Σχόλια
Νίκες
28/7/2020

Ας ήταν τέτοιες της ήττας νίκες πολλές κι' ο κόσμος θ' άλλαζε πολύ...

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Γιατί καταψηφίσαμε τον νέο ΟΕΥ. Παρουσίαση και κριτική.
25/7/2020

Σας ευχαριστούμε για την ενημέρωση. Χαίρομαι γιατί η ενημέρωση δεν περιορίζεται μόνο σε γενικές αξιολογικές κρίσεις αλλά δίνονται στοιχεία, αριθμοί και τεκμηρίωση, ώστε να μπορεί ο πολίτης να διαμορφώσει κρίση. Συνεχίστε έτσι. Μακάρι και ο Δήμος να καταλάβει ότι διαβούλευση σημαίνει να παρέχεις δημόσια και εκ των προτέρων όλη την ενημέρωση που απαιτείται και να εμπλέκεις στη διαδικασία όλους τους ενδιαφερόμενους. Πέραν της σταθερής και πάγιας πρακτικής της μη συμμετοχής των πολιτών στη λήψη αποφάσεων, στη συγκεκριμένη απόφαση είναι αρνητικό και το γεγονός ότι δεν συμμετείχαν οι εργαζόμενοι.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΘΩΜΑΚΟΣ
Τα προτεκτοράτα έχουν και τη Δικαιοσύνη που τους αξίζει…
24/7/2020

Με λόγια, λόγια, λόγια κτίζω ανώγια και κατώγια...

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
O Δήμαρχος αρνείται να συναντήσει τους κατοίκους της Μητροπούλου
17/7/2020

Γνωρίζετε ότι στο άρθρο 6 παρ. 6 του κανονισμού λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου αναφέρεται οτι: 6. Το Δημοτικό Συμβούλιο συζητά υποχρεωτικά προτάσεις που κατατίθενται σ' αυτό από τουλάχιστον είκοσι πέντε (25) άτομα για την επίλυση ζητημάτων αρμοδιότητας του Δημοτικού Συμβουλίου. Ο Δήμαρχος ενημερώνει τους ενδιαφερόμενους για τη σχετική απόφαση που ελήφθη

Γιώργος Θωμάκος
Προς τι η σπουδή;
17/7/2020

Η καθηγήτρια μου στο 6 ΚΕΤΕ Χαλανδρίου. Πάντα γλυκιά και δραστήρια Απίστευτες οι γιορτές που κάναμε για τις εκδηλώσεις της 17 Νοέμβρη. Πάντα γερή και δυνατή

Λάτσης Κώστας

Και µετά τι;

Άρθρο του Olivier Passet*. Απόδοση Σ. Λάβδας

Σε περιόδους κρίσης οι συζητήσεις για την κάθαρση ανθίζουν. Η κρίση γίνεται η λύση. Μας κάνει να µπούµε απότοµα στον κόσµο του µετά, συνθλίβοντας όλα τα δόγµατα, όλες τις ιδεολογικές προκαταλήψεις. Μας υποχρεώνει να ανακαλύψουµε εκ νέου τους εαυτούς µας. Ετσι, παντού σήµερα εκφράζονται πολλές θετικές προβλέψεις για το πως ο COVID-19, δρώντας σαν καταλύτης, θα αλλάξει το πρόσωπο του καπιταλισµού, θα τον προσαρµόσει σε κοινωνικές, υγειονοµικές και οικολογικές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, και θα ξαναβάλει τον άνθρωπο στο επίκεντρο. Ότι δεν µας σκοτώνει µας κάνει πιο δυνατούς. Βέβαια, όσοι θυµούνται την ξαφνική ανακάλυψη από τους πολιτικούς µας των υπερβολών στη χρηµατοδότηση της άγριας παγκοσµιοποίησης, κατά την περίοδο των κρίσεων του 2000 ή του 2008, διατηρούν τις αμφιβολίες τους. Ωστόσο ναι, είναι γεγονός, αυτή η κρίση µε το γιγαντιαίο µέγεθός της θα αλλάξει αµετάκλητα την οπτική µας για τον κόσµο. Πρώτα απ' όλα γιατί περάσαµε το Ρουβίκωνα. Φαίνεται βέβαιο, ότι ο COVID θα αφήσει ανεξίτηλα ίχνη τόσο στην ανάπτυξη όσο και στην κοινωνία Δεν µπορούµε πλέον να πιστεύουµε ότι η επανεκκίνηση της παραγωγικής και καταναλωτικής µηχανής θα αποτελέσει την απαρχή µιας νέας περιόδου ευφορίας. Και αυτό γιατί όλα όσα θεωρούσαµε ότι εκπροσωπούν µια αποτελεσµατική οικονοµία έχουν ηττηθεί: o εκµηδενισµός των αποστάσεων, η επιµήκυνση των αλυσίδων αξίας, ο συνεχώς αυξανόµενος καταµερισµός της εργασίας δεν είναι πια το Άλφα και το Ωµέγα της οικονοµικής αποτελεσµατικότητας· Ούτε τα µηδενικά αποθέµατα, ούτε η συνεχής ροή των αγαθών, ούτε η αποµάκρυνση των µη παραγωγικών στοιχείων από τις παραγωγικές δοµές είναι οι αδιαµφισβήτητοι δείκτες της αποτελεσµατικότητας των οργανισµών και των επιχειρήσεων. Η αγορά δεν είναι ούτε το µόνο, ούτε το βέλτιστο συντονιστικό όργανο. Ούτε η ψηφιοποίηση και η αυτοαπασχόληση µπορούν να είναι τα νέα Άγια Δισκοπότηρα της οργάνωσης της εργασίας, ιδιαίτερα αν λάβουµε υπόψη µας την εµπειρία µας από την πρόσφατη γενικευµένη εφαρµογή της τηλε-εργασίας. Το Ευαγγέλιο της προοδευτικής σκέψης πρέπει να αναθεωρηθεί. Μικρές αλυσίδες, δυνατότητα ιχνηλάτησης, ασφαλής εφοδιασµός, διαχείριση της αβεβαιότητας µε τη δηµιουργία αποθεµάτων, παραγωγική αυτονοµία, συντονισµός και στρατηγικός σχεδιασµός από τις δηµόσιες αρχές, αναζωογόνηση της φυσικής κοινωνικοποίησης µέσω της εργασίας, σηµασία των παραδοσιακών επιχειρήσεων και των µισθών για τη διαχείριση της κατανοµής των κινδύνων- σε µια εποχή όπου οι αυτοαπασχολούµενοι, και οι ανεξάρτητοι βρίσκονται χωρίς δίχτυ προστασίας ... Ό,τι θεωρήθηκε ξεπερασµένο, επιστρέφει δυναµικά. Η λειτουργική αποτελεσµατικότητα της προοδευτικής σκέψης πρέπει και θα πρέπει στο µέλλον να αντιµετωπίσει µια ολόκληρη σειρά απαιτήσεων που δεν µπορούν πλέον να παραµεριστούν στο όνοµα του νεωτερισµού. Και έτσι όλη η παιδαγωγική της αδιάκοπης µεταρρύθµισης θα γίνει καπνός. Γιατί είναι σαφές σήµερα ότι ο Ατίθασος Γαλάτης (σηµ.µτφ: κάτι σαν να λέµε εµείς “ο Ελληνάρας”) κοστίζει στην κοινότητα απείρως λιγότερο από τον προοδευτικό µεταρρυθµιστή. Ο πρώτος, µε τις τρελές του δαπάνες, προκάλεσε την αύξηση του δηµόσιου χρέους κατά ένα µικρό ποσοστό του ΑΕΠ. Ο δεύτερος το διπλασίασε σε λιγότερο από 15 χρόνια, δουλεύοντας σκληρά για να κάνει το υπάρχον σύστηµα πιο αποτελεσµατικό, ταΐζοντας το χωρίς όρια κάθε φορά που πεινούσε. Αυτός ο κλινικός θάνατος του “Δεν υπάρχει εναλλακτική”, αυτή η επανεξισορρόπηση της σκέψης είναι κάτι που πρέπει να µας ικανοποιεί. Το άνοιγµα των επιλογών και η νέα κουλτούρα του επείγοντος µας βοηθoύν να διευρύνουµε το φάσµα των µέσων για την αντιµετώπιση των κοινωνικών και οικολογικών προκλήσεων. Πλέον ο αναπροσανατολισµός της οικονοµίας στις βασικές λειτουργίες της βάζει στην πρώτη γραµµή, αυτό που µέχρι χθες δεν ήταν καν ορατό. Ακόµα και ο Πρόεδρος της Δηµοκρατίας µας καλεί να ξαναδιαβάσουµε το άρθρο 1 της Διακήρυξης των Δικαιωµάτων: "κοινωνικές διακρίσεις µπορούν να γίνονται µόνο µε γνώµονα το κοινό συµφέρον" ... ανοίγοντας την πόρτα για µια κοινωνική στροφή κατά τη διάρκεια της προεδρίας του. Αλλά ταυτόχρονα συνυπάρχει και ο κίνδυνος. Η απελευθέρωση του νου γίνεται σε µια εποχή που, από ένστικτο επιβίωσης, οι µεγάλες επιχειρήσεις συνεχίζουν να επιθυµούν την επιστροφή τους στον κόσµο του πριν και η χρηµατοπιστωτική εποπτεία συνεχίζει να αποκαθιστά την χαµένη αξία των περιουσιακών στοιχείων- στερώντας πόρους από την πραγµατική οικονοµία- αν και από κρίση σε κρίση, η τεχνητή επιβίωση του συστήµατος έχει εκτινάξει το χρέος και έχει κάψει τα µερίσµατα και τις κεφαλαιοποιήσεις της προηγούµενης επέκτασης... Και ακριβώς σε αυτό το κενό µεταξύ των νέων συλλογικών προσδοκιών και των διαθέσιµων πόρων για την επίτευξή τους φωλιάζουν όλοι οι κίνδυνοι κοινωνικής ανάφλεξης και αντιδηµοκρατικής εκτροπής. *Ο Olivier Passet είναι διευθυντής µελετών του ιδιωτικού γραφείου οικονοµικών µελετών Xerfi και µέλος του Συµβουλίου Οικονοµικών Εµπειρογνωµόνων της Γαλλικής Δηµοκρατίας. Έχει διατελέσει επικεφαλής του τµήµατος Διεθνών Οικονοµικών του Συµβουλίου Στρατηγικής Ανάλυσης (Υπηρεσία που αναφέρεται απευθείας στον Γάλλο πρωθυπουργό). Πηγή: http://www.lacrisedesannees2010.com/ Πρωτότυπη απόδοση από τα Γαλλικά για την ιστοσελίδα της ΔΡΑΣΗΣ Σταύρος Λάβδας

ΣΧΕΤΙΚΑ: Άρθρα
ΣΧΟΛΙΑ
  1. Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
    23 Απριλίου 2020, 20:57

    Ελπίδες και φόβοι! Πολλά τα ερωτήματα. Σίγουρα ο στοχασμός θα εμπλουτιστεί, θα τροφοδοτηθεί με γνώσεις και θα προτείνει λύσεις αλλά οι βασικοί πρωταγωνιστές παραμένουν οι ίδιοι και η μεταξύ τους αντίθεση θα ενταθεί. Ψυχανεμίζομαι μόνο με την ελπίδα ότι η 4η βιομηχανική επανάσταση δεν μπορεί να μαντρωθεί όπως οι προηγούμενες, θα διαχυθεί σε ευρύτερα στρώματα και πολλοί από τους χρήστες θα στραφούν προς το κοινωνικό σύνολο και δεν θα είναι όλοι τους εξαγοράσιμοι...

Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Την αλήθεια την «φτιάχνει» κανείς ακριβώς όπως φτιάχνει και το ψέμα.

Οδυσσέας Ελύτης
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter