Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
14/5/2019

STOP ΣΤΑ ΚΛΟΥΒΙΑ, ΤΩΡΑ

Για κτηνοτροφία χωρίς ακραία βαρβαρότητα

Υπογράφουμε την Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών για κατάργηση της εκτροφής ζώων σε κλουβιά.

Στην Ελλάδα, όταν μιλάμε για προστασία των ζώων, σκεφτόμαστε συνήθως μόνο τα αδέσποτα των πόλεων. Οι πιο υποψιασμένοι, βάζουν στο οπτικό τους πεδίο και την άγρια ζωή.
Κι όμως, τα εντονότερα προβλήματα στις συνθήκες διαβίωσης ζώων θα τα συναντήσουμε στις μονάδες της εντατικής, βιομηχανικής κτηνοτροφίας. Ό,τι προσωπικές επιλογές κι αν έχουμε για το κρέας (προσωπικά εγώ προσπαθώ να το τρώω τουλάχιστον με μέτρο), υπάρχουν εδώ επείγοντα θέματα που δεν μπορούν να περιμένουν να ωριμάσουν οι αξίες και οι πρακτικές όλης της κοινωνίας.

Μια από τις πιο ακραίες μορφές βαρβαρότητας στην εντατική κτηνοτροφία, είναι ο μαζικός εγκλεισμός ζώων σε κλουβιά, με στόχο απλώς την «αποδοτικότερη» εκτροφή τους. Όσο λιγότερο τους αφήνονται περιθώρια να κινούνται:

• τόσο χαμηλότερες είναι οι ανάγκες τους για τροφή, καθώς ξοδεύουν λιγότερη ενέργεια.
• τόσο ταχύτερη η σωματική τους ανάπτυξη, ώστε να φθάσουν γρηγορότερα το «βέλτιστο» επίπεδο για σφαγή.
• τόσο μικρότερες οι απαιτήσεις για χώρους εκτροφής, που απαιτούν και δεσμεύουν κεφάλαια.
• τόσο μαλακότερο και το κρέας τους από την αδυναμία σωματικής άσκησης, κάτι που ως καταναλωτές έχουμε δυστυχώς εκπαιδευτεί να προτιμάμε, παρόλο που διατροφικά είναι πολύ πιο ανθυγιεινό.
Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης υπολογίζεται ότι πάνω από 360 εκατομμύρια ζώα ζουν αυτή τη στιγμή σε κλουβιά: κουνέλια, χοιρομητέρες, κότες αυγοπαραγωγής και άλλα πουλερικά.
• Σε κάθε κουνέλι ή κότα αντιστοιχεί χώρος περίπου όσο ένα χαρτί Α4.
• Στις (αναγκαστικές και συνεχόμενες) κυήσεις και τον θηλασμό, οι χοιρομητέρες έχουν μέσο περιθώριο κινήσεων μόλις 20 εκατοστά του μέτρου και δεν μπορούν ούτε καν να αλλάξουν πλευρό.

Αρκετοί θα ανακουφίζονταν στη σκέψη ότι τέτοιες πρακτικές έχουν διάδοση μόνο σε άλλες χώρες, βιομηχανικές και με παράδοση στην μαζική εντατική κτηνοτροφία. Δυστυχώς, όμως, η πραγματικότητα είναι διαφορετική: πάνω από 4 εκατομμύρια ζώα εκτρέφονται και στην Ελλάδα σε κλουβιά, όπου η χρήση κλουβιών φθάνει το 84% για τις κότες αυγοπαραγωγής, 96% για τα κουνέλια και 69% για τις χοιρομητέρες (1).
Η διαφορά με τις χώρες του Ευρωπαϊκού Βορρά είναι ότι εκεί, με την πίεση του ζωοφιλικού κινήματος και των καταναλωτικών οργανώσεων, έχουν γίνει σημαντικά βήματα τόσο από εθνικές κυβερνήσεις όσο και από μεγάλες εταιρίες. Βρετανία και Σουηδία έχουν ήδη καταργήσει τα κλουβιά για τις χοιρομητέρες, ενώ Αυστρία και Γερμανία έχουν θέσει χρονοδιαγράμματα για την κατάργηση των κλουβιών στην αυγοπαραγωγή. Εκστρατείες καταναλωτών έχουν ήδη αναγκάσει μεγάλες πολυεθνικές, όπως η LIDL, η NESTLE και η DANONE να δεσμευθούν ότι δεν θα χρησιμοποιούν πλέον αυγά από εκτροφή σε κλουβιά.

Τα μικρά αυτά βήματα είναι όμως αποσπασματικά και δεν φθάνουν. Για να αλλάξει δραστικά η κατάσταση, ιδίως σε χώρες όπως η δική μας, χρειάζεται πανευρωπαϊκή, δεσμευτική και καθολική απαγόρευση των κλουβιών.

Με τον στόχο αυτό έχει ξεκινήσει πανευρωπαϊκή εκστρατεία συγκέντρωσης υπογραφών, με τελικό ορίζοντα τις αρχές φθινοπώρου του 2019: η εκστρατεία έχει τη μορφή Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας Πολιτών, όπου χρειάζεται να συγκεντρωθούν τουλάχιστον 1 εκατομμύριο υπογραφές πολιτών από διαφορετικές χώρες για να υποχρεωθεί η Κομισιόν να σχεδιάσει και να προτείνει σχετική νομοθεσία. Παράλληλα οι οργανωτές απευθύνουν έκκληση να δράσουμε (και) με τις καθημερινές μας επιλογές: «αγοράζοντας προϊόντα που δεν προέρχονται από κλουβιά. Ψάξτε εναλλακτικά προϊόντα αυξημένης ευημερίας των ζώων, όπως ελεύθερης βοσκής, βιολογικά ή από βοσκότοπους».

Στα μέσα Μαΐου η εκστρατεία βρισκόταν πανευρωπαϊκά πολύ κοντά στον στόχο του 1 εκατομμυρίου υπογραφών, καθώς ξεπερνούσε ήδη τις 900.000 και κάλυπτε τον απαιτούμενο ελάχιστο αριθμό σε τουλάχιστον 12 από τις 28 χώρες-μέλη. Για τα Βριλήσσια η εκστρατεία έχει και μια επιπλέον «τοπική» διάσταση, καθώς ο Σύλλογος SOS ΑΔΕΣΠΟΤΑ ΒΡΙΛΗΣΣΙΩΝ είναι ανάμεσα στις 50 συνολικά ελληνικές οργανώσεις που την προσυπογράφουν και τη στηρίζουν στη χώρα μας. Ο σχετικά χαμηλός αριθμός υπογραφών στην Ελλάδα μέχρι τώρα, δείχνει πάντως ότι χρειαζόμαστε μεγαλύτερη ενεργοποίηση και δημοσιότητα.

Οι ευρωεκλογές και η προεκλογική τους εκστρατεία είναι μια ευκαιρία να θυμηθούμε (και να υπενθυμίσουμε) ότι πολίτες είμαστε κάθε μέρα, όχι μόνο τη μέρα της κάλπης. Η Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών είναι από τα λιγοστά θεσμικά εργαλεία που διαθέτουμε σήμερα για να παρέμβουμε απευθείας ως πολίτες σε υπερεθνικό επίπεδο: καταθέτοντας την υπογραφή μας στο https://ciwf-int.endthecageage.eu/el-EL/live και απλώνοντας την ενημέρωση για την εκστρατεία όσο μπορούμε περισσότερο, στέλνουμε παράλληλα και το μήνυμα ότι δεν σκοπεύουμε να είμαστε παθητικοί θεατές στις αποφάσεις όσων εκλέξουμε.

Γιάννης Παρασκευόπουλος

(1) Στοιχεία από την ιστοσελίδα της εκστρατείας, στο https://www.ciwf.org.uk/our-campaigns/end-the-cage-age/#start




readers  227


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Τρίτη 25 Ιουνίου 2019 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Ακροβάτες στο χαρτί Ακροβάτες στο χαρτί
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
ΧΡΗΣΤΟΣ Ι. ΒΑΤΟΥΣΙΟΣ
Η πόλη παράγει σκουπίδια και θόρυβο μπολιάζοντας ανθρώπους.


Τα σχόλια σας...
Το «αλλότριο» της αλλοτρίωσής μας 9/6/2019 Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Ο συγγραφέας του άρθρου τούτου μας μιλάει για το «αλλότριο», το ξένο, το απορριπτέο αν όχι το μισητό από εμάς υποτιθέμενο κράτος «μας», το από τους επάνω φυτεμένο κατά απομίμηση άλλων κρατών της Δύσης διαχρονικά επικυρίαρχων του τόπου μας από τον καιρό της παλιγγενεσίας και δώθε. Οικολόγος και πρωτεργάτης της συνοικιακής κομποστοποίησης στην πόλη μας αλλά και αρχιτέκτονας ο ίδιος, μας φέρνει σαν παράδειγμα το οικιστικό και πολεοδομικό μπάχαλο που βλέπουμε, όσοι ακόμη μπορούμε ακόμη κάτι να βλέπουμε, από την μειωμένη από τον χρόνο όραση, γύρω μας. Το κράτος αυτό αμάσητα αποδεκτό από τους ντόπιους στυλοβάτες και τα τσιράκια τους που κρατούν τα ηνία και προσπαθούν να μας το επιβάλλουν, έρχεται απ’ ευθείας σε συγκρουσιακή αντίθεση με μια γνήσια ελληνικότητα που μαρτυρούν τόσο τα διάσπαρτα μνημεία του τόπου μας αλλά και η ζωντανή μαστοροσύνη στην κληρονομημένη λαϊκή κατοικία, στους πλακόστρωτους δρόμους και σοκάκια, τις κοινές αυλές στις παλιές συνοικίες, στα παραδοσιακά χωριά και σε τμήματα των πόλεων όπου η αντιπαροχή και η αυθαίρετη δόμηση δεν επιτέλεσε ακόμη την εγκληματική της αποστολή! Μια δραστηριότητα της τελευταίας την οποία πληρώσαμε και εξακολουθούμε να πληρώνουμε με θύματα και μεγάλες υλικές καταστροφές. Παράλληλα αρχιτέκτονες ενδοτικοί σε γούστα μιας μπερδεμένης αισθητικής των πελατών τους, μηχανικοί πολλάκις οι ίδιοι αρχιτεκτονίζοντες και ενδοτικοί και αυτοί σε καρμιριές, τσιγκουνιές για εκμεταλλεύσιμο χώρο και εξοικονόμηση υλικών με σοβαρό έλλειμμα γνώσης στατικής, γίνονται συνένοχοι στο έγκλημα. Κάπως σπάνιες οι εξαιρέσεις όπως π.χ. το λαμπρό παράδειγμα του αρχιτέκτονα Άρη Κωσταντινίδη που όχι μόνο ανέδειξε και ύμνησε την ελληνικότητα της από γενιά σε γενιά δουλεμένης λαϊκής κατοικίας αλλά και σε σοβαρά έργα που ανέλαβε –πολλά από τα ξενοδοχεία «Ξενία» που σήμερα αφέθηκαν να καταρρεύσουν ή αλλοιώθηκαν βάρβαρα- μπόλιασε στην ελληνικότητα τη γνώση που απόκτησε στα ξένα, για απλότητα και λειτουργικότητα πραγματικών φωλεών ανθρώπινης ζωής. Άνισος όμως ο αγώνας. Ο ίδιος αυτοκτόνησε! Το αλλότριο κράτος με τους υπηρέτες του προσπαθεί να διεισδύσει παντού και να επιβάλλει τα «θέλει» του με τα όλα τα μέσα που διαθέτει και ελέγχει, διασπώντας και διαλύοντας τον οικιστικό και κοινωνικό ιστό σε κάθε πόλη, γειτονιά, χωριό με απομόνωση των κατοίκων και σπέρνοντας το ψέμα και τον διχασμό και στις ίδιες τις οικογένειες φυτεύοντες μύριες όσες αντιθέσεις ανάμεσά μας. Άξια η κάθε αντίσταση σ’ αυτό με την όποια συμμετοχή μας στη λύση των πολλών προβλημάτων από τα πιο απλά μέχρι και τα σύνθετα, πάνω στα οποία καθημερινά σκοντάφτουμε. Και όσο για την αλλοτρίωσή μας, αυτή είναι φυσική, αναπόφευκτη και αδιάλειπτη από γεννησιμιού μας μέχρι και την όση ζωή μας απομένει. Το πρόβλημα και όσο περνάει από το χέρι μας είναι να μπορούμε να επιλέγουμε τους αλλοτριωτές μας. Θυμάμαι τον στίχο αλλά όχι και τον ποιητή: “Τόσες χειραψίες τόσα πρόσωπα μέσα μου που πια δεν είμ’ εγώ»! Θυμάμαι όμως και τον τίτλο ενός έργου που έπαιξε κάποτε ο Γιώργος Αρμένης στο θέατρό του: «Έχω έναν Αμερικάνο στο κεφάλι μου»! Και κάποια σχετική φράση που συνηθίζουν να λένε στο χωριό μου για κάποιον που έρχεται από τα ξένα εντυπωσιασμένος και επιχειρεί άκριτα, αμάσητα και αχώνευτα μια νεωτερικότητα: “Εκεί που πήγε του κάνανε ένεση»! Τώρα όσον αφορά τα ξένα κράτη από τα οποία μας ήρθε και μας φόρεσαν ανερώτητα καπέλο το δικό μας, υπήρξαν και αυτά σχηματισμοί ανάγκης έκφρασης και επιβολής των διαδοχικών νέων και ραγδαίων κοινωνικοοικονομικών αλλαγών του 19ου και του 1ου μισού του 20ού αιώνα που αναφέρει ο συγγραφέας και για το σχηματισμό τους δανείστηκαν στοιχεία και πρότυπα από την ελληνική, ελληνιστική και ελληνορωμαϊκή περίοδο όπως αυτά περιγράφονται στα βιβλία τέχνης, τα νομικά κ.ά. ενώ εδώ η σκυτάλη πέρασε φυσικά και αβίαστα στη λαϊκή βάση με το γούστο, το ήθος την οργάνωση και τους θεσμούς τους οποίους συστηματικά περιφρονούν και πολλαπλά καταπιέζουν…


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Το στέκι της «Δράσης», Πίνδου 30 & Μαραθώνος, Βριλήσσια. H δωρεάν δανειστική βιβλιοθήκη και ταινιοθήκη λειτουργεί κάθε Δευτέρα 12:00-2:00μμ, Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη 6:00-8:00μμ.




   
© 2006 - 2019 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου