Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
21/3/2019

Γιατί οι πολιτικοί μας φέρονται σαν να είμαστε ιθαγενείς;

του Βασίλη Καφίρη

Δυο είναι οι κυρίαρχες πεποιθήσεις στη συλλογική πολιτική συνείδηση των Ελλήνων πολιτών. Η μια είναι ότι οι πολιτικοί είναι εν δυνάμει ψεύτες, κλέφτες και εχθροί του λαού. Η άλλη, που είναι συνέπεια της πρώτης, ότι η πολιτική δεν μπορεί να αλλάξει τα πράγματα προς το καλύτερο.

Σύμπτωμα των πεποιθήσεων είναι να νιώθει ο πολίτης αδύναμος και απροστάτευτος απέναντι σε ένα εχθρικό κράτος και να αυταπατάται πως δεν είναι μέρος του συστήματος. Έτσι, διαιωνίζεται ένας φαύλος κύκλος έλλειψης εμπιστοσύνης και συνεργασίας μεταξύ του πολίτη και του κράτους, που διαβρώνει τους θεσμούς διακυβέρνησης και υποβαθμίζει κάθε έκφανση της πολιτικής στο επίπεδο εξυπηρέτησης ατομικών φιλοδοξιών και συμφερόντων.

Είναι βαθιά ριζωμένη στη συνείδηση των περισσοτέρων Ελλήνων και εμπεδωμένη στην εποχή των μνημονίων, η πεποίθηση ότι οι πολιτικοί αντιμετωπίζουν τον λαό σαν ένα εμπόδιο στον δρόμο τους προς την εξουσία, έναν εμπόδιο που πρέπει να ξεπεράσουν με κάθε τίμημα. Ότι προσπαθούν να ξεγελάσουν και να παραπλανήσουν, με σκοπό να υφαρπάξουν την ψήφο του λαού. Όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο, είναι μάλλον πολιτικός ή επιπόλαιος.

Οι Ισπανοί κονκισταδόροι με το ένα χέρι χάριζαν καθρεφτάκια και χρωματιστές χάντρες και με το άλλο άρπαζαν τον χρυσό και την προγονική γη των ιθαγενών της Λατινικής Αμερικής. Αυτή η εικόνα περιγράφει γλαφυρά τη διαχρονική σχέση των πολιτικών με τον λαό, ήδη από τη ίδρυση του νεοελληνικού κράτους. Ένα αλισβερίσι.

Ο πολίτης εύλογα αντιμετωπίζει με καχυποψία τους πολιτικούς, όταν προσπαθούν να τον δελεάσουν με την πραμάτεια τους: έργα σε μακέτες, πλεονασματικά ταμεία, συντεχνιακά προνόμια, υποσχέσεις για διορισμούς, λύσεις στα προβλήματα, η λίστα είναι μακρά.

Εκφράζει τη δυσμένειά του με παθητικό τρόπο. Σχεδόν οι μισοί διά της αποχής από τα κοινά και τις εκλογικές διαδικασίες. Είναι οι συμπολίτες μας που αρκούνται στο να κοιτούν τη δουλειά τους, έχοντας αποφασίσει ότι η ενασχόληση με τα κοινά είναι μάταιος κόπος. Σχεδόν οι άλλοι μισοί επιλέγουν πολιτική εκπροσώπηση κινούμενοι από άγνοια, προκατάληψη, ιδεοληψία και εξαντλούν την συμμετοχή τους με την ψήφο. Είναι εκείνοι που έχουν άποψη, αλλά δεν έχουν χρόνο για να ασχοληθούν τάχα όσο θα ήθελαν.

Κοινός τόπος η πεποίθηση ότι η ενασχόληση με τα κοινά είναι ατελέσφορη και ότι εκείνοι που αποφασίζουν να ασχοληθούν, ενεργούν με γνώμονα την ιδιοτέλεια, ακόμα κι αν αρχικά εξέφρασαν αγαθές προθέσεις, διότι μπαίνοντας στην πολιτική, σταδιακά απογοητεύονται, παρασύρονται από τη γενική διαφθορά και αδιαφορία, αποκόπτονται τόσο από την κοινωνία όσο και από τις αξίες τους και τελικά αλλοτριώνονται. Λίγα τα παραδείγματα ανθρώπων που μπήκαν στην πολιτική με όνειρα και έφυγαν αηδιασμένοι. Η αλλοτρίωση είναι πανίσχυρη σκοτεινή δύναμη.

Ωστόσο, δεν πρέπει να κάνει εντύπωση πλέον το γεγονός ότι δεν πρόκειται για τους ξεδιάντροπους πολιτικούς απατεώνες που φοβάται ο πολίτης. Ζει με αυτούς. Είναι υποψιασμένος. Έμαθε να βλέπει τον λάκκο στη φάβα, αντιμετωπίζει με διπλή καχυποψία όσους τον πλησιάζουν κρατώντας καθρεφτάκια. Κι όμως, τους ψηφίζει. Στο αποκορύφωμα της άρνησης, ο πολίτης τιμωρεί τους πολιτικούς απατεώνες ψηφίζοντάς τους ξανά και ξανά! Γιατί άραγε αυτή η συμπεριφορά; Διότι ο πολίτης, εν πλήρει συνειδήσει και εκ προθέσεως, κλείνει τα μάτια μπροστά στο αληθινό πρόβλημα, τη συστηματική απουσία του από τη Δημοκρατία και βολεμένος στην αδράνεια, φοβάται εκείνους τους πολιτικούς που προσπαθούν να τον ξυπνήσουν.

Ο Τζίντου Κρισναμούρτι είπε «...Είναι αναγκαίο να προκαλέσει κανείς μια τεράστια, μια ριζική επανάσταση όχι απλώς εξωτερικά, αλλά μέσα του. Αν δεν αλλάξεις, αν δεν πάψεις εντελώς να είσαι Ινδουιστής ή Βουδιστής ή Χριστιανός ή κομουνιστής ή ό,τι άλλο, φέρνοντας μόνο κάποιες μεταρρυθμίσεις, αλλάζοντας κάποια πρότυπα εδώ κι εκεί, δεν πρόκειται να μπει καθόλου ειρήνη στην ανθρωπότητα. Αν δεν υπάρξει μια ψυχολογική, μια εσωτερική επανάσταση στον τρόπο που ζεις τη ζωή σου, στον τρόπο που σκέφτεσαι, στην καθημερινές ανήθικες δραστηριότητές σου, δεν υπάρχει καμιά πιθανότητα για μια πραγματικά βαθιά, ισχυρή κοινωνική αλλαγή. Το γεγονός είναι ότι ο κόσμος είστε εσείς, όχι θεωρητικά αλλά στην πράξη· τον κόσμο, το έθνος, την κοινωνία, τον πολιτισμό όπου έχετε ανατραφεί, τα έχει οικοδομήσει μέσα από τον χρόνο ο άνθρωπος. Είστε το αποτέλεσμα αυτού του πράγματος και για να φέρει κανείς μια αλλαγή στο οικοδόμημα της εδραιωμένης διεφθαρμένης κατάστασης, πρέπει να αλλάξει ολοκληρωτικά ο ίδιος εσωτερικά.»

Μην απορείτε λοιπόν που οι πολιτικοί μας φέρονται, ως άλλοι κονκισταδόροι, σαν να είμαστε ιθαγενείς. Στα καθρεφτάκια που μας μοιράζουν, αρνούμαστε πεισματικά να δούμε τα μούτρα μας. Είναι ευκολότερο το παραμύθιασμα από την αφύπνιση και τη συνειδητοποίηση. Στο κάτω-κάτω της γραφής, δεν θέλουμε να ξυπνήσουμε.




* Ο Βασίλης Καφίρης
, μέλος της "Δράσης", σπούδασε δημοσιογραφία και ΜΜΕ. Eργάζεται σε εκδοτική εταιρεία. Είναι προπονητής σκάκι για παιδιά στον ΕΕΦΑΣ Άνω Βριλησσίων «Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος».


readers  723


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Σάββατο 14 Δεκεμβρίου 2019 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Ακροβάτες στο χαρτί Ακροβάτες στο χαρτί
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
Τάσος Λειβαδίτης
Γι' αυτό σου λέω... πρέπει να βρεις έναν άλλο τρόπο να, ξεχωρίζεις τους ανθρώπους, όχι να περιμένεις την πράξη - είναι τότε αργά.


Τα σχόλια σας...
Έρχονται μισθοφόροι στα Βριλήσσια;6/12/2019 Λεωνίδας Μάρκογλου
Φύλαξη αντλιοστασίων, μάλιστα. Το πρόβλημα δεν είναι τωρινό, υπάρχει από τότε που κατασκευάστηκαν τα αντλιοστάσια. Εγώ θα μιλήσω για την δεξαμενή στην κορυφή του λόφου των Άνω Βριλησσίων. Επί διοίκησης Ιωαννίδη κάποια «καλόπαιδα» έσπασαν τον έναν από τους δύο αεραγωγούς της δεξαμενής και έριξαν μέσα στο νερό χώματα και πέτρες, με αποτέλεσμα να χρειαστεί να αδειάσει τελείως η δεξαμενή για να καθαριστεί. Και καλά αυτοί έριξαν χώμα και πέτρες, εάν κάποιος «τρελαθεί» ή θέλει να κάνει κακό μπορεί να ρίξει οτιδήποτε θελήσει και να πάμε «αδιάβαστοι» όλοι εδώ στα Άνω Βριλήσσια. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και στα άλλα αντλιοστάσια, αλλά δεν ιδρώνει το αυτί κανενός. Το πρόβλημα είναι σοβαρότατο και δεν χωράνε παιχνίδια οποιουδήποτε είδους, έχει «μαλλιάσει» η γλώσσα μας ότι η δεξαμενή χρειάζεται περίφραξη άμεσα και τοποθέτηση αγκαθωτού για να μην μπορεί κανένας να πλησιάσει. Τώρα δεν ξέρω αν θα μπουν φρουροί ή κάτι άλλο, αλλά κάτι πρέπει να γίνει ΑΜΕΣΑ.
Η σπασμένη «γραμμή του δημότη» και η διοίκηση Μανιατογιάννη2/12/2019 Λεωνίδας Μάρκογλου
Θέλω να κάνω ένα σχόλιο σχετικά με το Παροχή υπηρεσίας για την βελτιστοποίηση των διαδρομών αποκομιδής των απορριμματοφόρων» 4.960€. Δηλαδή ο διευθυντής, ο προϊστάμενος και οι τρεις επόπτες τι κάνουν; Δεν μπορούν να ρυθμίσουν τα προγράμματα των απορριμματοφόρων; Αυτή είναι η δουλειά τους.Ποιός ξέρει καλύτερα από αυτούς; Ξέρουν πόσους κάδους έχει ο κάθε δρόμος και πόσα χιλιόμετρα κάνει κάθε απορριμματοφόρο για τη συλλογή τους. Ήμαρτον δηλαδή.
Τι είδαμε στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας που έρχεται στα Βριλήσσια!30/11/2019 Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Οργισμένα νιάτα! Χωρίς βαθιές αναλύσεις για τα αίτια, μέσα στους κλειστούς δρόμους, τα αδιέξοδα και τρομερά διλήμματα, απλώνουν τις αλήθειες τους στο πανί όπως τις βλέπουν, όπως τις αισθάνονται και μας πετούν στα μούτρα: Την τύφλα μας στην Παιδαγωγική (Ο καραγκιόζης). Την οδυνηρή, την αβάσταχτη απόφαση (Index). Την κατά παραχώρηση κατανόηση και συγχώρηση (Μίλα). Το τι μας περιμένει (Στο δωμάτιο, Το βάρος της θάλασσας). Την γελοιοποίησή μας μέσα σε έναν επί γης και ιδιαίτερα στην πατρίδα μας παράδεισο (Κλεονίκη). Την ευσπλαχνία τους (Chopper). Την νοσταλγική ουτοπία μιας πρωτόγονης ζωής (Καρτ ποστάλ από το τέλος του κόσμου). Τον ζαλισμένο έρωτα από το ορμονικό μαστίγωμα στην εφηβεία μέσα σ’ έναν κόσμο «λαμέ» (I am Mackenzie). Τις ικανότητές τους στο κατώφλι της νιότης (Ο Μάγκας). Ας θυμηθούμε εδώ και «Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν» του Ταρκόφσκι. Την αμοιβαία εξομολόγηση δύο θανάσιμων εχθρών από τον Κύπριο Ανδρέα Σιεηττάνη που ξέρει καλά το βαθύ πιστεύω ενός άρρωστου κομματιού του αγγλικού λαού να θεωρεί προέκταση της νησιωτικής του χώρας τις αποικίες βαφτισμένες κατά περίπτωση με διάφορα κίβδηλα ονόματα (Bόρειος Ιρλανδία, Ουαλία και Σκωτία στο Ηνωμένο Βασίλειο, Αυτοκυβέρνητες επικράτειες, Αυτόνομες αποικίες, Αποικίες του στέματος, Προτεκτοράτα κ.ά.) ομνύοντας όλες στον ίδιο βασιλιά ή βασίλισσα. Αυτό το κομμάτι ψήφισε σύσσωμο το Brexit. Tούτα τα λίγα για τα οργισμένα νιάτα, τους μικρομηκάδες στη Δράμα, από το μικρό μέρος της δουλειάς τους που είδαμε στις 21 και 22 Νοέμβρη 2019 στο ΤΥΠΕΤ. Που ίσως να μη μπαίνουν εύκολα στα γνωστά μας κουτάκια! Στις δεκαετίες ή πενταετίες που ακολουθούν με τις κατακλυσμιαίες αλλαγές που νομίζω ότι θα φέρουν, μάλλον είναι αδύνατο να προβλέψουμε την συμπεριφορά τους. Μεγάλη η συμπίεση και το μέλλον άδηλο. Πολύ άσχημο κόσμο τους παραδόσαμε…


Δημοτικές Εκλογές 2019


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Το νέο στέκι της «Δράσης», Πάρνηθος 21 Βριλήσσια τηλ. 211-116-5797. H δωρεάν δανειστική βιβλιοθήκη και ταινιοθήκη λειτουργεί κάθε Δευτέρα 12:00-2:00μμ, Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη 6:00-8:00μμ.




   
© 2006 - 2019 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου