Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
4/4/2018

Ωδή στα Σχέδια Βιώσιμης Ανάπτυξης και την Νέα Πολιτική

του Λάμπη Λαζάνη

Άραγε, είναι η στιγμή να ειπωθεί απερίφραστα; Το ότι, ό,τι σήμερα πλασάρεται σαν Πολιτική, είναι ήδη το κατάλοιπό της, το άψυχο κουφάρι της; Το ότι είναι ήδη μια παρωδία, μια κακόγουστη φάρσα στην καλύτερη περίπτωση. Και ότι είναι εκ του περισσού να απαριθμήσουμε τις ενδείξεις, για το πώς η ιδιότητα του πολίτη βαίνει προς αχρήστευση και θάψιμο / υγειονομική ταφή, αν και όχι προς θεσμική κατάργηση, επειδή, σαν διαπιστωμένη τάση, η «δημοκρατική κατάργηση της Δημοκρατίας» μετράει ήδη μισό αιώνα ζωής*;

Το ζούμε επί δεκαετίες, οι νεότεροι γεννήθηκαν σ’ αυτή την παράδοξη συνθήκη: Η «δημοκρατία» να εδραιώνεται και ταυτόχρονα -με δημοκρατικό τρόπο- να καταργείται! Κάτι σαν την παλαιότερη διαρκή επανάσταση που κατέληξε σε διαρκή αντεπανάσταση (ο νέο-φιλελευθερισμός δεν είναι ιδεολογία αλλά αντεπαναστατικό «διαλεκτικό / θεωρητικό» όπλο σε αντίστροφη κίνηση), πράγμα που επιβεβαιώνεται και από την παρουσία πρώην «ακραίων» της Αριστεράς σε θέσεις-κλειδιά του πολιτικού συστήματος.

Ο πιο ακραίος φαρισαϊσμός ενδύεται σήμερα την Πολιτική, όπως ακριβώς κάποτε στις παρακμιακές Αυλές της Απόλυτης Μοναρχίας, όπου οι υποσχέσεις δίνονταν στο βαθμό που οι άνθρωποι ελπίζουν, και τηρούνταν, στο βαθμό που οι άνθρωποι φοβούνται. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο το μήνυμα επενδύεται με ιλουστρασιόν ιδέες και κούφια λόγια, που υλοποιούνται ως το αντίθετο της σημασίας τους, όπως για παράδειγμα συμβαίνει με την ασκούμενη οικονομική πολιτική, που ενώ πρόκειται για χυδαία εκμετάλλευση και πραγματική εξόντωση, συνηθίζουμε να την ονομάζουμε, (με κάθε σοβαρότητα), «βιώσιμη ανάπτυξη»!

Έτσι, όσον αφορά τη σημερινή Δημοκρατία, μπορούμε κάλλιστα να φανταστούμε σ’ ένα -μάλλον κοντινό- μέλλον ότι θα εορτάζουμε τις επετείους της (με επισημότητα και πλήρη εφαρμογή του πρωτοκόλλου) μπροστά σ’ ένα αχάραγο μνημείο του «Πολίτη», μια λευκή πλάκα χωρίς καμιά απεικόνιση, που θά ‘χει ανεπαισθήτως αντικαταστήσει τον σημερινό Άγνωστο στρατιώτη ως υπερβολικά πολεμοχαρή, σίγουρα πάντως ως αποθαμένο.

Με άλλα λόγια, βρισκόμαστε μπροστά στο φάσμα μιας Δημοκρατίας που θα εορτάζει την ίδια την κενότητά της, την κένωσή της από κάθε περιεχόμενο. Λίγο σουρεαλιστική η περιγραφή, αλλά σουρεαλιστική είναι ήδη η πραγματικότητα! Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, το ότι οι γελοιογραφίες και «οι τοίχοι» αποδίδουν σήμερα καλύτερα όσα συμβαίνουν, με μια ματιά, πολύ πιο εύστοχα, απ’ ότι οι αναλύσεις και τα κομματικά λογύδρια, που μόνο χασμουρητά μπορούν να προκαλέσουν.

Αρκεί να μείνουμε στην επιφάνεια του φαινομένου για να αντιληφθούμε το απύθμενο βάθος της κρίσης: απουσία πολιτικού διαλόγου και λόγου (ξύλινη γλώσσα), σκανδαλολογία, κομματοκρατία, πολυνομία, παραμορφωτική ενημέρωση, ντρεσάρισμα λάιφ-σταϊλ (κύριο μενού ή α λα καρτ), αποπροσανατολισμός, κλίμα φόβου και ανασφάλειας, αισθήματα αδυναμίας με παραίτηση και αποχή ή ξεσπάσματα οργής.

Να θυμίσουμε εδώ, πως ο χώρος της πολιτικής προϋποθέτει έναν κοινό χώρο ελευθερίας και πως αν συχνά γίνεται κατάχρησή της, αυτή θα ήταν αδύνατη αν δεν «πέρναγε από το χέρι μας» ο καταχρηστικός (ή όχι) χειρισμός της ελευθερίας μας ή εκείνης του άλλου. Αλλά ακόμη και σε περίπτωση κατάχρησης, πρέπει να υπάρχουν κάποια απτά περιθώρια αντίδρασης εκ μέρους των θιγόμενων, ώστε να την ελέγχουν και να την περιορίζουν.

Αν πάλι αποδεχτούμε πως η ελευθερία μας έχει πλήρως και αμετακλήτως καταλυθεί και πως, κατά συνέπεια, θα ζήσουμε όλη την υπόλοιπη ζωή μας σε συνθήκη (συναινετικής) τυραννίας, τότε δεν απομένει παρά να εγκαταλείψουμε τον δημόσιο χώρο και να «κλείσουμε» για πολιτικά όντα κάπως άδοξα: να αποσυρθούμε δηλαδή χωρίς καν να υποκλιθούμε στη Πολιτική, αφού η «πλατεία» θά ‘χει απ’ τα πριν «ερημώσει», όχι αναγκαστικά από ανθρώπους, αλλά σίγουρα από την Πολιτική.

Παλιάτσοι και μαριονέτες θα συνεχίσουν τότε επ’ αόριστον τις ευφάνταστες πιρουέτες τους μπροστά σε πλήθη, που κατά περίπτωση είτε θ’ αδιαφορούν, είτε θα επιδοκιμάζουν, είτε θα αποδοκιμάζουν «ευσχήμως», ακόμη και μέχρι αλληλοσφαγής, αλλά πάντως με την Πολιτική απούσα αφού θα ασκείται εκτός του πεδίου της, δηλαδή εκτός της Ελευθερίας.


Είναι άραγε αυτό αναπόφευκτο; Ή μήπως όχι; Και σ' αυτή την περίπτωση, δεν είναι αυτονόητο, (αν και όχι "με τη μία" κατανοητό), πως κάπως αλλιώς θα έπρεπε -πράττοντας- να διαβιούμε;



Λάμπης Λαζάνης



*Από διάλεξη του Σπύρου Κυριαζόπουλου τον Φεβρ. 1967. Στο Ενώπιον της Τεχνικής σ.90 Εκδ. Γρηγόρη.

Φωτογραφία: Τζορτζ Όργουελ - Η Φάρμα των Ζώων, dictyo.gr



readers  493


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου 2018 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Ακροβάτες στο χαρτί Ακροβάτες στο χαρτί
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
Μάνος Ελευθερίου
Όταν ρυθμίσετε λοιπόν τη διαθήκη / και το μερίδιο δοθεί του καθενός / εμένα αφήστε μου το δρόμο που μου ανήκει / αυτόν που διάλεξα να πάρω μοναχός.


Τα σχόλια σας...
Πώς να αντέξουμε τόση «προοδευτικότητα»; 19/11/2018 Μάρη Τασία
Συμφωνώ απόλυτα!....Αυτοδιοίκηση σημαίνει αυθεντικές προσπάθειες που γεννιούνται μέσα στην κοινότητα, όχι με αφετηρία την κομματική ένταξη αλλά τη διάθεση προσφοράς και συμμετοχής στο καθημερινό γίγνεσθαι της πόλης. Αυτοδιοίκηση σημαίνει πρωτοβουλίες που κατακτούν την αυτονομία τους στην πράξη και με κόστος, όχι τσάμπα και κατά δήλωση του επικεφαλής τους στις ιστοσελίδες και τα ραδιόφωνα. Αυτοδιοίκηση σημαίνει συλλογικότητες στηριγμένες στις δυνάμεις τους, στους δικούς τους αγώνες και δραστηριότητες, επί τέσσερα και όχι ΑΝΑ τέσσερα χρόνια, εις μάτην κάθε «τοπικής»! Και , πρέπει να παραδεχτούμε , ότι η "ΔΡΑΣΗ για μια άλλη πόλη" , παρά τα λάθη και τις αδυναμίες της, έδωσε το χώρο, το χρόνο, τις ιδέες , το μεράκι,τους ανθρώπους της και έβαλε τη σφραγίδα της προς αυτή την άλλη προοπτική. *Από τη ΔΡΑΣΗ ξεπήδησε και μετεξελίχθηκε σε Κινηματογραφική Λέσχη το cine ΔΡΑΣΗ, με καθοριστική συνεισφορά στην πνευματική και πολιτιστική ζωή των Βριλησσίων. * Από τη ΔΡΑΣΗ ξεκίνησε πριν από 4 χρόνια (22/7/14) μια πολύ αξιόλογη δανειστική βιβλιοθήκη με 500 τίτλους βιβλίων και σήμερα υπό την αιγίδα πλέον της κινηματογραφικής λέσχης έχει τα τριπλάσια βιβλία και είναι και δανειστική ταινιοθήκη! *Λόγω της ΔΡΑΣΗΣ σώζονται έστω και λίγα από τα δέντρα της Λεωφόρου Πεντέλης *Οι άνθρωποι της ΔΡΑΣΗΣ πρωτοστάτησαν σε ζητήματα κοινωνικής αλληλεγγύης, περίθαλψης και πρόληψης,ανακύκλωσης και κομποστοποίησης Κι όλα αυτά όχι με κινήσεις-πυροτεχνήματα , αλλά σταθερά , με συνέπεια , συνεχώς από την ίδρυση της δημοτικής μας κίνησης μέχρι σήμερα.


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Κάθε Τρίτη, από τις 20:30 μέχρι τις 22:00 το στέκι της Δράσης είναι ανοιχτό, ενώ παράλληλα, λειτουργεί και η δανειστική βιβλιοθήκη της "Δράσης"




   
© 2006 - 2018 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου