Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
28/9/2018

Ο Olivier Delorme για τo Κυριακάτικο δηµοψήφισµα στην πΓΔΜ

Νέο επίκαιρο άρθρο του φιλέλληνα ιστορικού σε απόδοση Στ. Λάβδα


Καθώς πλησιάζει το δηµοψήφισµα για τη συµφωνία Τσίπρα-Ζάεφ την Κυριακή, σας υπενθυµίζω το σχετικό άρθρο µου για αυτή τη διαπραγµάτευση που ξεκίνησε το Φεβρουάριο, στο πλαίσιο της προσπάθειας επίλυσης του µακεδονικού ζητήµατος.


Το ερώτηµα που τίθεται στους εκλογείς της πΓΔΜ αποφεύγει προσεκτικά την αναφορά στο συµβιβασµό για το όνοµα (Δηµοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας) όπως και στην τροποποίηση των αλυτρωτικών άρθρων του Συντάγµατος της πΓΔΜ (θα απαιτήσει από το Κοινοβούλιο µια πλειοψηφία των 2/3 για την έναρξη της διαδικασίας και στη συνέχεια την ίδια πλειοψηφία για την επικύρωση των αλλαγών, ενώ η κυβέρνηση Ζάεφ έχει πλειοψηφία µόλις 2 εδρών).

Η ερώτηση του δηµοψηφίσµατος είναι: "είστε υπέρ της ένταξης στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, αποδεχόµενοι τη συµφωνία µεταξύ της Δηµοκρατίας της Μακεδονίας και της Ελληνικής Δηµοκρατίας;"

Βλέπουµε τώρα πως προσπαθούν να εκτρέψουν το πρόβληµα, από την ουσία της διαφοράς (τον αλυτρωτισµό ενός µέρους του εκλογικού σώµατος της πΓΔΜ) προς την ένταξη της χώρας στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, µε το επιχείρηµα ότι η επικύρωση της συµφωνίας οδηγεί στην άρση του ελληνικού βέτο για την προσχώρηση των Σκοπίων σε αυτούς τους δύο Οργανισµούς.

Θα πρέπει επίσης να υπενθυµίσουµε ότι ο πρόεδρος της πΓΔΜ Ιβανόφ, αρνήθηκε να υπογράψει το κείµενο της συµφωνίας, η οποία κατόπιν τούτου αποτέλεσε αντικείµενο δεύτερης διαβούλευσης στο Κοινοβούλιο, προτού υπογραφεί από τον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου (Αλβανόφωνο) και όχι από τον Πρόεδρο της Δηµοκρατίας, ο οποίος δήλωσε πριν από λίγες ηµέρες ότι θα απέχει από την ψηφοφορία.

Το VMRO (Δεξιό και αλυτρωτικό κόµµα), από το οποίο προέρχεται ο Πρόεδρος- ήρθε πρώτο στις βουλευτικές εκλογές του 2016, µετά από δέκα χρόνια στην εξουσία, αλλά δεν µπόρεσε να σχηµατίσει πλειοψηφικό συνασπισµό- είναι ενάντια σε αυτή τη συµφωνία και στόχος του είναι µια άκυρη ψηφοφορία.

Για να είναι έγκυρο το αποτέλεσµα του δηµοψηφίσµατος είναι απαραίτητο όχι µόνο το "Ναι" να πάρει το 50% + 1 ψήφους, αλλά η συµµετοχή να είναι τουλάχιστον το 50% των εγγεγραµµένων ψηφοφόρων. Ως εκ τούτου, είναι καλύτερο, να απόσχουν οι Σλάβοι ψηφοφόροι που είναι εχθρικοί στη συµφωνία, προσθέτοντας τις ψήφους τους στους πάρα πολλούς απέχοντες αλβανόφωνους, αντί να τους ζητηθεί να ψηφίσουν "Όχι". Με τη συµµετοχή στην ψηφοφορία, θα αυξήσουν τις πιθανότητες επικύρωσης της, χωρίς να είναι βέβαιοι ότι το "Όχι" θα είναι πλειοψηφία. Πράγµατι, είναι αµφίβολο αν το δηµοψήφισµα θα φέρει στις κάλπες τους αλβανόφωνους ψηφοφόρους, που ενδιαφέρονται πολύ περισσότερο για την ένωση µε τα Τίρανα και την Πρίστινα παρά για αυτό το ζήτηµα. Και ποια θα ήταν η βιωσιµότητα µιας συµφωνίας στην οποία είναι ενάντια η πλειοψηφία της σλαβικής πλειοψηφίας και που επιτεύχθηκε εξαιτίας των αλβανοφώνων;

Οι δηµοσκοπήσεις δείχνουν µια προσέλευση περίπου 45% και το VMRO παίζει πολύ επιδέξια το χαρτί της ακύρωσης. Την Κυριακή θα ξέρουµε αν είχε δίκιο.

Οµοίως στην Ελλάδα, οι δηµοσκοπήσεις δίνουν µια µεγάλη πλειοψηφία, περίπου 70%, εχθρική προς αυτή τη συµφωνία, που συνήφθη υπό τις έντονες πιέσεις ΗΠΑ- ΕΕ (και ενάντια στη Ρωσική βούληση που βλέπει για άλλη µια φορά το ΝΑΤΟ να επεκτείνεται στα Βαλκάνια), από δύο κυβερνήσεις εξαιρετικά αδύναµες. Γιατί οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, οι εταίροι του συνασπισµού του Τσίπρα, αρνούνται να ψηφίσουν την κύρωση της συµφωνίας, η οποία µπορεί να επιτευχθεί µόνο µε τις ψήφους του µικρού ευρω-υστερικού κόµµατος "Ποτάµι", που το ίδιο είναι σε κατάσταση εγκεφαλικού θανάτου και που δεν θα εκλέξει κανένα βουλευτή σε περίπτωση εκλογών.

Με λίγα λόγια µια όµορφη άσκηση δηµοκρατίας µε σάλτσα ΕΕ, µε τη Μέρκελ και όλους τους δυτικούς ολιγάρχες σε κινητοποίηση, για να επιβάλουν τις αποφάσεις τους.


Ο Olivier Delorme είναι ιστορικός και συγγραφέας. Σπούδασε αρχαιολογία, δίδαξε ιστορία στην Ανώτατη Σχολή Πολιτικών Επιστηµών στο Παρίσι, για να ασχοληθεί τελικά αποκλειστικά µε τη συγγραφή. Γνωστότερο έργο του είναι η τρίτοµη "Ιστορία της Ελλάδας και των Βαλκανίων από τον 5ο αιώνα µέχρι σήµερα". Ζει στο Παρίσι και στη Νίσυρο και θεωρείται στην πατρίδα του γνώστης των ελληνικών ζητηµάτων. Στην ιστοσελίδα µας έχουν μεταφραστεί και δηµοσιευθεί συχνά κείµενα του για την σηµερινή κατάσταση στην Ελλάδα. Αναζητείστε τα στη στήλη "άρθρα".



Πηγή: http://www.olivier-delorme.com/odblog/index.php
Απόδοση από τα Γαλλικά: Σταύρος Λάβδας


readers  919


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Πέμπτη 25 Απριλίου 2019 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Ακροβάτες στο χαρτί Ακροβάτες στο χαρτί
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Ποιός θα μου μιλήσει όταν θα 'χω κουραστεί απ'τα ξεφτισμένα τα μεγάλα λόγια ποιος θα με γνωρίσει όταν θα 'χω σκεπαστεί απ'τις ώρες που 'φτυσαν τα νευρικά ρολόγια.


Τα σχόλια σας...
Σκέψεις για την πολιτισμική ανασυγκρότηση της χώρας18/4/2019 Λ.Λ.
Σημειώσεις από το προηγούμενο σχόλιο: 1- Δες, το βιβλίο του αστροφυσικού Martin Rees: Our Final Hour: A Scientist's Warning, ή τη διάλεξή του στο διαδίκτυο όπου ρωτά αν ο 21ος αιώνας μας θα είναι ο τελευταίος. 2- Αν υπάρχει, και πάντως μετά από ένα ταξίδι διάρκειας τουλάχιστον 5-6 ετών και βέβαια με ταχύτητα γειτνιάζουσα εκείνης του φωτός, κατά τον Stephen Hawking. 3- Ο ίδιος (Stephen Hawking) στον οποίο κατά καιρούς φαίνεται πως έθεταν το ερώτημα, βλέποντας την επιταχυνόμενη καταστροφή της κατοικησιμότητας της Γης, απαντούσε κάθε φορά κατεβάζοντας το χρονικό περιθώριο, από τα 1000 ως 600 στα 100 ως 50 χρόνια, στην ουσία μηδενίζοντας τις προσδοκίες για μια βιώσιμη «διαστημική απόδραση» της ανθρωπότητας γιατί, σε τόσο λίγα χρόνια, οι φονταμενταλιστές της Προόδου ούτε μια μίζερη αποικία στον απείρως πιο αφιλόξενο Ερμή δεν προλαβαίνουν να της κατασκευάσουν.
Σκέψεις για την πολιτισμική ανασυγκρότηση της χώρας16/4/2019 Λάμπης Λαζάνης
Ναι, εξαιρετικό. Με αγάπη και πόνο ψυχής πρέπει να μιλάμε, υποβλητικά όχι επιβλητικά, όπως λέει, κι όχι μόνο προς τους νέους (θα προσέθετα) αλλά και προς τους ενήλικες που η εποχή μας τους θέλει μάλλον ανώριμους. Πάντως όταν ο πόνος μιλάει είναι πιο πειστικός, και η αιτία πιστεύω είναι η εξής: είμαστε μέλη μιας -στη συντριπτική της πλειοψηφία κι ανεξαρτήτως τόπου- σακατεμένης ανθρωπότητας ή οδεύουσας προς ανεπανόρθωτο σακάτεμα όπως και η ίδια κάνει στο οικοσύστημα του πλανήτη που την εξέθρεψε και την υποβαστάζει· η εξάντληση των πόρων, «το απόθεμα» ή «οι εφεδρείες» όπως εδώ γράφει ο Καραποστόλης αναφερόμενος στα πολιτισμικά αποθέματα κι εφεδρείες μας, αφορά εξ ίσου και τις υλικές, βιολογικές, κοινωνικές, χωροχρονικές εφεδρείες όλου του πλανήτη. "Η Γη έχει γίνει υπερβολικά μικρή για την Πρόοδο" διαπιστώνει από πλευράς του ο Βιριλιό, και πράγματι το κλειστοφοβικό άγχος, ο πυρετός που έπληττε κάποτε τους πολιορκημένους μέσα στις περίκλειστες από τείχη πόλεις τους, σήμερα δεν εξαιρεί κανέναν. Όλα δείχνουν πως η αντίστροφη μέτρηση του μηδενισμού επιταχύνεται παρά τα αναχώματα που ορθώνονται από την πολιτισμένη ανθρωπότητα. Η οικολογία γίνεται ξαφνικά εσχατολογική επιστήμη με την έννοια ότι το υποκείμενό της κινδυνεύει να εκλείψει, μαζί με το αντικείμενο της μελέτης του, μέσα σε λίγες δεκαετίες(1) δηλαδή μέσα στη διάρκεια ζωής μιας και μόνο γενιάς θνητών: Κι αυτό, εκεί που (υπό συνήθεις συνθήκες ανθρώπινης παρουσίας στη Γη, ας πούμε αυτές που ίσχυαν προ της βιομηχανικής επανάστασης) ο αναμενόμενος χρόνος ζωής του πλανήτη (της βιόσφαιράς του) θα παρέμενε της τάξης όχι δεκαετιών αλλά δισεκατομμυρίων ετών, όπως μας βεβαιώνουν σήμερα οι αστροφυσικοί, χρονικό διάστημα που χωράει μέσα του πολλά εκατομμύρια γενεές μπροστά μας... Δηλαδή, με άλλα λόγια, στη γενιά μας και σε αυτή των παιδιών μας που τώρα καταρτίζονται πέφτει το ασήκωτο βάρος να αποφασίσουμε για τις εκατομμύρια ερχόμενες γενιές, για το ΑΝ και πώς θα υπάρξουν! για το αν και προς ποιά χαρακτηριστικά θα "προγραμματιστεί" το νέο ανθρώπινο είδος που θα είναι ικανό, είτε να ενδιαιτάται σε έναν στο εξής ακατοίκητο για τους «παλαιούς ανθρώπους» πλανήτη, είτε να μεταβεί σε άλλον εκτός του ηλιακού μας συστήματος!(2) Κι αυτή την απόφαση, στο βαθμό που το πιο πάνω ερώτημα ούτε μας τίθεται ούτε βέβαια μας εκτίθεται στην παρανοϊκότητά του (3), τη λαβαίνουμε καθημερινά απαντώντας έμπρακτα "ναι σε όλα" ή "σχεδόν ναι σε σχεδόν όλα" για την τιμή των όπλων, των δικών μας υποτίθεται αλλά στην πραγματικότητα των ισχυρών, καταβάλλοντας σε θανατηφόρες δόσεις, πότε με σοβαροφάνεια πότε χαζοχαρούμενα, το αβάστακτο τίμημα της ανυπαρξίας, μέσα στη σημερινή πολιτισμική συνθήκη μας που είναι συγγενική με αυτή της πνευματικής αυτοκτονίας, όπως διαπιστώνει, σωστά κατά τη γνώμη μου, ο Καραποστόλης. Αλλά δεν είναι μοιραίο μετά την πνευματική να επέρχεται και η σωματική κατάρρευση; κατά το "μωραίνει Κύριος όν βούλεται απωλέσαι";


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Το στέκι της «Δράσης», Πίνδου 30 & Μαραθώνος, Βριλήσσια. H δωρεάν δανειστική βιβλιοθήκη και ταινιοθήκη λειτουργεί κάθε Δευτέρα 12:00-2:00μμ, Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη 6:00-8:00μμ.




   
© 2006 - 2019 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου