Βασίλης Δημάκης: Αγάπη και λαχτάρα για τη ζωή

Καταθέτει αίτημα αποφυλάκισης. (Ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης)

Από το 1998 μέχρι σήμερα υπήρξα σε καθεστώς ελευθερίας μόνο δύο φορές, η μία από τις 27 Νοεμβρίου του 2007 έως την 1η Μαρτίου του 2008 και η άλλη από 11 Φεβρουαρίου του 2011 έως τις αρχές Ιουνίου του ίδιου έτους, δηλαδή συνολικά σκαρτους επτά μήνες. Είμαι στη φυλακή από 18 χρονών και είμαι 42, ήτοι 23 χρόνια περίπου. Οι ποινές που μου έχουν επιβληθεί, σε σχέση με όσα εκνομα διέπραξα, δεν έχουν καμία αναλογικότητα (!) Αλλά τα αναφέρω χωρίς καμία τάση μεμψιμοιρίας. Κατάλαβα ότι αυτός ο δρόμος δεν οδηγούσε πουθενά και αποφάσισα να αλλάξω. Τελείωσα το λύκειο κάτω από πολύ δύσκολες εκπαιδευτικες συνθήκες, δίχως στήριξη από το σύστημα, ίσα-ίσα που τα εντέχνως τοποθετούμενα προσκόμματα από την υπηρεσία δεν είχαν τελειωμό. Σε πείσμα όμως όλων αυτών έμεινα προσηλωμένος στο στόχο μου και αποφοίτησα από το Εσπερινό ΓΕΛ του σχολικού συγκροτήματος Νίκου Τεμπονέρα με 19,9 και εισήχθην δεύτερος στο Πολιτικό της Νομικής στο τμήμα Πολιτικών Επιστημών και δημόσιας διοίκησης. Μετά την επιτυχία μου αυτή, λίγο πολύ τα προβλήματα που αντιμετώπισα είναι γνωστά. Για να προστατέψω τα εκπαιδευτικά μου δικαιώματα κατήλθα σε απεργία πείνας και διψάς δύο φορές, φτάνοντας και τις δύο φορές οριακά ένα βήμα πριν το θάνατο. Η τεράστια υποστήριξη και αλληλεγγύη του κόσμου ήταν αυτή που απέτρεψε την σχεδιασμένη και εκδικητική εξόντωση μου. Θα είμαι εφ' όρου ζωής ευγνώμων στον καθένα σας ξεχωριστά !!! Κατά τη διάρκεια των προαγωγικών και Πανελληνίων Εξετάσεων οδηγούμουν σιδηροδέσμιος και συνοδεία πάνοπλων κουκουλοφόρων της ΟΠΚΕ και άλλων ειδικών μονάδων της ΕΛΑΣ, οι οποίοι παρευρίσκονταν πέριξ των σχολικών συγκροτημάτων και εννοείται άνω των 20 ατόμων μέσα στην αίθουσα σε κάθε μου εξέταση με τα όπλα ανά χείρας. Βέβαια αυτό, όχι επειδή υπήρχε κάποιος κίνδυνος από μένα, αλλά καθαρά για τη δημιουργία εντυπώσεων (!) Κάτω από αυτές τις συνθήκες απέδωσα ό,τι απέδωσα! Επί τρία χρόνια πηγαινοερχόμουν στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, δίχως ποτέ να δημιουργήσω το παραμικρό πρόβλημα ή να καθυστερήσω αδικαιολόγητα. Εδώ και ένα χρόνο δεν επιτρέπεται η αυτοπρόσωπη παρουσία μου στο πανεπιστήμιο λόγω του ιού. Όσον αφορά την τηλεκπαίδευση και τους κρατουμένους, δεν υφίσταται, είτε λόγω υλικοτεχνικών υποδομών, είτε λόγω μη ύπαρξης διαθέσιμου σωφρονιστικού υπαλλήλου κατά τις ώρες που διενεργούνται τα μαθήματα με τηλεκπαίδευση, είτε λόγω των συνεχόμενα κλειστών αιθουσών εντός της φυλακής, λόγω αλλεπάλληλων κρουσμάτων ! Έχω φτάσει στο 8ο εξάμηνο επί πτυχίο, δίχως να χρωστάω μαθήματα, όντας υπότροφος του ΙΚΥ ( Ίδρυμα Kρατικών Yποτροφιών) για δύο συνεχόμενα έτη, αλλά δεν έτυχα της δεύτερης υποτροφίας, λόγω μη έγκαιρης καταβολής κάποιων εγγράφων, καθώς λένε, παρότι τα έγγραφα έφτασαν εγκαίρως ... Πονεμένη ιστορία αυτή, αλλά δεν είναι της παρούσης... Φτάνουμε λοιπόν στο σήμερα, όπου εντός της τρέχουσας εβδομάδας, καταθέτουμε με την κυρία Ηλέκτρα - Λήδα Κούτρα να με εκπροσωπεί, το πολυπόθητο αίτημα αποφυλάκισης που αφορά όχι την πλήρη ελευθερία μου, αλλά τη μερική, με χρήση του γεωεντοπισμού (βραχιολάκι) και σε κατοίκον περιορισμό, έτσι ώστε να διεκδικήσω ισότιμα και με αξιώσεις το πτυχίο μου έγκαιρα, δηλαδή στα τέσσερα έτη. Επιλέγοντας να κάνω μεταπτυχιακό με αντικείμενο criminology and Criminal policy (εγκληματολογία και αντεγκληματική πολιτική) ειδικότητα που ακουμπά τα όρια της ειρωνείας από πολλές απόψεις. Για να γίνουν όμως όλα αυτά με επιτυχία, επιβάλλεται να γίνει δεκτό το αίτημα που καταθέτω, διότι οι εδώ συνθήκες, είναι οριακά ανεπίτρεπτες για κάτι τέτοιο ... Μπορώ να υποσχεθώ ότι δεν έχει να φοβάται η κοινωνία κάτι από μένα, απεναντίας, με τα φώτα που μου δίνει η επιστήμη μου, έχω μόνο να προσφέρω και τίποτα άλλο! Αυτή είναι και η υπόσχεση που μπορώ να δώσω, απέναντι στην κοινωνία και σε κάθε έναν ξεχωριστά που πίστεψαν στην αλλαγή μου ως άνθρωπος και με στήριξαν με την αμέριστη και συγκινητική αλληλέγγυα στάση τους ! Θέλω να ευχαριστήσω ξανά, όλους όσους με στήριξαν και συνεχίζουν να με στηρίζουν με κάθε τρόπο! Τους συνηγόρους που με υπερασπίστηκαν μέχρι τώρα, κατά τη διάρκεια των απεργιών, την κυρία Ηλέκτρα -Λήδα Κούτρα από την πρώτη απεργία του 2018, με την πολύτιμη συμπαράσταση της κυρίας Κωνσταντοπούλου. Τον κύριο και αγαπητό φίλο Θανάση Kαμπαγιάννη, κατά τη διάρκεια της 2ης απεργίας πείνας και δίψας, αλλά και για τη συμβολή του στην αθώωση μου για το περίφημο πανό που ανάρτησα, «Δεν είναι οι ναζί στη φυλακή» στο οποίο από κοινού με υπερασπίστηκε με την κυρία Κούτρα, η οποία κατέθεσε το ανάλογο υπόμνημα, αλλά ιδιαίτερα πάλι την κυρία Κούτρα για την υπεράσπιση της, στη δεύτερη αθώωσή μου προ ολίγων ημερών από το τριμελές πειθαρχικό συμβούλιο του Κορυδαλλού, καταθέτοντας η ίδια ένα υπόμνημα, που στα μάτια μου το νομικό κείμενο αυτό, εξισώνεται με κόσμημα! Την ευχαριστώ από καρδιάς και εύχομαι μαζί της να καταφέρουμε την απελευθέρωσή μου! Σας ευχαριστώ όλους σας πολύ !!! Μετά τιμής Δημάκης Βασίλειος, 20 04 2021 • Ο Βασίλης Δημάκης έχει καταδικαστεί για ληστείες, παράνομη οπλοφορία και πλαστογραφία. Όντας κρατούμενος συνέχισε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του και αποφοίτησε με 19,9 ως αριστούχος μαθητής. Έδωσε πανελλαδικές εξετάσεις και πέτυχε την εισαγωγή του στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) και μάλιστα δεύτερος σε κατάταξη ανάμεσα σε όλους τους μαθητές των εσπερινών λυκείων της χώρας. Μεσολάβησε η εκπαιδευτική μεταγωγή του, όπως προβλέπει ο νόμος, από τις φυλακές του Αγίου Στεφάνου Πάτρας στον Κορυδαλλό, ώστε να ξεκινήσει τη φοίτησή του την οποία και συνέχισε πετυχαίνοντας ιδιαίτερα υψηλούς βαθμούς. Πηγή: ΕΘΝΟΣ, 25/05/2020

ΣΧΕΤΙΚΑ: Συμβαίνουν και αλλού
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Πώς να σωπάσω μέσα μου την ομορφιά του κόσμου; Ο ουρανός δικός μου, η θάλασσα στα μέτρα μου. Πώς να με κάνουν να τον δω τον ήλιο μ' άλλα μάτια; Στα ηλιοσκαλοπάτια μ' έμαθε η μάνα μου να ζω. Στου βούρκου μέσα τα νερά, ποια γλώσσα μου μιλάνε, αυτοί που μου ζητάνε, να χαμηλώσω τα φτερά;

Κώστας Κινδύνης
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter