Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
21/12/2018

«The Rocky Horror Picture Show» από το Cine-Δράση

Πέμπτη 27 Δεκεμβρίου, 2018, 8:15΄μμ, ΤΥΠΕΤ

-"Ένα από τα 10 πιο σημαντικά musical όλων των εποχών!" The Guardian
-"Φρέσκο, ζωντανό, απόλυτα φανταστικό» What’s on Stage.
-"Το αριστούργημα του Richard O'Brien είναι γεμάτο ακαταμάχητα pop τραγούδια και τους πιο εξωφρενικούς και συναρπαστικούς χαρακτήρες που θα δείτε ποτέ στη σκηνή!" The Times.
-"Ένα πραγματικά προσφιλές αριστούργημα που μπορούν όλοι να απολαύσουν" Daily Standard.

Όπως προκύπτει και από τα παραπάνω σχόλια η ταινία «The Rocky Horror Picture Show» είναι ένα από τα πλέον θρυλικά μιούζικαλ στην ιστορία του κινηματογράφου και ίσως η πιο «πειραγμένη» ανάγνωση του μύθου του Φρανκενστάιν. Πρόκειται για μεταφορά του ομότιτλου ροκ μιούζικαλ από το θέατρο στην μεγάλη οθόνη, όπου το διεστραμμένο χιούμορ, η χαρακτηριστική μουσική με μερικά από τα πλέον αξέχαστα τραγούδια, οι απερίγραπτες αισθητικά εμφανίσεις, οι ανεπανάληπτες ερμηνείες και οι παρακμιακές καταστάσεις έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο.

Το φιλμ κατέχει το ρεκόρ της ταινίας με τη μακροβιότερη πορεία στις αίθουσες, καθώς μέχρι και σήμερα οι οπαδοί της διοργανώνουν προβολές που συνοδεύονται με συζητήσεις, χορούς, πάρτι όπου συμμετέχουν όλοι οι θεατές. Στη χώρα μας παίζεται σχεδόν κάθε καλοκαίρι στα θερινά σινεμά και στις ανοιχτές προβολές του Athens Open Air Festival, ενώ τον Οκτώβρη του 2014 μεταφέρθηκε με μεγάλη επιτυχία στην σκηνή του Rex, από τον Κωνσταντίνο Ρήγο με τον Κωνσταντίνο Ασπιώτη στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Περιληπτικά, η πλοκή του Rocky Horror Picture Show, είναι η παρακάτω: Ένα καθωσπρέπει νιόπαντρο ζευγάρι, ο Μπραντ και η Τζάνετ, μένει με το αυτοκίνητο του στη μέση του πουθενά εξαιτίας μιας φοβερής καταιγίδας. Στην απελπισμένη τους προσπάθεια να βρουν βοήθεια θα καταλήξουν σε μια κοντινή απομονωμένη έπαυλη, έναν πύργο που αποτελεί την κατοικία του φιλήδονου, τρελού εξωγήινου επιστήμονα Dr. Frank Ν. Furter από τον τρανσέξουαλ πλανήτη της Τρανσυλβανίας.

Η πεμπτουσία του Rocky Horror είναι ο Tim Curry στον ρόλο του σατανικού εξωγήινου επιστήμονα που επιδιώκει να φτιάξει «έναν άντρα, ξανθό και μαυρισμένο, για να τον “ξαλαφρώνει” από την ένταση». Ήταν ο πρώτος κινηματογραφικός του ρόλος και παρόλο που τον είχε ενσαρκώσει για δύο χρόνια στο θέατρο, παίζοντας τον στην ταινία έβαλε περισσότερα στοιχεία, μετατρέποντας τον εαυτό του σε ένα αιώνιο καλτ, ερωτικό σύμβολο. Ο χαρακτήρας που υποδύεται ο Curry στο φιλμ είναι η επιτομή του ερωτισμού, ένας χαμαιλέοντας, φορέας μιας διάχυτης σεξουαλικότητας που σε πνίγει με τη γλυκύτητα του. Ο πολυδιάστατος χαρακτήρας που ενσαρκώνει: ελκυστικός, ερωτικός, τρομακτικός, παρανοϊκός, θλιμμένος, ανασφαλής και τελικά προδομένος, δεν θα μπορούσε να αποδοθεί από κανέναν άλλον, τόσο που σήμερα θεωρείται ότι μεγάλο μερίδιο από την επιτυχία της ταινίας οφείλεται ακριβώς στον απελευθερωμένο τρόπο που αποδίδει τον ήρωά του.

Το φιλμ προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 25 Σεπτεμβρίου του 1975 στο Westwood Theater του Λος Άντζελες. Ήταν η μεταφορά στη μεγάλη οθόνη του θεατρικού The Rocky Horror Show που έγραψε ο ηθοποιός Richard O’Brien, παιζόταν από το 1973 και είχε αποσπάσει το Βραβείο Evening Standard για το Καλύτερο Μιούζικαλ.

Ο O’Brien πρωταγωνιστεί στην ταινία στο ρόλο του Riff Raff και συνυπογράφει το σενάριο. Επειδή χρονικά βρισκόμαστε στο μεταίχμιο όπου, τουλάχιστον στην ΗΠΑ, η τηλεόραση άρχιζε να σηκώνει κεφάλι και να κρατά τους θεατές στο σπίτι αδειάζοντας τις κινηματογραφικές αίθουσες, η ταινία πολύ σύντομα κατέληξε στα ράφια των βίντεο κλαμπ. Σχεδόν αμέσως όμως ξαναβρήκε το δρόμο για τις αίθουσες. Όλα ξεκίνησαν από μια ομάδα πιστών οπαδών της που έκαναν κάθε εβδομάδα μεταμεσονύκτιες προβολές- προσκύνημα στην αίθουσα Waverly Theater της Νέας Υόρκης, όπου παιζόταν. Για τα επόμενα 42 χρόνια, οι προβολές αυτές θα μετατραπούν από ένα μυστικό για λίγους που μεταδίδεται από στόμα σε στόμα, σε μεγάλες επιτυχημένες εκδηλώσεις. Κατά τη διάρκεια της προβολής οι φαν κάνουν σχόλια, επευφημούν τους αγαπημένους τους ήρωες κοκ. Οι δραστηριότητες τους αυτές δημιουργούν ένα ολόκληρο λεξικό από δικά τους αστεία, τα οποία τόσα χρόνια μετά λειτουργούν σαν παράλληλο σενάριο.


Μεγάλη Βρετανία, 1975. Διάρκεια: 100’. Σενάριο: Richard O’ Brien, Jim Sharman. Σκηνοθεσία: Jim Sharman. Πρωταγωνιστούν: Tim Curry, Susan Sarandon, Barrie Bostwick.


Οι χειμερινές κινηματογραφικές προβολές του Cine-Δράση πραγματοποιούνται κάθε Πέμπτη, 8.15 το βράδυ στην αίθουσα "Ν. Εγγονόπουλος" του πάρκου "Μ. Θεοδωράκης" (ΤΥΠΕΤ), Π. Μπακογιάννη 38-42, Βριλήσσια.



readers  254


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Τρίτη 25 Ιουνίου 2019 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Ακροβάτες στο χαρτί Ακροβάτες στο χαρτί
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
ΧΡΗΣΤΟΣ Ι. ΒΑΤΟΥΣΙΟΣ
Η πόλη παράγει σκουπίδια και θόρυβο μπολιάζοντας ανθρώπους.


Τα σχόλια σας...
Το «αλλότριο» της αλλοτρίωσής μας 9/6/2019 Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Ο συγγραφέας του άρθρου τούτου μας μιλάει για το «αλλότριο», το ξένο, το απορριπτέο αν όχι το μισητό από εμάς υποτιθέμενο κράτος «μας», το από τους επάνω φυτεμένο κατά απομίμηση άλλων κρατών της Δύσης διαχρονικά επικυρίαρχων του τόπου μας από τον καιρό της παλιγγενεσίας και δώθε. Οικολόγος και πρωτεργάτης της συνοικιακής κομποστοποίησης στην πόλη μας αλλά και αρχιτέκτονας ο ίδιος, μας φέρνει σαν παράδειγμα το οικιστικό και πολεοδομικό μπάχαλο που βλέπουμε, όσοι ακόμη μπορούμε ακόμη κάτι να βλέπουμε, από την μειωμένη από τον χρόνο όραση, γύρω μας. Το κράτος αυτό αμάσητα αποδεκτό από τους ντόπιους στυλοβάτες και τα τσιράκια τους που κρατούν τα ηνία και προσπαθούν να μας το επιβάλλουν, έρχεται απ’ ευθείας σε συγκρουσιακή αντίθεση με μια γνήσια ελληνικότητα που μαρτυρούν τόσο τα διάσπαρτα μνημεία του τόπου μας αλλά και η ζωντανή μαστοροσύνη στην κληρονομημένη λαϊκή κατοικία, στους πλακόστρωτους δρόμους και σοκάκια, τις κοινές αυλές στις παλιές συνοικίες, στα παραδοσιακά χωριά και σε τμήματα των πόλεων όπου η αντιπαροχή και η αυθαίρετη δόμηση δεν επιτέλεσε ακόμη την εγκληματική της αποστολή! Μια δραστηριότητα της τελευταίας την οποία πληρώσαμε και εξακολουθούμε να πληρώνουμε με θύματα και μεγάλες υλικές καταστροφές. Παράλληλα αρχιτέκτονες ενδοτικοί σε γούστα μιας μπερδεμένης αισθητικής των πελατών τους, μηχανικοί πολλάκις οι ίδιοι αρχιτεκτονίζοντες και ενδοτικοί και αυτοί σε καρμιριές, τσιγκουνιές για εκμεταλλεύσιμο χώρο και εξοικονόμηση υλικών με σοβαρό έλλειμμα γνώσης στατικής, γίνονται συνένοχοι στο έγκλημα. Κάπως σπάνιες οι εξαιρέσεις όπως π.χ. το λαμπρό παράδειγμα του αρχιτέκτονα Άρη Κωσταντινίδη που όχι μόνο ανέδειξε και ύμνησε την ελληνικότητα της από γενιά σε γενιά δουλεμένης λαϊκής κατοικίας αλλά και σε σοβαρά έργα που ανέλαβε –πολλά από τα ξενοδοχεία «Ξενία» που σήμερα αφέθηκαν να καταρρεύσουν ή αλλοιώθηκαν βάρβαρα- μπόλιασε στην ελληνικότητα τη γνώση που απόκτησε στα ξένα, για απλότητα και λειτουργικότητα πραγματικών φωλεών ανθρώπινης ζωής. Άνισος όμως ο αγώνας. Ο ίδιος αυτοκτόνησε! Το αλλότριο κράτος με τους υπηρέτες του προσπαθεί να διεισδύσει παντού και να επιβάλλει τα «θέλει» του με τα όλα τα μέσα που διαθέτει και ελέγχει, διασπώντας και διαλύοντας τον οικιστικό και κοινωνικό ιστό σε κάθε πόλη, γειτονιά, χωριό με απομόνωση των κατοίκων και σπέρνοντας το ψέμα και τον διχασμό και στις ίδιες τις οικογένειες φυτεύοντες μύριες όσες αντιθέσεις ανάμεσά μας. Άξια η κάθε αντίσταση σ’ αυτό με την όποια συμμετοχή μας στη λύση των πολλών προβλημάτων από τα πιο απλά μέχρι και τα σύνθετα, πάνω στα οποία καθημερινά σκοντάφτουμε. Και όσο για την αλλοτρίωσή μας, αυτή είναι φυσική, αναπόφευκτη και αδιάλειπτη από γεννησιμιού μας μέχρι και την όση ζωή μας απομένει. Το πρόβλημα και όσο περνάει από το χέρι μας είναι να μπορούμε να επιλέγουμε τους αλλοτριωτές μας. Θυμάμαι τον στίχο αλλά όχι και τον ποιητή: “Τόσες χειραψίες τόσα πρόσωπα μέσα μου που πια δεν είμ’ εγώ»! Θυμάμαι όμως και τον τίτλο ενός έργου που έπαιξε κάποτε ο Γιώργος Αρμένης στο θέατρό του: «Έχω έναν Αμερικάνο στο κεφάλι μου»! Και κάποια σχετική φράση που συνηθίζουν να λένε στο χωριό μου για κάποιον που έρχεται από τα ξένα εντυπωσιασμένος και επιχειρεί άκριτα, αμάσητα και αχώνευτα μια νεωτερικότητα: “Εκεί που πήγε του κάνανε ένεση»! Τώρα όσον αφορά τα ξένα κράτη από τα οποία μας ήρθε και μας φόρεσαν ανερώτητα καπέλο το δικό μας, υπήρξαν και αυτά σχηματισμοί ανάγκης έκφρασης και επιβολής των διαδοχικών νέων και ραγδαίων κοινωνικοοικονομικών αλλαγών του 19ου και του 1ου μισού του 20ού αιώνα που αναφέρει ο συγγραφέας και για το σχηματισμό τους δανείστηκαν στοιχεία και πρότυπα από την ελληνική, ελληνιστική και ελληνορωμαϊκή περίοδο όπως αυτά περιγράφονται στα βιβλία τέχνης, τα νομικά κ.ά. ενώ εδώ η σκυτάλη πέρασε φυσικά και αβίαστα στη λαϊκή βάση με το γούστο, το ήθος την οργάνωση και τους θεσμούς τους οποίους συστηματικά περιφρονούν και πολλαπλά καταπιέζουν…


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Το στέκι της «Δράσης», Πίνδου 30 & Μαραθώνος, Βριλήσσια. H δωρεάν δανειστική βιβλιοθήκη και ταινιοθήκη λειτουργεί κάθε Δευτέρα 12:00-2:00μμ, Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη 6:00-8:00μμ.




   
© 2006 - 2019 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου