Σχόλια
Πανδημία: μια δικαιολογία για όλα;
2/12/2020

Ευχαριστούμε Δημήτρη για τα πάντα εύστοχα σχόλιά σου.

admin
Πανδημία: μια δικαιολογία για όλα;
30/11/2020

Τίθεται πράγματι θέμα κατεπείγοντος χαρακτήρα; (παρακάτω η διατύπωση στη σχετική Εγκύκλιο του ΥΠ.ΕΣ). Μετά από 7(;) μήνες που το ΔΣ αποφάσισε τη σύσταση της Διαπαραταξιακής Επιτροπής για τις διαδικασίες Διαβούλευσης; Που είναι ο περιβόητος δημόσιος διάλογος και για ποια συμμετοχή ενεργών μελών της κοινωνίας μιλάμε; Ποια είναι η στάση των υπόλοιπων δημοτικών παρατάξεων; Γιατί να μη γίνει τηλεδιάσκεψη; Γιατί όλα να γίνονται εν κρυπτώ και παραβύστω; Κύριοι και κυρίες όλων των δημοτικών παρατάξεων, αποδείξτε έμπρακτα ότι πιστεύετε στην αρχή της συμμετοχικότητας.-------- --- Αριθμός Εγκυκλίου: 40, Α.Π.: 20930/31-03-2020… Συνεδρίαση δια περιφοράς Η δια περιφοράς συνεδρίαση, ερείδεται στις διατάξεις του άρθρου 67, παρ. 5 του ν. 3852/2010, όπως τροποποιήθηκαν με τις αντίστοιχες του άρθρου 184, παρ.1, του ν. 4635/2019…. Σύμφωνα με αυτές «εφόσον ανακύπτουν θέματα κατεπείγοντος χαρακτήρα, για τα οποία είναι αναγκαία η άμεση λήψη απόφασης και βάσιμα πιθανολογείται κίνδυνος εκ της αναβολής, είναι δυνατόν, ύστερα από απόφαση του Προέδρου, οι σχετικές διαδικασίες να λαμβάνουν χώρα διά περιφοράς, με τη συμμετοχή τουλάχιστον των δύο τρίτων των μελών δημοτικού συμβουλίου.

Δημήτρης Καλαμπούκας
Ανακύκλωση: Τώρα μας φταίει (μόνον) ο κ. Πατούλης;
29/11/2020

Το άρθρο τούτο δημοσιευμένο έντυπα και σε μια φιλόξενη εφημερίδα («Αμαρυσία» της 26ης -11-2020) που έφθασε στα χέρια μου, μου έδωσε την ευκαιρία να το διαβάσω με περισσότερη ηρεμία, μαζί με τις παραπομπές του. Απαντά, υπενθυμίζει και εξηγεί την διαχρονική και αυξανόμενη ανάγκη μιας συνοικιακής κομποστοποίησης, τουλάχιστον των πράσινων απορριμμάτων (κλαδεμάτων) στην κηπούπολη μας για: 1) Την σημαντική μείωση του κόστους αποκομιδής των σκουπιδιών για όλους μας. 2) Πιθανώς νέες , δικαιολογημένες, και σταθερές στον ορατό ορίζοντα θέσεις εργασίας. 3) Περιβαλλοντολογική εκπαίδευση και επακόλουθη συνείδηση στην πράξη. 4) Παραγωγή μάλλον φθηνότερου δικού μας λιπάσματος για την φροντίδα από μια γλάστρας μέχρι και μιας συστηματικής οικολογικής καλλιέργειας. 5) Ευπρεπισμό του αστικού μας περίγυρου. Ανάγκη-αίτημα για το οποίο η κίνηση μας πρωτοπόρησε και επιμένει. Στην ίδια εφημερίδα και εφαπτόμενα, διάβασα και ένα άλλο αρθράκι αυτή την φορά του Δήμου Βριλησσίων, να μας καλεί για μια διαλογή των απορριμμάτων στην πηγή τους με ατομική ευθύνη και αυτοεκπαίδευση παίζοντας, μάλιστα και με μπόνους! Με στοιχειώδη γνώση της πραγματικότητας, εισέπραξα την έκκληση αυτή σαν ευχή! Καλή ευχή, μόνο που έχω την αίσθηση πως θα παραμείνει ευχή με μηδενική ανταπόκριση… Αλλά η «Δράση για μια Άλλη Πόλη» μιλάει για κάτι άλλο. Την πρωτοβουλία της Δημοτικής αρχής για συγκρότηση μιας επιτροπής από στελέχη και υπαλλήλους του Δήμου αλλά και άλλων με έμμισθη απασχόληση, να εργασθούν για την πραγμάτωση μιας συνοικιακής κομποστοποίησης, αρχίζοντας από τα άφθονα διαθέσιμα κλαδέματα στους κήπους, τις πρασιές, στους δρόμους και τους άλλους δημόσιους χώρους της πόλης μας Όσον αφορά την περιβαλλοντική παιδεία μας, εξακολουθώ να επιμένω πως είναι θέμα συστηματικής εκπαίδευσης από το νηπιαγωγείο μέχρι και το Γυμνάσιο με έμμεση ταυτόχρονη ενημέρωση και ανάπτυξη οικολογικής συνείδησης στους ενήλικες, από όλα τα διαθέσιμα εποπτικά μέσα.

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Δημοτική Επιτροπή Ισότητας: Ακόμη μια επιτροπή χωρίς αντίκρισμα;
21/11/2020

Καταρχάς να ομολογήσω πως διάβασα τις Αρμοδιότητες της Επιτροπής και δεν κατάλαβα τίποτα! Μια ακόμα ακαδημαϊκή πραγματεία για την πολιτική της ταυτότητας (id politics) σκέφτηκα, το πνεύμα των καιρών, που πασχίζει να χωρέσει την πραγματικότητα στα κουτάκια του πολιτικώς ορθού. Αμ το άλλο, «Έναν (1) εκπρόσωπο τοπικού γυναικείου/φεμινιστικού συλλόγου»; Έχει φεμινιστικό σύλλογο στα Βριλήσσια; Παρόλα αυτά, έχοντας λίγο χρόνο να σκοτώσω (τα καλά της καραντίνας), το έψαξα λίγο παραπάνω. Από το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο των Φύλων αντιγράφω: «Ο Δείκτης Ισότητας των Φύλων είναι μια μοναδική μέθοδος μέτρησης που παρουσιάζει την πολυπλοκότητα της ισότητας των φύλων. Αναπτύχθηκε με βάση το πλαίσιο πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συνδράμει τους αρμόδιους φορείς στη διαχρονική παρακολούθηση της προόδου στον τομέα της ισότητας των φύλων σε ολόκληρη την ΕΕ. Ο Δείκτης Ισότητας των Φύλων αποτελείται από έξι βασικούς τομείς (εργασία, χρήματα, γνώση, χρόνος, εξουσία και υγεία)…» Πλοηγώντας στο διαδίκτυο ενημερώθηκα πως η Ελλάδα για πάνω από μια δεκαετία βρίσκεται στην τελευταία θέση στην ΕΕ σε ό,τι αφορά στην ισότητα των φύλων. Η δε εγκύκλιος που εξέδωσε το Υπουργείο Εσωτερικών αναφέρει «…με τις διατάξεις του αρ.70Α του ν.3852/2010, όπως αυτό προστέθηκε με τις διατάξεις του αρ.6 του ν.4604/2019 (με την αριθμ.1/30.1.2020 Εγκύκλιο της Γενικής Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων δόθηκαν οδηγίες για την εφαρμογή των διατάξεων του ν.4604/2019), προβλέφθηκε η σύσταση σε κάθε Δήμο Δημοτικής Επιτροπής Ισότητας, ως συμβουλευτικό όργανο προς το Δημοτικό Συμβούλιο, και παράλληλα, όπως προκύπτει από την Αιτιολογική Εκθεση του ν.4604/2019, ως συνδετικός κρίκος της Γενικής Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής & Ισότητας των Φύλων με την Αυτοδιοίκηση για την εφαρμογή πολιτικών ισότητας, με αποκλειστικές αρμοδιότητες απαριθμούμενες περιοριστικά.» Στο τέλος, ξαναδιάβασα την τελευταία παράγραφο του άρθρου της Δράσης. Συμφωνώ και προσθέτω: Να’ χαμε να λέγαμε και τρίγωνο καρτέρι…

Δημήτρης Καλαμπούκας
Η Βασιλική, η Ολυμπία, η Ευαγγελία, η Άρτεμις, η Κατερίνα, η Μαλαματή, η Ευφροσύνη, η Ανθή, η Χρυσούλα και η Πηνελόπη.
19/11/2020

Κάπως έτσι ανάβουν οι λαϊκές πυρκαγιές και άντε να τις σβήσουν!...

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος

Δυο Λόγια και τρία Ποιήµατα για τα τριάντα χρόνια από το θάνατο του Γιάννη Ρίτσου (11 Νοεµβρίου 1990).

του Jerôme Leroy*

Γιαννης Ρίτσος Το κείμενο αυτό γράφτηκε µε την ευκαιρία της κυκλοφορίας στα γαλλικά της τελευταίας ποιητικής συλλογής του Γιάννη Ρίτσου «Αργά πολύ αργά µέσα στη νύχτα» Κάποιοι θα θέλαµε να µάθουµε πορτογαλικά για να διαβάσουµε Πεσσόα και νέα ελληνικά για να διαβάσουµε Ρίτσο. Το «Αργά, πολύ αργά µέσα στη νύχτα» είναι µια συλλογή ποιηµάτων που γράφτηκαν τα τελευταία χρόνια της ζωής του ποιητή, το 87-88. Υπάρχουν τουλάχιστον τρεις λόγοι για να αγαπήσεις τον Ρίτσο. Είναι Έλληνας, είναι κοµουνιστής, είναι ποιητής. Έλληνας, σε έναν αποµυθοποιηµένο κόσµο, είναι, ακόµα και τώρα, ένας ωραίος τρόπος αντίστασης. Κοµουνιστής στον εικοστό αιώνα, σε µια χώρα που γνώρισε δύο δικτατορίες και τη ναζιστική κατοχή, ακολουθούµενη από έναν εµφύλιο, όπως και να το κάνουµε χρειάζεται κάποιο θάρρος και κάποια συνέπεια. Τα ποιήµατα του Ρίτσου, στο «Αργά πολύ αργά µέσα στη νύχτα», γραµµένα σχεδόν ένα κάθε µέρα, ακολουθούν τις εναλλαγές της διάθεσης ενός ανθρώπου που ξέρει ότι το τέλος είναι κοντά. Κάποτε κινούνται στο λυκόφως, κάποτε στο άπλετο φως, µερικές φορές στο κόκκινο του ηλιοβασιλέµατος, µερικές φορές στο µπλε της θάλασσας, µερικές φορές και στα δύο ταυτόχρονα. Βγάζουν µια ενεργή νοσταλγία, µια νοσταλγία που χρησιµοποιείται ως τρόπος να γνωρίσεις τον εαυτό σου και τον κόσµο, µια νοσταλγία που µόνο οι παλιοί κοµουνιστές, που γνώρισαν την επαναστατική δύναµη του παρελθόντος, µπορούν να βιώσουν. Με λίγα λόγια έχουν µια γοητεία, σαν τα κορίτσια που βγαίνουν από το νερό και κάνουν εκείνη τη διαχρονική κίνηση, την ίδια από την εποχή της Αφροδίτης και της Ναυσικάς: στύβουν τα µαλλιά τους, µε το κεφάλι τους ελαφρά γερµένο, τα κορίτσια εκείνα που δεν πεθαίνουν ποτέ, απόδειξη πως κάθε καλοκαίρι τα βλέπουµε να επιστρέφουν. Παρεµπιπτόντως, ούτε ο Ρίτσος πέθανε το 1990. Πίνει τον καφέ του -τραπεζάκι έξω- σε ένα καφενείο µιας απόµερης φτωχογειτονιάς του Πειραιά. Το ξέρω. Τον έχω δει. ----------------------------------------- Τρία Ποιήµατα της τελευταίας περιόδου Η ΔΙΚΗ (1988) Άλλοι περνούσαν βιαστικά τη λεωφόρο χωρίς να κοντοστέκουν µπροστά στις βιτρίνες. Οι άλλοι γύριζαν κουρασµένοι απ’ την κηδεία µε πανωφόρια πολύ πιο µακριά απ’ όσο συνήθως. Στην τσέπη τους κρατούσαν ακόµη το µισό παξιµάδι (εκείνο της µνήµης των νεκρών) αφάγωτο, περιµένοντας, όταν κανείς δε θα τους έβλεπε, να το πετάξουν στην πρώτη ερηµική γωνιά. Και πίσω τους η µαύρη µάνα τα µάζευε ένα ένα σαν πειστήρια δικά της για τη Μεγάλη Δίκη εκείνων που επιζήσαν. ΣΤΟ ΥΠΕΡΩΟΝ (1985) Μετά την παράσταση έµεινε κρυφά στο υπερώον στα σκοτεινά. Η αυλαία ολάνοιχτη. Εργάτες της σκηνής, φροντιστές, ηλεκτρολόγοι ξεστήνουνε τα σκηνικά, µετέφεραν στο υπόγειο ένα µεγάλο γυάλινο φεγγάρι, σβήσαν τα φώτα, έφυγαν, κλείδωσαν τις πόρτες. Σειρά σου τώρα, χωρίς φώτα, χωρίς σκηνικά και θεατές, να παίξεις εαυτόν. ΑΠΟΓΥΜΝΩΣΗ (1985) Η σόµπα σκούριασε. Τα µπουριά ξεφλουδάνε. Οι τοίχοι ραγίζουν. Στο κάδρο ένα δέντρο ολοµόναχο πράσινο ακόµη. Πούλησες και το ρολογάκι του χεριού σου. Νοθέψανε και τον καφέ. Ένα τσιγάρο ξεχασµένο καπνίζει στο σταχτοδοχείο. Λοιπόν, τόσο µεγάλο κενό, τόση στέρηση, η ελευθερία; ------------------------------------------- Πηγές Κείµενο: http://feusurlequartiergeneral.blogspot.com/ Ποιήµατα: https://whenpoetryspeaks.blog/2014/05/γιάννης-ρίτσος/ Απόδοση από τα Γαλλικά: Σταύρος Λάβδας *Jerôme Leroy(1964): πολυβραβευµένος σύγχρονος Γάλλος συγγραφέας και ποιητής. Στην ιστοσελίδα της ΔΡΑΣΗΣ είναι αναρτημένο και το κείµενο του «Χαιρετώντας τον Αύγουστο που φεύγει» (Στήλη Άρθρα, Σεπτέµβριος 2019, https://www.drasivrilissia.gr/Articles/Article/3697).

ΣΧΕΤΙΚΑ: Συμβαίνουν και αλλού
ΣΧΟΛΙΑ
  1. Τάκης Μάτσας
    17 Νοεμβρίου 2020, 19:01

    ''Κρατάω το στόμα μου κλειστό, τα χείλη μου ματώσανε κι αυτοί που μας προδώσανε ανέραστοι να μείνουν. Κουφάλες δεν ξοφλήσαμε, αυτό έχω μόνο να τους πω,τα όνειρα των εραστών δε σβήνουν'' [Δ. Τσακνής]

Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Έβγαλε βρωμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε, είμαστε λέει το παρατράγουδο στα ωραία άσματα και επιτέλους σκασμός οι ρήτορες πολύ μιλήσαμε, στο εξής θα παίζουμε σ’ αυτό το θίασο μόνο ως φαντάσματα.

Κώστας Τριπολίτης
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter