Σχόλια
Πανδημία: μια δικαιολογία για όλα;
2/12/2020

Ευχαριστούμε Δημήτρη για τα πάντα εύστοχα σχόλιά σου.

admin
Πανδημία: μια δικαιολογία για όλα;
30/11/2020

Τίθεται πράγματι θέμα κατεπείγοντος χαρακτήρα; (παρακάτω η διατύπωση στη σχετική Εγκύκλιο του ΥΠ.ΕΣ). Μετά από 7(;) μήνες που το ΔΣ αποφάσισε τη σύσταση της Διαπαραταξιακής Επιτροπής για τις διαδικασίες Διαβούλευσης; Που είναι ο περιβόητος δημόσιος διάλογος και για ποια συμμετοχή ενεργών μελών της κοινωνίας μιλάμε; Ποια είναι η στάση των υπόλοιπων δημοτικών παρατάξεων; Γιατί να μη γίνει τηλεδιάσκεψη; Γιατί όλα να γίνονται εν κρυπτώ και παραβύστω; Κύριοι και κυρίες όλων των δημοτικών παρατάξεων, αποδείξτε έμπρακτα ότι πιστεύετε στην αρχή της συμμετοχικότητας.-------- --- Αριθμός Εγκυκλίου: 40, Α.Π.: 20930/31-03-2020… Συνεδρίαση δια περιφοράς Η δια περιφοράς συνεδρίαση, ερείδεται στις διατάξεις του άρθρου 67, παρ. 5 του ν. 3852/2010, όπως τροποποιήθηκαν με τις αντίστοιχες του άρθρου 184, παρ.1, του ν. 4635/2019…. Σύμφωνα με αυτές «εφόσον ανακύπτουν θέματα κατεπείγοντος χαρακτήρα, για τα οποία είναι αναγκαία η άμεση λήψη απόφασης και βάσιμα πιθανολογείται κίνδυνος εκ της αναβολής, είναι δυνατόν, ύστερα από απόφαση του Προέδρου, οι σχετικές διαδικασίες να λαμβάνουν χώρα διά περιφοράς, με τη συμμετοχή τουλάχιστον των δύο τρίτων των μελών δημοτικού συμβουλίου.

Δημήτρης Καλαμπούκας
Ανακύκλωση: Τώρα μας φταίει (μόνον) ο κ. Πατούλης;
29/11/2020

Το άρθρο τούτο δημοσιευμένο έντυπα και σε μια φιλόξενη εφημερίδα («Αμαρυσία» της 26ης -11-2020) που έφθασε στα χέρια μου, μου έδωσε την ευκαιρία να το διαβάσω με περισσότερη ηρεμία, μαζί με τις παραπομπές του. Απαντά, υπενθυμίζει και εξηγεί την διαχρονική και αυξανόμενη ανάγκη μιας συνοικιακής κομποστοποίησης, τουλάχιστον των πράσινων απορριμμάτων (κλαδεμάτων) στην κηπούπολη μας για: 1) Την σημαντική μείωση του κόστους αποκομιδής των σκουπιδιών για όλους μας. 2) Πιθανώς νέες , δικαιολογημένες, και σταθερές στον ορατό ορίζοντα θέσεις εργασίας. 3) Περιβαλλοντολογική εκπαίδευση και επακόλουθη συνείδηση στην πράξη. 4) Παραγωγή μάλλον φθηνότερου δικού μας λιπάσματος για την φροντίδα από μια γλάστρας μέχρι και μιας συστηματικής οικολογικής καλλιέργειας. 5) Ευπρεπισμό του αστικού μας περίγυρου. Ανάγκη-αίτημα για το οποίο η κίνηση μας πρωτοπόρησε και επιμένει. Στην ίδια εφημερίδα και εφαπτόμενα, διάβασα και ένα άλλο αρθράκι αυτή την φορά του Δήμου Βριλησσίων, να μας καλεί για μια διαλογή των απορριμμάτων στην πηγή τους με ατομική ευθύνη και αυτοεκπαίδευση παίζοντας, μάλιστα και με μπόνους! Με στοιχειώδη γνώση της πραγματικότητας, εισέπραξα την έκκληση αυτή σαν ευχή! Καλή ευχή, μόνο που έχω την αίσθηση πως θα παραμείνει ευχή με μηδενική ανταπόκριση… Αλλά η «Δράση για μια Άλλη Πόλη» μιλάει για κάτι άλλο. Την πρωτοβουλία της Δημοτικής αρχής για συγκρότηση μιας επιτροπής από στελέχη και υπαλλήλους του Δήμου αλλά και άλλων με έμμισθη απασχόληση, να εργασθούν για την πραγμάτωση μιας συνοικιακής κομποστοποίησης, αρχίζοντας από τα άφθονα διαθέσιμα κλαδέματα στους κήπους, τις πρασιές, στους δρόμους και τους άλλους δημόσιους χώρους της πόλης μας Όσον αφορά την περιβαλλοντική παιδεία μας, εξακολουθώ να επιμένω πως είναι θέμα συστηματικής εκπαίδευσης από το νηπιαγωγείο μέχρι και το Γυμνάσιο με έμμεση ταυτόχρονη ενημέρωση και ανάπτυξη οικολογικής συνείδησης στους ενήλικες, από όλα τα διαθέσιμα εποπτικά μέσα.

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Δημοτική Επιτροπή Ισότητας: Ακόμη μια επιτροπή χωρίς αντίκρισμα;
21/11/2020

Καταρχάς να ομολογήσω πως διάβασα τις Αρμοδιότητες της Επιτροπής και δεν κατάλαβα τίποτα! Μια ακόμα ακαδημαϊκή πραγματεία για την πολιτική της ταυτότητας (id politics) σκέφτηκα, το πνεύμα των καιρών, που πασχίζει να χωρέσει την πραγματικότητα στα κουτάκια του πολιτικώς ορθού. Αμ το άλλο, «Έναν (1) εκπρόσωπο τοπικού γυναικείου/φεμινιστικού συλλόγου»; Έχει φεμινιστικό σύλλογο στα Βριλήσσια; Παρόλα αυτά, έχοντας λίγο χρόνο να σκοτώσω (τα καλά της καραντίνας), το έψαξα λίγο παραπάνω. Από το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο των Φύλων αντιγράφω: «Ο Δείκτης Ισότητας των Φύλων είναι μια μοναδική μέθοδος μέτρησης που παρουσιάζει την πολυπλοκότητα της ισότητας των φύλων. Αναπτύχθηκε με βάση το πλαίσιο πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συνδράμει τους αρμόδιους φορείς στη διαχρονική παρακολούθηση της προόδου στον τομέα της ισότητας των φύλων σε ολόκληρη την ΕΕ. Ο Δείκτης Ισότητας των Φύλων αποτελείται από έξι βασικούς τομείς (εργασία, χρήματα, γνώση, χρόνος, εξουσία και υγεία)…» Πλοηγώντας στο διαδίκτυο ενημερώθηκα πως η Ελλάδα για πάνω από μια δεκαετία βρίσκεται στην τελευταία θέση στην ΕΕ σε ό,τι αφορά στην ισότητα των φύλων. Η δε εγκύκλιος που εξέδωσε το Υπουργείο Εσωτερικών αναφέρει «…με τις διατάξεις του αρ.70Α του ν.3852/2010, όπως αυτό προστέθηκε με τις διατάξεις του αρ.6 του ν.4604/2019 (με την αριθμ.1/30.1.2020 Εγκύκλιο της Γενικής Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων δόθηκαν οδηγίες για την εφαρμογή των διατάξεων του ν.4604/2019), προβλέφθηκε η σύσταση σε κάθε Δήμο Δημοτικής Επιτροπής Ισότητας, ως συμβουλευτικό όργανο προς το Δημοτικό Συμβούλιο, και παράλληλα, όπως προκύπτει από την Αιτιολογική Εκθεση του ν.4604/2019, ως συνδετικός κρίκος της Γενικής Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής & Ισότητας των Φύλων με την Αυτοδιοίκηση για την εφαρμογή πολιτικών ισότητας, με αποκλειστικές αρμοδιότητες απαριθμούμενες περιοριστικά.» Στο τέλος, ξαναδιάβασα την τελευταία παράγραφο του άρθρου της Δράσης. Συμφωνώ και προσθέτω: Να’ χαμε να λέγαμε και τρίγωνο καρτέρι…

Δημήτρης Καλαμπούκας
Η Βασιλική, η Ολυμπία, η Ευαγγελία, η Άρτεμις, η Κατερίνα, η Μαλαματή, η Ευφροσύνη, η Ανθή, η Χρυσούλα και η Πηνελόπη.
19/11/2020

Κάπως έτσι ανάβουν οι λαϊκές πυρκαγιές και άντε να τις σβήσουν!...

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος

Και µετά τι;

Άρθρο του Olivier Passet*. Απόδοση Σ. Λάβδας

Σε περιόδους κρίσης οι συζητήσεις για την κάθαρση ανθίζουν. Η κρίση γίνεται η λύση. Μας κάνει να µπούµε απότοµα στον κόσµο του µετά, συνθλίβοντας όλα τα δόγµατα, όλες τις ιδεολογικές προκαταλήψεις. Μας υποχρεώνει να ανακαλύψουµε εκ νέου τους εαυτούς µας. Ετσι, παντού σήµερα εκφράζονται πολλές θετικές προβλέψεις για το πως ο COVID-19, δρώντας σαν καταλύτης, θα αλλάξει το πρόσωπο του καπιταλισµού, θα τον προσαρµόσει σε κοινωνικές, υγειονοµικές και οικολογικές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, και θα ξαναβάλει τον άνθρωπο στο επίκεντρο. Ότι δεν µας σκοτώνει µας κάνει πιο δυνατούς. Βέβαια, όσοι θυµούνται την ξαφνική ανακάλυψη από τους πολιτικούς µας των υπερβολών στη χρηµατοδότηση της άγριας παγκοσµιοποίησης, κατά την περίοδο των κρίσεων του 2000 ή του 2008, διατηρούν τις αμφιβολίες τους. Ωστόσο ναι, είναι γεγονός, αυτή η κρίση µε το γιγαντιαίο µέγεθός της θα αλλάξει αµετάκλητα την οπτική µας για τον κόσµο. Πρώτα απ' όλα γιατί περάσαµε το Ρουβίκωνα. Φαίνεται βέβαιο, ότι ο COVID θα αφήσει ανεξίτηλα ίχνη τόσο στην ανάπτυξη όσο και στην κοινωνία Δεν µπορούµε πλέον να πιστεύουµε ότι η επανεκκίνηση της παραγωγικής και καταναλωτικής µηχανής θα αποτελέσει την απαρχή µιας νέας περιόδου ευφορίας. Και αυτό γιατί όλα όσα θεωρούσαµε ότι εκπροσωπούν µια αποτελεσµατική οικονοµία έχουν ηττηθεί: o εκµηδενισµός των αποστάσεων, η επιµήκυνση των αλυσίδων αξίας, ο συνεχώς αυξανόµενος καταµερισµός της εργασίας δεν είναι πια το Άλφα και το Ωµέγα της οικονοµικής αποτελεσµατικότητας· Ούτε τα µηδενικά αποθέµατα, ούτε η συνεχής ροή των αγαθών, ούτε η αποµάκρυνση των µη παραγωγικών στοιχείων από τις παραγωγικές δοµές είναι οι αδιαµφισβήτητοι δείκτες της αποτελεσµατικότητας των οργανισµών και των επιχειρήσεων. Η αγορά δεν είναι ούτε το µόνο, ούτε το βέλτιστο συντονιστικό όργανο. Ούτε η ψηφιοποίηση και η αυτοαπασχόληση µπορούν να είναι τα νέα Άγια Δισκοπότηρα της οργάνωσης της εργασίας, ιδιαίτερα αν λάβουµε υπόψη µας την εµπειρία µας από την πρόσφατη γενικευµένη εφαρµογή της τηλε-εργασίας. Το Ευαγγέλιο της προοδευτικής σκέψης πρέπει να αναθεωρηθεί. Μικρές αλυσίδες, δυνατότητα ιχνηλάτησης, ασφαλής εφοδιασµός, διαχείριση της αβεβαιότητας µε τη δηµιουργία αποθεµάτων, παραγωγική αυτονοµία, συντονισµός και στρατηγικός σχεδιασµός από τις δηµόσιες αρχές, αναζωογόνηση της φυσικής κοινωνικοποίησης µέσω της εργασίας, σηµασία των παραδοσιακών επιχειρήσεων και των µισθών για τη διαχείριση της κατανοµής των κινδύνων- σε µια εποχή όπου οι αυτοαπασχολούµενοι, και οι ανεξάρτητοι βρίσκονται χωρίς δίχτυ προστασίας ... Ό,τι θεωρήθηκε ξεπερασµένο, επιστρέφει δυναµικά. Η λειτουργική αποτελεσµατικότητα της προοδευτικής σκέψης πρέπει και θα πρέπει στο µέλλον να αντιµετωπίσει µια ολόκληρη σειρά απαιτήσεων που δεν µπορούν πλέον να παραµεριστούν στο όνοµα του νεωτερισµού. Και έτσι όλη η παιδαγωγική της αδιάκοπης µεταρρύθµισης θα γίνει καπνός. Γιατί είναι σαφές σήµερα ότι ο Ατίθασος Γαλάτης (σηµ.µτφ: κάτι σαν να λέµε εµείς “ο Ελληνάρας”) κοστίζει στην κοινότητα απείρως λιγότερο από τον προοδευτικό µεταρρυθµιστή. Ο πρώτος, µε τις τρελές του δαπάνες, προκάλεσε την αύξηση του δηµόσιου χρέους κατά ένα µικρό ποσοστό του ΑΕΠ. Ο δεύτερος το διπλασίασε σε λιγότερο από 15 χρόνια, δουλεύοντας σκληρά για να κάνει το υπάρχον σύστηµα πιο αποτελεσµατικό, ταΐζοντας το χωρίς όρια κάθε φορά που πεινούσε. Αυτός ο κλινικός θάνατος του “Δεν υπάρχει εναλλακτική”, αυτή η επανεξισορρόπηση της σκέψης είναι κάτι που πρέπει να µας ικανοποιεί. Το άνοιγµα των επιλογών και η νέα κουλτούρα του επείγοντος µας βοηθoύν να διευρύνουµε το φάσµα των µέσων για την αντιµετώπιση των κοινωνικών και οικολογικών προκλήσεων. Πλέον ο αναπροσανατολισµός της οικονοµίας στις βασικές λειτουργίες της βάζει στην πρώτη γραµµή, αυτό που µέχρι χθες δεν ήταν καν ορατό. Ακόµα και ο Πρόεδρος της Δηµοκρατίας µας καλεί να ξαναδιαβάσουµε το άρθρο 1 της Διακήρυξης των Δικαιωµάτων: "κοινωνικές διακρίσεις µπορούν να γίνονται µόνο µε γνώµονα το κοινό συµφέρον" ... ανοίγοντας την πόρτα για µια κοινωνική στροφή κατά τη διάρκεια της προεδρίας του. Αλλά ταυτόχρονα συνυπάρχει και ο κίνδυνος. Η απελευθέρωση του νου γίνεται σε µια εποχή που, από ένστικτο επιβίωσης, οι µεγάλες επιχειρήσεις συνεχίζουν να επιθυµούν την επιστροφή τους στον κόσµο του πριν και η χρηµατοπιστωτική εποπτεία συνεχίζει να αποκαθιστά την χαµένη αξία των περιουσιακών στοιχείων- στερώντας πόρους από την πραγµατική οικονοµία- αν και από κρίση σε κρίση, η τεχνητή επιβίωση του συστήµατος έχει εκτινάξει το χρέος και έχει κάψει τα µερίσµατα και τις κεφαλαιοποιήσεις της προηγούµενης επέκτασης... Και ακριβώς σε αυτό το κενό µεταξύ των νέων συλλογικών προσδοκιών και των διαθέσιµων πόρων για την επίτευξή τους φωλιάζουν όλοι οι κίνδυνοι κοινωνικής ανάφλεξης και αντιδηµοκρατικής εκτροπής. *Ο Olivier Passet είναι διευθυντής µελετών του ιδιωτικού γραφείου οικονοµικών µελετών Xerfi και µέλος του Συµβουλίου Οικονοµικών Εµπειρογνωµόνων της Γαλλικής Δηµοκρατίας. Έχει διατελέσει επικεφαλής του τµήµατος Διεθνών Οικονοµικών του Συµβουλίου Στρατηγικής Ανάλυσης (Υπηρεσία που αναφέρεται απευθείας στον Γάλλο πρωθυπουργό). Πηγή: http://www.lacrisedesannees2010.com/ Πρωτότυπη απόδοση από τα Γαλλικά για την ιστοσελίδα της ΔΡΑΣΗΣ Σταύρος Λάβδας

ΣΧΕΤΙΚΑ: Άρθρα
ΣΧΟΛΙΑ
  1. Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
    23 Απριλίου 2020, 20:57

    Ελπίδες και φόβοι! Πολλά τα ερωτήματα. Σίγουρα ο στοχασμός θα εμπλουτιστεί, θα τροφοδοτηθεί με γνώσεις και θα προτείνει λύσεις αλλά οι βασικοί πρωταγωνιστές παραμένουν οι ίδιοι και η μεταξύ τους αντίθεση θα ενταθεί. Ψυχανεμίζομαι μόνο με την ελπίδα ότι η 4η βιομηχανική επανάσταση δεν μπορεί να μαντρωθεί όπως οι προηγούμενες, θα διαχυθεί σε ευρύτερα στρώματα και πολλοί από τους χρήστες θα στραφούν προς το κοινωνικό σύνολο και δεν θα είναι όλοι τους εξαγοράσιμοι...

Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Έβγαλε βρωμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε, είμαστε λέει το παρατράγουδο στα ωραία άσματα και επιτέλους σκασμός οι ρήτορες πολύ μιλήσαμε, στο εξής θα παίζουμε σ’ αυτό το θίασο μόνο ως φαντάσματα.

Κώστας Τριπολίτης
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter