Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
11/4/2019

"Επίσημη Ιστορία" από το Cine-Δράση

Πέμπτη 18 Απριλίου, 8:15’μμ΄στο ΤΥΠΕΤ

Το κοινωνικοπολιτικό δράμα «Επίσημη Ιστορία» του Luis Puenzo είναι μια από τις καλύτερες ταινίες της δεκαετίας του ’80. Πολυβραβευμένη, προτάθηκε για πάνω από 30 βραβεία και κέρδισε 24 μεταξύ των οποίων το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας (1986), Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξένης Ταινίας, Βραβείο Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Καννών για τη Norma Aleandro, Βραβείο της Οικουμενικής Επιτροπής στο Φεστιβάλ Καννών και Βραβείο Κοινού στο Φεστιβάλ του Τορόντο.

Ο σκηνοθέτης και η συν-σεναριογράφος του Aida Bortnik με αφορμή μια οικογενειακή ιστορία, αφηγούνται το εθνικό δράμα που έζησε η Αργεντινή, από το 1976 έως το 1983 όταν κυριαρχούσε η στρατιωτική χούντα του Χόρχε Ραφαέλ Βιδέλα που έφερε τη χώρα στα όρια της αβύσσου. Στη διάρκεια του αμερικανοκίνητου καθεστώτος, του αποκαλούμενου και «Βρώμικου Πολέμου» περίπου 30.000 άνθρωποι κάθε ηλικίας από βρέφη έως υπερήλικες εξαφανίστηκαν. Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας και μέχρι σήμερα οι μητέρες και γιαγιάδες των εξαφανισθέντων συγκεντρώνονται και διαδηλώνουν στους δρόμους του Μπουένος Άιρες και ιδιαίτερα στην Πλατεία του Μαΐου, κρατώντας πλακάτ και πανό με τις φωτογραφίες των χαμένων παιδιών και εγγονών τους.

Βρισκόμαστε στο 1983. Η χούντα του στρατηγού Βιδέλα έχει μόλις εκπνεύσει μετά και από την ήττα της Αργεντινής στον πόλεμο των Φώκλαντ. Η χώρα μετράει τα θύματα, εξετάζει τις πληγές, προσπαθεί να ανακτήσει τις δημοκρατικές αξίες και να ανακατασκευάσει το μέλλον της. Η Αλίσια είναι καθηγήτρια Ιστορίας, μέλος μιας εύπορης μεγαλοαστικής οικογένειας και ζει στην πρωτεύουσα με την πεντάχρονη υιοθετημένη κόρη της και τον σύζυγό της, έναν επαγγελματία με ισχυρές και ύποπτες διασυνδέσεις με το φασιστικό καθεστώς. Το δράμα της χώρας δεν έχει καθόλου επηρεάσει τη ζωή της που αναλώνεται σε ανώδυνες κοινωνικές συναναστροφές, όπου η πολιτική και η πραγματικότητα δεν έχουν καμία θέση. Η ίδια επιλεκτικά αγνοεί τα γεγονότα και ζει την αυταπάτη της βαθιά νυχτωμένης ευζωίας της. Αποδέχεται και διδάσκει στους μαθητές της, χωρίς και να τους πείθει, μόνο την επίσημη εκδοχή της ιστορίας, που ακόμα και μετά από την κατάρρευση του καθεστώτος, είναι απαλλαγμένη από τις άβολες λεπτομέρειες για τα εγκλήματα που συντελέστηκαν.

Μέχρι που σε μια επανασύνδεση παλιών συμμαθητριών θα συναντήσει την παιδική της φίλη Άννα που μόλις έχει επιστρέψει από την εξορία. Σε μια φορτισμένη συζήτηση μαζί της θα πληροφορηθεί έντρομη όλα εκείνα που ήθελε να αγνοεί. Τα βασανιστήρια που υπέστη η Άννα, τις διώξεις, εξαφανίσεις και εκτελέσεις αντιφρονούντων, τις βίαιες αρπαγές παιδιών από τις φυλακισμένες μητέρες τους, τα οποία δίνονταν για υιοθεσία σε πλούσιες οικογένειες. Κλονισμένη από τις αλήθειες η Αλίσια θα δει τον κόσμο της να καταρρέει και θα αρχίσει να παρατηρεί με άλλο μάτι τα όσα συμβαίνουν γύρω της. Θα αντιληφθεί επιτέλους την λαϊκή δυσαρέσκεια που εκφράζεται με καθημερινές διαδηλώσεις που συγκλονίζουν την χώρα και οι αμφιβολίες για την προέλευση της κόρης της θα πάρουν συγκεκριμένο σχήμα και μορφή. Και καθώς πλησιάζουν τα γενέθλια της μικρής, θα αναζητήσει τους πραγματικούς της γονείς. Σκαλίζοντας την υιοθεσία μια ηλικιωμένη μάνα «εξαφανισμένης» θα της αποκαλύψει την ζοφερή αλήθεια που αφορά την ίδια και χιλιάδες ακόμα περιπτώσεις ανθρώπων σε ολόκληρη τη χώρα. Η Αλίσια θα συνειδητοποιήσει έτσι, το πραγματικό νόημα και την τραγική ειρωνεία, που κρύβεται πίσω από την επίσημη εκδοχή της ιστορίας που όλα αυτά τα χρόνια δίδασκε στους μαθητές της.

Ο Luis Puenzo ζωντανεύει μια από τις πιο σκοτεινές σελίδες στην πολυτάραχη ιστορία της Αργεντινής, χώρας επαναστατών, ηρώων και μεγάλων καλλιτεχνών. Κινηματογραφεί την πορεία συνειδητοποίησης της ηρωίδας και ολόκληρης της χώρας και το πέρασμα από τον εφησυχασμό στην αμφιβολία και την γνώση με απόλυτη επιτυχία. Ταυτόχρονα συνθέτει μια αποκαλυπτική τοιχογραφία της αργεντίνικης κοινωνίας της εποχής: οι ανώτερες κοινωνικές τάξεις βαυκαλίζονται χωρίς ίχνος ενοχής για το βρώμικο πρόσφατο παρελθόν, στους δρόμους επικρατεί ένα εκρηκτικό κλίμα με πορείες και διαμαρτυρίες για τα εγκλήματα του καθεστώτος, οι δημόσιοι λειτουργοί δε γνωρίζουν οτιδήποτε για την τύχη των αγνοούμενων. Επιπλέον στο σχολείο αντιστρέφονται οι ρόλοι και είναι οι μαθητές τελικά, μάρτυρες άλλωστε των γεγονότων, που κάνουν το ουσιαστικό μάθημα της Ιστορίας στη δασκάλα τους.

«Οι λαοί δεν μπορούν να επιβιώσουν χωρίς Ιστορία. Η Ιστορία είναι η μνήμη τους. Κατανοώντας την κατανοούμε τον κόσμο», αυτά είναι τα λόγια με τα οποία τους η Αλίσια τους υποδέχεται στην αρχή κάθε σχολικής χρονιάς. Για να πάρει την απάντηση ότι «αυτή η Ιστορία έχει γραφτεί από δολοφόνους». Σήμερα, 4 δεκαετίες σχεδόν μετά την πρώτη του έξοδο στους κινηματογράφους το φιλμ παραμένει διαχρονικά επίκαιρο για την καλλιτεχνική του αξία, αλλά και ως μάθημα για τη σημασία που έχουν η γνώση της ιστορίας για την κατανόηση του παρελθόντος.

Αργεντινή, 1985. Διάρκεια: 112 λεπτά. Σκηνοθεσία: Luis Puenzo. Σενάριο: Aida Bortnik, Luis Puenzo. Πρωταγωνιστούν: Hector Alterio, Norma Aleandro, Chunchuna Villafañe, Hugo Arana, Guillermo Battaglia, Chela Ruíz, Patricio Contreras, Maria Luisa Robledo.


*Οι χειμερινές κινηματογραφικές προβολές του Cine-Δράση πραγματοποιούνται κάθε Πέμπτη, 8.15 το βράδυ στην αίθουσα "Ν. Εγγονόπουλος" του πάρκου "Μ. Θεοδωράκης" (ΤΥΠΕΤ), Π. Μπακογιάννη 38-42, Βριλήσσια.


readers  66


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Πέμπτη 25 Απριλίου 2019 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Ακροβάτες στο χαρτί Ακροβάτες στο χαρτί
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Ποιός θα μου μιλήσει όταν θα 'χω κουραστεί απ'τα ξεφτισμένα τα μεγάλα λόγια ποιος θα με γνωρίσει όταν θα 'χω σκεπαστεί απ'τις ώρες που 'φτυσαν τα νευρικά ρολόγια.


Τα σχόλια σας...
Σκέψεις για την πολιτισμική ανασυγκρότηση της χώρας18/4/2019 Λ.Λ.
Σημειώσεις από το προηγούμενο σχόλιο: 1- Δες, το βιβλίο του αστροφυσικού Martin Rees: Our Final Hour: A Scientist's Warning, ή τη διάλεξή του στο διαδίκτυο όπου ρωτά αν ο 21ος αιώνας μας θα είναι ο τελευταίος. 2- Αν υπάρχει, και πάντως μετά από ένα ταξίδι διάρκειας τουλάχιστον 5-6 ετών και βέβαια με ταχύτητα γειτνιάζουσα εκείνης του φωτός, κατά τον Stephen Hawking. 3- Ο ίδιος (Stephen Hawking) στον οποίο κατά καιρούς φαίνεται πως έθεταν το ερώτημα, βλέποντας την επιταχυνόμενη καταστροφή της κατοικησιμότητας της Γης, απαντούσε κάθε φορά κατεβάζοντας το χρονικό περιθώριο, από τα 1000 ως 600 στα 100 ως 50 χρόνια, στην ουσία μηδενίζοντας τις προσδοκίες για μια βιώσιμη «διαστημική απόδραση» της ανθρωπότητας γιατί, σε τόσο λίγα χρόνια, οι φονταμενταλιστές της Προόδου ούτε μια μίζερη αποικία στον απείρως πιο αφιλόξενο Ερμή δεν προλαβαίνουν να της κατασκευάσουν.
Σκέψεις για την πολιτισμική ανασυγκρότηση της χώρας16/4/2019 Λάμπης Λαζάνης
Ναι, εξαιρετικό. Με αγάπη και πόνο ψυχής πρέπει να μιλάμε, υποβλητικά όχι επιβλητικά, όπως λέει, κι όχι μόνο προς τους νέους (θα προσέθετα) αλλά και προς τους ενήλικες που η εποχή μας τους θέλει μάλλον ανώριμους. Πάντως όταν ο πόνος μιλάει είναι πιο πειστικός, και η αιτία πιστεύω είναι η εξής: είμαστε μέλη μιας -στη συντριπτική της πλειοψηφία κι ανεξαρτήτως τόπου- σακατεμένης ανθρωπότητας ή οδεύουσας προς ανεπανόρθωτο σακάτεμα όπως και η ίδια κάνει στο οικοσύστημα του πλανήτη που την εξέθρεψε και την υποβαστάζει· η εξάντληση των πόρων, «το απόθεμα» ή «οι εφεδρείες» όπως εδώ γράφει ο Καραποστόλης αναφερόμενος στα πολιτισμικά αποθέματα κι εφεδρείες μας, αφορά εξ ίσου και τις υλικές, βιολογικές, κοινωνικές, χωροχρονικές εφεδρείες όλου του πλανήτη. "Η Γη έχει γίνει υπερβολικά μικρή για την Πρόοδο" διαπιστώνει από πλευράς του ο Βιριλιό, και πράγματι το κλειστοφοβικό άγχος, ο πυρετός που έπληττε κάποτε τους πολιορκημένους μέσα στις περίκλειστες από τείχη πόλεις τους, σήμερα δεν εξαιρεί κανέναν. Όλα δείχνουν πως η αντίστροφη μέτρηση του μηδενισμού επιταχύνεται παρά τα αναχώματα που ορθώνονται από την πολιτισμένη ανθρωπότητα. Η οικολογία γίνεται ξαφνικά εσχατολογική επιστήμη με την έννοια ότι το υποκείμενό της κινδυνεύει να εκλείψει, μαζί με το αντικείμενο της μελέτης του, μέσα σε λίγες δεκαετίες(1) δηλαδή μέσα στη διάρκεια ζωής μιας και μόνο γενιάς θνητών: Κι αυτό, εκεί που (υπό συνήθεις συνθήκες ανθρώπινης παρουσίας στη Γη, ας πούμε αυτές που ίσχυαν προ της βιομηχανικής επανάστασης) ο αναμενόμενος χρόνος ζωής του πλανήτη (της βιόσφαιράς του) θα παρέμενε της τάξης όχι δεκαετιών αλλά δισεκατομμυρίων ετών, όπως μας βεβαιώνουν σήμερα οι αστροφυσικοί, χρονικό διάστημα που χωράει μέσα του πολλά εκατομμύρια γενεές μπροστά μας... Δηλαδή, με άλλα λόγια, στη γενιά μας και σε αυτή των παιδιών μας που τώρα καταρτίζονται πέφτει το ασήκωτο βάρος να αποφασίσουμε για τις εκατομμύρια ερχόμενες γενιές, για το ΑΝ και πώς θα υπάρξουν! για το αν και προς ποιά χαρακτηριστικά θα "προγραμματιστεί" το νέο ανθρώπινο είδος που θα είναι ικανό, είτε να ενδιαιτάται σε έναν στο εξής ακατοίκητο για τους «παλαιούς ανθρώπους» πλανήτη, είτε να μεταβεί σε άλλον εκτός του ηλιακού μας συστήματος!(2) Κι αυτή την απόφαση, στο βαθμό που το πιο πάνω ερώτημα ούτε μας τίθεται ούτε βέβαια μας εκτίθεται στην παρανοϊκότητά του (3), τη λαβαίνουμε καθημερινά απαντώντας έμπρακτα "ναι σε όλα" ή "σχεδόν ναι σε σχεδόν όλα" για την τιμή των όπλων, των δικών μας υποτίθεται αλλά στην πραγματικότητα των ισχυρών, καταβάλλοντας σε θανατηφόρες δόσεις, πότε με σοβαροφάνεια πότε χαζοχαρούμενα, το αβάστακτο τίμημα της ανυπαρξίας, μέσα στη σημερινή πολιτισμική συνθήκη μας που είναι συγγενική με αυτή της πνευματικής αυτοκτονίας, όπως διαπιστώνει, σωστά κατά τη γνώμη μου, ο Καραποστόλης. Αλλά δεν είναι μοιραίο μετά την πνευματική να επέρχεται και η σωματική κατάρρευση; κατά το "μωραίνει Κύριος όν βούλεται απωλέσαι";


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Το στέκι της «Δράσης», Πίνδου 30 & Μαραθώνος, Βριλήσσια. H δωρεάν δανειστική βιβλιοθήκη και ταινιοθήκη λειτουργεί κάθε Δευτέρα 12:00-2:00μμ, Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη 6:00-8:00μμ.




   
© 2006 - 2019 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου