Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
28/8/2017

Φωτιές στα δάση, φωτιές και στα ...μπατζάκια μας!

Του Γιάννη Τσίχλα

Το ελληνικό κράτος εκ κατασκευής είναι ανήμπορο να συστηματοποιήσει τις υπηρεσίες του. Τα βασικά συστήματα του ...συστήματος πάσχουν. Παιδεία, Υγεία, Ο.Τ.Α., Δημόσια Διοίκηση, Δικαστικό, Ασφαλιστικό, Συνταξιοδοτικό, Συνταγματικό, Νομοθετικό, Τραπεζιτικό, Κοινοβουλευτικό, Πολεοδομικό κ.α. τραμπαλίζονται συνεχώς μεταξύ ειδικών πειραματισμών και γενικών δοκιμών. Δίπλα από το κράτος λειτουργεί μονίμως το παρακράτος, από την οικονομία η παραοικονομία, από την παιδεία η παραπαιδεία, από το δικαστικό το παραδικαστικό κ.ο.κ. Εξαιρετικά δύσκολο ένα από τα συστήματα να αποδείξει αρκούντως ότι έχει Σκοπό, στο πλαίσιο ενός άσκοπου ενιαίου συστήματος.


Όταν τα βασικά συστήματα είναι άσκοπα είναι δύσκολο να λειτουργούν τα υποσυστήματα. Για παράδειγμα: Στην Παιδεία όσες προσλήψεις δασκάλων και καθηγητών κι αν γίνουν, όσο ελεύθερη γίνει η πρόσβαση στα ΑΕΙ, όσο και αν υποτίθεται καταργηθούν τα φροντιστήρια, η Παιδεία θα πάσχει χωρίς παραγωγική ανάπτυξη. Οι ΔOΥ, όσους φόρους και αν μαζέψουν θα λογίζονται ως κλοπή αφού δεν είναι ανταποδοτικοί, ενισχύοντας το κίνημα «Όλα μαύρα». Ότι μειώσεις ή μαγειρέματα γίνονται στις συντάξεις, δεν αποτρέπουν την τάση κατάργησής τους με αυξανόμενη την ανασφάλιστη εργασία και την ανεργία.


Και για τις φωτιές,

...όσα αεροπλάνα και πυροσβεστικά, όσους πυροσβέστες και αν προσλάβουν, δεν μπορεί να σωθεί ο τόπος χωρίς «Πολιτική Γης». Μεγάλη φασαρία σηκώνουν τα ΜΜΕ η κυβέρνηση και τα κόμματα, με αφορμή τις φωτιές στα δάση. Μάλλον ευκαιρία βρίσκουν για να συγκαλύπτουν το άσκοπο σύστημα που καλοταΐζει τα δικά τους υποσυστήματα.


1. Πριν περίπου είκοσι πέντε χρόνια ξεκίνησε η διαδικασία του εθνικού κτηματολογίου, με μια «δυνατή» εκκίνηση αφού στα πρώτα δεκαπέντε χρόνια κατάφεραν (!) να κτηματογραφήσουν μόλις το 10% της έκτασης της χώρας. Έλεγαν ότι σε δέκα χρόνια γύρω στο 2000 θα είχε ολοκληρωθεί το εθνικό κτηματολόγιο, όσο υπολόγιζαν για την «επαναλειτουργία του κράτους», (βασικό προεκλογικό σύνθημα του Κ. Καραμανλή που τον έκανε πρωθυπουργό), και για να δουλέψουν τα «υποσυστήματα», δηλαδή τα δορυφορικά, τα περιουσιακά, τα πολεοδομικά, τα γραφειοκρατικά κλπ.


2. Πριν από λίγες δεκαετίες τα δάση κάλυπταν το 32% της Ελλάδας και σήμερα κάτι λιγότερο από το 16%; Σκόπιμη καθυστέρηση της κτηματογράφησης από τους αφανείς μηχανισμούς του βαθέως κράτους, που κανείς πρωθυπουργός, κανείς υπουργός δεν μπορεί να βάλει στο χέρι. Μάλλον μέχρι να ολοκληρωθεί το εθνικό κτηματολόγιο θα μετατραπεί και η υπόλοιπη χώρα σε οικόπεδα. Φλόγες και μετά μπουλντόζες, μπετό και μεζονέτες που φουσκώνουν την φούσκα της δανικής ανάπτυξης. Ξενώνες και στούντιο πάνω στη θάλασσα και στις βουνοκορφές για μια άναρχη τουριστική ανάπτυξη των κρατικών επιδοτήσεων.


3. Δώστε λίγο προσοχή στο παράδειγμα με τις οικοδομές. Υπολογίζεται ότι τουλάχιστον το 1/4 του συνόλου των οικοδομών που ανεγείρονται κάθε χρόνο σε όλη τη χώρα δεν έχει άδεια. Με στοιχεία του ΙΟΒΕ στο διάστημα από το1991 έως το 2001, κάθε χρόνο χτίζονταν 93000 νόμιμες και 31000 αυθαίρετες οικοδομές, δηλαδή σε 7 εκατ., οι 1,5 - 1,7 εκατ. είναι αυθαίρετες. Εκ της πολύχρονης πείρας μου χτίζοντας οικοδομές, μπορώ να διαβεβαιώσω πως και στη συντριπτική πλειοψηφία όσων γίνονται με άδεια, γίνονται παραβάσεις και υπερβάσεις, (οι γνωστοί ημιυπαίθριοι που γίνονται κρεβατοκάμαρες, τα υπόγεια και οι πυλωτές που από αποθήκες και γκαράζ γίνονται διαμερίσματα, οι σκεπές που υπερυψώνονται και γίνονται σοφίτες – γκαρσονιέρες). Επίσης μπορώ να επιβεβαιώσω… ενόρκως, ότι με άδεια για επισκευές σε υπάρχουσα οικοδομή χτίζεται νέα πολυτελής βίλα... και πάνω στο κύμα ...και με πισίνα. Βασική μέριμνα του ιδιοκτήτη να τα έχει καλά με τους …γείτονες.


4. Η κυβέρνηση του Γ. Α. Παπανδρέου στην αρχή των μνημονίων, φιλοδοξούσε να μαζέψει χρήματα με μια ρύθμιση περί νομιμοποίησης των ημιυπαίθριων. Υπολόγισαν ότι υπάρχουν 1,5 εκατομ. κλειστοί παρανόμως ημιυπαίθριοι χώροι στην Ελλάδα. (Χωρίς επίσημη καταγραφή, σίγουρα είναι περισσότεροι). Μόλις 45.000 ιδιοκτήτες εμφανίστηκαν στις αρχές του 2010, μάλλον κατασκευαστές που ευνοούνταν για την πώληση των ακίνητων τους. Η ρύθμιση ίσχυε έως και τον Δεκέμβριο του 2010, με σαφή προειδοποίηση ότι μετά θα άρχιζαν οι έλεγχοι από τις πολεοδομίες. Υπάρχει κανείς σε αυτό το κράτος που να πιστεύει πως θα υπάρξει υπουργός ή δήμαρχος για να δώσει εντολή να γίνουν έλεγχοι και κατεδαφίσεις; Εντούτοις, ας δουλέψει το σύστημα και ας βγω ψεύτης.

Τούτων δοθέντων,

...οι καταδίκες πρωθυπουργών, υπουργών, δημάρχων, κλπ. για τα «φταιξίματα» είναι σχετικά ανούσιες. Πάντα θα υπάρχουν κίνδυνοι όσο δεν κόβονται οι ορέξεις για αυθαίρετη δόμηση και εκ των υστέρων νομιμοποίηση.


Καμία προοδευτική ανάπτυξη δεν προκύπτει όσο το γήινο έδαφος και υπέδαφος υπόκειται στους χρηματιστηριακούς κανόνες. Μέγα ζητούμενο των νέων εποχών που ανατέλλουν, η αποκατάσταση της φυσικής λειτουργικότητας της γης ως ζωτικού τροφοδότη όσων την κατοικούν, την δουλεύουν και την προσκυνούν.



ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΧΛΑΣ


readers  177


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Τετάρτη 18 Οκτωβρίου 2017 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι
Στην αόριστη αγάπη για την ανθρωπότητα, αγαπάς σχεδόν πάντα μονάχα τον εαυτό σου.


Τα σχόλια σας...
ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, Η ΙΣΠΑΝΙΑ;10/10/2017 Παπαχριστοδούλου Μαρίνα
Έχω και εγώ σοβαρές επιφυλάξεις για το άρθρο αυτό. Δεν είναι ακριβώς τα ζητήματα που βάζει ο Ορέστης που με απασχολούν, ούτε ξέρω να πω αν είναι καλύτερα αυτή την περίοδο να ζήσει η Καταλονία μακριά ή μέσα στην Ισπανία. Είναι το γεγονός ότι τόσο Régis de Castelnau όσο και ο Μπελαντής (λιγότερο) οι οποίοι και προφανώς έχουν καταλήξει ότι η Καταλονία πρέπει να μείνει στην αγκαλιά της κραταιής Ισπανίας ή καλύτερα είναι ενάντια στις αποσχιστικές τάσεις, αντιμετωπίζουν το θέμα με απίστευτη μονομέρεια. Μάλιστα στο άρθρο του Castelnau μπορώ να πω ότι διακρίνω μια υποτιμητική, σχεδόν ρατσιστική αντίληψη προς τους νότιους και τους "αριστερούς", ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει σήμερα. Μου θύμισε κάτι από την ανωτερότητα των προηγμένων βόρειων ενάντια στους καθυστερημένους νότιους για να μην θυμηθώ την αποικιοκρατία κοκ. Αλλά οι κύριες επιφυλάξεις μου είναι τρεις: Πρώτον: κανένας από τους δύο δεν αναφέρεται στο όργιο αυταρχισμού και αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς από την κεντρική κυβέρνηση της Ισπανίας (και κατ΄ επέκταση στους σχετικούς χειρισμούς της ΕΕ) απέναντι στους Καταλανούς, στάση στην οποία κανένας προοδευτικός άνθρωπος και πολύ περισσότερο σχολιαστής δεν μπορεί να αγνοεί . Η άποψή μου, που νομίζω ότι είναι κεντρική θέση της Δράσης ότι «δεν θέλουμε τίποτα, ούτε το καλύτερο ούτε το χειρότερο για μας αν δεν συμμετέχουμε στην απόφασή του» και από αυτή την άποψη δεν είναι να συμφωνήσουμε ή να διαφωνήσουμε στο δικαίωμα των Καταλανών στην αυτοδιάθεση, αλλά να συμφωνήσουμε απόλυτα στο δικαίωμα τους να αποφασίζουν για την αυτοδιάθεση ή όχι. Τέλος διάβασα κάπου ότι τόσο η στάση της κυβέρνησης Ραχόι, όσο και της ΕΕ είναι για να διδάσκονται στα πανεπιστήμια, στις σχολές πολιτικών επιστημών ως παραδείγματα του τι πρέπει να κάνεις για να πετύχεις αυτό που δεν θέλεις. Το λέω εδώ για να σημειώσω ότι ΕΕ και Ραχόι αυτό ήθελαν και όχι δεν ήθελαν και αυτή τη διάσταση την δίνει ο Castelnau, όχι όμως με πολύ πειστικό τρόπο. Δεύτερον: Το γεγονός ότι υπάρχουν πλείστα όσα παραδείγματα που παραπέμπουν στην καταστροφική εξέλιξη αποσχιστικών κινημάτων (πχ Γιουγκοσλαβία , Ουκρανία ), δεν σημαίνει ότι εμείς συλλήβδην θα είμαστε κατά των αιτημάτων και κινημάτων αυτοδιάθεσης. Και στο κάτω-κάτω είναι δύο διαφορετικά ζητήματα. Ένα να επιλέξει ένας λαός πως θέλει να ζήσει, μέσα σε ποιο πλαίσιο. Δικαίωμα του αναφαίρετο. Και ένα δεύτερο να προσπαθήσει να εμποδίσει τις έξωθεν επεμβάσεις. Ανεδαφικό σήμερα; Μάλλον δύσκολο, αλλά δεν βλέπω και άλλο τρόπο. Ούτε είναι δικαιολογία ότι ο Κάρλας Πουτσντεμόν είναι συντηρητικός άρα δεν μπορούμε ως προοδευτικοί να συντασσόμαστε με το αίτημα του. Ένα αίτημα είναι αυθύπαρκτο και ως τέτοιο πρέπει να κρίνεται. Συνυπολογίζεις πολλούς παράγοντες για να πεις αν είσαι υπέρ ή κατά. Ποια συμφέροντα εξυπηρετεί κυρίως κλπ, και μετά ας το υποστηρίζει όποιος θέλει. Τρίτο: Υπάρχει μία πλευρά της πολιτικής ζωής στην Ισπανία που αποσιωπάται αν και σε αυτήν εδράζονται πολλά από τα κακώς κείμενα που παρακολουθούμε να συμβαίνει σε αυτήν την χώρα. Πρόκειται για το γεγονός ότι μια δικτατορία που κράτησε 39 ολόκληρα χρόνια καταλύθηκε χωρίς να ανοίξει μύτη, χωρίς να υπάρξει κανενός είδους αποχουντοποίηση. Όλοι έμειναν στη θέση τους και συνέχισαν να κάνουν τη δουλειά τους όπως την ήξεραν. Οι στρατιωτικοί στο στρατό, οι αστυνομικοί στην αστυνομία, οι παπάδες στην εκκλησία (μεγάλο στήριγμα της δικτατορίας και πολύ το απόλαυσε η εκκλησία αυτό) κοκ. Οι δικοί μας χουντικοί, που παρεμπιπτόντως φαντάζουν αγγελάκια μπροστά στους Ισπανούς, με κάποιον τρόπο έστω περιορισμένο τιμωρήθηκαν. Εκεί τίποτα. Μόλις τον τελευταίο καιρό γίνονται προσπάθειες να αντιμετωπιστεί το θέμα. Ακούγονται όλο και περισσότερες φωνές, γίνονται και κάποια πράγματα, όχι τόσο εξ αιτίας του παρελθόντος, αλλά εξ αιτίας της δράσης όλων αυτών σήμερα. Ως συνέπεια αυτού είναι φυσικό να υπάρχει τόσος αυταρχισμός εκεί. Φυσικό όσο και απαράδεκτο.
ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, Η ΙΣΠΑΝΙΑ;9/10/2017 Ορέστης Ηλίας
Από αυτούς που χαίρουν της συντροφικής εκτίμησης του Μπελαντή, κανένας δεν είπε ότι το καταλανικό εθνικό ζήτημα είναι σπόρος του σοσιαλιστικού μέλλοντος..(μακάρι να γίνει) Όμως, είναι κρίσιμο να συνεχιστεί η κοινωνική διάσταση του κινήματος απέναντι στην αμιγώς εθνική. Οι επιτροπές και συντονισμοί που στήθηκαν σε χώρους δουλειάς, γειτονιές και πανεπιστήμια για την διασφάλιση του δημοψηφίσματος είναι κύτταρα που κρίνουν στη συνέχεια το τι είδους ανεξαρτησία θέλουν "οι από κάτω", για να μην περιοριστεί όλο αυτό το κίνημα σε μια απλή αλλαγή σημαίας. Άρα, ας μην βιαζόμαστε στις αναλύσεις διότι το εθνικό μετατρέπεται πολλές φορές σε ταξικό. Παράδειγμα το Brexit, όλοι οι αναλυτές έγραφαν σεντόνια για τον εθνικισμό των Άγγλων και ότι εμπιστεύονται την πλούσια οικονομία τους γι' αυτό ψήφισαν έξοδο από την ΕΕ πριν ενάμισι χρόνο, όμως οι τελευταίες εκλογές (Ιούνιος 2017) έδειξαν στροφή προς τα αριστερά, πτώση των εκφραστών της νεοφιλελεύθερης πολιτικής και πλήρη εξαφάνιση των εθνικιστών. Είναι οι αγώνες των απλών καθημερινών ανθρώπων που μπορούν να μετατρέπουν ακόμα και "ψευτοδημοψηφίσματα" σε κρίση κυριαρχίας της παγκόσμιας οικονομικής και πολιτικής ελίτ. Και αυτό είναι κάτι που το θέλουμε όλοι όσοι βάζουμε τον εαυτό μας στους "από τα κάτω".
ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, Η ΙΣΠΑΝΙΑ;9/10/2017 Γιάννης Τσούτσιας
Δεν τα λέει μόνο ο Castelnau. Τα λέει π.χ. και ο Μπελαντής. Επισημαίνοντας μάλιστα, ότι "...μου προξενεί μεγάλη εντύπωση η εξής αντίφαση: πολιτικά και ιδεολογικά ρεύματα της Αριστεράς, στα οποία έχω συντροφική εκτίμηση αλλά διαφωνώ μαζί τους ιδεολογικά, που στην Ελλάδα ή αλλού αισθάνονται ρίγος ή ψυχική απώθηση, όταν εκφέρονται οι λέξεις «εθνικό ζήτημα», «πατρίδα» ή «εθνική ανεξαρτησία» (σε ένα έθνος-κράτος που υπάρχει εδώ και δύο αιώνες), αντιστρέφουν τελείως την οπτική τους, όταν πρόκειται για την καταλανική εθνότητα. Η μια εθνότητα (η δική μας) είναι αυτόχρημα καπιταλιστική, η άλλη φέρει τον σπόρο του σοσιαλιστικού μέλλοντος. Πόση λογική, πολιτική και θεωρητική συνοχή υπάρχει ανάμεσα στις δύο ταυτόχρονες αυτές τοποθετήσεις;" Όλο το άρθρο: pandiera.gr Για την υπόθεση της Καταλονίας -μια πολύ διαφορετική άποψη. Του Δημήτρη Μπελαντή. 9/10/2017


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Κάθε Τρίτη, από τις 20:30 μέχρι τις 22:00 το στέκι της Δράσης είναι ανοιχτό, ενώ παράλληλα, λειτουργεί και η δανειστική βιβλιοθήκη της "Δράσης"




   
© 2006 - 2017 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου