Σχόλια
Πάντα με τα Κινήματα!
13/2/2026

Είκοσι χρόνια! 2006 ''Δράση για μια ΑΛΛΗ ΠΟΛΗ'' Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων. Η επιτομή της ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑΣ. Θύμησες, νοσταλγία, συγκίνηση... ΡΗΓΑΣ, ΣΑΜΗΣ, ΝΙΚΟΣ, μ' ένα κόμπο στο λαιμό...

Τάκης Μάτσας '' Πάντα με τα κινήματα''
Γιατί με το Κίνημα;
26/1/2026

Η ''γνώμη'' του Γιάννη με βρίσκει, συνολικά, σύμφωνο. Αυτές οι απόψεις απαιτούνται, τουλάχιστον τώρα. Αυτές, που στηρίζονται σε αντικειμενικά δεδομένα, εκφράζονται με πολιτικά κριτήρια και συμβάλλουν

Τάκης Μάτσας
«Τα Μάρμαρα δεν είναι ένα «παλιό θέμα» ούτε φολκλόρ διεκδίκηση»
18/1/2026

Χαρακτηριστικό το ρήγμα αν και όχι ολοκληρωτικό, ανάμεσα στους Άγγλους επιστήμονες επί του πεδίου στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου και τους κυβερνητικούς Άγγλους ιμπεριαλιστές. Με τους πρώτους ευν

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
16 Χρόνια Cine-Δράση: «Πρόφαση είναι οι ταινίες...»
18/1/2026

Μπράβο σου

Ντίνα
Το Cine Δράση κόβει την πίτα του
18/1/2026

Να ευχηθούμε και να εργασθούμε για μια καλή χρονιά με ειρήνη, γνώσεις, ευθύνες....

Μπάμπης Δαμουλάνος Ευαγγελάτος

"Ελάχιστες Ιστορίες" από το Cine - Δράση

Πέμπτη 26 Σεπτεμβρίου 2019, 8:15΄μμ, ΤΥΠΕΤ

Αργεντινή 2002. Διάρκεια: 92’. Σκηνοθεσία: Carlos Sorin. Σενάριο: Pablo Solarz. Ηθοποιοί: Javier Lombardo, Antonio Benedicti, Javiera Bravo. Ο Αργεντινός Carlos Sorin, το 2002, μετά από 13 χρόνια απουσίας, επιστρέφει στην σκηνοθεσία με το φιλμ «Ελάχιστες Ιστορίες» μια έξοχα κινηματογραφημένη ταινία, διαφορετική και δυνατή που συγκινεί με την ευαισθησία, τη σεμνότητα των χαρακτήρων της και την ελκυστική απεικόνιση της Παταγονίας, μιας από τις πλέον απομακρυσμένες περιοχές της γης, όπου η τηλεόραση αποτελεί για τους κατοίκους την τον κύριο σύνδεσμό με τον ευρύτερο κόσμο και το μοναδικό μέσο ενημέρωσης. Ένα γλυκόπικρο φιλμ δρόμου για την αδιάκοπη αναζήτηση της ευτυχίας, την ζεστασιά που υπάρχει στις ανθρώπινες σχέσεις και τα όνειρα που οφείλουμε να κυνηγάμε ακόμα και όταν εξαϋλώνονται ή εξαγοράζονται. Τρεις μικρές ιστορίες-ποιήματα για τρία «μικρά» και «ασήμαντα» πρόσωπα που περιπλανιόνται στις ερημιές της Παταγονίας, κοντά στην επαρχιακή πόλη Σαν Χουλιάν. Ο Don Justo (Antonio Benedictti), είναι ένας σκυθρωπός αλλά ακούραστος και με μεγάλη καρδιά γέρος που δεν βλέπει καλά και έχει το προνόμιο να κουνάει παράξενα τα αυτιά του. Ξαφνικά αφήνει το μικρό παντοπωλείο του στην οικογένεια του δύστροπου γιου του και κρυφά κάνει ωτοστόπ για την πόλη, όπου ελπίζει να βρει τον αγαπημένο του σκύλο, ονόματι Malakara (Κακομούτσουνος) που εξαφανίστηκε πριν 3 χρόνια αλλά πολύ πρόσφατα θεάθηκε εκεί. Ο Roberto (Javier Lombardo), ένας μοναχικός πλανόδιος πωλητής ταξιδεύει σε όλη την επαρχία αγκαλιά με τη δική του Βίβλο, το βιβλίο «Μάθετε πως να πουλάτε». Διαθέτει τα εμπορεύματα του και ταυτόχρονα αναζητά τον ζαχαροπλάστη που θα κάνει την τέλεια διακόσμηση στην τούρτα, που σχεδιάζει να προσφέρει για τα γενέθλια του στον γιό της καλύτερης πελάτισσας του, μια χήρα με την οποία είναι κρυφά ερωτευμένος και ελπίζει να κερδίσει την καρδιά της. Η Maria Flores (Javiera Bravo) είναι μια φτωχή νεαρή μητέρα που κερδίζει ένα εισιτήριο για ένα κακής ποιότητας τηλεπαιχνίδι. Τώρα ταξιδεύει για να κατακτήσει το μεγάλο βραβείο του διαγωνισμού: έναν επεξεργαστή τροφίμων. Τρεις διαφορετικοί άνθρωποι κάνουν μικρά ταξίδια, που αποδεικνύονται μεγάλα. Ο καθένας ξεκινάει ανεξάρτητα από τους άλλους, αλλά κάποια στιγμή οι δρόμοι τους θα διασταυρωθούν, θα χωρίσουν και θα ξανασμίξουν. Και των τριών οι ιστορίες δεν τελειώνουν με τον επιθυμητό τρόπο. Και όμως, οι τρεις ταξιδιώτες θα πάρουν τελικά πολύ περισσότερα από όσα αποζητούν, με τρόπους πολύ διαφορετικούς από τους αναμενόμενους. Ο Carlos Sorin γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες, το 1944. Το παρελθόν του περιλαμβάνει ταινίες όπως το «Eversmile New Jersey» (1989) και το βραβευμένο με τον Αργυρό Λέοντα στην Βενετία «A King and His Movie» (1986). «Ήθελα να κάνω μια ταινία χωρίς μεγάλους χαρακτήρες... Αν μια ιστορία είναι «μικρή» ή «μεγάλη» είναι πρώτα απ’ όλα ζήτημα οπτικής» δηλώνει για το «Historias minimas» και κατονομάζει ως πηγές έμπνευσής του τις ταινίες «The Straight Story» του David Lynch και το «Πού είναι το σπίτι του φίλου μου;» του Abbas Kiarostami. Οι ηθοποιοί του είναι όλοι ερασιτέχνες εκτός από τον Javier Lombardo. Η φυσικότητα όλων τους ανεξαιρέτως από τους πρωταγωνιστές μέχρι τους απλούς κομπάρσους, το χιούμορ και η απλότητα της ταινίας αγγίξουν έντονα το θεατή που παρακολουθεί συγκινημένος την αυθόρμητη εξέλιξη της ιστορίας. Στα συν του φιλμ η νοσταλγική μουσική του Nicolás Sorín και η ζωντανή φωτογραφία του Hugo Colace που βοηθάει στην ποιητική απεικόνιση της μελαγχολικής ερημιάς του γοητευτικού τοπίου της Παταγονίας. Τοπίου που ο σκηνοθέτης χρησιμοποιεί ως ένα ακόμη ήρωα του φιλμ, μοναχικό και αποκλεισμένο όπως και οι ανθρώπινοι χαρακτήρες του. Το φιλμ είχε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία στην Αργεντινή, απέσπασε 33 υποψηφιότητες σε διεθνή Φεστιβάλ και κέρδισε 25 Βραβεία, από τα οποία ξεχωρίζουν: Το Βραβείο Fipresci και το Ειδικό Βραβείο της κριτικής επιτροπής στο Φεστιβάλ του San Sebastian. Τα Βραβεία Grand Coral και Μνήμης του Martin Luther King στο Φεστιβάλ της Αβάνας (2002). Τα Βραβεία Silver Condor Καλύτερου Σκηνοθέτη, Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερης Μουσικής (Nicolás Sorín), Καλύτερου Άντρα Ηθοποιού για τον ερασιτέχνη Antonio Benedicti, Καλύτερο Σεναρίου (Pablo Solarz) κ.ά. στο Argentinean Film Critics AssociationAwards (2003). Καλύτερης Ταινίας στο Φεστιβάλ του Λος Άντζελες (2003). Βραβείο Goya Καλύτερης Ξένης Ταινίας στην Ισπανική γλώσσα (2004).

ΣΧΕΤΙΚΑ: Συμβαίνουν στην πόλη μας
ΣΧΟΛΙΑ
  1. Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
    29 Σεπτεμβρίου 2019, 09:24

    Ελάχιστες για τους τρίτους, τους πολλούς!Πρώτες γι' αυτούς που τις βιώνουν, τους πρωταγωνιστές!

Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Μάσκα δεν έχω να γυρνώ στο καρναβάλι ετούτο.

Γιώργος Μιχαήλ
Newsletter