Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
9/12/2018

Η «Μπλε Βασίλισσα» από το CINE-ΔΡΑΣΗ παρουσία των δημιουργών της

Πέμπτη 13 Δεκεμβρίου, 8:15΄μμ στο ΤΥΠΕΤ

Η «Μπλε Βασίλισσα» είναι αναμφίβολα κάτι διαφορετικό για το ελληνικό σινεμά, μία πρωτότυπη ταινία με ενδιαφέρον σενάριο. Το φιλμ μας μπλέκει στα γρανάζια ενός μεγάλου κόλπου και μας συστήνει τους συντελεστές μίας πλεκτάνης που ο ιστός της υφαίνεται εντός και εκτός κάδρου, αιφνιδιάζοντας με τις ανατροπές της.

Τέτοιου είδους ταινίες, δηλαδή σύγχρονα φιλμ δράσης, είναι δύσκολο να γυριστούν στη χώρα μας και παραμένουν ανεξερεύνητη περιοχή για το ελληνικό σινεμά, αφού, λόγω υψηλού κόστους, δεν στηρίζονται εύκολα από ελληνικές παραγωγές και επιπλέον δεν θεωρούνται καλλιτεχνικό είδος ώστε να χρηματοδοτηθούν από το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου.

Παρόλα αυτά το στόρι της «Μπλε Βασίλισσας» ικανοποιεί τους λάτρεις του μυστηρίου και των αναπάντεχων εξελίξεων, ενώ σε πολλούς κάνει μεγάλη εντύπωση η πλοκή και ο τρόπος παρουσίασης της που θυμίζει κλασικές χολιγουντιανές ή ευρωπαϊκές αστυνομικές ταινίες υψηλών προδιαγραφών.

Επιλέξαμε να την προβάλλουμε στο Cine Δράση γιατί την θεωρούμε δική μας ταινία! Την έφτιαξαν δύο νεαροί άνθρωποι από τα Βριλήσσια, ο σκηνοθέτης Αλέξανδρος Σιπσίδης και η σεναριογράφος Απολλωνία Τσαντά. Και οι δυο ήταν μέχρι την φετινή σεζόν δάσκαλοι στο εργαστήρι «Κάνουμε ταινία στα Βριλήσσια» που λειτουργεί στo πλαίσιo του δήμου Βριλησσίων. Άτομα με μεγάλη εμπειρία στο είδος τους, ιδίως ο νεαρός σκηνοθέτης, έχει ήδη τρεις βραβευμένες ταινίες στο ενεργητικό του, βούτηξαν στην περιπέτεια της μεγάλου μήκους και τα κατάφεραν!

Οι μπλε ιστορίες είναι ιστορίες παιχνιδιών που έχουν μία λογική βάση και στις οποίες δίνεται το τέλος και οι συμμετέχοντες πρέπει μέσω ερωτήσεων, οι απαντήσεις στις οποίες δίνονται με ένα ναι ή ένα όχι, να οδηγηθούν τελικά στη λύση του μυστηρίου. Έτσι ξεκινάει και η «Μπλε Βασίλισσα».

Τέσσερις άντρες επιβαίνουν σε ένα βανάκι. Δύο από αυτούς παίζουν ένα τέτοιου είδους παιχνίδι στο οποίο ο ένας πρέπει να βρει ολόκληρη την παράξενη ιστορία για την οποία έχει ως στοιχείο μόνο το φινάλε της. Πάνω στη χαλαρή και αστεία συζήτησή τους πέφτουν οι τίτλοι της αρχής και το βαν μπαίνει σε ένα υπόγειο πάρκινγκ. Οι δύο συνομιλητές μπαίνουν με τα όπλα στα χέρια σε ένα διπλανό χώρο, από όπου ακούγονται φωνές και σπασίματα τζαμιών. Βγαίνουν σε λιγότερο από ένα λεπτό με λεία μερικά κοσμήματα, ανάμεσά τους και την Μπλε Βασίλισσα, το πολυτιμότερο διαμάντι στον κόσμο. Όταν πλέον η συμμορία έχει στην κατοχή της τον πολύτιμο λίθο, τότε και τα 4 μέλη της, ο Άγγελος (Θέμης Πάνου), ο Γιάννης (Μιχάλης Οικονόμου), η Λένα (Ράσμη Σουκουλή) και ο Σταύρος (Δημήτρης Ήμελλος), ο καθένας για λόγους απληστίας και άλλους δικούς του προσωπικούς, θα καταστρώσει μια ατομική κομπίνα για να καταφέρει να το αποσπάσει από τους υπόλοιπους και να καρπωθεί μόνος του τα κέρδη.

Η ταινία μας παρουσιάζει την ιστορία της μέσα από τις τέσσερις διαφορετικές οπτικές γωνίες των ηρώων της, μέσα από τα κίνητρα και τους στόχους των διαφορετικών χαρακτήρων τους. Κάθε στιγμή αποκαλύπτονται νέα δεδομένα, δημιουργώντας ένα παζλ που ολοκληρώνεται σταδιακά. Όταν, στην τελευταία σκηνή της ταινίας, κλειδώσουν όλα τα κομμάτια του παζλ τότε και μόνον τότε βλέπουμε την ολοκληρωμένη εικόνα.

Όπως λέει ο ίδιος ο σκηνοθέτης η επιλογή των ηθοποιών έγινε μετά από αρκετή αναζήτηση, επειδή ήθελε να εξασφαλίσει την καλύτερη δυνατή χημεία ανάμεσα σε αυτούς και στον ίδιο. Είναι όλοι τους εξαιρετικά ταλέντα, γνωστοί και καταξιωμένοι τεχνίτες του θεάτρου και του κινηματογράφου μας: Θέμης Πάνου (βραβείο Καλύτερου Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Βενετίας), Μιχάλης Οικονόμου και Δημήτρης Ήμελλος (βραβεία Χορν), Ράσμη Σουκουλή («Χρυσή Αθηνά» Πρωτοεμφανιζόμενης Γυναίκας Ηθοποιού στις Νύχτες Πρεμιέρας). Ο καθένας όχι μόνον απέδωσε με αρτιότητα το ρόλο του, αλλά και ενίσχυσε τα χαρακτηριστικά του ήρωα με έναν δικό του, διαφορετικό τρόπο. Από τις πολύ καλές ερμηνείες όλων ξεχωρίζουν αυτή του Μιχάλη Οικονόμου, ως ο δειλός και άβουλος τύπος που μπλέκει με τους μαφιόζους και του Θέμη Πάνου ως ο μεγάλος μαφιόζος με το σκληρό βλέμμα και την ατσάλινη αποφασιστικότητα ενός ανθρώπου της νύχτας. Γενικά οι άντρες της ταινίας δένουν μαζί σαν μία παρέα βγάζοντας γέλιο και φυσικότητα.

Στην προβολή της ταινίας θα παραβρεθούν ο σκηνοθέτης Αλέξανδρος Σιπσίδης και οι δύο σεναριογράφοι: Απολλωνία Τσαντά και Δημήτρης Ευλαμπίδης.


Ελλάδα, 2016. Διάρκεια: Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Σιπσίδης. Σενάριο: Απολλωνία Τσαντά - Δημήτρης Ευλαμπίδης. Πρωταγωνιστούν: Θέμις Πάνου, Δημήτρης Ήμελλος, Μιχάλης Οικονόμου, Ράσμη Σουκουλή, Φωτεινή Λεβογιάννη, Δημήτρης Καπετανάκος, Γιώργος Αδαμαντιάδης.


Οι χειμερινές κινηματογραφικές προβολές του Cine-Δράση πραγματοποιούνται κάθε Πέμπτη, 8.15 το βράδυ στην αίθουσα "Ν. Εγγονόπουλος" του πάρκου "Μ. Θεοδωράκης" (ΤΥΠΕΤ), Π. Μπακογιάννη 38-42, Βριλήσσια.


readers  302


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Τρίτη 25 Ιουνίου 2019 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Ακροβάτες στο χαρτί Ακροβάτες στο χαρτί
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
ΧΡΗΣΤΟΣ Ι. ΒΑΤΟΥΣΙΟΣ
Η πόλη παράγει σκουπίδια και θόρυβο μπολιάζοντας ανθρώπους.


Τα σχόλια σας...
Το «αλλότριο» της αλλοτρίωσής μας 9/6/2019 Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Ο συγγραφέας του άρθρου τούτου μας μιλάει για το «αλλότριο», το ξένο, το απορριπτέο αν όχι το μισητό από εμάς υποτιθέμενο κράτος «μας», το από τους επάνω φυτεμένο κατά απομίμηση άλλων κρατών της Δύσης διαχρονικά επικυρίαρχων του τόπου μας από τον καιρό της παλιγγενεσίας και δώθε. Οικολόγος και πρωτεργάτης της συνοικιακής κομποστοποίησης στην πόλη μας αλλά και αρχιτέκτονας ο ίδιος, μας φέρνει σαν παράδειγμα το οικιστικό και πολεοδομικό μπάχαλο που βλέπουμε, όσοι ακόμη μπορούμε ακόμη κάτι να βλέπουμε, από την μειωμένη από τον χρόνο όραση, γύρω μας. Το κράτος αυτό αμάσητα αποδεκτό από τους ντόπιους στυλοβάτες και τα τσιράκια τους που κρατούν τα ηνία και προσπαθούν να μας το επιβάλλουν, έρχεται απ’ ευθείας σε συγκρουσιακή αντίθεση με μια γνήσια ελληνικότητα που μαρτυρούν τόσο τα διάσπαρτα μνημεία του τόπου μας αλλά και η ζωντανή μαστοροσύνη στην κληρονομημένη λαϊκή κατοικία, στους πλακόστρωτους δρόμους και σοκάκια, τις κοινές αυλές στις παλιές συνοικίες, στα παραδοσιακά χωριά και σε τμήματα των πόλεων όπου η αντιπαροχή και η αυθαίρετη δόμηση δεν επιτέλεσε ακόμη την εγκληματική της αποστολή! Μια δραστηριότητα της τελευταίας την οποία πληρώσαμε και εξακολουθούμε να πληρώνουμε με θύματα και μεγάλες υλικές καταστροφές. Παράλληλα αρχιτέκτονες ενδοτικοί σε γούστα μιας μπερδεμένης αισθητικής των πελατών τους, μηχανικοί πολλάκις οι ίδιοι αρχιτεκτονίζοντες και ενδοτικοί και αυτοί σε καρμιριές, τσιγκουνιές για εκμεταλλεύσιμο χώρο και εξοικονόμηση υλικών με σοβαρό έλλειμμα γνώσης στατικής, γίνονται συνένοχοι στο έγκλημα. Κάπως σπάνιες οι εξαιρέσεις όπως π.χ. το λαμπρό παράδειγμα του αρχιτέκτονα Άρη Κωσταντινίδη που όχι μόνο ανέδειξε και ύμνησε την ελληνικότητα της από γενιά σε γενιά δουλεμένης λαϊκής κατοικίας αλλά και σε σοβαρά έργα που ανέλαβε –πολλά από τα ξενοδοχεία «Ξενία» που σήμερα αφέθηκαν να καταρρεύσουν ή αλλοιώθηκαν βάρβαρα- μπόλιασε στην ελληνικότητα τη γνώση που απόκτησε στα ξένα, για απλότητα και λειτουργικότητα πραγματικών φωλεών ανθρώπινης ζωής. Άνισος όμως ο αγώνας. Ο ίδιος αυτοκτόνησε! Το αλλότριο κράτος με τους υπηρέτες του προσπαθεί να διεισδύσει παντού και να επιβάλλει τα «θέλει» του με τα όλα τα μέσα που διαθέτει και ελέγχει, διασπώντας και διαλύοντας τον οικιστικό και κοινωνικό ιστό σε κάθε πόλη, γειτονιά, χωριό με απομόνωση των κατοίκων και σπέρνοντας το ψέμα και τον διχασμό και στις ίδιες τις οικογένειες φυτεύοντες μύριες όσες αντιθέσεις ανάμεσά μας. Άξια η κάθε αντίσταση σ’ αυτό με την όποια συμμετοχή μας στη λύση των πολλών προβλημάτων από τα πιο απλά μέχρι και τα σύνθετα, πάνω στα οποία καθημερινά σκοντάφτουμε. Και όσο για την αλλοτρίωσή μας, αυτή είναι φυσική, αναπόφευκτη και αδιάλειπτη από γεννησιμιού μας μέχρι και την όση ζωή μας απομένει. Το πρόβλημα και όσο περνάει από το χέρι μας είναι να μπορούμε να επιλέγουμε τους αλλοτριωτές μας. Θυμάμαι τον στίχο αλλά όχι και τον ποιητή: “Τόσες χειραψίες τόσα πρόσωπα μέσα μου που πια δεν είμ’ εγώ»! Θυμάμαι όμως και τον τίτλο ενός έργου που έπαιξε κάποτε ο Γιώργος Αρμένης στο θέατρό του: «Έχω έναν Αμερικάνο στο κεφάλι μου»! Και κάποια σχετική φράση που συνηθίζουν να λένε στο χωριό μου για κάποιον που έρχεται από τα ξένα εντυπωσιασμένος και επιχειρεί άκριτα, αμάσητα και αχώνευτα μια νεωτερικότητα: “Εκεί που πήγε του κάνανε ένεση»! Τώρα όσον αφορά τα ξένα κράτη από τα οποία μας ήρθε και μας φόρεσαν ανερώτητα καπέλο το δικό μας, υπήρξαν και αυτά σχηματισμοί ανάγκης έκφρασης και επιβολής των διαδοχικών νέων και ραγδαίων κοινωνικοοικονομικών αλλαγών του 19ου και του 1ου μισού του 20ού αιώνα που αναφέρει ο συγγραφέας και για το σχηματισμό τους δανείστηκαν στοιχεία και πρότυπα από την ελληνική, ελληνιστική και ελληνορωμαϊκή περίοδο όπως αυτά περιγράφονται στα βιβλία τέχνης, τα νομικά κ.ά. ενώ εδώ η σκυτάλη πέρασε φυσικά και αβίαστα στη λαϊκή βάση με το γούστο, το ήθος την οργάνωση και τους θεσμούς τους οποίους συστηματικά περιφρονούν και πολλαπλά καταπιέζουν…


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Το στέκι της «Δράσης», Πίνδου 30 & Μαραθώνος, Βριλήσσια. H δωρεάν δανειστική βιβλιοθήκη και ταινιοθήκη λειτουργεί κάθε Δευτέρα 12:00-2:00μμ, Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη 6:00-8:00μμ.




   
© 2006 - 2019 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου