Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
22/7/2017

Τι έγινε στη συνεδρίαση για το πρώην «τένις κλαμπ»

(Οι παρατάξεις οφείλουν να αναλαμβάνουν την ευθύνη των θέσεών τους, ενημερώνοντας τους δημότες)

Συζητήθηκε στο δημοτικό συμβούλιο της 20ης Ιουλίου η πρόταση της διοίκησης να αποκτηθεί με απευθείας αγορά το πρώην τένις κλαμπ της οδού Τροίας. Το θέμα που έχει «βασανίσει» πολλές διοικήσεις και έχει επιβαρύνει τον δημοτικό προϋπολογισμό, σε κάθε περίπτωση οδεύει προς διευθέτηση. Μετά τη λήξη του χρόνου για τη διαδικασία απαλλοτρίωσης, (το χρονικό αφορά σε προηγούμενες δημαρχιακές περιόδους), σήμερα απομένει η οδός της απευθείας αγοράς, (δεν τέθηκαν πάντως άλλες επιλογές, όπως η χρηματοδότηση μέσω Πράσινου Ταμείου), λαμβάνοντας ως βάση συζήτησης την αντικειμενική αξία του οικοπέδου, όπως αυτή προσδιορίστηκε από ορκωτό εκτιμητή. (4,8 εκ. ευρώ).


Κύριο επιχείρημα υπέρ της απόκτησης του χώρου είναι το ότι πρόκειται για μια ενιαία έκταση 8,5 στρ., κατάλληλη να καλύψει υπάρχουσες και μελλοντικές ανάγκες του προαστίου σε κοινωνικό εξοπλισμό, η οποία ανά πάσα στιγμή "κινδυνεύει" να οικοδομηθεί, δηλαδή να χαθεί οριστικά για τον δήμο.

Τα αντεπιχειρήματα στο προηγούμενο (;) προέκυψαν από την αδυναμία της διοίκησης να θεμελιώσει πειστικά την οικονομική δυνατότητα του δήμου να αντεπεξέλθει χωρίς κλυδωνισμούς στην αγορά ΚΑΙ την αξιοποίηση του χώρου εν μέσω κρίσης. Η δικαιολογημένη επιφυλακτικότητα που προκλήθηκε, εντάθηκε εν μέσω συνεδρίασης, όταν αφενός διαπιστώθηκε ότι η διοίκηση δεν διαθέτει (ή δεν ανακοινώνει) οικονομικό σχεδιασμό, ούτε εναλλακτικά «σενάρια» για να υποστηρίξει την δαπάνη, και αφετέρου, όταν ενημερωθήκαμε ότι οι ισχύουσες διατάξεις αποκλείουν τον δανεισμό, δηλαδή την μακροχρόνια αντιμετώπισή της επιβάρυνσης του προϋπολογισμού. Αντί πάντως επιχειρημάτων μετά από δύο άγονες συνεδριάσεις, κατατέθηκαν από την πλευρά της διοίκησης κάποια στοιχεία προς «εφησυχασμό» της αντιπολίτευσης τα οποία αποδείχθηκαν είτε «υπεραισιόδοξα», είτε πρόχειρα, είτε και ανακριβή! (βλ. χρόνο λήξης των υφιστάμενων δανείων του δήμου).

Η πρόταση της διοίκησης έγινε όπως αναμενόταν δεκτή "κατά πλειοψηφία" από το δημοτικό συμβούλιο. Ο δήμαρχος θα διαπραγματευθεί με τους οικοπεδούχους, το αποτέλεσμα των συζητήσεων θα "επιστρέψει" στο Δ.Σ. για τελική (ή όχι) έγκριση, αφού θα έχει γνωστοποιηθεί και το κόστος της αγοράς. (σ.σ. Δύναται να εκπροσωπήσει τον δήμο διαπαραταξιακή επιτροπή, ωστόσο δεν είναι ξεκάθαρο ποιες παρατάξεις, εκτός της «Ανοιχτής Πόλης» που το πρότεινε, ενδιαφέρονται να μετάσχουν. (Η «Δράση» και η «Λαϊκή Συσπείρωση» πάντως, δεν εκδήλωσαν ενδιαφέρον).


Αξίζει να σημειωθεί ότι για μια ακόμη φορά έγινε σαφές, πως πέραν του ΤΙ κάθε φορά αποφασίζεται στο δημοτικό συμβούλιο, είναι σημαντικό υπό ποιες συνθήκες αυτό συμβαίνει. Εάν υπήρχε ενδιαφέρον για την εύρυθμη λειτουργία των συλλογικών οργάνων, έγκαιρη και ουσιαστική πληροφόρηση προς τους συμβούλους, (αντί των ατελών εισηγήσεων της τελευταίας στιγμής), μέλημα για συμμετοχή στον κοινό προβληματισμό, σεβασμός για τις αιτιάσεις των διαφωνούντων και στοιχειοθετημένη επιχειρηματολογία για την αντίκρουσή τους, (αντί των μονολόγων γενικού περιεχομένου), τότε θα αποφεύγονταν οι εντάσεις, οι χειρισμοί και οι ατελέσφορες αγορεύσεις. Αλλά αν αυτό δεν συμβαίνει στο δημοτικό συμβούλιο, τότε άραγε, πώς ένα πνεύμα δημοκρατίας, ευθύνης και σοβαρότητας θα διαχυθεί στην τοπική κοινωνία;

Για την ιστορία, η πρόταση της διοίκησης υπερψηφίστηκε από τους συμβούλους της πλειοψηφίας («Δήμος Δημιουργίας») και από την «Ανοιχτή Πόλη».

Δεν συναίνεσαν, (δηλώνοντας «Παρών») οι δημοτικοί σύμβουλοι της «Νέας Πνοής», της «Δράσης» και της «Λαϊκής Συσπείρωσης», κάθε μια, σύμφωνα με το ιδιαίτερο σκεπτικό της.

Ο κ. Παπασπηλίου («Ανατροπή στα Βριλήσσια») απουσίαζε.
Οι ανεξάρτητοι δημοτικοί σύμβουλοι κ.κ. Βερροιόπουλος και Φαράκλας, απουσίαζαν.


Η θέση της «Δράσης» που εκτέθηκε και στο δημοτικό συμβούλιο, έχει αναρτηθεί σε προηγούμενο δημοσίευμα: "Καιρός να τελειώνουμε με την ευκολία και τις ψευδαισθήσεις":

http://www.drasivrilissia.gr/themata/parousiash.aspx?sxID=3176



*Σημείωση: Για την παρουσίαση των θέσεων των άλλων δημοτικών παρατάξεων, όπως επίσης για όσα, κατά τη δική τους εκτίμηση, διαμείφθηκαν στο δημοτικό συμβούλιο, αρμόδιες είναι οι ίδιες. Εμείς συνεχίζουμε σταθερά και αδιάλειπτα να ενημερώνουμε τους δημότες, αυτονοήτως σύμφωνα με τη δική μας οπτική, ανεξαρτήτως «κόστους» και του ποιοι και εάν συμφωνούν μαζί μας. Διότι σημαντικότερο των όποιων θέσεων, είναι οι απόψεις να συζητούνται, να διαμορφώνονται, να συντίθενται και να κατατίθενται στην τοπική κοινωνία. Κάθε στιγμή, με κάθε σημαντική αφορμή, όχι περιστασιακά ή και μόνο κατά την προεκλογική περίοδο...



Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων Δράση για μια Άλλη Πόλη


readers  474


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Τετάρτη 18 Οκτωβρίου 2017 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι
Στην αόριστη αγάπη για την ανθρωπότητα, αγαπάς σχεδόν πάντα μονάχα τον εαυτό σου.


Τα σχόλια σας...
ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, Η ΙΣΠΑΝΙΑ;10/10/2017 Παπαχριστοδούλου Μαρίνα
Έχω και εγώ σοβαρές επιφυλάξεις για το άρθρο αυτό. Δεν είναι ακριβώς τα ζητήματα που βάζει ο Ορέστης που με απασχολούν, ούτε ξέρω να πω αν είναι καλύτερα αυτή την περίοδο να ζήσει η Καταλονία μακριά ή μέσα στην Ισπανία. Είναι το γεγονός ότι τόσο Régis de Castelnau όσο και ο Μπελαντής (λιγότερο) οι οποίοι και προφανώς έχουν καταλήξει ότι η Καταλονία πρέπει να μείνει στην αγκαλιά της κραταιής Ισπανίας ή καλύτερα είναι ενάντια στις αποσχιστικές τάσεις, αντιμετωπίζουν το θέμα με απίστευτη μονομέρεια. Μάλιστα στο άρθρο του Castelnau μπορώ να πω ότι διακρίνω μια υποτιμητική, σχεδόν ρατσιστική αντίληψη προς τους νότιους και τους "αριστερούς", ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει σήμερα. Μου θύμισε κάτι από την ανωτερότητα των προηγμένων βόρειων ενάντια στους καθυστερημένους νότιους για να μην θυμηθώ την αποικιοκρατία κοκ. Αλλά οι κύριες επιφυλάξεις μου είναι τρεις: Πρώτον: κανένας από τους δύο δεν αναφέρεται στο όργιο αυταρχισμού και αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς από την κεντρική κυβέρνηση της Ισπανίας (και κατ΄ επέκταση στους σχετικούς χειρισμούς της ΕΕ) απέναντι στους Καταλανούς, στάση στην οποία κανένας προοδευτικός άνθρωπος και πολύ περισσότερο σχολιαστής δεν μπορεί να αγνοεί . Η άποψή μου, που νομίζω ότι είναι κεντρική θέση της Δράσης ότι «δεν θέλουμε τίποτα, ούτε το καλύτερο ούτε το χειρότερο για μας αν δεν συμμετέχουμε στην απόφασή του» και από αυτή την άποψη δεν είναι να συμφωνήσουμε ή να διαφωνήσουμε στο δικαίωμα των Καταλανών στην αυτοδιάθεση, αλλά να συμφωνήσουμε απόλυτα στο δικαίωμα τους να αποφασίζουν για την αυτοδιάθεση ή όχι. Τέλος διάβασα κάπου ότι τόσο η στάση της κυβέρνησης Ραχόι, όσο και της ΕΕ είναι για να διδάσκονται στα πανεπιστήμια, στις σχολές πολιτικών επιστημών ως παραδείγματα του τι πρέπει να κάνεις για να πετύχεις αυτό που δεν θέλεις. Το λέω εδώ για να σημειώσω ότι ΕΕ και Ραχόι αυτό ήθελαν και όχι δεν ήθελαν και αυτή τη διάσταση την δίνει ο Castelnau, όχι όμως με πολύ πειστικό τρόπο. Δεύτερον: Το γεγονός ότι υπάρχουν πλείστα όσα παραδείγματα που παραπέμπουν στην καταστροφική εξέλιξη αποσχιστικών κινημάτων (πχ Γιουγκοσλαβία , Ουκρανία ), δεν σημαίνει ότι εμείς συλλήβδην θα είμαστε κατά των αιτημάτων και κινημάτων αυτοδιάθεσης. Και στο κάτω-κάτω είναι δύο διαφορετικά ζητήματα. Ένα να επιλέξει ένας λαός πως θέλει να ζήσει, μέσα σε ποιο πλαίσιο. Δικαίωμα του αναφαίρετο. Και ένα δεύτερο να προσπαθήσει να εμποδίσει τις έξωθεν επεμβάσεις. Ανεδαφικό σήμερα; Μάλλον δύσκολο, αλλά δεν βλέπω και άλλο τρόπο. Ούτε είναι δικαιολογία ότι ο Κάρλας Πουτσντεμόν είναι συντηρητικός άρα δεν μπορούμε ως προοδευτικοί να συντασσόμαστε με το αίτημα του. Ένα αίτημα είναι αυθύπαρκτο και ως τέτοιο πρέπει να κρίνεται. Συνυπολογίζεις πολλούς παράγοντες για να πεις αν είσαι υπέρ ή κατά. Ποια συμφέροντα εξυπηρετεί κυρίως κλπ, και μετά ας το υποστηρίζει όποιος θέλει. Τρίτο: Υπάρχει μία πλευρά της πολιτικής ζωής στην Ισπανία που αποσιωπάται αν και σε αυτήν εδράζονται πολλά από τα κακώς κείμενα που παρακολουθούμε να συμβαίνει σε αυτήν την χώρα. Πρόκειται για το γεγονός ότι μια δικτατορία που κράτησε 39 ολόκληρα χρόνια καταλύθηκε χωρίς να ανοίξει μύτη, χωρίς να υπάρξει κανενός είδους αποχουντοποίηση. Όλοι έμειναν στη θέση τους και συνέχισαν να κάνουν τη δουλειά τους όπως την ήξεραν. Οι στρατιωτικοί στο στρατό, οι αστυνομικοί στην αστυνομία, οι παπάδες στην εκκλησία (μεγάλο στήριγμα της δικτατορίας και πολύ το απόλαυσε η εκκλησία αυτό) κοκ. Οι δικοί μας χουντικοί, που παρεμπιπτόντως φαντάζουν αγγελάκια μπροστά στους Ισπανούς, με κάποιον τρόπο έστω περιορισμένο τιμωρήθηκαν. Εκεί τίποτα. Μόλις τον τελευταίο καιρό γίνονται προσπάθειες να αντιμετωπιστεί το θέμα. Ακούγονται όλο και περισσότερες φωνές, γίνονται και κάποια πράγματα, όχι τόσο εξ αιτίας του παρελθόντος, αλλά εξ αιτίας της δράσης όλων αυτών σήμερα. Ως συνέπεια αυτού είναι φυσικό να υπάρχει τόσος αυταρχισμός εκεί. Φυσικό όσο και απαράδεκτο.
ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, Η ΙΣΠΑΝΙΑ;9/10/2017 Ορέστης Ηλίας
Από αυτούς που χαίρουν της συντροφικής εκτίμησης του Μπελαντή, κανένας δεν είπε ότι το καταλανικό εθνικό ζήτημα είναι σπόρος του σοσιαλιστικού μέλλοντος..(μακάρι να γίνει) Όμως, είναι κρίσιμο να συνεχιστεί η κοινωνική διάσταση του κινήματος απέναντι στην αμιγώς εθνική. Οι επιτροπές και συντονισμοί που στήθηκαν σε χώρους δουλειάς, γειτονιές και πανεπιστήμια για την διασφάλιση του δημοψηφίσματος είναι κύτταρα που κρίνουν στη συνέχεια το τι είδους ανεξαρτησία θέλουν "οι από κάτω", για να μην περιοριστεί όλο αυτό το κίνημα σε μια απλή αλλαγή σημαίας. Άρα, ας μην βιαζόμαστε στις αναλύσεις διότι το εθνικό μετατρέπεται πολλές φορές σε ταξικό. Παράδειγμα το Brexit, όλοι οι αναλυτές έγραφαν σεντόνια για τον εθνικισμό των Άγγλων και ότι εμπιστεύονται την πλούσια οικονομία τους γι' αυτό ψήφισαν έξοδο από την ΕΕ πριν ενάμισι χρόνο, όμως οι τελευταίες εκλογές (Ιούνιος 2017) έδειξαν στροφή προς τα αριστερά, πτώση των εκφραστών της νεοφιλελεύθερης πολιτικής και πλήρη εξαφάνιση των εθνικιστών. Είναι οι αγώνες των απλών καθημερινών ανθρώπων που μπορούν να μετατρέπουν ακόμα και "ψευτοδημοψηφίσματα" σε κρίση κυριαρχίας της παγκόσμιας οικονομικής και πολιτικής ελίτ. Και αυτό είναι κάτι που το θέλουμε όλοι όσοι βάζουμε τον εαυτό μας στους "από τα κάτω".
ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, Η ΙΣΠΑΝΙΑ;9/10/2017 Γιάννης Τσούτσιας
Δεν τα λέει μόνο ο Castelnau. Τα λέει π.χ. και ο Μπελαντής. Επισημαίνοντας μάλιστα, ότι "...μου προξενεί μεγάλη εντύπωση η εξής αντίφαση: πολιτικά και ιδεολογικά ρεύματα της Αριστεράς, στα οποία έχω συντροφική εκτίμηση αλλά διαφωνώ μαζί τους ιδεολογικά, που στην Ελλάδα ή αλλού αισθάνονται ρίγος ή ψυχική απώθηση, όταν εκφέρονται οι λέξεις «εθνικό ζήτημα», «πατρίδα» ή «εθνική ανεξαρτησία» (σε ένα έθνος-κράτος που υπάρχει εδώ και δύο αιώνες), αντιστρέφουν τελείως την οπτική τους, όταν πρόκειται για την καταλανική εθνότητα. Η μια εθνότητα (η δική μας) είναι αυτόχρημα καπιταλιστική, η άλλη φέρει τον σπόρο του σοσιαλιστικού μέλλοντος. Πόση λογική, πολιτική και θεωρητική συνοχή υπάρχει ανάμεσα στις δύο ταυτόχρονες αυτές τοποθετήσεις;" Όλο το άρθρο: pandiera.gr Για την υπόθεση της Καταλονίας -μια πολύ διαφορετική άποψη. Του Δημήτρη Μπελαντή. 9/10/2017


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Κάθε Τρίτη, από τις 20:30 μέχρι τις 22:00 το στέκι της Δράσης είναι ανοιχτό, ενώ παράλληλα, λειτουργεί και η δανειστική βιβλιοθήκη της "Δράσης"




   
© 2006 - 2017 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου