της Λήδας Παπαγεωργίου

Είμαι και εγώ ένας κόκκος άμμου που προσπαθώ να υπάρξω σε μια απέραντη μονότονη αφιλόξενη πόλη. Τις μέρες κρύβομαι απ' όλους και τα βράδια καίγομαι απ' τον πυρετό μου τραγουδώντας μεθυσμένα τραγούδια ζωγραφίζοντας ξεθωριασμένους ήλιους παιδικών καλοκαιριών υφαίνοντας λέξεις που θυμίζουν αγάπη και ανθρωπιά. Είμαι και εγώ ένας κόκκος άμμου και αναρωτιέμαι πως γίνεται να πιστεύω πως θα σε συναντήσω αφού και εσύ ένας κόκκος άμμου είσαι χαμένος στην απεραντοσύνη της απρόσωπης τσιμεντούπολης κλειδωμένος στον τρομαγμένο σου εαυτό. Λήδα Παπαγεωργίου