Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
12/10/2017

Ούτε το όνομα μας;

Σας ευχαριστούμε που μας υπονοήσατε!

Πριν από μερικές ημέρες κυκλοφόρησε στα κοινωνικά δίκτυα επιστολή του δημάρχου Βριλησσίων, με την οποία εκφράζει τις ευχαριστίες του στην Υπηρεσία Πολιτικής Προστασίας, τους φορείς και τους εθελοντές που συνέβαλαν στην πυροφύλαξη του δάσους του Αγίου Θεόκλητου. Η επιστολή προκαλεί στον αναγνώστη ορισμένες εύλογες απορίες. Τις αναφέρουμε εδώ, πιστεύοντας ότι μια απάντηση σε αυτές, ίσως ξεκαθαρίσει και τους λόγους της πλήρους απαξίωσης του εθελοντισμού στον τομέα της πυροπροστασίας.


Απορία πρώτη. Ενώ η επιστολή είναι απολύτως συγκεκριμένη όταν αναφέρεται στους συλλόγους που συνέβαλαν στην προστασία του δάσους και αναφέρει κάθε έναν από αυτούς ονομαστικά, όταν φτάνει στις δημοτικές παρατάξεις γίνεται γενική και αφηρημένη και καθαρίζει την αναφορά της με ένα «...Επίσης, ευχαριστίες εκφράζονται σε όλους τους εθελοντές – μέλη των δημοτικών παρατάξεων...».

Εμείς θα είμαστε πιο σαφείς: Εθελοντές μέλη των δημοτικών παρατάξεων υπήρξαν μόνον από δύο. Την «Νέα Πνοή» και την «Δράση για μια Άλλη Πόλη». Για τη δεύτερη διευκρινίζω, για μια ακόμα φορά, ότι δεν πρόκειται για παράταξη που εκφράζει κάποιο κόμμα, αλλά για κίνηση δημοτών, πίσω από τους οποίους δεν υπάρχει κανείς να ελπίζει ότι θα υλοποιήσει τους όποιους σχεδιασμούς του. Γιατί αυτό η επιστολή το ξεπερνά γενικά και αφηρημένα; Και κάτι ακόμα: Γιατί κάθε φορά, στις ετήσιες εκδηλώσεις βράβευσης των εθελοντών, επιβραβεύονται όλες συλλήβδην οι δημοτικές παρατάξεις, ακόμα και εκείνες που δεν πέρασαν από το Δάσος του Αγίου Θεόκλητου ούτε για βόλτα;

Μια εύλογη εξήγηση είναι ότι η δημοτική αρχή δεν αντέχει ούτε να ακούει το όνομά μας. Αλλά το να μην αναφέρεται ονομαστικά σε εμάς μια επίσημη ευχαριστήρια επιστολή, δεν καταφέρνει να μας σβήσει και από τον τοπικό χάρτη. Υπάρχουμε έτσι ή αλλιώς και μάλλον αυτό λύνει πολλά προβλήματα. Ίσως δημιουργεί και πολλές ελπίδες.

Απορία δεύτερη. Ενώ η επιστολή είναι απολύτως συγκεκριμένη όταν ευχαριστεί τις επιχειρήσεις και τις αναφέρει μία-μία ονομαστικά (και πολύ καλά κάνει), παραλείπει να αναφέρει ονομαστικά τους ελάχιστους "πιστοποιημένους" εθελοντές, όπως την περίπτωση του εθελοντή Σπύρου Ταμία, ο οποίος καθημερινώς και αδιαλείπτως, όλο το χρονικό διάστημα που λειτουργεί η πυρασφάλεια, από τις 6:00 το απόγευμα μέχρι τις 6:00 το πρωί είναι επί ποδός, φυλάσσοντας το βουνό, καθαρίζοντας το από σκουπίδια και συγκεντρώνοντας εύφλεκτα υλικά, πευκοβελόνες και άλλα, χωρίς να του παρέχεται καμία διευκόλυνση ούτε καν οι σακούλες απορριμμάτων. Μήπως αυτό συνδέεται με το γεγονός ότι ο εν λόγω εθελοντής, μέλος κι αυτός της Κίνησης δημοτών «Δράση για μια Άλλη Πόλη», δημοσιοποίησε προσωπική επιστολή με την οποία έθιγε τα κακώς κείμενα που αφορούν στο θεσμό της πυροφύλαξης και παράλληλα έκανε κριτική για ατασθαλίες που εμφανίζονται στα έργα που βρίσκονται σε εξέλιξη πέριξ του δάσους και τα οποία εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα έχουν παγώσει, δυσκολεύοντας αφόρητα τη ζωή των δημοτών που κατοικούν στους γύρω από το δάσος δρόμους;

Απορία τρίτη. Όταν πριν από 4 χρόνια η Δράση ξεκίνησε να συμμετέχει στις βάρδιες τα πράγματα με τους εθελοντές πυρασφάλειας ήταν εντελώς διαφορετικά. Κατ΄ αρχήν υπήρχαν εθελοντές. Και υπήρχαν πολλοί. Τους έβλεπες παντού. Από το πυροφυλάκειο εφοδιάζονταν με συσκευές αυτόματης επικοινωνίες, νερό, μια καρέκλα για να κάθονται και άλλα απαραίτητα. Τα τελευταίο δύο χρόνια, με αποκορύφωμα το φετινό καλοκαίρι, εθελοντές δεν υπάρχουν, πλην των μελών των δύο δημοτικών κινήσεων που αναφέρθηκαν παραπάνω. Δεν τους παρέχεται τίποτα, ούτε καν νερό και αν υπάρξει ανάγκη θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν το προσωπικό τους κινητό τηλέφωνο για να αναφέρουν το συμβάν. Αναρωτιόμαστε λοιπόν: Τι είναι αυτό που έδιωξε τους εθελοντές από το βουνό; Πως σκέφτεται η δημοτική αρχή να τους φέρει πίσω; Και πώς θα εξασφαλίσει να παρέχονται σε αυτούς τα απαραίτητα για να κάνουν καλά τη δουλειά τους για όσες ώρες είναι στο δάσος;

Τέλος, μπαίνω στον πειρασμό να σχολιάσω το εξής περίεργο. Ο δήμαρχος μιας πόλης αισθάνεται την ανάγκη να ευχαριστήσει δημόσια μια δημοτική υπηρεσία γιατί έκανε καλά τη δουλειά της. Αυτό δεν είναι αυτονόητο; Θα πρέπει να περιμένουμε κι άλλες τέτοιες δημόσιες επιστολές με τις οποίες θα εκφράζονται ευχαριστίες π.χ. προς την οικονομική υπηρεσία, την υπηρεσία καθαριότητας κοκ; Εκτός αν αυτός είναι ένας τρόπος με τον οποίο ανεβάζει κάποιος την αυτοπεποίθηση μιας υπηρεσίας και αυξάνει την αποδοτικότητα της.



Μαρίνα Παπαχριστοδούλου


*Στη φωτογραφία, ο αντιδήμαρχος Αλ. Μαυραγάνης βραβεύει τον Λ. Ιωαννιδη ως εκπρόσωπο της "Δράσης" στην περσινή εκδήλωση για τους εθελοντές.


readers  427


Σχόλια (1)


Μάρη Τασία 13 Οκτ 2017, 04:11
Συμφωνώ απόλυτα.
Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Τετάρτη 18 Οκτωβρίου 2017 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι
Στην αόριστη αγάπη για την ανθρωπότητα, αγαπάς σχεδόν πάντα μονάχα τον εαυτό σου.


Τα σχόλια σας...
ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, Η ΙΣΠΑΝΙΑ;10/10/2017 Παπαχριστοδούλου Μαρίνα
Έχω και εγώ σοβαρές επιφυλάξεις για το άρθρο αυτό. Δεν είναι ακριβώς τα ζητήματα που βάζει ο Ορέστης που με απασχολούν, ούτε ξέρω να πω αν είναι καλύτερα αυτή την περίοδο να ζήσει η Καταλονία μακριά ή μέσα στην Ισπανία. Είναι το γεγονός ότι τόσο Régis de Castelnau όσο και ο Μπελαντής (λιγότερο) οι οποίοι και προφανώς έχουν καταλήξει ότι η Καταλονία πρέπει να μείνει στην αγκαλιά της κραταιής Ισπανίας ή καλύτερα είναι ενάντια στις αποσχιστικές τάσεις, αντιμετωπίζουν το θέμα με απίστευτη μονομέρεια. Μάλιστα στο άρθρο του Castelnau μπορώ να πω ότι διακρίνω μια υποτιμητική, σχεδόν ρατσιστική αντίληψη προς τους νότιους και τους "αριστερούς", ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει σήμερα. Μου θύμισε κάτι από την ανωτερότητα των προηγμένων βόρειων ενάντια στους καθυστερημένους νότιους για να μην θυμηθώ την αποικιοκρατία κοκ. Αλλά οι κύριες επιφυλάξεις μου είναι τρεις: Πρώτον: κανένας από τους δύο δεν αναφέρεται στο όργιο αυταρχισμού και αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς από την κεντρική κυβέρνηση της Ισπανίας (και κατ΄ επέκταση στους σχετικούς χειρισμούς της ΕΕ) απέναντι στους Καταλανούς, στάση στην οποία κανένας προοδευτικός άνθρωπος και πολύ περισσότερο σχολιαστής δεν μπορεί να αγνοεί . Η άποψή μου, που νομίζω ότι είναι κεντρική θέση της Δράσης ότι «δεν θέλουμε τίποτα, ούτε το καλύτερο ούτε το χειρότερο για μας αν δεν συμμετέχουμε στην απόφασή του» και από αυτή την άποψη δεν είναι να συμφωνήσουμε ή να διαφωνήσουμε στο δικαίωμα των Καταλανών στην αυτοδιάθεση, αλλά να συμφωνήσουμε απόλυτα στο δικαίωμα τους να αποφασίζουν για την αυτοδιάθεση ή όχι. Τέλος διάβασα κάπου ότι τόσο η στάση της κυβέρνησης Ραχόι, όσο και της ΕΕ είναι για να διδάσκονται στα πανεπιστήμια, στις σχολές πολιτικών επιστημών ως παραδείγματα του τι πρέπει να κάνεις για να πετύχεις αυτό που δεν θέλεις. Το λέω εδώ για να σημειώσω ότι ΕΕ και Ραχόι αυτό ήθελαν και όχι δεν ήθελαν και αυτή τη διάσταση την δίνει ο Castelnau, όχι όμως με πολύ πειστικό τρόπο. Δεύτερον: Το γεγονός ότι υπάρχουν πλείστα όσα παραδείγματα που παραπέμπουν στην καταστροφική εξέλιξη αποσχιστικών κινημάτων (πχ Γιουγκοσλαβία , Ουκρανία ), δεν σημαίνει ότι εμείς συλλήβδην θα είμαστε κατά των αιτημάτων και κινημάτων αυτοδιάθεσης. Και στο κάτω-κάτω είναι δύο διαφορετικά ζητήματα. Ένα να επιλέξει ένας λαός πως θέλει να ζήσει, μέσα σε ποιο πλαίσιο. Δικαίωμα του αναφαίρετο. Και ένα δεύτερο να προσπαθήσει να εμποδίσει τις έξωθεν επεμβάσεις. Ανεδαφικό σήμερα; Μάλλον δύσκολο, αλλά δεν βλέπω και άλλο τρόπο. Ούτε είναι δικαιολογία ότι ο Κάρλας Πουτσντεμόν είναι συντηρητικός άρα δεν μπορούμε ως προοδευτικοί να συντασσόμαστε με το αίτημα του. Ένα αίτημα είναι αυθύπαρκτο και ως τέτοιο πρέπει να κρίνεται. Συνυπολογίζεις πολλούς παράγοντες για να πεις αν είσαι υπέρ ή κατά. Ποια συμφέροντα εξυπηρετεί κυρίως κλπ, και μετά ας το υποστηρίζει όποιος θέλει. Τρίτο: Υπάρχει μία πλευρά της πολιτικής ζωής στην Ισπανία που αποσιωπάται αν και σε αυτήν εδράζονται πολλά από τα κακώς κείμενα που παρακολουθούμε να συμβαίνει σε αυτήν την χώρα. Πρόκειται για το γεγονός ότι μια δικτατορία που κράτησε 39 ολόκληρα χρόνια καταλύθηκε χωρίς να ανοίξει μύτη, χωρίς να υπάρξει κανενός είδους αποχουντοποίηση. Όλοι έμειναν στη θέση τους και συνέχισαν να κάνουν τη δουλειά τους όπως την ήξεραν. Οι στρατιωτικοί στο στρατό, οι αστυνομικοί στην αστυνομία, οι παπάδες στην εκκλησία (μεγάλο στήριγμα της δικτατορίας και πολύ το απόλαυσε η εκκλησία αυτό) κοκ. Οι δικοί μας χουντικοί, που παρεμπιπτόντως φαντάζουν αγγελάκια μπροστά στους Ισπανούς, με κάποιον τρόπο έστω περιορισμένο τιμωρήθηκαν. Εκεί τίποτα. Μόλις τον τελευταίο καιρό γίνονται προσπάθειες να αντιμετωπιστεί το θέμα. Ακούγονται όλο και περισσότερες φωνές, γίνονται και κάποια πράγματα, όχι τόσο εξ αιτίας του παρελθόντος, αλλά εξ αιτίας της δράσης όλων αυτών σήμερα. Ως συνέπεια αυτού είναι φυσικό να υπάρχει τόσος αυταρχισμός εκεί. Φυσικό όσο και απαράδεκτο.
ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, Η ΙΣΠΑΝΙΑ;9/10/2017 Ορέστης Ηλίας
Από αυτούς που χαίρουν της συντροφικής εκτίμησης του Μπελαντή, κανένας δεν είπε ότι το καταλανικό εθνικό ζήτημα είναι σπόρος του σοσιαλιστικού μέλλοντος..(μακάρι να γίνει) Όμως, είναι κρίσιμο να συνεχιστεί η κοινωνική διάσταση του κινήματος απέναντι στην αμιγώς εθνική. Οι επιτροπές και συντονισμοί που στήθηκαν σε χώρους δουλειάς, γειτονιές και πανεπιστήμια για την διασφάλιση του δημοψηφίσματος είναι κύτταρα που κρίνουν στη συνέχεια το τι είδους ανεξαρτησία θέλουν "οι από κάτω", για να μην περιοριστεί όλο αυτό το κίνημα σε μια απλή αλλαγή σημαίας. Άρα, ας μην βιαζόμαστε στις αναλύσεις διότι το εθνικό μετατρέπεται πολλές φορές σε ταξικό. Παράδειγμα το Brexit, όλοι οι αναλυτές έγραφαν σεντόνια για τον εθνικισμό των Άγγλων και ότι εμπιστεύονται την πλούσια οικονομία τους γι' αυτό ψήφισαν έξοδο από την ΕΕ πριν ενάμισι χρόνο, όμως οι τελευταίες εκλογές (Ιούνιος 2017) έδειξαν στροφή προς τα αριστερά, πτώση των εκφραστών της νεοφιλελεύθερης πολιτικής και πλήρη εξαφάνιση των εθνικιστών. Είναι οι αγώνες των απλών καθημερινών ανθρώπων που μπορούν να μετατρέπουν ακόμα και "ψευτοδημοψηφίσματα" σε κρίση κυριαρχίας της παγκόσμιας οικονομικής και πολιτικής ελίτ. Και αυτό είναι κάτι που το θέλουμε όλοι όσοι βάζουμε τον εαυτό μας στους "από τα κάτω".
ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, Η ΙΣΠΑΝΙΑ;9/10/2017 Γιάννης Τσούτσιας
Δεν τα λέει μόνο ο Castelnau. Τα λέει π.χ. και ο Μπελαντής. Επισημαίνοντας μάλιστα, ότι "...μου προξενεί μεγάλη εντύπωση η εξής αντίφαση: πολιτικά και ιδεολογικά ρεύματα της Αριστεράς, στα οποία έχω συντροφική εκτίμηση αλλά διαφωνώ μαζί τους ιδεολογικά, που στην Ελλάδα ή αλλού αισθάνονται ρίγος ή ψυχική απώθηση, όταν εκφέρονται οι λέξεις «εθνικό ζήτημα», «πατρίδα» ή «εθνική ανεξαρτησία» (σε ένα έθνος-κράτος που υπάρχει εδώ και δύο αιώνες), αντιστρέφουν τελείως την οπτική τους, όταν πρόκειται για την καταλανική εθνότητα. Η μια εθνότητα (η δική μας) είναι αυτόχρημα καπιταλιστική, η άλλη φέρει τον σπόρο του σοσιαλιστικού μέλλοντος. Πόση λογική, πολιτική και θεωρητική συνοχή υπάρχει ανάμεσα στις δύο ταυτόχρονες αυτές τοποθετήσεις;" Όλο το άρθρο: pandiera.gr Για την υπόθεση της Καταλονίας -μια πολύ διαφορετική άποψη. Του Δημήτρη Μπελαντή. 9/10/2017


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Κάθε Τρίτη, από τις 20:30 μέχρι τις 22:00 το στέκι της Δράσης είναι ανοιχτό, ενώ παράλληλα, λειτουργεί και η δανειστική βιβλιοθήκη της "Δράσης"




   
© 2006 - 2017 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου