Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
11/7/2018

Αυτοδιοίκηση & απλή αναλογική: Ο κρίσιμος κρίκος που λείπει

του Γιάννη Παρασκευόπουλου

Η πρόταση για απλή αναλογική στην αυτοδιοίκηση, μονοπωλεί σχεδόν τον δημόσιο διάλογο για τον «Κλεισθένη 1». Υπέρμαχοι και αντίθετοι, επικεντρώνουν τα επιχειρήματά τους στα υπέρ ή κατά της πρότασης για το νέο εκλογικό σύστημα.

Στη σκιά όμως μένει κάτι εξαιρετικά κρίσιμο: ότι η πρόταση για απλή αναλογική αφορά μόνο την εκλογή των δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων. Δήμαρχοι και περιφερειάρχες θα συνεχίσουν να εκλέγονται με το σημερινό σύστημα, πλειοψηφικό σε δύο γύρους. Θα έχουμε έτσι ένα δυαδικό εκλογικό σύστημα όπου παραμένει ο θεσμός του απευθείας εκλεγμένου «τοπικού άρχοντα», με τη διαφορά ότι δεν θα έχει πια εγγυημένη πλειοψηφία στο δημοτικό ή περιφερειακό συμβούλιο και θα πρέπει να αναζητεί εκεί ευρύτερες συναινέσεις. Φανταστείτε μια Βουλή εκλεγμένη με απλή αναλογική και έναν πρωθυπουργό που θα εκλέγεται απευθείας με πλειοψηφικό και δεν θα χρειάζεται την εμπιστοσύνη της Βουλής, παρά μόνο τη συνεργασία της σε βασικά θέματα.

Στην ελληνική αυτοδιοίκηση, μια τέτοια συνύπαρξη απλής αναλογικής και πλειοψηφικού δύο γύρων δεν προοιωνίζεται διόλου ανέφελη:

• Στη μετεκλογική αναζήτηση συναινέσεων ανάμεσα στον δήμαρχο και το δημοτικό συμβούλιο, και οι δύο πλευρές θα αντλούν απευθείας νομιμοποίηση από το εκλογικό σώμα. Όπου αποδειχθούν και οι δύο ανυποχώρητες, καμιά από τις δύο δεν θα πιέζεται περισσότερο από την άλλη, ενώ το κόστος της αδιαλλαξίας θα το πληρώνουν πολύ λιγότερο οι εκλεγμένοι και πολύ περισσότερο οι απλοί δημότες.

• Οι σημερινοί δήμαρχοι και περιφερειάρχες δεν έχουν παιδεία στην οικοδόμηση συναινέσεων. Παραδοσιακά, η χειρότερη ανησυχία τους είναι μήπως διαφοροποιηθούν σύμβουλοι του συνδυασμού τους και χαθεί η πλειοψηφία τους στο δημοτικό ή περιφερειακό συμβούλιο. Αυτόν ακριβώς τον φόβο έρχεται να προτείνει τώρα ως μόνιμη μεταρρύθμιση το δυαδικό εκλογικό σύστημα του «Κλεισθένη 1».

• Η απευθείας εκλογή δημάρχων και περιφερειαρχών, καλλιεργεί αναπόφευκτα νοοτροπίες ότι λογοδοτούν μόνο «στον λαό» και μόνο στο τέλος της θητείας τους. Συχνά τείνουν λοιπόν να αισθάνονται υπεράνω του νόμου και του δημόσιου διαλόγου : παραδείγματα αδιαφάνειας, πελατειακών σχέσεων και αυταρχικής διοίκησης είναι άφθονα.

Η απλή και προφανής διέξοδος θα ήταν η ολοκλήρωση της απλής αναλογικής, με έμμεση εκλογή δημάρχου / περιφερειάρχη από το δημοτικό / περιφερειακό συμβούλιο. Μια τέτοια εκλογή θα αντικατόπτριζε τόσο τη δυναμική του εκλογικού αποτελέσματος όσο και τις μετεκλογικές προγραμματικές συμφωνίες συνεργασίας των παρατάξεων.

• Ο δήμαρχος (ή ο περιφερειάρχης) θα ήταν έτσι ο κεντρικός εκφραστής των συναινέσεων αυτών και θα λογοδοτούσε διαρκώς στο συμβούλιο και τους πολίτες.

• Από την πλευρά τους, οι πλειοψηφίες που τον ανέδειξαν θα ήταν πολιτικά δεσμευμένες να τον στηρίζουν και στην υλοποίηση των συμφωνιών, ώστε να μπορούν να επικαλεστούν το έργο της δημοτικής αρχής στις επόμενες εκλογές.

Μια τέτοια λύση ολοκληρωμένης απλής αναλογικής, έχει το πρόσθετο πλεονέκτημα ότι στηρίζεται και στην εξοικείωση πολιτών και αυτοδιοικητικών με τις κυβερνήσεις συνεργασίας και την ανάδειξη του πρωθυπουργού από τη Βουλή. Επιμέρους στοιχεία και δικλείδες, όπως μια ορθολογική οριοθέτηση αρμοδιοτήτων ανάμεσα στον δήμαρχο και το δημοτικό συμβούλιο, μπορούν να αντληθούν και από την ευρωπαϊκή εμπειρία στην αυτοδιοίκηση.

Δυστυχώς τέτοια πρόταση δεν προβάλλεται σήμερα από καμιά πολιτική δύναμη. Ακόμη και οι Οικολόγοι Πράσινοι, που συστηματικά την προωθούσαν μέχρι πρόσφατα, σήμερα περιορίζονται να στηρίζουν το δυαδικό εκλογικό σύστημα που προτείνει η κυβέρνηση.

Ακριβώς γι’ αυτό, υπάρχει ανάγκη να ανοίξει ευρύτερα στην κοινωνία ο διάλογος για τη δημοκρατία και την αυτοδιοίκηση. Φυσικά δεν αρκεί να ακουστούν στη διαβούλευση οι «σωστές» προτάσεις και τα «κατάλληλα» επιχειρήματα. Η ενεργοποίησή μας όμως ως πολιτών για ζητήματα που καθορίζουν μεγάλο μέρος από τη ζωή μας, μπορεί να φέρει στο προσκήνιο νέες δυνάμεις και να ανοίξει νέες προοπτικές: αξίζει λοιπόν να το δοκιμάσουμε.



Ο Γιάννης Παρασκευόπουλος είναι δημότης Βριλησσίων, ιδρυτικό μέλος του Οικολογικού Δικτύου και των Οικολόγων Πράσινων και μέλος της "Δράσης".


Πηγή: http://www.documentonews.gr


readers  522


Σχόλια (1)


Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος 15 Ιουλ 2018, 21:29
Ενδιαφέρουσα άποψη! Μπροστά μας δρόμος άγνωστος. Ευχή να ζήσουμε, να τον διαβούμε και τα παθήματα να γίνουν μάθημα!
Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Τρίτη 25 Ιουνίου 2019 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Ακροβάτες στο χαρτί Ακροβάτες στο χαρτί
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
ΧΡΗΣΤΟΣ Ι. ΒΑΤΟΥΣΙΟΣ
Η πόλη παράγει σκουπίδια και θόρυβο μπολιάζοντας ανθρώπους.


Τα σχόλια σας...
Το «αλλότριο» της αλλοτρίωσής μας 9/6/2019 Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Ο συγγραφέας του άρθρου τούτου μας μιλάει για το «αλλότριο», το ξένο, το απορριπτέο αν όχι το μισητό από εμάς υποτιθέμενο κράτος «μας», το από τους επάνω φυτεμένο κατά απομίμηση άλλων κρατών της Δύσης διαχρονικά επικυρίαρχων του τόπου μας από τον καιρό της παλιγγενεσίας και δώθε. Οικολόγος και πρωτεργάτης της συνοικιακής κομποστοποίησης στην πόλη μας αλλά και αρχιτέκτονας ο ίδιος, μας φέρνει σαν παράδειγμα το οικιστικό και πολεοδομικό μπάχαλο που βλέπουμε, όσοι ακόμη μπορούμε ακόμη κάτι να βλέπουμε, από την μειωμένη από τον χρόνο όραση, γύρω μας. Το κράτος αυτό αμάσητα αποδεκτό από τους ντόπιους στυλοβάτες και τα τσιράκια τους που κρατούν τα ηνία και προσπαθούν να μας το επιβάλλουν, έρχεται απ’ ευθείας σε συγκρουσιακή αντίθεση με μια γνήσια ελληνικότητα που μαρτυρούν τόσο τα διάσπαρτα μνημεία του τόπου μας αλλά και η ζωντανή μαστοροσύνη στην κληρονομημένη λαϊκή κατοικία, στους πλακόστρωτους δρόμους και σοκάκια, τις κοινές αυλές στις παλιές συνοικίες, στα παραδοσιακά χωριά και σε τμήματα των πόλεων όπου η αντιπαροχή και η αυθαίρετη δόμηση δεν επιτέλεσε ακόμη την εγκληματική της αποστολή! Μια δραστηριότητα της τελευταίας την οποία πληρώσαμε και εξακολουθούμε να πληρώνουμε με θύματα και μεγάλες υλικές καταστροφές. Παράλληλα αρχιτέκτονες ενδοτικοί σε γούστα μιας μπερδεμένης αισθητικής των πελατών τους, μηχανικοί πολλάκις οι ίδιοι αρχιτεκτονίζοντες και ενδοτικοί και αυτοί σε καρμιριές, τσιγκουνιές για εκμεταλλεύσιμο χώρο και εξοικονόμηση υλικών με σοβαρό έλλειμμα γνώσης στατικής, γίνονται συνένοχοι στο έγκλημα. Κάπως σπάνιες οι εξαιρέσεις όπως π.χ. το λαμπρό παράδειγμα του αρχιτέκτονα Άρη Κωσταντινίδη που όχι μόνο ανέδειξε και ύμνησε την ελληνικότητα της από γενιά σε γενιά δουλεμένης λαϊκής κατοικίας αλλά και σε σοβαρά έργα που ανέλαβε –πολλά από τα ξενοδοχεία «Ξενία» που σήμερα αφέθηκαν να καταρρεύσουν ή αλλοιώθηκαν βάρβαρα- μπόλιασε στην ελληνικότητα τη γνώση που απόκτησε στα ξένα, για απλότητα και λειτουργικότητα πραγματικών φωλεών ανθρώπινης ζωής. Άνισος όμως ο αγώνας. Ο ίδιος αυτοκτόνησε! Το αλλότριο κράτος με τους υπηρέτες του προσπαθεί να διεισδύσει παντού και να επιβάλλει τα «θέλει» του με τα όλα τα μέσα που διαθέτει και ελέγχει, διασπώντας και διαλύοντας τον οικιστικό και κοινωνικό ιστό σε κάθε πόλη, γειτονιά, χωριό με απομόνωση των κατοίκων και σπέρνοντας το ψέμα και τον διχασμό και στις ίδιες τις οικογένειες φυτεύοντες μύριες όσες αντιθέσεις ανάμεσά μας. Άξια η κάθε αντίσταση σ’ αυτό με την όποια συμμετοχή μας στη λύση των πολλών προβλημάτων από τα πιο απλά μέχρι και τα σύνθετα, πάνω στα οποία καθημερινά σκοντάφτουμε. Και όσο για την αλλοτρίωσή μας, αυτή είναι φυσική, αναπόφευκτη και αδιάλειπτη από γεννησιμιού μας μέχρι και την όση ζωή μας απομένει. Το πρόβλημα και όσο περνάει από το χέρι μας είναι να μπορούμε να επιλέγουμε τους αλλοτριωτές μας. Θυμάμαι τον στίχο αλλά όχι και τον ποιητή: “Τόσες χειραψίες τόσα πρόσωπα μέσα μου που πια δεν είμ’ εγώ»! Θυμάμαι όμως και τον τίτλο ενός έργου που έπαιξε κάποτε ο Γιώργος Αρμένης στο θέατρό του: «Έχω έναν Αμερικάνο στο κεφάλι μου»! Και κάποια σχετική φράση που συνηθίζουν να λένε στο χωριό μου για κάποιον που έρχεται από τα ξένα εντυπωσιασμένος και επιχειρεί άκριτα, αμάσητα και αχώνευτα μια νεωτερικότητα: “Εκεί που πήγε του κάνανε ένεση»! Τώρα όσον αφορά τα ξένα κράτη από τα οποία μας ήρθε και μας φόρεσαν ανερώτητα καπέλο το δικό μας, υπήρξαν και αυτά σχηματισμοί ανάγκης έκφρασης και επιβολής των διαδοχικών νέων και ραγδαίων κοινωνικοοικονομικών αλλαγών του 19ου και του 1ου μισού του 20ού αιώνα που αναφέρει ο συγγραφέας και για το σχηματισμό τους δανείστηκαν στοιχεία και πρότυπα από την ελληνική, ελληνιστική και ελληνορωμαϊκή περίοδο όπως αυτά περιγράφονται στα βιβλία τέχνης, τα νομικά κ.ά. ενώ εδώ η σκυτάλη πέρασε φυσικά και αβίαστα στη λαϊκή βάση με το γούστο, το ήθος την οργάνωση και τους θεσμούς τους οποίους συστηματικά περιφρονούν και πολλαπλά καταπιέζουν…


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Το στέκι της «Δράσης», Πίνδου 30 & Μαραθώνος, Βριλήσσια. H δωρεάν δανειστική βιβλιοθήκη και ταινιοθήκη λειτουργεί κάθε Δευτέρα 12:00-2:00μμ, Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη 6:00-8:00μμ.




   
© 2006 - 2019 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου