Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
30/7/2018

Οι Ερινύες πετάνε ακόμα πάνω από το Μάτι

Του Αθανάσιου Γεωργιλά (Respublica.gr)

Με τρεις τρόπους προσεγγίζεις την αρχαία τραγωδία. Ο πρώτος είναι αυτός του θεατή (από απόσταση), ο οποίος είναι ως γνωστό ο πλέον ανέξοδος και καλείται να βγάλει ψύχραιμα ή υποκειμενικά συμπεράσματα και να κρίνει τον μύθο, τον συγγραφέα και τους ηθοποιούς αναλόγως αν ο μύθος αυτός έχει να πει κάτι, αν είχε συνοχή το κείμενο του συγγραφέα και αν τελικά οι ηθοποιοί επιτέλεσαν σωστά τον ρόλο τους.
Ο δεύτερος είναι του χορού, ο οποίος είναι μεν ανενεργός αλλά βιώνει τα γεγονότα με ένα τρόπο άμεσο και αμετάκλητο. Επειδή η ζωή του επηρεάζεται από αυτά που παρακολουθεί είναι επομένως κριτής και αξιολογητής της δράσης που εξελίσσεται μπροστά του.

Ο τρίτος τρόπος είναι του ήρωα. Αυτός είναι ο πιο δεμένος χαρακτήρας στη πλοκή και τη ροή της δράσης. Ο Ήρωας βρίσκεται στη χειρότερη θέση από τον θεατή και τον χορό γιατί είναι υποταγμένος στην πλοκή του μύθου. Κάθε αστοχία του τον δεσμεύει για πάντα. Ο ήρωας είναι δεμένος στον μύθο όπως ο Προμηθέας στον βράχο του Καύκασου. Ο Αίαντας έσφαξε σε μια στιγμή μανίας τα πρόβατα των Αχαιών νομίζοντας πως είναι ο Οδυσσέας και οι Ατρείδες. Δεν είχε δεύτερη ευκαιρία να ανασκευάσει αυτό που έπραξε. Έδρασε, ντράπηκε και μετά αυτοκτόνησε. Τους ήρωες τους λέμε τραγικούς ακριβώς γιατί δεν έχουν την δεύτερη επιλογή που απολαμβάνουν οι θεατές να σκεφτούν και να ανασκευάσουν την πλοκή, να ελέγχουν τις πράξεις που ξεδιπλώθηκαν μπροστά τους και να προτείνουν τις εναλλακτικές τους.

Δεν είναι τυχαίος ο λόγος που οι μεγάλες καταστροφές και εγκλήματα στην ένθεν ζωή αποκαλούνται “τραγωδίες”. Οι περισσότεροι νομίζουν ότι ο λόγος που τις ονομάζουμε “τραγωδία” οφείλεται στο γεγονός ότι οι γνωστές αρχαίες τραγωδίες εξιστορούν καταστροφές ή εγκλήματα. Αυτό είναι ένα κρίσιμο λάθος.

Ο πραγματικός -και βαθύτερος- λόγος που μια δολοφονία, μια πατροκτονία, ένα αποτρόπαιο έγκλημα, μια θεομηνία, ένας άσπλαχνος πόλεμος παίρνει στα χείλη μας το όνομα “τραγωδία” έχει να κάνει ακριβώς με τα γνωρίσματα που συνοδεύουν τον ήρωα να δρα χωρίς άλλο περιθώριο από το να ενεργήσει μόνο μία φορά, μόνο με ένα τρόπο, και αυτό αμετάκλητα και τετελεσμένα. Τα αποτελέσματα της πράξης του συνοδεύουν για πάντα το θυμικό του και τον χαρακτηρίζουν για πάντα. Τις καθημερινές “τραγωδίες” τις ονομάζουμε ακριβώς για αυτό τον αμετάκλητο και τελεσίδικο χαρακτήρα. Αυτός είναι και ο λόγος που οι Έλληνες ήρωες δεν είναι «ηρωικοί» με την έννοια του προσώπου που κάνει μεγάλα και θαυμαστά έργα, άλλα είναι στρεβλοί, με πάθη, με ελαττώματα, με αποτυχίες, δειλοί και αναβλητικοί, πονηροί και ύπουλοι. Οι Έλληνες ήρωες είναι εξαναγκασμένοι να δράσουν μία φορά και αυτή αμετάκλητα και το κάνουν βάζοντας σε ενέργεια όλα τους τα πάθη και όλες τις αντιφάσεις που τα συνοδεύουν.

Στην ελληνική τραγωδία δεν υπάρχει ούτε backup ούτε udo. Η Μήδεια είναι εκδικητική και παιδοκτόνα, ο Φιλοκτήτης μνησίκακος και χολεριασμένος, Ο Οιδίποδας πατροκτόνος και αλαζόνας, ο Κρέοντας ανάλγητος και δυναστικός, ο Ορέστης φοβητσιάρης και αναβλητικός. Αυτά ακριβώς τα ελαττώματα είναι που κάνουν τους ήρωες “ήρωες”, ακριβώς γιατί έρχονται τελικά αντιμέτωποι όχι μόνο με την ανάγκη να δράσουν αμετάκλητα και οριστικά, αλλά και με τις αδυναμίες και τα πάθη του εαυτού τους και να τα υπέρ-βουν. Δεν είμαι βέβαιος αλλά οι λέξεις ήρως και υπέρβασις πρέπει να έχουν την ίδια εννοιολογική ρίζα και να σημαίνουν το ίδιο πράγμα.

Το Μάτι είναι χώρος όπου εξελίχτηκε μια τραγωδία. Τα δρώντα πρόσωπα ήταν εξαναγκασμένα, όπως οι ήρωες των τραγωδιών, να πράξουν με ένα και αμετάκλητο τρόπο δράσης, που το αποτέλεσμά της καθόρισε οριστικά το μέλλον και τη ζωή τους. Οι νεκροί πήραν το μερίδιο που τους αναλογεί, ανήκουν τώρα στην ηρεμία. Έπραξαν ή δεν έπραξαν, αντιστάθηκαν ή υπέκυψαν στην τραγική τους μοίρα, όπως και αν έδρασαν αυτό είναι πλέον ένα μη αντιστρέψιμο γεγονός το οποίο το επισφράγισε ο θάνατός τους. Όσοι κουβαλάνε πένθος ξέρουνε πολύ καλά ότι ακόμα και η μνήμη δεν μπορεί να αντισταθεί στον θάνατο, και με φρίκη διαπιστώνουν ότι ο χρόνος αμβλύνει την ανάμνηση των προσώπων και τη φωνή, ακόμα και των πιο αγαπημένων. Αυτοί όμως που έδρασαν με τρόπο που καθόρισε την εξέλιξη και την πλοκή της τραγωδίας, εξακολουθούν να επηρεάζουν την ζωή μας. Είμαστε λοιπόν υποχρεωμένοι, όπως ο χορός-κριτής, να τους κρίνουμε για τις πράξεις τους και να επιδιώξουμε να αποκατασταθεί η διασαλεμένη τάξη. Πέραν τούτου σαν τους θεατές των τραγωδιών είμαστε υποχρεωμένοι να διδαχθούμε και να φροντίσουμε να γίνουμε καλύτεροι από τα όσα γίναμε μάρτυρες να εξελίσσονται μπροστά στα μάτια μας. Οφείλουμε να αναρωτηθούμε λοιπόν για τα σημαίνοντα πρόσωπα της τραγωδίας, εκείνους που έχουν στα χέρια τους τα κλειδιά του Κράτους και της Βίας, που μπορούν και είναι «κραταιοί» στις δικές μας ζωές.

Οφείλουμε να αναρωτηθούμε:

1. Γιατί έδρασαν με τον τρόπο αυτό ο κάθε συμβαλλόμενος της τραγωδίας;

2. Ποια κίνητρα είχε για να κάνει ή να μην κάνει τα όσα έπραξε;

3. Με την δράση ή την απραξία του τι ήταν εκείνο που επιδίωκε ή διαφύλαττε;

4. Ποιος χαρακτήρα και ποια προσωπικότητα αποκαλύφθηκε στα μάτια μας από τη στάση του στην τραγωδία;

5. Τι θα έπρεπε να είχε πράξει για να ήταν διαφορετικό το αποτέλεσμα και γιατί δεν το έκανε;

6. Και το σημαντικότερο που πρέπει να αναρωτηθούμε είναι αν έχει επέλθει το τέλος της κάθαρσης στην τραγωδία στο Μάτι ή εξακολουθούμε να παρακολουθούμε τους εμπλεκόμενούς της να ξεδιπλώνουν επιπλέον μύχια κομμάτια του χαρακτήρα τους.

Τι έγινε; Τι δεν έγινε; Τι έπρεπε να γίνει; Ποιος φταίει; Ποιος καθάρθηκε; Μετά την ύβρη και την άτη επανήλθε η δικαιοσύνη;

Αυτά είναι τα σταθερά ερωτήματα της κάθε τραγωδίας και αυτά είναι τα ερωτήματα που ψάχνουν να βρουν απάντηση στο Μάτι. Όσο η τάξη του κόσμου τούτου παραμένει διασαλεμένη το αίσθημα δικαίου ζητάει ανταπόδοση και η δικαιοσύνη θα ψάξει να βρει άγριους τρόπους για να ικανοποιηθεί. Η τελευταία σκηνή ακόμα δεν έχει συντελεστεί. Οι Ερινύες πετάνε ακόμα πάνω από το Μάτι.



Αθανάσιος Γεωργιλάς



Ο Αθανάσιος Γεωργιλάς γεννήθηκε και ζει στη Θεσσαλονίκη από το 1972. Είναι ιδρυτικό μέλος και μέλος της συντακτικής επιτροπής του Respublica.gr.

To Respublica.gr ξεκίνησε τη λειτουργία του τον Γενάρη του 2015, ως μια πρωτοβουλία ανθρώπων με στόχο την προώθηση άρθρων γνώμης και ανάλυσης που αφορούν και επηρεάζουν κάθε πτυχή της ζωής: από την πολιτική, την οικονομία, την επιστήμη, την τέχνη και την τεχνολογία μέχρι την καθημερινότητα, τους κοινωνικούς δεσμούς και τον τύπο ανθρώπου της σύγχρονης κοινωνίας. Παράλληλα, ευελπιστεί να ενισχύσει τον ζωντανό διάλογο, μέσα από βιβλιοκριτικές, πάνω σε συγγραφείς και βιβλία περασμένων εποχών και να εμπλουτίσει την ήδη υπάρχουσα γνώση μέσω μεταφράσεων του έργου ξένων στοχαστών που δεν είναι ευρέως γνωστοί στο ελληνικό κοινό ή μέσω μεταφράσεων σε ξένες γλώσσες ορισμένων άρθρων του ιστότοπου.

Πηγή: http://www.respublica.gr

Φωτογραφία: www.respublica.gr. «Ορέστης», έργο του Αυστριακού ζωγράφου Carl Rahl (1812 - 1865). Με έξοδα του Έλληνα βαρώνου Σίμωνος Σίνα σχεδίασε τις τοιχογραφίες της ζωφόρου στην πρόσθια στοά του Πανεπιστημίου Αθηνών, οι οποίες εκτελέστηκαν μετά τον θάνατό του, από τον Πολωνό Ed. Lebiedzky, το 1888-1889.


readers  1050


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Δευτέρα 16 Δεκεμβρίου 2019 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Ακροβάτες στο χαρτί Ακροβάτες στο χαρτί
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
Τάσος Λειβαδίτης
Γι' αυτό σου λέω... πρέπει να βρεις έναν άλλο τρόπο να, ξεχωρίζεις τους ανθρώπους, όχι να περιμένεις την πράξη - είναι τότε αργά.


Τα σχόλια σας...
Έρχονται μισθοφόροι στα Βριλήσσια;6/12/2019 Λεωνίδας Μάρκογλου
Φύλαξη αντλιοστασίων, μάλιστα. Το πρόβλημα δεν είναι τωρινό, υπάρχει από τότε που κατασκευάστηκαν τα αντλιοστάσια. Εγώ θα μιλήσω για την δεξαμενή στην κορυφή του λόφου των Άνω Βριλησσίων. Επί διοίκησης Ιωαννίδη κάποια «καλόπαιδα» έσπασαν τον έναν από τους δύο αεραγωγούς της δεξαμενής και έριξαν μέσα στο νερό χώματα και πέτρες, με αποτέλεσμα να χρειαστεί να αδειάσει τελείως η δεξαμενή για να καθαριστεί. Και καλά αυτοί έριξαν χώμα και πέτρες, εάν κάποιος «τρελαθεί» ή θέλει να κάνει κακό μπορεί να ρίξει οτιδήποτε θελήσει και να πάμε «αδιάβαστοι» όλοι εδώ στα Άνω Βριλήσσια. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και στα άλλα αντλιοστάσια, αλλά δεν ιδρώνει το αυτί κανενός. Το πρόβλημα είναι σοβαρότατο και δεν χωράνε παιχνίδια οποιουδήποτε είδους, έχει «μαλλιάσει» η γλώσσα μας ότι η δεξαμενή χρειάζεται περίφραξη άμεσα και τοποθέτηση αγκαθωτού για να μην μπορεί κανένας να πλησιάσει. Τώρα δεν ξέρω αν θα μπουν φρουροί ή κάτι άλλο, αλλά κάτι πρέπει να γίνει ΑΜΕΣΑ.
Η σπασμένη «γραμμή του δημότη» και η διοίκηση Μανιατογιάννη2/12/2019 Λεωνίδας Μάρκογλου
Θέλω να κάνω ένα σχόλιο σχετικά με το Παροχή υπηρεσίας για την βελτιστοποίηση των διαδρομών αποκομιδής των απορριμματοφόρων» 4.960€. Δηλαδή ο διευθυντής, ο προϊστάμενος και οι τρεις επόπτες τι κάνουν; Δεν μπορούν να ρυθμίσουν τα προγράμματα των απορριμματοφόρων; Αυτή είναι η δουλειά τους.Ποιός ξέρει καλύτερα από αυτούς; Ξέρουν πόσους κάδους έχει ο κάθε δρόμος και πόσα χιλιόμετρα κάνει κάθε απορριμματοφόρο για τη συλλογή τους. Ήμαρτον δηλαδή.
Τι είδαμε στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας που έρχεται στα Βριλήσσια!30/11/2019 Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Οργισμένα νιάτα! Χωρίς βαθιές αναλύσεις για τα αίτια, μέσα στους κλειστούς δρόμους, τα αδιέξοδα και τρομερά διλήμματα, απλώνουν τις αλήθειες τους στο πανί όπως τις βλέπουν, όπως τις αισθάνονται και μας πετούν στα μούτρα: Την τύφλα μας στην Παιδαγωγική (Ο καραγκιόζης). Την οδυνηρή, την αβάσταχτη απόφαση (Index). Την κατά παραχώρηση κατανόηση και συγχώρηση (Μίλα). Το τι μας περιμένει (Στο δωμάτιο, Το βάρος της θάλασσας). Την γελοιοποίησή μας μέσα σε έναν επί γης και ιδιαίτερα στην πατρίδα μας παράδεισο (Κλεονίκη). Την ευσπλαχνία τους (Chopper). Την νοσταλγική ουτοπία μιας πρωτόγονης ζωής (Καρτ ποστάλ από το τέλος του κόσμου). Τον ζαλισμένο έρωτα από το ορμονικό μαστίγωμα στην εφηβεία μέσα σ’ έναν κόσμο «λαμέ» (I am Mackenzie). Τις ικανότητές τους στο κατώφλι της νιότης (Ο Μάγκας). Ας θυμηθούμε εδώ και «Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν» του Ταρκόφσκι. Την αμοιβαία εξομολόγηση δύο θανάσιμων εχθρών από τον Κύπριο Ανδρέα Σιεηττάνη που ξέρει καλά το βαθύ πιστεύω ενός άρρωστου κομματιού του αγγλικού λαού να θεωρεί προέκταση της νησιωτικής του χώρας τις αποικίες βαφτισμένες κατά περίπτωση με διάφορα κίβδηλα ονόματα (Bόρειος Ιρλανδία, Ουαλία και Σκωτία στο Ηνωμένο Βασίλειο, Αυτοκυβέρνητες επικράτειες, Αυτόνομες αποικίες, Αποικίες του στέματος, Προτεκτοράτα κ.ά.) ομνύοντας όλες στον ίδιο βασιλιά ή βασίλισσα. Αυτό το κομμάτι ψήφισε σύσσωμο το Brexit. Tούτα τα λίγα για τα οργισμένα νιάτα, τους μικρομηκάδες στη Δράμα, από το μικρό μέρος της δουλειάς τους που είδαμε στις 21 και 22 Νοέμβρη 2019 στο ΤΥΠΕΤ. Που ίσως να μη μπαίνουν εύκολα στα γνωστά μας κουτάκια! Στις δεκαετίες ή πενταετίες που ακολουθούν με τις κατακλυσμιαίες αλλαγές που νομίζω ότι θα φέρουν, μάλλον είναι αδύνατο να προβλέψουμε την συμπεριφορά τους. Μεγάλη η συμπίεση και το μέλλον άδηλο. Πολύ άσχημο κόσμο τους παραδόσαμε…


Δημοτικές Εκλογές 2019


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Το νέο στέκι της «Δράσης», Πάρνηθος 21 Βριλήσσια τηλ. 211-116-5797. H δωρεάν δανειστική βιβλιοθήκη και ταινιοθήκη λειτουργεί κάθε Δευτέρα 12:00-2:00μμ, Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη 6:00-8:00μμ.




   
© 2006 - 2019 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου