Σχόλια
Θέσεις
27/10/2020

Κοσμικός ξομολόγος.

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Μια διετία γεμάτη μαγεία, συντροφικότητα και πολλές δράσεις!
26/10/2020

Αν και δεν είμαι δημότης Βριλησσίων,στο σινε δράση αισθάνομαι όπως στη γειτονιά μου και κάθε προβολή είναι μια ξεχωριστή εμπειρία!

Γεωργία Τσορου
«Η θέση του Βαγγέλη και του κάθε Βαγγέλη είναι στο σχολείο του»
26/10/2020

Καλημέρα, Έχουμε κάποια ενημέρωση, τι έγινε με τη δίκη του μαθητή;

Γιάννης Παρασκευόπουλος
Η Νέα πυρηνική ομπρέλα του Ιράν
26/10/2020

Το κείμενο φωτίζει σημαντικές πτυχές, που ελάχιστα συζητιούνται στη χώρα μας. Ισραήλ, Σαουδική Αραβία και Εμιράτα, θεωρούνται εδώ "φίλοι" μας, καθώς τάχθηκαν έμπρακτα εναντίον του Ερντογάν στην πρόσφατη καλοκαιρινή ένταση στη Μεσόγειο. Αυτό που δεν αναφέρεται στο άρθρο, είναι η διάσταση των αμερικανικών εκλογών, όπου οι Δημοκρατικοί είχαν αμφισβητήσει την επιλογή Τραμπ να καταγγείλει τις συμφωνίες με το Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα και να επιδιώξει την εκμηδένιση του καθεστώτος. Αν λοιπόν μια κυβέρνηση Μπάιντεν επιλέξει αύριο την επαναπροσέγγιση με το Ιραν, τι θα γίνει με τους αντιπάλους του τελευταίου στη Μέση Ανατολή και πόσο ανθεκτικές θα είναι οι συμμαχίες όπου έχουμε ποντάρει;

Γιάννης Παρασκευόπουλος
446.400 ψευδαισθήσεις...
18/10/2020

Η δημοτική Αρχή και η αντιπολίτευσή της λειτουργούν σαν μυωπικοί διαχειριστές της κρίσης των δημοτών. Δεν προβληματίζονται που οι κοινόχρηστοι χώροι και λειτουργίες φτωχαίνουν, κακοσυντηρούνται και βανδαλίζονται, για τις αιτίες της οικονομικής και κοινωνικής ερήμωσης, για το αίσθημα αποξένωσης των δημοτών από την ίδια την καθημερινότητά τους ή για τη δυσκολία συμφιλίωσης των νέων με τούτη την απόκοσμη συνθήκη. Ούτε βέβαια διερευνούν για τοπικές πολιτικές για την αναστροφή της. Απλά ζητούν και συζητούν να μειώσουν την ανασφάλεια που η συνθήκη αυτή γεννά στους δημότες εστιάζοντας στην κατανάλωση προϊόντων και υπηρεσιών ασφαλείας. Οποία σοφία! Και με διαβατήριο αυτή τη σοφία προσβλέπουν να στελεχώσουν αργότερα Περιφέρειες, Βουλή, υπουργεία... Πότε οι δημότες θα καταλάβουμε πως η κρίση-μας μας ανήκει; Και πως χρειαζόμαστε μόνο λίγο θάρρος και τιμιότητα για να την αναλάβουμε;

Χαραλ. Λαζάνης

Το σινεμά της Αργεντινής - Οι σκηνοθέτες Φαμπιάν Μπελίνσκι και Πάμπλο Τραπέρο

5η Διαδικτυακή Συνάντηση - Δευτέρα 19 Οκτωβρίου, 8.00μ.μ.

Σεμινάριο Το σινεμά της Λατινικής Αμερικής 5η Διαδικτυακής συνάντηση*, Δευτέρα 19/10/2020, ώρα 8:00μμ Θέμα: Αργεντινή μέρος 2ο Οι σκηνοθέτες Φαμπιάν Μπελίνσκι και Πάμπλο Τραπέρο Πάμπλο Τραπέρο (Pablo Trapero) Ο Πάμπλο Τράπερο γεννήθηκε στο Σαν Τζούστο της Αργεντινής το 1971. Σεναριογράφος, παραγωγός και διακεκριμένος σκηνοθέτης, ο Τραπέρο προκάλεσε αίσθηση στην κινηματογραφική κοινότητα ήδη με την πρώτη ταινία του, το «Mundo Grua», που διακρίθηκε στο Φεστιβάλ Βενετίας το 1999. Όλες οι επόμενες ταινίες του, το «El Bonaerense» (2002), το «Leonera» (2008), το «Carancho» (2010), έκαναν την επίσημη πρεμιέρα τους στο Φεστιβάλ Καννών, με πιο πρόσφατο το «Elefante Blanco» το 2012. Ο Τραπέρο σκηνοθετεί με ένα ωμό, σχεδόν ντοκιμαντερίστικο στιλ, ταινίες με ήρωες που ορθώνονται απέναντι στο κατεστημένο και στην αδικία, κάνοντας ένα σύγχρονο, δυνατό, πολιτικο-κοινωνικό σινεμά. Ιδιαίτερα με τη «Leonera» και το «Carancho» μας έχει συστήσει δυνατά το σινεμά του: γρήγορο, βίαιο, βρώμικο, επιθετικό, καταπιάνεται με την κόλαση της ψυχής και τους τρόπους που ο άνθρωπος προσπαθεί να τη λυτρώσει. Η ταινία του, «The Clan», κέρδισε το Ασημένιο Λιοντάρι Καλύτερου Σκηνοθέτη στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας. Το 2002, εγκαινίασε την εταιρεία παραγωγής του Matanza Cine που παράγει ταινίες δικές του και άλλων σκηνοθετών. Συμμετείχε σε κύριες επιτροπές του φεστιβάλ στη Βενετία, το Σαν Σεμπαστιάν, το Λοκάρνο, τις Κάννες. Το 2015 το Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας του απένειμε τον Chevallier l'Ordre des Arts et des Lettres, καθιστώντας τον πρώτο σκηνοθέτη της Νότιας Αμερικής που πήρε αυτή την τιμή. Φαμπιάν Μπελίνσκι/ Fabián Bielinsky Ο Fabián Bielinsky γεννήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 1959 στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής και πέθανε το 2006 σε ηλικία 47 ετών στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας. Ξεκίνησε την καριέρα του ως ηθοποιός το 1972 όταν μπήκε στην ENERC (Escuela Nacional de Experimentación y Realización Cinematográfica).Το 1981 σκηνοθέτησε το πρώτο του φιλμ μικρού μήκους το «El Péndulo», δύο χρόνια αργότερα σκηνοθέτησε και έγραψε το μικρού μήκους «La Esperanza», με τους ηθοποιούς Guillermo Battaglia, Hector Bidonde και Marta Serrano. Έγραψε το σενάριο για το «La Sonámbula» (1998) και το 2000 έκανε την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία «Nueve reinas» (Εννέα βασίλισσες) με τη συμμετοχή του βραβευμένου ηθοποιού Ricardo Darín. Η τελευταία του ταινία ήταν το δράμα «El aura» (2005), και πάλι με τον ηθοποιό Ricardo Darín και την Dolores Fonzi. Το 2001 κέρδισε το βραβείο Καλύτερου Σκηνοθέτη και Σεναριογράφου Συγγραφέα για το «Nueve Reinas» από την Ένωση Αργεντινών Κριτικών Κινηματογράφου. Τιμήθηκε με την ίδια διάκριση στα Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μπογκοτά, της Λίμα του Περού, του Oslo. Θα βραβευτεί ως Καλύτερος Σκηνοθέτης για την ταινία του «El aura» πάλι από την Ένωση Αργεντινών Κριτικών Κινηματογράφου στο Φεστιβάλ της Καρταχένα. Μετά τον θάνατό του, τιμήθηκε με το Βραβείο Konex το 2011 ως ένας από τους πέντε καλύτερους σκηνοθέτες της δεκαετίας στην Αργεντινή. Διδασκαλία: Παναγιώτης Δενδραμής, σκηνοθέτης και διδάκτορας του Πανεπιστημίου της Κρήτης. Το σεμινάριο μπορείτε να το παρακολουθήσετε στη διεύθυνση: https://us02web.zoom.us/j/86989079267?pwd=RmRnS3V5NGg4ck9rRGEzVGJVeDQzUT09 Meeting ID: 869 8907 9267 Passcode: 986330

ΣΧΕΤΙΚΑ: Συμβαίνουν στην πόλη μας
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Είχα πάει ολομόναχος στο Σούνιο· ήλιος καφτός, είχε μπει το καλοκαίρι, τα πληγωμένα πεύκα έχυναν το ρετσίνι τους κι ο αγέρας μοσχοβολούσε· ένα τζιτζίκι ήρθε και κάθισε στον ώμο μου και κάμποση ώρα οδοιπορούσαμε μαζί· μύριζα όλος σαν πεύκο, είχα γίνει πεύκο, κι άξαφνα, ως ξεπρόβαινα από τον πευκώνα, είδα τις άσπρες κολόνες του ναού του Ποσειδώνα, κι ανάμεσά τους, στραφταλιστή, σκούρα γαλάζια, την άγια θάλασσα. Τα γόνατά μου κόπηκαν, στάθηκα· ετούτη είναι η Ομορφιά, συλλογίστηκα, ετούτη είναι η αφτέρουγη Νίκη, η κορφή της χαράς, πιο απάνω δεν μπορεί να φτάσει ό άνθρωπος. Ετούτη είναι η Ελλάδα.

ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ. Αναφορά στον Γκρέκο.
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter