Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
21/3/2019

Ο Βριλησσιώτης ποιητής Χρήστος Βατούσιος μιλάει στην Σοφία Πολίτου-Βερβέρη για την ποίηση

Αφορμή, η νέα του ποιητική συλλογή "Μάρτυς μου ο Μάρτης", από τις εκδόσεις manifesto


Από ποια ηλικία θυμάστε τον εαυτό σας να διαβάζει ποίηση;

Δεν νομίζω ότι είμαι το κλασικό παράδειγμα. Μάλλον καθυστέρησα να τη διαβάσω, ίσως καλλίτερα να την αισθανθώ μέσω της ανάγνωσης. Όμως την τραγουδούσα χωρίς να το ξέρω, από μια έμφυτη κλίση προς την ωδή, την οποία διατηρώ -ευτυχώς- ως σήμερα. Πιστεύω ότι τα τραγούδια μας περιέχουν πολύ βαθιά και καθαρή ποίηση.

Η ποίηση πρέπει να είναι ένα καθαρόαιμο εργαλείο αισθητικής ή οφείλει να υπηρετεί και τον κοινωνικό προβληματισμό;

Ούτως ή άλλως η αισθητική μας προβληματίζει ή θα έπρεπε να μας προβληματίζει και να οδηγεί τον πολυτάραχο βίο μας. Ό,τι ζούμε, γράφουμε ή δημιουργούμε είναι αποτέλεσμα αισθητικής ή μη.

Πώς αισθάνεστε την ποίηση στη ζωή σας, ως ερωμένη, ως μητριά ή ως συνοδοιπόρο; Κάτι άλλο;

Με εγκλωβίζετε... Μάλλον Μητέρα κι Αδελφή. Με την προοπτική του προσώπου, ιδιότητας, στοιχείου που με περιέχει στο βαθμό που αδυνατείς να ξεχωρίσεις τον εαυτό σου.



Στην ποίησή σας συναντάμε γραφές που παίζουν με τις αντιθέσεις, μέσα στην ίδια εικόνα. Είναι μια συνειδητή σας επιλογή αυτό ή βγαίνει αυθόρμητα κατά την ώρα της ποιητικής σύνθεσης;

Πολλές φορές μου συμβαίνει να έχω μια εικόνα, σκέψη ή ιδέα που προσπαθώ να αποτυπώσω με σχετική θα έλεγα αποτυχία. Για αλλού ξεκινάω και αλλού βρίσκομαι. Όπως και στη ζωή. Τελικά, αναγνωρίζοντας πως όλο αυτό με ξεπερνάει, αφήνομαι και νομίζω πως έχει ενδιαφέρον.

Λύπη, θλίψη, μάτια, αλυχτώ, Ελένη και Κωνσταντίνα. Λέξεις που σημειώσαμε διαβάζοντας το πρόσφατο ποιητικό έργο σας. Μιλήστε μας για την καθεμιά από αυτές τις λέξεις μέσα στα ποιήματά σας.

Οι λέξεις φαίνονται αρχικά ως εργαλεία σύνθεσης, αλλά κάποιες κουβαλάνε ένα ειδικό βάρος όση κατάχρηση κι αν έχουν υποστεί. Έτσι η λύπη και η θλίψη μπορούν να αποτυπώσουν κάτι στιγμιαίο αλλά και κάτι απροσδιόριστα βαθύ, ενώ τα μάτια μπορούν να φωτίσουν κόσμους, αφόρητους καθ' όλες τις έννοιες.
Όσον αφορά τα γυναικεία ονόματα, τα χρησιμοποιώ στα γραπτά μου ρεαλιστικά ή συμβολικά, ως αποτέλεσμα του ενδιαφέροντός μου για τη θηλυκή πλευρά των πραγμάτων και φυσικά του εαυτού μου.

Τα ποιήματα της συλλογής σας «Μάρτυς μου ο Μάρτης» προτρέπουν προς κάποια κατεύθυνση, θέση, σκέψη, έχουν μια συγκεκριμένη θεματική ενότητα ή ενότητες ή είναι περισσότερο ένας συνδυασμός καταγραφής εικόνων και εντυπώσεων;

Θα έλεγα ότι αποτελούν μια ενότητα της αισθητικής μου, η οποία εξελίσσεται όπως άλλωστε και εγώ, όχι απαραίτητα και πάντα προς το καλλίτερο.

Μακροσκελή ποιήματα ή ολιγόστιχα; Ομοιοκατάληκτα ή ελεύθερος στίχος; Συναντούμε από όλα τα είδη εδώ, συν ένα με ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο στίχο. Ποιες είναι οι επιρροές σας; Έχετε ποιητές που θαυμάζετε το έργο τους ή έχετε επηρεαστεί από αυτό;

Προτιμώ τα ολιγόστιχα με σφιχτή δομή για τη χαρά της αποκάλυψης και επικοινωνώ με τον ελεύθερο ή ομοιοκατάληκτο στίχο αρκεί να απουσιάζει η επιτήδευση της ρίμας. Φυσικά και έχω επηρεαστεί και επηρεάζομαι από ποιητές είτε γράφουν, είτε όχι. Με ενδιαφέρουν κυρίως τα πρόσωπα που ζουν ποιητικά, όπως τα παιδιά και οι κατά κόσμον "τρελοί". Άλλωστε τι άλλο μπορεί να είναι ο ποιητής αν όχι ένα "τρελό παιδί";




Ο Χρήστος Ι. Βατούσιος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973, όπου και ζει. Εργάζεται στα Βριλήσσια.

Από τις εκδόσεις «Γαβριηλίδης» έχουν εκδοθεί οι ποιητικές συλλογές:
–Πεζά και Τροχοφόρα (2009),
–Ρημάτων τύχη (2011),
–Νόμιμη μοίρα (2014)

Από τις εκδόσεις manifesto έχει εκδοθεί η ποιητική συλλογή:
-Μάρτυς μου ο Μάρτης (2019)

Έχουν επίσης εκδοθεί τα θεατρικά του έργα:
–Η ζωή του Δημήτρη εκδόσεις «Γαβριηλίδης» (2012),
–Μια γνωριμία - το μυστικό «24 γράμματα» (2015),
–Θεατρικά διηγήματα εκδόσεις «24 γράμματα» (2017).



Πηγή: https://www.nakasbookhouse.gr, 21-03-2019


readers  114


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Πέμπτη 25 Απριλίου 2019 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Ακροβάτες στο χαρτί Ακροβάτες στο χαρτί
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Ποιός θα μου μιλήσει όταν θα 'χω κουραστεί απ'τα ξεφτισμένα τα μεγάλα λόγια ποιος θα με γνωρίσει όταν θα 'χω σκεπαστεί απ'τις ώρες που 'φτυσαν τα νευρικά ρολόγια.


Τα σχόλια σας...
Σκέψεις για την πολιτισμική ανασυγκρότηση της χώρας18/4/2019 Λ.Λ.
Σημειώσεις από το προηγούμενο σχόλιο: 1- Δες, το βιβλίο του αστροφυσικού Martin Rees: Our Final Hour: A Scientist's Warning, ή τη διάλεξή του στο διαδίκτυο όπου ρωτά αν ο 21ος αιώνας μας θα είναι ο τελευταίος. 2- Αν υπάρχει, και πάντως μετά από ένα ταξίδι διάρκειας τουλάχιστον 5-6 ετών και βέβαια με ταχύτητα γειτνιάζουσα εκείνης του φωτός, κατά τον Stephen Hawking. 3- Ο ίδιος (Stephen Hawking) στον οποίο κατά καιρούς φαίνεται πως έθεταν το ερώτημα, βλέποντας την επιταχυνόμενη καταστροφή της κατοικησιμότητας της Γης, απαντούσε κάθε φορά κατεβάζοντας το χρονικό περιθώριο, από τα 1000 ως 600 στα 100 ως 50 χρόνια, στην ουσία μηδενίζοντας τις προσδοκίες για μια βιώσιμη «διαστημική απόδραση» της ανθρωπότητας γιατί, σε τόσο λίγα χρόνια, οι φονταμενταλιστές της Προόδου ούτε μια μίζερη αποικία στον απείρως πιο αφιλόξενο Ερμή δεν προλαβαίνουν να της κατασκευάσουν.
Σκέψεις για την πολιτισμική ανασυγκρότηση της χώρας16/4/2019 Λάμπης Λαζάνης
Ναι, εξαιρετικό. Με αγάπη και πόνο ψυχής πρέπει να μιλάμε, υποβλητικά όχι επιβλητικά, όπως λέει, κι όχι μόνο προς τους νέους (θα προσέθετα) αλλά και προς τους ενήλικες που η εποχή μας τους θέλει μάλλον ανώριμους. Πάντως όταν ο πόνος μιλάει είναι πιο πειστικός, και η αιτία πιστεύω είναι η εξής: είμαστε μέλη μιας -στη συντριπτική της πλειοψηφία κι ανεξαρτήτως τόπου- σακατεμένης ανθρωπότητας ή οδεύουσας προς ανεπανόρθωτο σακάτεμα όπως και η ίδια κάνει στο οικοσύστημα του πλανήτη που την εξέθρεψε και την υποβαστάζει· η εξάντληση των πόρων, «το απόθεμα» ή «οι εφεδρείες» όπως εδώ γράφει ο Καραποστόλης αναφερόμενος στα πολιτισμικά αποθέματα κι εφεδρείες μας, αφορά εξ ίσου και τις υλικές, βιολογικές, κοινωνικές, χωροχρονικές εφεδρείες όλου του πλανήτη. "Η Γη έχει γίνει υπερβολικά μικρή για την Πρόοδο" διαπιστώνει από πλευράς του ο Βιριλιό, και πράγματι το κλειστοφοβικό άγχος, ο πυρετός που έπληττε κάποτε τους πολιορκημένους μέσα στις περίκλειστες από τείχη πόλεις τους, σήμερα δεν εξαιρεί κανέναν. Όλα δείχνουν πως η αντίστροφη μέτρηση του μηδενισμού επιταχύνεται παρά τα αναχώματα που ορθώνονται από την πολιτισμένη ανθρωπότητα. Η οικολογία γίνεται ξαφνικά εσχατολογική επιστήμη με την έννοια ότι το υποκείμενό της κινδυνεύει να εκλείψει, μαζί με το αντικείμενο της μελέτης του, μέσα σε λίγες δεκαετίες(1) δηλαδή μέσα στη διάρκεια ζωής μιας και μόνο γενιάς θνητών: Κι αυτό, εκεί που (υπό συνήθεις συνθήκες ανθρώπινης παρουσίας στη Γη, ας πούμε αυτές που ίσχυαν προ της βιομηχανικής επανάστασης) ο αναμενόμενος χρόνος ζωής του πλανήτη (της βιόσφαιράς του) θα παρέμενε της τάξης όχι δεκαετιών αλλά δισεκατομμυρίων ετών, όπως μας βεβαιώνουν σήμερα οι αστροφυσικοί, χρονικό διάστημα που χωράει μέσα του πολλά εκατομμύρια γενεές μπροστά μας... Δηλαδή, με άλλα λόγια, στη γενιά μας και σε αυτή των παιδιών μας που τώρα καταρτίζονται πέφτει το ασήκωτο βάρος να αποφασίσουμε για τις εκατομμύρια ερχόμενες γενιές, για το ΑΝ και πώς θα υπάρξουν! για το αν και προς ποιά χαρακτηριστικά θα "προγραμματιστεί" το νέο ανθρώπινο είδος που θα είναι ικανό, είτε να ενδιαιτάται σε έναν στο εξής ακατοίκητο για τους «παλαιούς ανθρώπους» πλανήτη, είτε να μεταβεί σε άλλον εκτός του ηλιακού μας συστήματος!(2) Κι αυτή την απόφαση, στο βαθμό που το πιο πάνω ερώτημα ούτε μας τίθεται ούτε βέβαια μας εκτίθεται στην παρανοϊκότητά του (3), τη λαβαίνουμε καθημερινά απαντώντας έμπρακτα "ναι σε όλα" ή "σχεδόν ναι σε σχεδόν όλα" για την τιμή των όπλων, των δικών μας υποτίθεται αλλά στην πραγματικότητα των ισχυρών, καταβάλλοντας σε θανατηφόρες δόσεις, πότε με σοβαροφάνεια πότε χαζοχαρούμενα, το αβάστακτο τίμημα της ανυπαρξίας, μέσα στη σημερινή πολιτισμική συνθήκη μας που είναι συγγενική με αυτή της πνευματικής αυτοκτονίας, όπως διαπιστώνει, σωστά κατά τη γνώμη μου, ο Καραποστόλης. Αλλά δεν είναι μοιραίο μετά την πνευματική να επέρχεται και η σωματική κατάρρευση; κατά το "μωραίνει Κύριος όν βούλεται απωλέσαι";


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Το στέκι της «Δράσης», Πίνδου 30 & Μαραθώνος, Βριλήσσια. H δωρεάν δανειστική βιβλιοθήκη και ταινιοθήκη λειτουργεί κάθε Δευτέρα 12:00-2:00μμ, Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη 6:00-8:00μμ.




   
© 2006 - 2019 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου