη υλοποιημένος προορισμός του συγκεκριμένου χώρου είχε την αιτιολόγησή του.

Είκοσι χρόνια μετά, με την επιδείνωση της έλλειψης αθλητικών εγκαταστάσεων αλλά και τα δεδομένα που διαμορφώθηκαν μετά τη 12ετή παραχώρηση του χώρου σε ιδιώτη, η «Μητροπούλου» έχει καταστεί εκ των πραγμάτων κυρίως χώρος άθλησης, χωρίς όμως αυτό να αποκλείει πρόσθετες υποδομές, (πολιτιστική αίθουσα, γραφεία, δημοτική βιβλιοθήκη, αίθουσα δημοτικού συμβουλίου κλπ), αν η διοίκηση καταθέσει το ανάλογο σχέδιο και επισπεύσει τις διαδικασίες αδειοδότησης.

β) Στο υπό έγκριση Ρυμοτομικό Σχέδιο, προβλέπεται η δέσμευση διάσπαρτων οικοπέδων στην πόλη, συνολικής επιφάνειας 36 στρ., για χώρους εκπαίδευσης, ΚΑΠΗ, αθλητισμού, πολιτισμού, χώρους πρασίνου. Η διοίκηση όμως διαφωνεί με την απαλλοτρίωση του μεγαλύτερου μέρους αυτών των οικοπέδων, γι’ αυτό και έχει «παγώσει» τις σχετικές διαδικασίες σε επίπεδο αρμόδιου Υπουργείου! Αυτό όμως δεν αίρει την υποχρέωσή της να ολοκληρώσει το ΕΡΣ ως οδηγό για την ανάπτυξη της πόλης!

γ) Το πρώην τένις κλαμπ: Η συγκεκριμένη έκταση είναι χαρακτηρισμένη στο ισχύον ΓΠΣ ως χώρος ανέγερσης σχολείου, παιδικού σταθμού και αθλητικών εγκαταστάσεων. Ωστόσο παρά το δαιδαλώδες ιστορικό της υπόθεσης και με διακηρυγμένη πλέον την πρόθεση της σημερινής διοίκησης να την εξαγοράσει, ο χαρακτηρισμός οφείλει να διευκρινισθεί!

δ) Αντιστοίχως, η Ναυτική Βάση χαρακτηρίζεται ως χώρος «ήπιων αθλητικών εγκαταστάσεων». Κι εδώ όμως η υλοποίηση οποιουδήποτε σχεδιασμού, συνδέεται με το ζήτημα του γκαράζ των απορριμματοφόρων του δήμου, που σύμφωνα με το ισχύον Γ.Π.Σ. προβλέπεται να κατασκευασθεί στο δημοτικό οικόπεδο στη συμβολή της Λ. Πεντέλης & Λ. Αναπαύσεως!


ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

Είναι προφανές ότι όλα τα προηγούμενα συνδέονται άρρηκτα μεταξύ τους και συνθέτουν ένα ενιαίο κουβάρι, που υποχρεώνει σε αλληλεξαρτώμενες επιλογές. Οι χρήσεις των χώρων πρέπει να αντιμετωπισθούν ως ενιαίο όλο, πράγμα που προϋποθέτει ιεράρχηση, σχεδιασμό και επίσπευση των διαδικασιών αντί αποσπασματικές ενέργειες.

Περιοριστήκαμε να αναφερθούμε συνοπτικά σε τέσσερα μόνο ζητήματα που διαχρονικά κυριολεκτικά «βασανίζουν» τις διοικήσεις του δήμου, με αφορμή τη διπλή πρόθεση της σημερινής διοίκησης να εξαγοράσει α) την έκταση του πρώην τένις κλαμπ, β) χώρο για τη στέγαση των εργαστηρίων του δήμου. Αν προσθέσουμε στις παραμέτρους μας και το οικονομικό, τότε προφανώς το πράγμα περιπλέκεται περισσότερο: Αν αγοράσω το Α, μπορώ να αγοράσω και το Β; Αν αγοράσω το Α και δεν αγοράσω το Β, μπορώ να προχωρήσω στη διαμόρφωση του Γ ή την απαλλοτρίωση του Δ; Η διοίκηση, όπως κάθε διοίκηση, οφείλει να διαθέτει οικονομικό σχεδιασμό που να συνοδεύει επιλογές, τις οποίες πρέπει και να ανακοινώσει!


Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΑΔΡΑΝΕΙΑ

Η σημερινή διοίκηση δεν ήρθε ουρανοκατέβατη. Έχει μακρόχρονη παρουσία και εμπειρία στο δημοτικό συμβούλιο αλλά και θητεία στους διαδρόμους του πολιτικού συστήματος. Και «ήρθε» ως εκείνη που θα αποκαθιστούσε την «κόπωση» που προκάλεσε η πολιτική των προηγούμενων διοικήσεων. Αντί αυτού, τρία χρόνια μετά τις εκλογές του 2014, καμία υπόθεση δεν έχει προχωρήσει, ενώ το κλίμα εντός και εκτός δήμου, χωρίς να αναφερθούμε σε άλλους τομείς, (δημοκρατική διακυβέρνηση), παραμένει αναλλοίωτο. Όσα συζητιούνται σήμερα στα δημοτικά συμβούλια, συζητούνταν από το 2006 (χρονιά που άρχισε να εκπροσωπείται η «Δράση»). Εν τω μεταξύ, έχουν χαθεί πόροι, αμέτρητες εργατοώρες και κυρίως αρκετές ευκαιρίες για το προάστιο...


Υπάρχουν εξηγήσεις για τα προηγούμενα;

Πρώτον, μάλλον καμία διοίκηση δεν έχει διάθεση να επενδύσει στα «μεγάλα», αυτά που δεν «φαίνονται» και δεν "αποδίδουν" εκλογικά. Να τακτοποιήσει εκκρεμότητες που θα απελευθερώσουν μελλοντικές επιλογές του δήμου. Ορίζοντας κάθε δημάρχου είναι ο χρόνος της θητείας του. Αν αυτός π.χ. παραδώσει στους δημότες το ΟΤ 61, (βάζοντας δάνεια ή επιμηκύνοντας τα παλιά), το έργο του θα γίνει εμφανές, θα γεμίσουν τα προεκλογικά φυλλάδια με φωτογραφίες. Ενώ αν λύσει το ΕΡΣ, ποιος θα το αξιολογήσει;

Δεύτερον, ο διοικητικός μηχανισμός του δήμου φαίνεται να λειτουργεί στον «αυτόματο πιλότο». Σε συνθήκες κρίσης, η διοίκηση δεν είναι σε θέση να εμπνεύσει, να κινητοποιήσει το προσωπικό της, να εντάξει τη λειτουργία του σε συγκεκριμένη κατεύθυνση υπέρ των δημοτών. Ίδιες ιδέες, ίδιες πρακτικές, ίδιες συνήθειες, ίδιοι «αρμόδιοι», ίδιες διαδικασίες, ένα παγιωμένο στάτους που ορίζει τους ρυθμούς, με αποτέλεσμα οι διοικήσεις να συμβιβάζονται με διεκπεραίωση, αποφεύγοντας κάθε αναγκαία σύγκρουση, υπό το δέος του πολιτικού κόστους. Γι’ αυτό στο τέλος ο δημότης αναρωτιέται αν άλλαξε κάτι, πέρα από τα πρόσωπα.


ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ;

Μετά από τρία χρόνια, η σημερινή διοίκηση απέκτησε επίγνωση των αδιεξόδων που καλείται να αντιμετωπίσει. Ξέρει ότι με τις υπάρχουσες συνθήκες θα χρειαστούν χρόνια για να λύσει το κουβάρι και να αντιμετωπίσει τις ανάγκες στο προάστιο. (Εδώ χρειάστηκαν δύο χρόνια διαδικασιών για να αλλάξουν οι παλιωμένες καρέκλες του ΤΥΠΕΤ!). Ξέρει επίσης ότι με τους καφέ κάδους απορριμμάτων δεν πας σε εκλογές. Οι νέοι χώροι χρειάζονται και χρειάζονται τώρα. Επιλέγει λοιπόν να κινηθεί «βολονταριστικά», να λύσει προβλήματα και να εμφανίσει έργο. Αφήνει πίσω της τα «διαδικαστικά» και προχωράει σε «αγορές».

Μόνο που εδώ αναδύονται δυο προβλήματα: Πρώτον, η τακτική αυτή αποτελεί ομολογία υπεκφυγής και εγκλωβισμό σ’ ένα διαχρονικό αδιέξοδο στο οποίο και η ίδια συνέβαλε. Δεύτερον, με επιλεκτικές πρωτοβουλίες, δεσμεύονται ή ακυρώνονται άλλες επιλογές που δεν έχουν μελετηθεί. Διότι πέραν της παραμέτρου «πού βρίσκεις τα λεφτά;», επηρεάζονται οι εκκρεμότητες που η διοίκηση επιχειρεί να παρακάμψει.


ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Η δημοτική πλειοψηφία καλείται να αφήσει τις τακτικές και να παρουσιάσει έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό - ιεράρχηση των επιλογών της
, καθώς και τις συνέπειές τους, τόσο σε οικονομικό επίπεδο, όσο και σε ότι αφορά τα άλλα ανοιχτά μέτωπα του δήμου.

Η απάντηση του δημάρχου στο δημοτικό συμβούλιο, ότι «εμείς τα προχωράμε όλα ταυτόχρονα» είναι ανεπαρκής. Το να αποφεύγεις επιλογές είναι κι αυτό μια επιλογή. Η «Δράση» π.χ., υπό όρους, συγκατατίθεται στην εξαγορά του ΟΤ 61. Ωστόσο, εάν εμείς βρισκόμασταν σε θέση διοίκησης, αφενός δεν θα διστάζαμε να εξηγήσουμε στους πολίτες την επιλογή μας, (αντί να την αποφασίζουμε εν κρυπτώ), ούτε να δηλώσουμε ότι αυτή θα συνεπάγονταν μείωση διαθέσιμων πόρων σε άλλους τομείς τους δημοτικού έργου. Τουλάχιστον δεν θα σπαταλούσαμε 40 χιλιάδες ευρώ για την εκτύπωση «ιστορικού λευκώματος», ούτε θα αγοράζαμε ταυτόχρονα και δεύτερο χώρο.

Όλα δεν γίνονται! Οι επιλογές είναι αναγκαίες, αρκεί κάποιος να τις μελετήσει, να πείσει, να εμπνεύσει και να αναλάβει το κόστος τους. Μια διοίκηση που τα θέλει «όλα» χωρίς να δυσαρεστήσει κανέναν, θα καταλήξει να κινείται μηχανικά, χωρίς κατεύθυνση. Έτσι διακινδυνεύει αντί να ξεφύγει από το τέλμα, να βυθιστεί σ' αυτό ακόμη περισσότερο...



Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων «Δράση για μια Άλλη Πόλη»



Υστερόγραφο
: Στο δημοτικό συμβούλιο της 7ης Ιουνίου εμφανίστηκε δημότης, κάτοχος οικοπέδου, για το οποίο εκκρεμεί ο καταλογισμός εισφοράς από την ένταξή του στο Σχέδιο, ο οποίος δήλωσε χωρίς να αμφισβητηθεί, ότι μετά από συνεννοήσεις με τις υπηρεσίες του δήμου, προέκυψε υποχρέωση σε βάρος του, ύψους 3000 ευρώ, την οποία όχι μόνον ανέλαβε, αλλά και επείγεται να πληρώσει για να πουλήσει την ιδιοκτησία του. Κατέφυγε λοιπόν στο δημοτικό συμβούλιο, επειδή επί δύο χρόνια ο δήμος δεν έχει εκδώσει ένταλμα για προχωρήσει η πληρωμή, και αφού πρώτα ενημέρωσε τον δήμαρχο, τον αντιδήμαρχο και τον Γ.Γ. του δήμου για να επισπευσθεί η διαδικασία! Ερώτημα: Με ανάλογους ρυθμούς θα λυθούν τα διαχρονικά ζητήματα του προαστίου;


Φωτογραφία: enypografa.gr


readers  621


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Τετάρτη 18 Οκτωβρίου 2017 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι
Στην αόριστη αγάπη για την ανθρωπότητα, αγαπάς σχεδόν πάντα μονάχα τον εαυτό σου.


Τα σχόλια σας...
ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, Η ΙΣΠΑΝΙΑ;10/10/2017 Παπαχριστοδούλου Μαρίνα
Έχω και εγώ σοβαρές επιφυλάξεις για το άρθρο αυτό. Δεν είναι ακριβώς τα ζητήματα που βάζει ο Ορέστης που με απασχολούν, ούτε ξέρω να πω αν είναι καλύτερα αυτή την περίοδο να ζήσει η Καταλονία μακριά ή μέσα στην Ισπανία. Είναι το γεγονός ότι τόσο Régis de Castelnau όσο και ο Μπελαντής (λιγότερο) οι οποίοι και προφανώς έχουν καταλήξει ότι η Καταλονία πρέπει να μείνει στην αγκαλιά της κραταιής Ισπανίας ή καλύτερα είναι ενάντια στις αποσχιστικές τάσεις, αντιμετωπίζουν το θέμα με απίστευτη μονομέρεια. Μάλιστα στο άρθρο του Castelnau μπορώ να πω ότι διακρίνω μια υποτιμητική, σχεδόν ρατσιστική αντίληψη προς τους νότιους και τους "αριστερούς", ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει σήμερα. Μου θύμισε κάτι από την ανωτερότητα των προηγμένων βόρειων ενάντια στους καθυστερημένους νότιους για να μην θυμηθώ την αποικιοκρατία κοκ. Αλλά οι κύριες επιφυλάξεις μου είναι τρεις: Πρώτον: κανένας από τους δύο δεν αναφέρεται στο όργιο αυταρχισμού και αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς από την κεντρική κυβέρνηση της Ισπανίας (και κατ΄ επέκταση στους σχετικούς χειρισμούς της ΕΕ) απέναντι στους Καταλανούς, στάση στην οποία κανένας προοδευτικός άνθρωπος και πολύ περισσότερο σχολιαστής δεν μπορεί να αγνοεί . Η άποψή μου, που νομίζω ότι είναι κεντρική θέση της Δράσης ότι «δεν θέλουμε τίποτα, ούτε το καλύτερο ούτε το χειρότερο για μας αν δεν συμμετέχουμε στην απόφασή του» και από αυτή την άποψη δεν είναι να συμφωνήσουμε ή να διαφωνήσουμε στο δικαίωμα των Καταλανών στην αυτοδιάθεση, αλλά να συμφωνήσουμε απόλυτα στο δικαίωμα τους να αποφασίζουν για την αυτοδιάθεση ή όχι. Τέλος διάβασα κάπου ότι τόσο η στάση της κυβέρνησης Ραχόι, όσο και της ΕΕ είναι για να διδάσκονται στα πανεπιστήμια, στις σχολές πολιτικών επιστημών ως παραδείγματα του τι πρέπει να κάνεις για να πετύχεις αυτό που δεν θέλεις. Το λέω εδώ για να σημειώσω ότι ΕΕ και Ραχόι αυτό ήθελαν και όχι δεν ήθελαν και αυτή τη διάσταση την δίνει ο Castelnau, όχι όμως με πολύ πειστικό τρόπο. Δεύτερον: Το γεγονός ότι υπάρχουν πλείστα όσα παραδείγματα που παραπέμπουν στην καταστροφική εξέλιξη αποσχιστικών κινημάτων (πχ Γιουγκοσλαβία , Ουκρανία ), δεν σημαίνει ότι εμείς συλλήβδην θα είμαστε κατά των αιτημάτων και κινημάτων αυτοδιάθεσης. Και στο κάτω-κάτω είναι δύο διαφορετικά ζητήματα. Ένα να επιλέξει ένας λαός πως θέλει να ζήσει, μέσα σε ποιο πλαίσιο. Δικαίωμα του αναφαίρετο. Και ένα δεύτερο να προσπαθήσει να εμποδίσει τις έξωθεν επεμβάσεις. Ανεδαφικό σήμερα; Μάλλον δύσκολο, αλλά δεν βλέπω και άλλο τρόπο. Ούτε είναι δικαιολογία ότι ο Κάρλας Πουτσντεμόν είναι συντηρητικός άρα δεν μπορούμε ως προοδευτικοί να συντασσόμαστε με το αίτημα του. Ένα αίτημα είναι αυθύπαρκτο και ως τέτοιο πρέπει να κρίνεται. Συνυπολογίζεις πολλούς παράγοντες για να πεις αν είσαι υπέρ ή κατά. Ποια συμφέροντα εξυπηρετεί κυρίως κλπ, και μετά ας το υποστηρίζει όποιος θέλει. Τρίτο: Υπάρχει μία πλευρά της πολιτικής ζωής στην Ισπανία που αποσιωπάται αν και σε αυτήν εδράζονται πολλά από τα κακώς κείμενα που παρακολουθούμε να συμβαίνει σε αυτήν την χώρα. Πρόκειται για το γεγονός ότι μια δικτατορία που κράτησε 39 ολόκληρα χρόνια καταλύθηκε χωρίς να ανοίξει μύτη, χωρίς να υπάρξει κανενός είδους αποχουντοποίηση. Όλοι έμειναν στη θέση τους και συνέχισαν να κάνουν τη δουλειά τους όπως την ήξεραν. Οι στρατιωτικοί στο στρατό, οι αστυνομικοί στην αστυνομία, οι παπάδες στην εκκλησία (μεγάλο στήριγμα της δικτατορίας και πολύ το απόλαυσε η εκκλησία αυτό) κοκ. Οι δικοί μας χουντικοί, που παρεμπιπτόντως φαντάζουν αγγελάκια μπροστά στους Ισπανούς, με κάποιον τρόπο έστω περιορισμένο τιμωρήθηκαν. Εκεί τίποτα. Μόλις τον τελευταίο καιρό γίνονται προσπάθειες να αντιμετωπιστεί το θέμα. Ακούγονται όλο και περισσότερες φωνές, γίνονται και κάποια πράγματα, όχι τόσο εξ αιτίας του παρελθόντος, αλλά εξ αιτίας της δράσης όλων αυτών σήμερα. Ως συνέπεια αυτού είναι φυσικό να υπάρχει τόσος αυταρχισμός εκεί. Φυσικό όσο και απαράδεκτο.
ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, Η ΙΣΠΑΝΙΑ;9/10/2017 Ορέστης Ηλίας
Από αυτούς που χαίρουν της συντροφικής εκτίμησης του Μπελαντή, κανένας δεν είπε ότι το καταλανικό εθνικό ζήτημα είναι σπόρος του σοσιαλιστικού μέλλοντος..(μακάρι να γίνει) Όμως, είναι κρίσιμο να συνεχιστεί η κοινωνική διάσταση του κινήματος απέναντι στην αμιγώς εθνική. Οι επιτροπές και συντονισμοί που στήθηκαν σε χώρους δουλειάς, γειτονιές και πανεπιστήμια για την διασφάλιση του δημοψηφίσματος είναι κύτταρα που κρίνουν στη συνέχεια το τι είδους ανεξαρτησία θέλουν "οι από κάτω", για να μην περιοριστεί όλο αυτό το κίνημα σε μια απλή αλλαγή σημαίας. Άρα, ας μην βιαζόμαστε στις αναλύσεις διότι το εθνικό μετατρέπεται πολλές φορές σε ταξικό. Παράδειγμα το Brexit, όλοι οι αναλυτές έγραφαν σεντόνια για τον εθνικισμό των Άγγλων και ότι εμπιστεύονται την πλούσια οικονομία τους γι' αυτό ψήφισαν έξοδο από την ΕΕ πριν ενάμισι χρόνο, όμως οι τελευταίες εκλογές (Ιούνιος 2017) έδειξαν στροφή προς τα αριστερά, πτώση των εκφραστών της νεοφιλελεύθερης πολιτικής και πλήρη εξαφάνιση των εθνικιστών. Είναι οι αγώνες των απλών καθημερινών ανθρώπων που μπορούν να μετατρέπουν ακόμα και "ψευτοδημοψηφίσματα" σε κρίση κυριαρχίας της παγκόσμιας οικονομικής και πολιτικής ελίτ. Και αυτό είναι κάτι που το θέλουμε όλοι όσοι βάζουμε τον εαυτό μας στους "από τα κάτω".
ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, Η ΙΣΠΑΝΙΑ;9/10/2017 Γιάννης Τσούτσιας
Δεν τα λέει μόνο ο Castelnau. Τα λέει π.χ. και ο Μπελαντής. Επισημαίνοντας μάλιστα, ότι "...μου προξενεί μεγάλη εντύπωση η εξής αντίφαση: πολιτικά και ιδεολογικά ρεύματα της Αριστεράς, στα οποία έχω συντροφική εκτίμηση αλλά διαφωνώ μαζί τους ιδεολογικά, που στην Ελλάδα ή αλλού αισθάνονται ρίγος ή ψυχική απώθηση, όταν εκφέρονται οι λέξεις «εθνικό ζήτημα», «πατρίδα» ή «εθνική ανεξαρτησία» (σε ένα έθνος-κράτος που υπάρχει εδώ και δύο αιώνες), αντιστρέφουν τελείως την οπτική τους, όταν πρόκειται για την καταλανική εθνότητα. Η μια εθνότητα (η δική μας) είναι αυτόχρημα καπιταλιστική, η άλλη φέρει τον σπόρο του σοσιαλιστικού μέλλοντος. Πόση λογική, πολιτική και θεωρητική συνοχή υπάρχει ανάμεσα στις δύο ταυτόχρονες αυτές τοποθετήσεις;" Όλο το άρθρο: pandiera.gr Για την υπόθεση της Καταλονίας -μια πολύ διαφορετική άποψη. Του Δημήτρη Μπελαντή. 9/10/2017


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Κάθε Τρίτη, από τις 20:30 μέχρι τις 22:00 το στέκι της Δράσης είναι ανοιχτό, ενώ παράλληλα, λειτουργεί και η δανειστική βιβλιοθήκη της "Δράσης"




   
© 2006 - 2017 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου