Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
26/9/2018

Η ΔΡΑΣΗ, οι άλλοι και το … Jurassic park!

του Γιάννη Τσίχλα

Πρόθεσή μου στο παρόν κείμενο δεν είναι η καταγγελία ή κάποιες αποκαλύψεις αλλά η ανάλυση κάποιων καταστάσεων που μένει να αποδειχτεί η όποια χρησιμότητά της επί των πραγμάτων. Εάν τώρα ταυτοποιούνται πρόσωπα και πολιτικές είναι επειδή φαίνονται υποκείμενα των καταστάσεων αφού υπάρχουν ως γεγονότα χάριν αυτών που είχαν τους λόγους να τα δημιουργήσουν για να παίξουν τους ρόλους που ράφτηκαν στα μέτρα τους. Στη ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΟΛΗ ΣΤΑ ΒΡΙΛΗΣΣΙΑ προσπαθούμε να αποδεικνύουμε θεωρητικά και πρακτικά, ότι ο μοναδικός τρόπος να συμβάλλουμε σε θετικές αλλαγές στη ζωή της Πόλης μας είναι βιώνοντάς την. Δύσκολο αλλά, προσπαθούμε...


1. Στο δημόσιο λόγο

... και γύρω από τις θέσεις του διακομματικού μικρόκοσμου, όλο και μεγαλύτερο μέρος των καταγγελιών, παραδοχών, αποκαλύψεων γίνονται αδιάφορες, άσχετες με τις ανάγκες νέων κοινωνικών πολιτικών. Κινούνται γύρω από γενικές ιδεολογικοποιημένες πολιτικές που η αναποτελεσματική έως κατασταλτική τους επίδραση επαναβεβαιώνεται και στην τρέχουσα κρισιακή περίοδο. Συνεπαγόμενο, η πολιτική αποστασιοποίηση, η αδρανοποίηση μεγάλων κοινωνικών μαζών και ο εκφασισμός. Η «αποχή» είναι η πρώτη πολιτική δύναμη και μόνο λόγω των εκβιαστικών καταναγκασμών δεν καταγράφεται εκλογικά όλο το ποσοστό της.

Στον αντίποδα, υπάρχει η ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΟΛΗ στα Βριλήσσια, με έντονη και πολυεπίπεδη παρουσία στη ζωή της πόλης, στους θεσμικούς δημοτικούς Οργανισμούς – Επιτροπές και στο Δημοτικό Συμβούλιο. Καθ’ ότι χωρίς κομματικά ή άλλου είδους «στηρίγματα», έχουμε επεξεργασμένες πολλές θετικές προτάσεις και πολλές αναζωογονητικές ιδέες που συντηρούν ελπίδες και ενθαρρύνουν για συμμετοχή στη δημιουργία ενός καλύτερου αύριο, για την Πόλη μας σε μια καλύτερη Ελλάδα. Ο αγώνας έγκειται να τις φέρουμε σε καλύτερη επαφή με το αντικείμενο κοινό τους, να εμπλουτιστούν δοκιμαζόμενες στον ζωντανό αντίλογο με τους ενεργούς συμπολίτες μας. Η εκλογική περίοδος ευνοεί τις συμμετοχικές προσπάθειες για την κατάρτιση ενός Προγράμματος επίκαιρου των καταστάσεων, μαζί με το ψηφοδέλτιο για την εκλογική νίκη της ΔΡΑΣΗΣ.

Καθ’ οδόν προς τις δημοτικές εκλογές θα γίνει πλέον διακριτή η βασική αυτή αντίθεση, ενώ ήδη έχουμε τα πρώτα δείγματα από τα κομματικά επιτελεία που ταυτολογούν πρόσωπα και πολιτικές.

2. Ούτω πως
...η παρακμή βαθαίνει με το κομματικό προσωπικό να σφάζεται για εκλόγιμες θέσεις. Προμηνύεται εκλογική περίοδος έσχατου επιπέδου, σαν να μην υπάρχουν οι ανοιχτές πληγές της κρίσης, οι αφορμές οι αιτίες, οι πολιτικές, τα πρόσωπα που την ευνόησαν. Παρά το διαφημισμένο νέο εκλογικό σύστημα, οι Ο.Τ.Α. βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση με ψαλιδισμένες τις οικονομικές και πολιτικές δικαιοδοσίες. Με αγωνιώδεις πολιτικαντισμούς η νυν Δημοτική αρχή πάει να σκεπάσει την ανεπάρκειά της επικοινωνώντας ότι ο δικός μας Δήμος είναι όαση στην έρημο μπορεί να κάνει και μεγάλα έργα χάριν των καλών σχέσεων με Περιφέρεια και κυβέρνηση.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ σε προεκλογική τροχιά, ενώ πουλά μεταμνημονιακή ανάπτυξη ανασύρει και υπουργοποιεί κάποιους κεντρο-κάτι δεινόσαυρους, που - βοηθούσης και της πανσελήνου - ξύπνησαν ένα πρωί του Αυγούστου αριστερότεροι! Έδωσε την γραμμή, συνεχίζοντας την συντηρητική στροφή που εφάρμοσε σταδιακά μετά τις εκλογές του 2015. Αγαπητοί αριστεροί, μην ξαναπέσετε από τα σύννεφα με αυτά που θα συμβούν στα ψηφοδέλτια που θα στηρίξουν στις δημοτικές εκλογές και όχι μόνο. Δεν θα είναι αυτό που νομίζετε!

Η Ν. Δ., ως πρώτη διδάξασα, δικαιούται την κατοχύρωση της πατέντας: «συντηρητικοποίηση των πάντων». Στέλνει στον αγύριστο τα περί «νέων ανθρώπων – νέων ιδεών» και άλλα καλαμπούρια, ανασύροντας τον - παντός καιρού και καταστάσεων – Ντινόσαυρο που, έχει τους λόγους του να εκπέμπει απεριόριστη σιγουριά με τέτοιο βιογραφικό δημαρχιακών και υπουργικών θέσεων που προσκομίζει στην πιάτσα. Φαίνεται να πιστεύει στο δόγμα ότι οι ιθαγενείς ψηφοφόροι ξεχνούν μετά από λίγα χρόνια τις συνέπειες των πολιτικών που υπέστησαν και εκλέγουν δημοτικούς εκπροσώπους με βάση τους τίτλους τους.

Σε κοινή θέα η ουσία: Δεν είναι αυτός αλλά οι θέσεις του. Υπάρχει γιατί υπάρχουν οι «Θέσεις». Ο βίος και η πολιτεία του ταυτίζεται κατά βάση με θέσεις που, από «τίποτα» χάριν αυτών γίνεται «κάτι». Όταν λείπουν οι θέσεις επανέρχεται από το «κάτι» στο «τίποτα», αναμένοντας την αλλαγή του καιρού για επαναχρησιμοποίηση. Ο ορισμός του καιροσκοπισμού.

Θεωρεί τον εαυτό του παντοδύναμο, πως αυτός είναι και κανένας άλλος. Με τις παπαγαλίστικες φυλλάδες του νομίζει πως έχει τους πάντες του χεριού του, χάντρες στο κομπολόι του. Κάνει σοβαρό λάθος να μπλέκει μαζί με τους «άλλους» και τη ΔΡΑΣΗ. Ας μην παίζει με την ΔΡΑΣΗ, γιατί η ΔΡΑΣΗ δεν παίζεται στο σκοτεινό επικοινωνιακό γήπεδό του. Παίζει στην εξέδρα με τον κόσμο, με άλλους όρους, στο φως του ήλιου...



Γιάννης Τσίχλας


readers  430


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Πέμπτη 25 Απριλίου 2019 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Ακροβάτες στο χαρτί Ακροβάτες στο χαρτί
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Ποιός θα μου μιλήσει όταν θα 'χω κουραστεί απ'τα ξεφτισμένα τα μεγάλα λόγια ποιος θα με γνωρίσει όταν θα 'χω σκεπαστεί απ'τις ώρες που 'φτυσαν τα νευρικά ρολόγια.


Τα σχόλια σας...
Σκέψεις για την πολιτισμική ανασυγκρότηση της χώρας18/4/2019 Λ.Λ.
Σημειώσεις από το προηγούμενο σχόλιο: 1- Δες, το βιβλίο του αστροφυσικού Martin Rees: Our Final Hour: A Scientist's Warning, ή τη διάλεξή του στο διαδίκτυο όπου ρωτά αν ο 21ος αιώνας μας θα είναι ο τελευταίος. 2- Αν υπάρχει, και πάντως μετά από ένα ταξίδι διάρκειας τουλάχιστον 5-6 ετών και βέβαια με ταχύτητα γειτνιάζουσα εκείνης του φωτός, κατά τον Stephen Hawking. 3- Ο ίδιος (Stephen Hawking) στον οποίο κατά καιρούς φαίνεται πως έθεταν το ερώτημα, βλέποντας την επιταχυνόμενη καταστροφή της κατοικησιμότητας της Γης, απαντούσε κάθε φορά κατεβάζοντας το χρονικό περιθώριο, από τα 1000 ως 600 στα 100 ως 50 χρόνια, στην ουσία μηδενίζοντας τις προσδοκίες για μια βιώσιμη «διαστημική απόδραση» της ανθρωπότητας γιατί, σε τόσο λίγα χρόνια, οι φονταμενταλιστές της Προόδου ούτε μια μίζερη αποικία στον απείρως πιο αφιλόξενο Ερμή δεν προλαβαίνουν να της κατασκευάσουν.
Σκέψεις για την πολιτισμική ανασυγκρότηση της χώρας16/4/2019 Λάμπης Λαζάνης
Ναι, εξαιρετικό. Με αγάπη και πόνο ψυχής πρέπει να μιλάμε, υποβλητικά όχι επιβλητικά, όπως λέει, κι όχι μόνο προς τους νέους (θα προσέθετα) αλλά και προς τους ενήλικες που η εποχή μας τους θέλει μάλλον ανώριμους. Πάντως όταν ο πόνος μιλάει είναι πιο πειστικός, και η αιτία πιστεύω είναι η εξής: είμαστε μέλη μιας -στη συντριπτική της πλειοψηφία κι ανεξαρτήτως τόπου- σακατεμένης ανθρωπότητας ή οδεύουσας προς ανεπανόρθωτο σακάτεμα όπως και η ίδια κάνει στο οικοσύστημα του πλανήτη που την εξέθρεψε και την υποβαστάζει· η εξάντληση των πόρων, «το απόθεμα» ή «οι εφεδρείες» όπως εδώ γράφει ο Καραποστόλης αναφερόμενος στα πολιτισμικά αποθέματα κι εφεδρείες μας, αφορά εξ ίσου και τις υλικές, βιολογικές, κοινωνικές, χωροχρονικές εφεδρείες όλου του πλανήτη. "Η Γη έχει γίνει υπερβολικά μικρή για την Πρόοδο" διαπιστώνει από πλευράς του ο Βιριλιό, και πράγματι το κλειστοφοβικό άγχος, ο πυρετός που έπληττε κάποτε τους πολιορκημένους μέσα στις περίκλειστες από τείχη πόλεις τους, σήμερα δεν εξαιρεί κανέναν. Όλα δείχνουν πως η αντίστροφη μέτρηση του μηδενισμού επιταχύνεται παρά τα αναχώματα που ορθώνονται από την πολιτισμένη ανθρωπότητα. Η οικολογία γίνεται ξαφνικά εσχατολογική επιστήμη με την έννοια ότι το υποκείμενό της κινδυνεύει να εκλείψει, μαζί με το αντικείμενο της μελέτης του, μέσα σε λίγες δεκαετίες(1) δηλαδή μέσα στη διάρκεια ζωής μιας και μόνο γενιάς θνητών: Κι αυτό, εκεί που (υπό συνήθεις συνθήκες ανθρώπινης παρουσίας στη Γη, ας πούμε αυτές που ίσχυαν προ της βιομηχανικής επανάστασης) ο αναμενόμενος χρόνος ζωής του πλανήτη (της βιόσφαιράς του) θα παρέμενε της τάξης όχι δεκαετιών αλλά δισεκατομμυρίων ετών, όπως μας βεβαιώνουν σήμερα οι αστροφυσικοί, χρονικό διάστημα που χωράει μέσα του πολλά εκατομμύρια γενεές μπροστά μας... Δηλαδή, με άλλα λόγια, στη γενιά μας και σε αυτή των παιδιών μας που τώρα καταρτίζονται πέφτει το ασήκωτο βάρος να αποφασίσουμε για τις εκατομμύρια ερχόμενες γενιές, για το ΑΝ και πώς θα υπάρξουν! για το αν και προς ποιά χαρακτηριστικά θα "προγραμματιστεί" το νέο ανθρώπινο είδος που θα είναι ικανό, είτε να ενδιαιτάται σε έναν στο εξής ακατοίκητο για τους «παλαιούς ανθρώπους» πλανήτη, είτε να μεταβεί σε άλλον εκτός του ηλιακού μας συστήματος!(2) Κι αυτή την απόφαση, στο βαθμό που το πιο πάνω ερώτημα ούτε μας τίθεται ούτε βέβαια μας εκτίθεται στην παρανοϊκότητά του (3), τη λαβαίνουμε καθημερινά απαντώντας έμπρακτα "ναι σε όλα" ή "σχεδόν ναι σε σχεδόν όλα" για την τιμή των όπλων, των δικών μας υποτίθεται αλλά στην πραγματικότητα των ισχυρών, καταβάλλοντας σε θανατηφόρες δόσεις, πότε με σοβαροφάνεια πότε χαζοχαρούμενα, το αβάστακτο τίμημα της ανυπαρξίας, μέσα στη σημερινή πολιτισμική συνθήκη μας που είναι συγγενική με αυτή της πνευματικής αυτοκτονίας, όπως διαπιστώνει, σωστά κατά τη γνώμη μου, ο Καραποστόλης. Αλλά δεν είναι μοιραίο μετά την πνευματική να επέρχεται και η σωματική κατάρρευση; κατά το "μωραίνει Κύριος όν βούλεται απωλέσαι";


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Το στέκι της «Δράσης», Πίνδου 30 & Μαραθώνος, Βριλήσσια. H δωρεάν δανειστική βιβλιοθήκη και ταινιοθήκη λειτουργεί κάθε Δευτέρα 12:00-2:00μμ, Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη 6:00-8:00μμ.




   
© 2006 - 2019 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου