Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
22/10/2018

Το ρήγμα βαθαίνει.

«Τα Βριλήσσια που δικαιούμαστε» δεν είναι αυτά που κάποιοι νομίζουν.

Διανύουμε μια περίοδο διαλυτική, ταυτόχρονα μεταβατική, για την κοινωνία, τον τρόπο που αυτή αντιλαμβάνεται τον εαυτό της και τον προορισμό της. Όμως μέσα στην κρίσιμη αυτή φάση, το πολιτικό σύστημα να αρνείται να δει τις απειλές που αντιμετωπίζει η χώρα, τις ανάγκες της κοινωνίας, να προετοιμάσει διέξοδο από την παρακμή. Αρκείται να θριαμβολογεί (και να εξαπατά) τους πολίτες περί επιστροφής στην «κανονικότητα» και άλλα ανάλογα ή να εστιάζει στα δευτερεύοντα με αμοιβαία σκηνοθετημένες φιλονικίες.

Όχι τυχαία, τα ίδια ακριβώς συντρέχουν και στην αυτοδιοίκηση. Αν και μιλάμε για τον πιο κοντινό θεσμό στον πολίτη, οι αιρετοί δεν έχουν καταφέρει να αυτονομηθούν από τις πρακτικές του κομματισμού, με τον οποίο συνδέονται στενά, να αναπτύξουν τους δικούς τους δρόμους δράσης και συνεννόησης. Να αντιμετωπίσουν από κοινού το ουσιαστικό πρόβλημα: Πώς η τοπική κοινωνία από άμορφος χυλός ανθρώπων χωρίς ονοματεπώνυμο θα γίνει πραγματική κοινότητα, για να μπορεί να ανταποκριθεί (και να μετέχει) στις πολιτικές που της απευθύνονται; Πώς να μιλήσεις για αλληλεγγύη, για ανακύκλωση, για ασφάλεια, για σχεδιασμό, χωρίς ευήκοη κοινωνία, χωρίς να υπάρχει «παραλήπτης»;

Το λέμε και το ξαναλέμε: Δήμος χωρίς δημότες δεν νοείται. Χωρίς τη δική τους διαρκή παρουσία η πόλη μεταλλάσσεται από χώρος οικείος, σε κέντρο υποδοχής κατοίκων - ιδιωτών. Αυτοδιοίκηση σημαίνει διάσωση της τοπικότητας, αναζωογόνηση των δικτυώσεων, το πρωταρχικό πλαίσιο όπου οι άνθρωποι δραστηριοποιούνται, συγκροτούν την καθημερινότητά τους, αναλαμβάνουν ρόλο και ευθύνη. Αυτό το πλαίσιο έχει ατονήσει, έχει θαμπώσει, έχει διαρραγεί, έχει καταλήξει μικρογραφία της κεντρικής σκηνής, με τους ίδιους πρωταγωνιστές και τις ίδιες μεθόδους. Γι’ αυτό πρέπει να ξαναφτιαχθεί! Η πόλη να λειτουργήσει εκ νέου, να κινηθεί, να ζωντανέψει. Ως τόπος με ταυτότητα, όπου ενεργούν πολίτες – δημότες, όχι χειροκροτητές. Αυτό είναι κεντρικό ζήτημα.

Την ώρα λοιπόν που έτσι έχουν τα πράγματα, κάποιοι αγνοούν τα σημαντικά και αναπαράγουν τις παθογένειες του κομματισμού. Την μικροπολιτική, την αδιαφάνεια, την μη λογοδοσία, τις άγονες και θεατρικές φιλονικίες, τις υποσχέσεις, την ευκολία, την μη εργατικότητα, δεν είναι σε θέση να βρουν δίοδο επικοινωνίας με τους δημότες, παρά υποσχόμενοι έργα, καθρεφτάκια σε ιθαγενείς που χειροκροτούν. Όλοι οι κομματικοί υποψήφιοι αυτό μπορούν μόνο να κάνουν!

Είναι εντυπωσιακό αλλά κατ’ εικόνα και ομοίωση με τα περί «κανονικότητας» που διακινεί η κυβέρνηση, οι τοπικοί μνηστήρες αναπαράγουν και στα Βριλήσσια την ίδια φιλολογία, είτε εκπροσωπούν κόμματα της κυβέρνησης, είτε της αντιπολίτευσης. «Επιστροφή στα έργα» υπόσχεται ό ένας, προώθηση των κυκλοφοριακών παρεμβάσεων που θα μας διασφαλίσουν «ένα ήσυχο προάστιο», υπόσχεται ο άλλος. Επενδυτικά σχέδια στον αέρα, (το 2010 μας υπόσχονταν μια ελβετική πόλη), χωρίς προϋποθέσεις, χωρίς επίγνωση της κατάστασης, χωρίς πόρους, χωρίς σχεδιασμό, με την κοινωνία άφωνη, διαλυμένη και θεατή. Με μόνο εφόδιο τις κομματικές του σχέσεις κάθε υποψήφιος, διατείνεται ότι θα εξασφαλίσει προνομιακή μεταχείριση «για τα Βριλήσσια που δικαιούμαστε» από την κυβέρνηση και τις γνωριμίες του! Το μόνο που μένει στους δημότες είναι να τον εμπιστευθούν εν λευκώ, μήπως τα καταφέρει!

Διοικήσεις που χρέωσαν τον δήμο (ομολογώντας το εκ των υστέρων) ή απέτυχαν να ανταποκριθούν στα στοιχειώδη, όπως είναι η συντήρηση των δημοτικών υποδομών, προπαγανδίζουν έργα και παρεμβάσεις εκατομμυρίων σε ορίζοντα δεκαετίας! Η σημερινή διοίκηση για παράδειγμα, εισηγείται «Σχέδια Βιώσιμης Κινητικότητας» όταν χρειάστηκε μια θητεία για να αποκαταστήσει λίγα τετραγωνικά σπασμένων δαπέδων στην πλατεία Αναλήψεως. Και διαφημίζει από πάνω την παρέμβασή της! Τέτοια αποτελεσματικότητα!

Έχουμε πράγματι ανάγκη από έργα! Από έργα αποδοτικά, κατάλληλα επιλεγμένα, εκεί που πάσχει η πόλη και όχι εκεί που αποφασίζουν τα χρηματοδοτικά κυκλώματα, με τους πολίτες συμμέτοχους, έργα που δεν θα μείνουν στα χαρτιά όπως συνήθως. Έχουμε πράγματι ανάγκη από ένα νέο κλειστό γυμναστήριο, η «Δράση» το διεκδίκησε στη συζήτηση του προϋπολογισμού του 2015 αλλά δεν εισακούσθηκε. Και από χώρους πολιτισμού. Υπάρχει επίσης ζήτημα με την αξιοποίηση της δημοτικής έκτασης της οδού Μητροπούλου, για την οποία τηρείται σιγή ιχθύος από όλες τις πλευρές, άραγε για ποιο λόγο; Και για άλλα, που δεν είναι της ώρας.

Όμως, όπως και να ‘χει, «τα Βριλήσσια που δικαιούμαστε» δεν είναι αυτά που κάποιοι νομίζουν. Είναι η ανασύνταξη της πόλης, της δημοτικής ζωής, του δημόσιου χώρου. Και το μεγάλο αυτό «έργο» αφορά όσους αναζητούν λύσεις πέρα από το κομματικό σύστημα και τα παρακλάδια του.

Τα πράγματα φαίνονται ήρεμα στην επιφάνεια και καταλαγιασμένα αλλά δεν είναι. Ο κόσμος παραμένει βουβός, προβληματίζεται για το προς τα πού να κινηθεί, ωστόσο αναζητά με αγωνία προοπτική. Κάτω από τα επιφαινόμενα κοχλάζει η απαίτηση να τοποθετηθούν τα πράγματα σε άλλη κατεύθυνση. Να ξαναμπούν τα σημαντικά στις ράγες. Η ανάγκη για εναλλακτική είναι μεγάλη. Αυτό είναι και σήμερα το μέλημα της «Δράσης»: Η σύγκληση με τους δημότες που αναζητούν την «άλλη» αυτοδιοίκηση, με εφόδιο τη διαχρονική -και όχι ανά τετραετία- συνεισφορά μας στην καθημερινότητα του προαστίου.

Συνεχίζουμε ως προσπάθεια συμβολής για τη διαμόρφωση της προοπτικής που έχει πραγματικά ανάγκη ο τόπος μας.




Γιάννης Τσούτσιας / Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΟΛΗ



*Το μεγαλύτερο μέρος αυτού του άρθρου δημοσιεύθηκε στο πρώτο φύλλο της έντυπης έκδοσης των VrilissiaΝews που κυκλοφόρησε την Τετάρτη 17 Οκτωβρίου.


readers  851


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Τρίτη 25 Ιουνίου 2019 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Ακροβάτες στο χαρτί Ακροβάτες στο χαρτί
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
ΧΡΗΣΤΟΣ Ι. ΒΑΤΟΥΣΙΟΣ
Η πόλη παράγει σκουπίδια και θόρυβο μπολιάζοντας ανθρώπους.


Τα σχόλια σας...
Το «αλλότριο» της αλλοτρίωσής μας 9/6/2019 Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Ο συγγραφέας του άρθρου τούτου μας μιλάει για το «αλλότριο», το ξένο, το απορριπτέο αν όχι το μισητό από εμάς υποτιθέμενο κράτος «μας», το από τους επάνω φυτεμένο κατά απομίμηση άλλων κρατών της Δύσης διαχρονικά επικυρίαρχων του τόπου μας από τον καιρό της παλιγγενεσίας και δώθε. Οικολόγος και πρωτεργάτης της συνοικιακής κομποστοποίησης στην πόλη μας αλλά και αρχιτέκτονας ο ίδιος, μας φέρνει σαν παράδειγμα το οικιστικό και πολεοδομικό μπάχαλο που βλέπουμε, όσοι ακόμη μπορούμε ακόμη κάτι να βλέπουμε, από την μειωμένη από τον χρόνο όραση, γύρω μας. Το κράτος αυτό αμάσητα αποδεκτό από τους ντόπιους στυλοβάτες και τα τσιράκια τους που κρατούν τα ηνία και προσπαθούν να μας το επιβάλλουν, έρχεται απ’ ευθείας σε συγκρουσιακή αντίθεση με μια γνήσια ελληνικότητα που μαρτυρούν τόσο τα διάσπαρτα μνημεία του τόπου μας αλλά και η ζωντανή μαστοροσύνη στην κληρονομημένη λαϊκή κατοικία, στους πλακόστρωτους δρόμους και σοκάκια, τις κοινές αυλές στις παλιές συνοικίες, στα παραδοσιακά χωριά και σε τμήματα των πόλεων όπου η αντιπαροχή και η αυθαίρετη δόμηση δεν επιτέλεσε ακόμη την εγκληματική της αποστολή! Μια δραστηριότητα της τελευταίας την οποία πληρώσαμε και εξακολουθούμε να πληρώνουμε με θύματα και μεγάλες υλικές καταστροφές. Παράλληλα αρχιτέκτονες ενδοτικοί σε γούστα μιας μπερδεμένης αισθητικής των πελατών τους, μηχανικοί πολλάκις οι ίδιοι αρχιτεκτονίζοντες και ενδοτικοί και αυτοί σε καρμιριές, τσιγκουνιές για εκμεταλλεύσιμο χώρο και εξοικονόμηση υλικών με σοβαρό έλλειμμα γνώσης στατικής, γίνονται συνένοχοι στο έγκλημα. Κάπως σπάνιες οι εξαιρέσεις όπως π.χ. το λαμπρό παράδειγμα του αρχιτέκτονα Άρη Κωσταντινίδη που όχι μόνο ανέδειξε και ύμνησε την ελληνικότητα της από γενιά σε γενιά δουλεμένης λαϊκής κατοικίας αλλά και σε σοβαρά έργα που ανέλαβε –πολλά από τα ξενοδοχεία «Ξενία» που σήμερα αφέθηκαν να καταρρεύσουν ή αλλοιώθηκαν βάρβαρα- μπόλιασε στην ελληνικότητα τη γνώση που απόκτησε στα ξένα, για απλότητα και λειτουργικότητα πραγματικών φωλεών ανθρώπινης ζωής. Άνισος όμως ο αγώνας. Ο ίδιος αυτοκτόνησε! Το αλλότριο κράτος με τους υπηρέτες του προσπαθεί να διεισδύσει παντού και να επιβάλλει τα «θέλει» του με τα όλα τα μέσα που διαθέτει και ελέγχει, διασπώντας και διαλύοντας τον οικιστικό και κοινωνικό ιστό σε κάθε πόλη, γειτονιά, χωριό με απομόνωση των κατοίκων και σπέρνοντας το ψέμα και τον διχασμό και στις ίδιες τις οικογένειες φυτεύοντες μύριες όσες αντιθέσεις ανάμεσά μας. Άξια η κάθε αντίσταση σ’ αυτό με την όποια συμμετοχή μας στη λύση των πολλών προβλημάτων από τα πιο απλά μέχρι και τα σύνθετα, πάνω στα οποία καθημερινά σκοντάφτουμε. Και όσο για την αλλοτρίωσή μας, αυτή είναι φυσική, αναπόφευκτη και αδιάλειπτη από γεννησιμιού μας μέχρι και την όση ζωή μας απομένει. Το πρόβλημα και όσο περνάει από το χέρι μας είναι να μπορούμε να επιλέγουμε τους αλλοτριωτές μας. Θυμάμαι τον στίχο αλλά όχι και τον ποιητή: “Τόσες χειραψίες τόσα πρόσωπα μέσα μου που πια δεν είμ’ εγώ»! Θυμάμαι όμως και τον τίτλο ενός έργου που έπαιξε κάποτε ο Γιώργος Αρμένης στο θέατρό του: «Έχω έναν Αμερικάνο στο κεφάλι μου»! Και κάποια σχετική φράση που συνηθίζουν να λένε στο χωριό μου για κάποιον που έρχεται από τα ξένα εντυπωσιασμένος και επιχειρεί άκριτα, αμάσητα και αχώνευτα μια νεωτερικότητα: “Εκεί που πήγε του κάνανε ένεση»! Τώρα όσον αφορά τα ξένα κράτη από τα οποία μας ήρθε και μας φόρεσαν ανερώτητα καπέλο το δικό μας, υπήρξαν και αυτά σχηματισμοί ανάγκης έκφρασης και επιβολής των διαδοχικών νέων και ραγδαίων κοινωνικοοικονομικών αλλαγών του 19ου και του 1ου μισού του 20ού αιώνα που αναφέρει ο συγγραφέας και για το σχηματισμό τους δανείστηκαν στοιχεία και πρότυπα από την ελληνική, ελληνιστική και ελληνορωμαϊκή περίοδο όπως αυτά περιγράφονται στα βιβλία τέχνης, τα νομικά κ.ά. ενώ εδώ η σκυτάλη πέρασε φυσικά και αβίαστα στη λαϊκή βάση με το γούστο, το ήθος την οργάνωση και τους θεσμούς τους οποίους συστηματικά περιφρονούν και πολλαπλά καταπιέζουν…


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Το στέκι της «Δράσης», Πίνδου 30 & Μαραθώνος, Βριλήσσια. H δωρεάν δανειστική βιβλιοθήκη και ταινιοθήκη λειτουργεί κάθε Δευτέρα 12:00-2:00μμ, Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη 6:00-8:00μμ.




   
© 2006 - 2019 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου