Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
22/12/2018

Οι τοπικές εκλογές των νεόπτωχων

του Θεόδωρου Παντούλα

Αν είναι προσβλητικό μια φορά να διεκδικεί κάποιος την εκλογή του στην τοπική αυτοδιοίκηση με κομματικό χρίσμα, είναι πολύ περισσότερο προσβλητικό να επικαλείται μια ανεξαρτησία που, στην πραγματικότητα, δεν διαθέτει.

Όλοι το μισοξέρουμε. Στην τοπική αυτοδιοίκηση, όταν αυτή δεν γίνεται βατήρας για την κεντρική πολιτική σκηνή, ανακυκλώνει, κατά κύριο λόγο, τα αποπλύματά του ο παλαιοκομματικός συρφετός. Πολιτευτές που περισσεύουν και γιαλαντζί "αντάρτες" που δεν τους παίζει ο κομματικός μηχανισμός, αλλά που συνήθως τους τακτοποιεί την επαύριον των εκλογών το κομματικό παρακράτος σε κρατικές θέσεις.

Όλοι αυτοί, τώρα που κοντοζυγώνουν οι τοπικές εκλογές, υπόσχονται με ευκολία τον ουρανό με τ' άστρα. Μας καλούν "να γυρίσουμε σελίδα", και "να τελειώσουμε με το παλιό", ενώ οι ίδιοι, επικουρούμενοι από λογιών λογιών μαφίες, το διακονούν με περισσό ζήλο!

Ας μην κρυβόμαστε όμως πίσω από το δάχτυλό μας. Οι Δήμοι και οι Περιφέρειες δεν είναι παρά τα λάφυρα της παραπολιτικής καμαρίλας, που χρόνια τώρα σταδιοδρομεί υπεξαιρώντας για λογαριασμό της δημόσια αγαθά. Αυτοί λοιπόν που χρόνια τώρα δεν τα καταφέρνουν στα απλά, μας λεν ότι θα προκόψουν στα σύνθετα! Και τα σύνθετα δεν είναι οι αθλοπαιδιές που δεν υπάρχουν, δεν είναι το κυκλοφοριακό που δεν λύνεται, δεν είναι η ανακύκλωση που δεν ξέρουμε σε ποιες τσέπες καταλήγει. Τα σύνθετα είναι οι στρατιές των νεόπτωχων της κρίσης, οι στρατιές που θα τις ελεήσουν -λένε- με (επιδοτούμενα) προγράμματα οι επαγγελματίες της κοινωνικής "αλληλεγγύης". Μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα λένε στο χωριό μου.

Μάλιστα! Σπίτια μπορεί να μην έχουν σε λίγο οι συμπολίτες μας αλλά ένα σακουλάκι κόλλυβα κάπου θα βρεθεί - κι ας στοιχίζει η διανομή τους πολύ περισσότερο από την αξία τους.

Αλλά αυτό δεν είναι το μείζον - τις συνηθίσαμε, αλίμονο, τις αρπαχτές. Το μείζον είναι ότι η χώρα στα μουλωχτά αλλάζει χέρια και στο κατόπι της -όσο βλακωδώς πανηγυρίζουμε την έξοδό μας στις Αγορές- αλλάζουν χέρια ολόκληρα προάστια και περιφέρειες, που παραδίδονται αμαχητί στην διεθνή τοκογλυφία. Αλλά για αυτό οι επίδοξοι αυτοδιοικητικοί δεν μας λεν κουβέντα. Και πώς να πουν κουβέντα οι βαριόμοιροι, όταν οι πολιτικοί τους μέντορες υποστήριξαν κι υποστηρίζουν πολιτικές που αποστερούν από την Πόλη και τους πολίτες τα βασικά.

Η σιωπή είναι χρυσός, λένε, όσοι σιωπούν. Εν προκειμένω όμως είναι πολιτική δειλία. Μόνο που η λύση δεν είναι να τους γυρίσουμε την πλάτη απέχοντας.

Μπορούμε κάλλιστα να τους στείλουμε στον αγύριστο μετέχοντας.




Θεόδωρος Παντούλας




Ο Θεόδωρος Παντούλας γεννήθηκε το 1968. Σπούδασε σκηνοθεσία, ιστορία της ευρωπαϊκής ανατολής και νεοελληνική λογοτεχνία. Εργάστηκε κατά διαστήματα ως καθηγητής. Συνεργάζεται επαγγελματικά με εφημερίδες, περιοδικά κι εκδοτικούς οίκους. Διεύθυνε τα περιοδικά «manifesto» και «Πολιτική Ενημέρωση». Τα τελευταία χρόνια εκδίδει την επιθεώρηση πολιτισμού «φρέαρ» (τιμητική διάκριση Υπ. Πολιτισμού για τη συμβολή του στην προβολή και διάδοση της ελληνικής λογοτεχνίας). Ασκεί το απαιτητικό λειτούργημα του βιβλιοπώλη στα Βριλήσσια. Είναι μέλος της "Δράσης".


readers  480


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Τρίτη 25 Ιουνίου 2019 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Ακροβάτες στο χαρτί Ακροβάτες στο χαρτί
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
ΧΡΗΣΤΟΣ Ι. ΒΑΤΟΥΣΙΟΣ
Η πόλη παράγει σκουπίδια και θόρυβο μπολιάζοντας ανθρώπους.


Τα σχόλια σας...
Το «αλλότριο» της αλλοτρίωσής μας 9/6/2019 Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Ο συγγραφέας του άρθρου τούτου μας μιλάει για το «αλλότριο», το ξένο, το απορριπτέο αν όχι το μισητό από εμάς υποτιθέμενο κράτος «μας», το από τους επάνω φυτεμένο κατά απομίμηση άλλων κρατών της Δύσης διαχρονικά επικυρίαρχων του τόπου μας από τον καιρό της παλιγγενεσίας και δώθε. Οικολόγος και πρωτεργάτης της συνοικιακής κομποστοποίησης στην πόλη μας αλλά και αρχιτέκτονας ο ίδιος, μας φέρνει σαν παράδειγμα το οικιστικό και πολεοδομικό μπάχαλο που βλέπουμε, όσοι ακόμη μπορούμε ακόμη κάτι να βλέπουμε, από την μειωμένη από τον χρόνο όραση, γύρω μας. Το κράτος αυτό αμάσητα αποδεκτό από τους ντόπιους στυλοβάτες και τα τσιράκια τους που κρατούν τα ηνία και προσπαθούν να μας το επιβάλλουν, έρχεται απ’ ευθείας σε συγκρουσιακή αντίθεση με μια γνήσια ελληνικότητα που μαρτυρούν τόσο τα διάσπαρτα μνημεία του τόπου μας αλλά και η ζωντανή μαστοροσύνη στην κληρονομημένη λαϊκή κατοικία, στους πλακόστρωτους δρόμους και σοκάκια, τις κοινές αυλές στις παλιές συνοικίες, στα παραδοσιακά χωριά και σε τμήματα των πόλεων όπου η αντιπαροχή και η αυθαίρετη δόμηση δεν επιτέλεσε ακόμη την εγκληματική της αποστολή! Μια δραστηριότητα της τελευταίας την οποία πληρώσαμε και εξακολουθούμε να πληρώνουμε με θύματα και μεγάλες υλικές καταστροφές. Παράλληλα αρχιτέκτονες ενδοτικοί σε γούστα μιας μπερδεμένης αισθητικής των πελατών τους, μηχανικοί πολλάκις οι ίδιοι αρχιτεκτονίζοντες και ενδοτικοί και αυτοί σε καρμιριές, τσιγκουνιές για εκμεταλλεύσιμο χώρο και εξοικονόμηση υλικών με σοβαρό έλλειμμα γνώσης στατικής, γίνονται συνένοχοι στο έγκλημα. Κάπως σπάνιες οι εξαιρέσεις όπως π.χ. το λαμπρό παράδειγμα του αρχιτέκτονα Άρη Κωσταντινίδη που όχι μόνο ανέδειξε και ύμνησε την ελληνικότητα της από γενιά σε γενιά δουλεμένης λαϊκής κατοικίας αλλά και σε σοβαρά έργα που ανέλαβε –πολλά από τα ξενοδοχεία «Ξενία» που σήμερα αφέθηκαν να καταρρεύσουν ή αλλοιώθηκαν βάρβαρα- μπόλιασε στην ελληνικότητα τη γνώση που απόκτησε στα ξένα, για απλότητα και λειτουργικότητα πραγματικών φωλεών ανθρώπινης ζωής. Άνισος όμως ο αγώνας. Ο ίδιος αυτοκτόνησε! Το αλλότριο κράτος με τους υπηρέτες του προσπαθεί να διεισδύσει παντού και να επιβάλλει τα «θέλει» του με τα όλα τα μέσα που διαθέτει και ελέγχει, διασπώντας και διαλύοντας τον οικιστικό και κοινωνικό ιστό σε κάθε πόλη, γειτονιά, χωριό με απομόνωση των κατοίκων και σπέρνοντας το ψέμα και τον διχασμό και στις ίδιες τις οικογένειες φυτεύοντες μύριες όσες αντιθέσεις ανάμεσά μας. Άξια η κάθε αντίσταση σ’ αυτό με την όποια συμμετοχή μας στη λύση των πολλών προβλημάτων από τα πιο απλά μέχρι και τα σύνθετα, πάνω στα οποία καθημερινά σκοντάφτουμε. Και όσο για την αλλοτρίωσή μας, αυτή είναι φυσική, αναπόφευκτη και αδιάλειπτη από γεννησιμιού μας μέχρι και την όση ζωή μας απομένει. Το πρόβλημα και όσο περνάει από το χέρι μας είναι να μπορούμε να επιλέγουμε τους αλλοτριωτές μας. Θυμάμαι τον στίχο αλλά όχι και τον ποιητή: “Τόσες χειραψίες τόσα πρόσωπα μέσα μου που πια δεν είμ’ εγώ»! Θυμάμαι όμως και τον τίτλο ενός έργου που έπαιξε κάποτε ο Γιώργος Αρμένης στο θέατρό του: «Έχω έναν Αμερικάνο στο κεφάλι μου»! Και κάποια σχετική φράση που συνηθίζουν να λένε στο χωριό μου για κάποιον που έρχεται από τα ξένα εντυπωσιασμένος και επιχειρεί άκριτα, αμάσητα και αχώνευτα μια νεωτερικότητα: “Εκεί που πήγε του κάνανε ένεση»! Τώρα όσον αφορά τα ξένα κράτη από τα οποία μας ήρθε και μας φόρεσαν ανερώτητα καπέλο το δικό μας, υπήρξαν και αυτά σχηματισμοί ανάγκης έκφρασης και επιβολής των διαδοχικών νέων και ραγδαίων κοινωνικοοικονομικών αλλαγών του 19ου και του 1ου μισού του 20ού αιώνα που αναφέρει ο συγγραφέας και για το σχηματισμό τους δανείστηκαν στοιχεία και πρότυπα από την ελληνική, ελληνιστική και ελληνορωμαϊκή περίοδο όπως αυτά περιγράφονται στα βιβλία τέχνης, τα νομικά κ.ά. ενώ εδώ η σκυτάλη πέρασε φυσικά και αβίαστα στη λαϊκή βάση με το γούστο, το ήθος την οργάνωση και τους θεσμούς τους οποίους συστηματικά περιφρονούν και πολλαπλά καταπιέζουν…


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Το στέκι της «Δράσης», Πίνδου 30 & Μαραθώνος, Βριλήσσια. H δωρεάν δανειστική βιβλιοθήκη και ταινιοθήκη λειτουργεί κάθε Δευτέρα 12:00-2:00μμ, Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη 6:00-8:00μμ.




   
© 2006 - 2019 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου