Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων

 
2/3/2010

Να βάλουμε τον κόσμο σε κίνηση ...κι ας το παλέψουμε!

O Χρήστος Κορτζίδης στην εκδήλωση της «Δράσης» στα Βριλήσσια

Ο Χρήστος Κορτζίδης είναι δήμαρχος στον δήμο Ελληνικού. Το κείμενο που ακολουθεί είναι η απομαγνητοφωνημένη τοποθέτησή του στην εκδήλωση της «Δράσης» για τον «Καλλικράτη» στις 22 Φεβρουαρίου 2010 στο πάρκο Μ. Θεοδωράκη (ΤΥΠΕΤ. Θα ακολουθήσουν σύντομα οι τοποθετήσεις και των λοιπών εισηγητών.



Στον δήμο Ελληνικού το δημοτικό συμβούλιο έχει τοποθετηθεί αρνητικά στην πρόταση του υπουργείου εσωτερικών για τη διοικητική μεταρρύθμιση. Θεωρούμε ότι το νομοσχέδιο δεν απαντάει στα ουσιαστικά προβλήματα που έχουν σήμερα οι δήμοι, στο πώς δηλαδή αυτοί θα γίνουν καλύτεροι και αποτελεσματικότεροι στην υπηρεσία των λαϊκών αναγκών. Ας προχωρήσουμε σε κάποιες παρατηρήσεις.

Ένα πρώτο πρόβλημα, είναι το ζήτημα της συμμετοχής, πώς δηλαδή θα ενισχυθεί η συμμετοχή των πολιτών στη λειτουργία του δήμου και ο λαϊκός έλεγχος. Οι δήμοι χρειάζονται οξυγόνο και οξυγόνο είναι η συμμετοχή των εργαζομένων, της νεολαίας, στη ζωή κάθε πόλης. Η «συμμετοχή» βεβαίως δεν είναι ένα θέμα μπορεί να λυθεί με νομοθετική ρύθμιση, ωστόσο ένα νομοσχέδιο μπορεί να βοηθάει ή να δυσκολεύει αυτήν την κατεύθυνση. Εμείς υποστηρίζουμε ότι η λογική δημιουργίας δήθεν ισχυρότερων μεγάλων δήμων δυσκολεύει τον έλεγχο και τη λαϊκή συμμετοχή, απομακρύνει την τοπική αρχή από τους πολίτες. Ένα άλλο ζήτημα, είναι να δούμε πώς αντιμετωπίζει το νομοσχέδιο το λεγόμενο «δημαρχοκεντρικό» μοντέλο στην αυτοδιοίκηση. Εμείς θεωρούμε ότι με το νομοσχέδιο αυτό το μοντέλο ενισχύεται και παρόλο που είπαμε ότι δεν λύνονται όλα νομοθετικά, θα προτείναμε ο δήμαρχος να εκλέγεται από το δημοτικό συμβούλιο, ώστε αυτός να είναι διοικητικά περισσότερο ένα «εκτελεστικό όργανο», παρά αυτοτελές. Και το δημοτικό συμβούλιο θα πρέπει να εκλέγεται με απλή αναλογική για να εκφράζεται έτσι πιο αυθεντικά η βούληση των πολιτών. Σήμερα η κυβέρνηση καταργεί το 42%, αλλά διατηρεί ένα πλειοψηφικό σύστημα όπου ο πρώτος συνδυασμός παίρνει σχεδόν τα 2/3 των εδρών ανεξάρτητα από το ποσοστό που έχει πάρει στον πρώτο γύρο.

Ένα δεύτερο ζήτημα που θα αντιμετώπιζε μια φιλολαϊκή μεταρρύθμιση είναι το ζήτημα των πόρων της αυτοδιοίκησης. Όλοι θα γνωρίζετε ότι οι δήμοι στη χώρα μας είναι οι φτωχότεροι, διαχειρίζονται το 2,7% του ΑΕΠ, όταν ο μέσος όρος στην Ε.Ε. είναι στο 11%, υπάρχει τεράστια απόσταση. Θα έπρεπε επίσης σε μια φιλολαϊκή μεταρρύθμιση να εξαλειφθεί ή να περιοριστεί η λογική της ανταποδοτικότητας που εδώ και αρκετά χρόνια προωθείται με συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές. Η λογική που λέει ότι αν θέλεις ως δήμος να κάνεις κάποιο έργο πρέπει αντίστοιχα να φορολογήσεις, π.χ. να βάλεις δίδακτρα, οικονομική συμμετοχή για τα προγράμματα του Δήμου κ.τ.λ. Η πρόταση της κυβέρνησης ενισχύει τη λογική της ανταποδοτικότητας, μιλάει για «ίδια έσοδα» των δήμων, για αύξηση εσόδων και οικονομική αυτοτέλεια. Και βέβαια, θα ήταν αφελής όποιος πιστεύει ότι στα σημερινά οικονομικά πλαίσια η κυβέρνηση προτίθεται να ενισχύσει οικονομικά τους δήμους. Αυτό που φαίνεται είναι ότι η κυβέρνηση θα δώσει λιγότερα, ήδη τους τελευταίους μήνες γίνονται περικοπές, η τελευταία δόση των παρακρατηθέντων εσόδων των δήμων ήταν μειωμένη κατά 10% από την αναμενόμενη.

Ένα τρίτο ζήτημα είναι η αντιμετώπιση της γραφειοκρατίας και των ελέγχων σκοπιμότητας που γίνονται στους δήμους. Από την εμπειρία μου ως δήμαρχος επισημαίνω το θέμα των προσλήψεων μέσω ΑΣΕΠ, που είναι μια απίστευτη διαδικασία που για να ολοκληρωθεί μπορεί να διαρκέσει 3-4 χρόνια, χωρίς μάλιστα να εξασφαλίζει ότι τελικά θα προσληφθούν οι αξιότεροι. Πρόβλημα είναι και οι των έλεγχοι σκοπιμότητας του ελεγκτικού συνεδρίου. Βέβαια, κάποιος θα νομίζει ότι θέλουμε να αποφεύγουμε τους ελέγχους, όμως αυτοί σε τίποτα δεν έχουν να κάνουν με ζητήματα χρηστής διαχείρισης. Ο έλεγχος του ελεγκτικού συνεδρίου είναι ένας καθαρά τυπικός, γραφειοκρατικός έλεγχος, που μπορεί να περάσει ο ελέφαντας και να κολλήσει το μυρμήγκι. Και δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στην καθημερινή λειτουργία των δήμων. Δεν έχουμε δει μέσα από την πρόταση της κυβέρνησης να αντιμετωπίζονται τέτοια ζητήματα της γραφειοκρατίας, που αναφέρθηκαν απλώς ως παράδειγμα.

Ένα τέταρτο ζήτημα, αφορά στο θέμα των αρμοδιοτήτων που δεν έχουν ακόμη αποσαφηνιστεί. Αυτό το έχει αναγνωρίσει και η ΚΕΔΚΕ, ότι δηλαδή πρέπει να δοθούν περισσότερες αρμοδιότητες με τους ανάλογους όμως πόρους. Αυτό που δεν βάζει η ΚΕΔΚΕ είναι το μέσα σε ποιο πλαίσιο θα γίνει αυτή η μεταφορά των αρμοδιοτήτων. Δεν είναι μόνον το ζήτημα των πόρων, αλλά και το πώς θα εφαρμοστούν σε ολόκληρη τη χώρα φιλολαϊκές πολιτικές με τους αντίστοιχους πόρους για την εφαρμογή τους. Δεν μπορεί π.χ. η μεταφορά αρμοδιοτήτων παιδείας στους δήμους ή τις περιφέρειες να γίνει όχημα για περισσότερη ιδιωτικοποίηση, για αλλαγές των εργασιακών σχέσεων, για παρεμβάσεις στα αναλυτικά προγράμματα - ανάλογα με τους χορηγούς ή την τοπική επιχειρηματικότητα. Και αντίστοιχα στην υγεία ή σε άλλους τομείς. Δεν θα πρέπει δηλαδή η μεταφορά αρμοδιοτήτων να γίνει το όχημα για τη δημιουργία ανισοτήτων, ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων, ιδιωτικοποιήσεων και μια σειρά τέτοια ζητήματα.

Προσπάθησα να εξηγήσω με κάποια παραδείγματα γιατί θεωρούμε ότι δεν απαντάει στα πραγματικά προβλήματα της αυτοδιοίκησης το νομοσχέδιο. Μπαίνει εδώ ένα ερώτημα: Γιατί το κάνει τότε η κυβέρνηση; Η ίδια ισχυρίζεται ότι αυτό αποτελεί έναν αναγκαίο εκσυγχρονισμό, εξοικονόμηση πόρων, ότι θα δημιουργηθούν μεγαλύτεροι και ισχυρότεροι δήμοι, πράγμα που βέβαια δεν προκύπτει από την εμπειρία που έχουμε από τους ήδη μεγάλους δήμους. Οι μεγάλοι δήμοι είναι καλύτεροι στην οργάνωσή τους, στις υπηρεσίες που παρέχουν, μάλλον το αντίθετο συμβαίνει. Ακόμη και η διαφθορά μάλλον θα ενισχυθεί με αυτόν τον τρόπο. Η δική μας άποψη είναι ότι ο λόγος που η κυβέρνηση προωθεί με επιμονή αυτή τη μεταρρύθμιση είναι για να δημιουργήσει μεγαλύτερους δήμους που θα είναι απόλυτα ελεγχόμενοι από τα δυο μεγάλα κόμματα. Θα είναι εξαιρετικά δύσκολο, έως απίθανο (στο ορατό μέλλον), να βγαίνει και κάποιος δήμαρχος με μια κάπως διαφορετική άποψη από αυτήν των δυο μεγάλων κομμάτων. Ο δεύτερος λόγος είναι για να αποκτήσουμε δήμους -μεγάλες οντότητες, που θα μπορούν να κάνουν πιο εύκολα τη δουλειά τους με τους επιχειρηματίες. Αντί δηλαδή να έχει ένας μεγαλοεπενδυτής να διαπραγματεύεται με έναν δήμο που διαχειρίζεται 5εκ.€ τον χρόνο, (και του «σπάει και τα νεύρα» καμιά φορά και δεν «καταλαβαίνει»), να έχει να συζητάει με έναν δήμο που διαχειρίζεται 150-200 εκ. €, με τρόπο μάλιστα περισσότερο ανεξέλεγκτο. Γι’ αυτό πιστεύουμε ότι γίνεται αυτή η μεταρρύθμιση και αν δεν αντισταθούμε αυτό το αποτέλεσμα θα ζήσουμε τα επόμενα χρόνια.

Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς; Δυστυχώς οι συσχετισμοί στο χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν βοηθούν για μια αποτελεσματική αντίσταση, το είδαμε αυτό και στο συνέδριο της ΚΕΔΚΕ, όπου το ψήφισμα στήριξης της κυβερνητικής πολιτικής που υποστηρίχτηκε από τις δύο μεγαλύτερες παρατάξεις, υπερψηφίστηκε από το 95% των συνέδρων. Βέβαια οι δήμαρχοι που υποστηρίχτηκαν από την Ν.Δ. είπαν, Ναι στη μεταρρύθμιση, αλλά να δούμε κάποιους όρους, κάποιες προϋποθέσεις, κάποιες βελτιώσεις κλπ. Συνολικά όμως έχει δημιουργηθεί ένα ισχυρό μπλοκ που λέει πρέπει να προχωρήσουμε σ’ αυτή τη μεταρρύθμιση. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε στα όρια του δήμου μας είναι να ενημερώσουμε τον κόσμο γι’ αυτό το θέμα, να κινητοποιήσουμε τους συλλόγους και τους μαζικούς φορείς, να οργανώσουμε λαϊκές συνελεύσεις στις γειτονιές, να είναι μια ευκαιρία αυτό το θέμα για να μπει σε κίνηση ο κόσμος, να βρεθούν κάποιες μορφές οργάνωσης ώστε να εκφράζεται πιο άμεσα η λαϊκή βούληση. Και σκοπεύουμε να διοργανώσουμε τοπικό δημοψήφισμα στην πόλη μας. Εδώ θα μου επιτρέψετε μια παρένθεση: Πριν μερικές ημέρες, το δημοτικό συμβούλιο του δήμου Υπάτης πήρε απόφαση να κάνει τοπικό δημοψήφισμα. Η περιφερειάρχης όμως ακύρωσε αυτή την απόφαση ως παράνομη γιατί, αν και ο Κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων προβλέπει τη δυνατότητα διενέργειας τοπικών δημοψηφισμάτων από έναν δήμο, προβλέπει παράλληλα και την έκδοση μιας κοινής υπουργικής απόφασης που θα ρυθμίζει τις λεπτομέρειες. Τέτοια όμως απόφαση από το 2006 δεν έχει ακόμη εκδοθεί και αυτό χρησιμοποιήθηκε ως αφορμή για να χαρακτηριστεί παράνομη η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου. Θα έχουμε δηλαδή και τέτοια προβλήματα, να μας απαγορεύουν και να πούμε την άποψή μας! Και χρειάζεται ακόμη, πέρα από την προσπάθεια που κάνει καθένας στην πόλη του να δούμε και μορφές συντονισμού.

Πιστεύω ότι θα υπάρξουν αντιδράσεις, ακόμη και από δημάρχους που έχουν εκλεγεί με την Ν.Δ. ή το ΠΑΣΟΚ, γιατί το θέμα των συνενώσεων είναι αρκετά ενοχλητικό, αλλά και για το θέμα των πόρων που είναι κραυγαλέο. Εδώ υπάρχει μια ξεκάθαρη κοροϊδία. Ενώ όλοι λέγανε πριν ότι είναι προϋπόθεση αποδοχής του νομοσχεδίου να υπάρξουν πόροι, ενώ όλοι λέγανε ότι ο «Καποδίστριας» δεν πέτυχε επειδή δεν στηρίχτηκε, (χωρίς και να μπουν στον κόπο να κάνουν μια αποτίμηση του «Καποδίστρια»), τώρα όλα αυτά πάνε κάπως να κουκουλωθούν. Την ώρα μάλιστα, που δεν μπαίνει ζήτημα να δώσουν περισσότερους πόρους, αλλά να αφαιρέσουν κιόλας! Νομίζω ότι κάποιοι δεν θα το «καταπιούν» αυτό και επειδή παράλληλα ενοχλούν και οι συνενώσεις, εκτιμούμε ότι θα υπάρξουν αντιδράσεις. Μπορεί λοιπόν να μην μπορέσουμε να ανατρέψουμε συνολικά το νομοθέτημα που θα φέρουν, αλλά σε τέτοια θέματα μπορούμε να έχουμε κάποιες επιτυχίες και να υποχρεώσουμε την κυβέρνηση σε κάποιους συμβιβασμούς. Να το παλέψουμε λοιπόν και να είμαστε αισιόδοξοι!

Να βάλουμε τον κόσμο σε κίνηση! Οι συνενώσεις δεν είναι δευτερεύον ζήτημα, είναι κομβικό. Γύρω από αυτό το ζήτημα αρθρώνεται ο «μεγάλος» δήμος. Αυτό πρέπει να ανατραπεί. Και να μην μειωθούν οι πόροι της αυτοδιοίκησης. Να πούμε στον κόσμο ότι όπως πάνε να σου αφαιρέσουν τον 14ο μισθό, έτσι προσπαθούν να σου πάρουν πόρους από την αυτοδιοίκηση. Μπορεί να κάνουμε μεγάλες αναλύσεις, αλλά πρέπει στον κόσμο να μιλήσουμε απλά. Το απλό είναι το δύσκολο. Συνένωση και οικονομικά των δήμων, οι δυο στόχοι.


readers  1234


Σχόλια (0)


Εισαγωγή σχολίου
Όνομα:

Σχόλιο:



Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Τετάρτη 18 Οκτωβρίου 2017 H Δράση στο facebook Το κανάλι μας στο YouTube
 
Cine Δράση

Τελευταία θέματα

Τοιχο-διωκτικά
Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι
Στην αόριστη αγάπη για την ανθρωπότητα, αγαπάς σχεδόν πάντα μονάχα τον εαυτό σου.


Τα σχόλια σας...
ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, Η ΙΣΠΑΝΙΑ;10/10/2017 Παπαχριστοδούλου Μαρίνα
Έχω και εγώ σοβαρές επιφυλάξεις για το άρθρο αυτό. Δεν είναι ακριβώς τα ζητήματα που βάζει ο Ορέστης που με απασχολούν, ούτε ξέρω να πω αν είναι καλύτερα αυτή την περίοδο να ζήσει η Καταλονία μακριά ή μέσα στην Ισπανία. Είναι το γεγονός ότι τόσο Régis de Castelnau όσο και ο Μπελαντής (λιγότερο) οι οποίοι και προφανώς έχουν καταλήξει ότι η Καταλονία πρέπει να μείνει στην αγκαλιά της κραταιής Ισπανίας ή καλύτερα είναι ενάντια στις αποσχιστικές τάσεις, αντιμετωπίζουν το θέμα με απίστευτη μονομέρεια. Μάλιστα στο άρθρο του Castelnau μπορώ να πω ότι διακρίνω μια υποτιμητική, σχεδόν ρατσιστική αντίληψη προς τους νότιους και τους "αριστερούς", ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει σήμερα. Μου θύμισε κάτι από την ανωτερότητα των προηγμένων βόρειων ενάντια στους καθυστερημένους νότιους για να μην θυμηθώ την αποικιοκρατία κοκ. Αλλά οι κύριες επιφυλάξεις μου είναι τρεις: Πρώτον: κανένας από τους δύο δεν αναφέρεται στο όργιο αυταρχισμού και αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς από την κεντρική κυβέρνηση της Ισπανίας (και κατ΄ επέκταση στους σχετικούς χειρισμούς της ΕΕ) απέναντι στους Καταλανούς, στάση στην οποία κανένας προοδευτικός άνθρωπος και πολύ περισσότερο σχολιαστής δεν μπορεί να αγνοεί . Η άποψή μου, που νομίζω ότι είναι κεντρική θέση της Δράσης ότι «δεν θέλουμε τίποτα, ούτε το καλύτερο ούτε το χειρότερο για μας αν δεν συμμετέχουμε στην απόφασή του» και από αυτή την άποψη δεν είναι να συμφωνήσουμε ή να διαφωνήσουμε στο δικαίωμα των Καταλανών στην αυτοδιάθεση, αλλά να συμφωνήσουμε απόλυτα στο δικαίωμα τους να αποφασίζουν για την αυτοδιάθεση ή όχι. Τέλος διάβασα κάπου ότι τόσο η στάση της κυβέρνησης Ραχόι, όσο και της ΕΕ είναι για να διδάσκονται στα πανεπιστήμια, στις σχολές πολιτικών επιστημών ως παραδείγματα του τι πρέπει να κάνεις για να πετύχεις αυτό που δεν θέλεις. Το λέω εδώ για να σημειώσω ότι ΕΕ και Ραχόι αυτό ήθελαν και όχι δεν ήθελαν και αυτή τη διάσταση την δίνει ο Castelnau, όχι όμως με πολύ πειστικό τρόπο. Δεύτερον: Το γεγονός ότι υπάρχουν πλείστα όσα παραδείγματα που παραπέμπουν στην καταστροφική εξέλιξη αποσχιστικών κινημάτων (πχ Γιουγκοσλαβία , Ουκρανία ), δεν σημαίνει ότι εμείς συλλήβδην θα είμαστε κατά των αιτημάτων και κινημάτων αυτοδιάθεσης. Και στο κάτω-κάτω είναι δύο διαφορετικά ζητήματα. Ένα να επιλέξει ένας λαός πως θέλει να ζήσει, μέσα σε ποιο πλαίσιο. Δικαίωμα του αναφαίρετο. Και ένα δεύτερο να προσπαθήσει να εμποδίσει τις έξωθεν επεμβάσεις. Ανεδαφικό σήμερα; Μάλλον δύσκολο, αλλά δεν βλέπω και άλλο τρόπο. Ούτε είναι δικαιολογία ότι ο Κάρλας Πουτσντεμόν είναι συντηρητικός άρα δεν μπορούμε ως προοδευτικοί να συντασσόμαστε με το αίτημα του. Ένα αίτημα είναι αυθύπαρκτο και ως τέτοιο πρέπει να κρίνεται. Συνυπολογίζεις πολλούς παράγοντες για να πεις αν είσαι υπέρ ή κατά. Ποια συμφέροντα εξυπηρετεί κυρίως κλπ, και μετά ας το υποστηρίζει όποιος θέλει. Τρίτο: Υπάρχει μία πλευρά της πολιτικής ζωής στην Ισπανία που αποσιωπάται αν και σε αυτήν εδράζονται πολλά από τα κακώς κείμενα που παρακολουθούμε να συμβαίνει σε αυτήν την χώρα. Πρόκειται για το γεγονός ότι μια δικτατορία που κράτησε 39 ολόκληρα χρόνια καταλύθηκε χωρίς να ανοίξει μύτη, χωρίς να υπάρξει κανενός είδους αποχουντοποίηση. Όλοι έμειναν στη θέση τους και συνέχισαν να κάνουν τη δουλειά τους όπως την ήξεραν. Οι στρατιωτικοί στο στρατό, οι αστυνομικοί στην αστυνομία, οι παπάδες στην εκκλησία (μεγάλο στήριγμα της δικτατορίας και πολύ το απόλαυσε η εκκλησία αυτό) κοκ. Οι δικοί μας χουντικοί, που παρεμπιπτόντως φαντάζουν αγγελάκια μπροστά στους Ισπανούς, με κάποιον τρόπο έστω περιορισμένο τιμωρήθηκαν. Εκεί τίποτα. Μόλις τον τελευταίο καιρό γίνονται προσπάθειες να αντιμετωπιστεί το θέμα. Ακούγονται όλο και περισσότερες φωνές, γίνονται και κάποια πράγματα, όχι τόσο εξ αιτίας του παρελθόντος, αλλά εξ αιτίας της δράσης όλων αυτών σήμερα. Ως συνέπεια αυτού είναι φυσικό να υπάρχει τόσος αυταρχισμός εκεί. Φυσικό όσο και απαράδεκτο.
ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, Η ΙΣΠΑΝΙΑ;9/10/2017 Ορέστης Ηλίας
Από αυτούς που χαίρουν της συντροφικής εκτίμησης του Μπελαντή, κανένας δεν είπε ότι το καταλανικό εθνικό ζήτημα είναι σπόρος του σοσιαλιστικού μέλλοντος..(μακάρι να γίνει) Όμως, είναι κρίσιμο να συνεχιστεί η κοινωνική διάσταση του κινήματος απέναντι στην αμιγώς εθνική. Οι επιτροπές και συντονισμοί που στήθηκαν σε χώρους δουλειάς, γειτονιές και πανεπιστήμια για την διασφάλιση του δημοψηφίσματος είναι κύτταρα που κρίνουν στη συνέχεια το τι είδους ανεξαρτησία θέλουν "οι από κάτω", για να μην περιοριστεί όλο αυτό το κίνημα σε μια απλή αλλαγή σημαίας. Άρα, ας μην βιαζόμαστε στις αναλύσεις διότι το εθνικό μετατρέπεται πολλές φορές σε ταξικό. Παράδειγμα το Brexit, όλοι οι αναλυτές έγραφαν σεντόνια για τον εθνικισμό των Άγγλων και ότι εμπιστεύονται την πλούσια οικονομία τους γι' αυτό ψήφισαν έξοδο από την ΕΕ πριν ενάμισι χρόνο, όμως οι τελευταίες εκλογές (Ιούνιος 2017) έδειξαν στροφή προς τα αριστερά, πτώση των εκφραστών της νεοφιλελεύθερης πολιτικής και πλήρη εξαφάνιση των εθνικιστών. Είναι οι αγώνες των απλών καθημερινών ανθρώπων που μπορούν να μετατρέπουν ακόμα και "ψευτοδημοψηφίσματα" σε κρίση κυριαρχίας της παγκόσμιας οικονομικής και πολιτικής ελίτ. Και αυτό είναι κάτι που το θέλουμε όλοι όσοι βάζουμε τον εαυτό μας στους "από τα κάτω".
ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ, Η ΙΣΠΑΝΙΑ;9/10/2017 Γιάννης Τσούτσιας
Δεν τα λέει μόνο ο Castelnau. Τα λέει π.χ. και ο Μπελαντής. Επισημαίνοντας μάλιστα, ότι "...μου προξενεί μεγάλη εντύπωση η εξής αντίφαση: πολιτικά και ιδεολογικά ρεύματα της Αριστεράς, στα οποία έχω συντροφική εκτίμηση αλλά διαφωνώ μαζί τους ιδεολογικά, που στην Ελλάδα ή αλλού αισθάνονται ρίγος ή ψυχική απώθηση, όταν εκφέρονται οι λέξεις «εθνικό ζήτημα», «πατρίδα» ή «εθνική ανεξαρτησία» (σε ένα έθνος-κράτος που υπάρχει εδώ και δύο αιώνες), αντιστρέφουν τελείως την οπτική τους, όταν πρόκειται για την καταλανική εθνότητα. Η μια εθνότητα (η δική μας) είναι αυτόχρημα καπιταλιστική, η άλλη φέρει τον σπόρο του σοσιαλιστικού μέλλοντος. Πόση λογική, πολιτική και θεωρητική συνοχή υπάρχει ανάμεσα στις δύο ταυτόχρονες αυτές τοποθετήσεις;" Όλο το άρθρο: pandiera.gr Για την υπόθεση της Καταλονίας -μια πολύ διαφορετική άποψη. Του Δημήτρη Μπελαντή. 9/10/2017


Δημοτικές Εκλογές 2014


ΓΠΣ Βριλησσίων 2011


Δημοτικές Εκλογές 2010


Παιδεία 2009




Καλλικράτης: απόψεις και θέματα

Η κρίση και το πρόγραμμα σταθερότητας

Το στέκι της Δράσης 

Κάθε Τρίτη, από τις 20:30 μέχρι τις 22:00 το στέκι της Δράσης είναι ανοιχτό, ενώ παράλληλα, λειτουργεί και η δανειστική βιβλιοθήκη της "Δράσης"




   
© 2006 - 2017 Δράση για μια Άλλη Πόλη
Κατασκευή - επιμέλεια ιστοσελίδας: Μάκης Ετζόγλου