Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
5/9/2017

Από τη Δαμασκό στη Θράκη

του Απόστολου Αποστολόπουλου

Προ ημερών πέρασε ασχολίαστη «στα ψιλά» η πληροφορία ότι οι ΗΠΑ έχουν δυσαρεστηθεί για τα πάρε-δώσε με τους Κινέζους (COSCO) και τις προσοδοφόρες δουλειές με τα ελληνικά λιμάνια. Αργότερα, ακολούθησε με μεγάλα γράμματα και διθυραμβικούς τόνους, η πληροφορία ότι αναμένεται στην Αθήνα ο Πρόεδρος της Γαλλίας Μακρόν με την σύζυγό του, πηγή ποικίλων σχολίων και αντιδράσεων στη γαλλική πρωτεύουσα. Η Γαλλία είναι ο πιο φιλοαμερικανός από τους δυτικοευρωπαίους εταίρους, επιδιώκοντας έτσι να αντισταθμίσει την ισχύ της Γερμανίας. Ένας βασικός στόχος της επίσκεψης Μακρόν είναι, σύμφωνα με τα ΜΜΕ, να μπει η Γαλλία μέτοχος στην πώληση του λιμανιού της Θεσσαλονίκης έτσι ώστε τουλάχιστον να ελεγχθεί η δυναμική της κινεζικής διείσδυσης από την Ελλάδα προς την Ευρώπη αλλά και να εξισορροπηθεί το ενδιαφέρον της Γερμανίας για το λιμάνι.

Ο Πειραιάς είναι πολύτιμος λίθος αλλά η Θεσσαλονίκη και το Λιμάνι της είναι καθαρό διαμάντι. Εντάξει. Η μερίδα του λέοντος θα πάει στους ξένους φίλους, κάτι θα μείνει στους ντόπιους άρχοντες, πρωτευουσιάνους και της συμπρωτεύουσας, προφανώς και τα απαραίτητα λίγα για το εργατικό προσωπικό. Όπως λένε και στην κυβέρνηση με την αγιαστούρα δεν γίνονται δουλειές, το χρήμα ανοίγει παράθυρα και πόρτες αν και ενίοτε κλείνει σπίτια. Σπανίως στον τόπο μας, είναι η αλήθεια. Αλληλοκάλυψη και αλληλοσυγκάλυψη είναι διαχρονικοί και διακομματικοί πυλώνες του Συστήματος.

Ωστόσο τα λιμάνια είναι μέρος μόνο ενός πολύ ευρύτερου, πλανητικού, «παιχνιδιού» που περιλαμβάνει το «δρόμο του μεταξιού», δηλαδή τη δυναμική είσοδο της Κίνας στη Δύση, το ρωσικό φυσικό αέριο και τις αμερικανικές κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας αλλά και εναντίον της Γερμανίας και συνολικά της ΕΕ, όπου και η Ελλάδα. Η Ευρώπη, εννοώ η ΕΕ, παραμένει μεν αμερικανικό προτεκτοράτο (κατά τον Μπρζεζίνσκι) αλλά η παρουσία της Κίνας τη μετατρέπει σε διεκδικούμενη περιοχή ενώ οι ΗΠΑ βρίσκονται σε κατάσταση υστερίας απέναντι στη Ρωσία προκειμένου να διατηρήσουν τη μονοκρατορία τους στη γηραιά Ήπειρο.

Πρόκειται για μια καθολική, πλανητική σύγκρουση για τη διαμόρφωση ενός νέου Κόσμου σε πολύ μεγάλο βάθος χρόνου. Είναι η Ιδέα της «χιλιόχρονης αυτοκρατορίας», παλιότερα όνειρο του Χίτλερ για το Ράϊχ των χιλίων ετών και την εκσυγχρονισμένη μεταμφίεσή της, όπως τη διατύπωσε ο Χάντιγκτον για το «τέλος της Ιστορίας». Πρόκειται για σύγκρουση του τύπου «Ρώμη εναντίον Καρχηδόνας» όπου ο ένας αντίπαλος εκμηδενίζεται πλήρως και ανατέλλει ένας εντελώς καινούργιος και διαφορετικός Κόσμος. Κάτι που δεν προέκυψε από τους δυο παγκοσμίους Πολέμους. Και για να συνεννοούμεθα η ιδέα πλήρους εξόντωσης του αντίπαλου είναι παλιότερη του καπιταλισμού. Η διαφορά είναι ότι τώρα, πρώτον, τα Μέσα Καταστροφής οδηγούν σε πλήρη εκμηδένιση όχι μόνο του ενός αλλά και των δυο αντιμαχόμενων. Και δεύτερον δεν χωρούν πλέον στον Πλανήτη δυο (ή περισσότερες) διαφορετικές εκδοχές του ίδιου (καπιταλιστικού) Συστήματος. Η αντίφαση είναι προφανής και το αδιέξοδο επίσης, η λύση αγωνιώδης. Η τερατώδης ανάπτυξη της τεχνολογίας, της Οικονομίας αλλά και η επιτακτική ανάγκη ελέγχου της πληθυσμιακής έκρηξης σπρώχνουν αδυσώπητα στην ομοιογένεια και στη στυγνή πειθάρχηση των πληθυσμών. Η τρομοκρατία, αθέλητα ή προσχεδιασμένα ή ως μοιραίο αποτέλεσμα, συμβάλλει στην επιβολή σιδερένιας πειθαρχίας στους πληθυσμούς.

Το θέμα των Λιμανιών είναι, λοιπόν, πρωτίστως γεωπολιτικό, όχι οικονομικό. Η Ρωσία ήδη από χθες και η Κίνα μέχρι να βραδιάσει είναι απειλητικοί γεωπολιτικοί αντίπαλοι των ΗΠΑ και της Δύσης, των Ρότσιλντ και των Ροκφέλερ, της δυναμικής δημόσιας προμετωπίδας τους, του Σόρος. Ολιγώρησαν με τον Πειραιά αλλά δεν θα χάσουν όλοι αυτοί και τη Θεσσαλονίκη μέσα από τα χέρια τους, την αγαπημένη Σαλονίκη, αλησμόνητη πατρίδα των (τότε κυνηγημένων) Εβραίων, πανίσχυρων σήμερα.

Εντάξει, λοιπόν. Θα δοθούν μάχες, ίσως πέσουν κορμιά, αλλά, επιτέλους, όπως μοίρασαν την πίττα οι Κύπριοι έτσι ας τα καταφέρουν και οι εν Ελλάδι. Και αν, ανίκανοι, δεν τα καταφέρουν ετούτοι, θα κληθούν οι επόμενοι και αν και πάλι δυσκολευτούν θα εκπληρωθεί ο πόθος πολλών να τα ταιριάξουν όλοι, ως πατριώτες, για να δώσουν «εθνική λύση». Ο εθνικός Μύθος είναι ότι όλοι μαζί οι Έλληνες, τα κόμματα, κάνουν θαύματα. Η κοινή και όχι παράλογη απορία είναι γιατί η σύμπραξη των αποτυχημένων θεωρείται ιδανική λύση για τη χώρα; Θα είχε νόημα μόνο αν έστω μια πλευρά της «εθνικής σύμπραξης» είχε σχέδιο με στόχους, προτεραιότητες και απαιτήσεις προς τους Εταίρους/Συμμάχους για τους όρους συμμετοχής της χώρας στο «Μεγάλο Παιχνίδι». Αλλά τα προτεκτοράτα δεν απαιτούν, επαιτούν.

Πούτιν και Ερντογάν συμβαδίζουν ώστε να ολοκληρωθεί ο λεγόμενος «νότιος ή τουρκικός αγωγός» του ρωσικού φυσικού αερίου που προώρισται να περάσει από τη Βουλγαρία ή/και την ελληνική Θράκη για να καταλήξει στην Ευρώπη. Το συμφέρον για την ολοκλήρωση του αγωγού είναι μέγιστο και ζωτικό. Αν ματαιωθεί διαιωνίζεται η αμερικανική κυριαρχία στην Ευρώπη. Αν η Ελλάδα βάλει εμπόδια, λόγω ΗΠΑ, θα τεθεί άμεσα θέμα Θράκης φαινομενικά ως προκλητική απαίτηση της Τουρκίας αλλά με την συνενοχή όχι μόνο της Ρωσίας αλλά και των Βρυξελών/Βερολίνου. Και τότε τυχόν αμερικανικές συστάσεις στον Ερντογάν θα τον αφήσουν αδιάφορο. Ούτε θα υπάρξει «σχέδιο Ανάν», για πενταμερείς, χώρος και χρόνος για αξιοθαύμαστους διπλωματικούς χειρισμούς.

Από τη Δαμασκό στη Θράκη ο δρόμος είναι γεμάτος λακκούβες. Οι Κούρδοι, με μοναδικό συμπαραστάτη τις ΗΠΑ, απειλούν την εδαφική ακεραιότητα Συρίας, Ιράν και Τουρκίας. Θα ήταν ανόητοι αν ένιωθαν ασφαλείς. Αλλά γιατί οι ιθύνοντες στην Αθήνα επαναλαμβάνουν ότι ζούμε σε όαση ειρήνης; Σάμπως από αυτούς εξαρτάται;


ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΠΟΥΛΟΣ

Πηγή:
http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2017/08/blog-post_611.html


Ο Απόστολος Αποστολόπουλος είναι δημοσιογράφος. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νέα Σμύρνη με μικρασιατική παιδεία από την οικογένειά του. Ακολούθησε τη δουλειά του πατέρα του και του παππού του. Τα χρόνια της δικτατορίας έφυγε στο Παρίσι, όπου και σπούδασε κοινωνιολογία στο -τότε πειραματικό- πανεπιστήμιο της Vincennes. Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του ζωή από την εφημερίδα Αυγή αρθρογραφώντας σε φιλική βάση. Έχει εργαστεί επίσης στις εφημερίδες Μεσημβρινή, Απογευματινή, Αθηναϊκή και σε περιοδικά όπως το Αντί και τα Πολιτικά Θέματα. Συνεργασία είχε, στο ραδιόφωνο, με το σταθμό της Αθήνας 9,84. Από το 1974 εργάστηκε στην ΕΡΤ, όπου, έως το 1997, παρουσίαζε το Δελτίο Ειδήσεων καθώς και πολλές δημοσιογραφικές εκπομπές. Εισηγητής σε εκδήλωση της "Δράσης" στο ΤΥΠΕΤ στις 16 Οκτωβρίου 2011, με θέμα: "ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ. Γιατί ο κόσμος δεν αντιδρά; Τι μας διαφεύγει πίσω από τις προφανείς εξηγήσεις;".


Αρθρογραφία: http://new-deal.gr/author/apap/#ixzz4ro8hnnv5
και https://www.e-dromos.gr/



readers  173


Σχόλια (1)


Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος 6 Σεπ 2017, 11:44
Αξιόλογο άρθρο που πλαταίνει τη σκέψη!Όμορφη ανάρτηση!
Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 2017 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
Γ. Σεφέρης
«Τη γνώμη των δυνατών ποιος θα μπορέσει να τη γυρίσει;... Καθένας χωριστά ονειρεύεται και δεν ακούει το βραχνά των άλλων.»


Τα σχόλια σας...
"Το μετέωρο βήμα του Αριστερού", ένα "δικό μας" βιβλίο!8/12/2017 Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Το βήμα του αριστερού μετέωρο συνήθως είναι και έτσι το πιάνει ο φακός του φωτογράφου. Αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της ταυτότητάς του! Από καιρού εις καιρό το πατά αλλά το αμάρτημα είναι στιγμιαίο και πάλι μετέωρο γίνεται, γιατί έτσι και ξεχαστεί παύει αυτόματα και σε αριστερό να ανήκει...Το τελευταίο βιβλίο του φίλου Γιάννη Τσίχλα βρίσκει τη θέση του στη μικρή μου πια βιβλιοθήκη (ότι απέμεινε), δίπλα στις "ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΚΟΫΝΕΡ" (η διαλεκτική σαν τρόπος ζωής) του Μπέρτολτ Μπρεχτ).


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Κάθε Τρίτη, από τις 20:30 μέχρι τις 22:00 το στέκι της Δράσης είναι ανοιχτό, ενώ παράλληλα, λειτουργεί και η δανειστική βιβλιοθήκη της "Δράσης"




   
© 2006 - 2017 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου