Σχόλια
ΣΤΕΛΙΟΣ
17/9/2022

Για έναν άκοσμο αξιακό κόσμο ανεξαρτήτου τάξεως! "Όμοιος ομοίω αεί πελάζει" ή αλλιώς "κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι".

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
H επίδραση της Τραγωδίας στο σινεμά και την τηλεόραση
14/9/2022

Έξοχη η παρέμβασή σας. Συμπληρώσατε ιδανικά το μικρό μου κείμενο και δώσατε αυτήν την διαλεκτική διάσταση της εξέλιξης του σινεμά που δεν τόνισα επαρκώς. Βεβαίως η κριτική στάση είναι σημαντικότατη, στην εξέλιξη συμμετέχουν ισότιμα δημιουργοί και θεατές. Από τη μεριά μου οφείλω να διευκρινίσω ότι δεν παίρνω θέση υπέρ των τραγικών ποιητών ή του Πλάτωνος, όπως δεν παίρνω θέση ας πούμε υπέρ της αποστασιοποίησης του Μπρεχτ. Όλες αυτές οι θέσεις και αντιθέσεις συμβάλλουν στην εξέλιξη, όπως, σε άλλη ασφαλώς κλίμακα, συμβάλλει και ο διάλογος από αυτό το βήμα. Ευχαριστώ εσάς και την Δράση για την ευκαιρία.

Γιώργος Σκιάνης
H επίδραση της Τραγωδίας στο σινεμά και την τηλεόραση
12/9/2022

Κύριε Σκιάνη, σας ευχαριστώ για τον σχολιασμό του σχολίου μου και με την αφορμή αυτή την έκθεση των σκέψεων σας τόσο για τον διδακτισμό της αρχαίας τραγωδίας, όσο και για τα διλήμματα που αυτή θέτει από την κυριαρχία των παθών. Τώρα, όσον αφορά για τον κορεσμό του κοινού κατά την εποχή του λαϊκού, εμπορικού κινηματογράφου που όλοι βιώσαμε με το happy end, την διαλεκτική υιοθέτηση από τον νεότερο των διλημμάτων της τραγωδίας το επακόλουθο μπέρδεμα των θεατών και την διαφαινόμενη κατ' εσάς μεταστροφή του σε έναν νέο διδακτισμό, ας ελπίσουμε ανώτερης ποιότητας, δεν θα διαφωνήσω. Θα είναι πάλι απαίτηση της διαλεκτικής πορείας του θεάματος, της τέχνης γενικότερα μέσα σε μια σύγρονη αγχώδη διαβίωση και την έλλειψη ελεύθερου χρόνου για διλήμματα και σκέψη. Η ενδυνάμωση όμως του κριτικού πνεύματος από το πλατύ κοινό, θα παραμένει πάντα σαν το μεγάλο ζητούμενο.

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
«Παιδεία 2022»: Η τελευταία καλοκαιρινή προβολή αφιερωμένη στα σχολεία μας.
12/9/2022

Δημήτρη συμφωνώ μαζί σου: Τέσσερα χρόνια πριν τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Λιγότερο σύνθετα, όχι τόσο πολύπλοκα, ούτε το ίδιο απαιτητικά. Επίσης, πράγματι, αυτή η διαπίστωση είναι δυσβάσταχτη και απογοητευτική. Αρκετοί το νιώθουμε. Παρακάτω...

Γιάννης Τσούτσιας
«Παιδεία 2022»: Η τελευταία καλοκαιρινή προβολή αφιερωμένη στα σχολεία μας.
11/9/2022

Για να μπορέσει να υπάρξει ειλικρινής δημόσιος διάλογος για την Παιδεία προϋποθέτει τη συμμετοχή όλων των μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας, ήτοι εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές. Οι τελευταίοι, που με τον ενθουσιασμό που τους χαρακτηρίζει θα μπορούσαν να ζωντανέψουν τη συζήτηση και να τη φέρουν στα πραγματικά προβλήματα που τους απασχολούν, απουσίαζαν. Οι δε γονείς (Σύλλογοι Γονέων ή απλά μέλη) για ακόμα μια φορά επιβεβαίωσαν με εκκωφαντικό θόρυβο την πλήρη αδιαφορία τους. Οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, παραιτημένοι, κουρασμένοι, εγκλωβισμένοι στην εσωστρέφειά τους και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά, απόντες. Στο πάνελ 3 διευθυντές (νηπιαγωγείου, δημοτικού, γυμνασίου, αλλά όχι λυκείου) που λίγο πολύ προσπάθησαν να παρουσιάσουν το θετικό τους έργο στο σχολείο τους, αλλά για την ταμπακιέρα, τις χρόνιες παθογένειες του εκπαιδευτικού συστήματος, σιωπή. Έκδηλη η αμηχανία στο ερώτημα γονέα «ποιον ρόλο του μαθητή θα έπρεπε το σχολείο να προάγει περισσότερο, του υπεύθυνου πολίτη, οικογενειάρχη ή επαγγελματία;», κανένα ίχνος αυτοκριτικής από πλευράς εκπαιδευτικών (δε φέρουν εκείνοι ευθύνες;), η γνωστή εύκολη και επαναλαμβανόμενη -πλην όμως δίκαιη- κριτική απέναντι στους γονείς που δεν ασχολούνται με τα παιδιά τους και τα αφήνουν ώρες στα κινητά και τα τάμπλετ. Χλιαρή συζήτηση σε ένα ακροατήριο 20 ατόμων με μέσο όρο ηλικίας τα 60! Ε, δε θα το έλεγες και εποικοδομητική κουβέντα όλο αυτό για «το σχολείο των ονείρων μας»… Στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές, σε μια πραγματικά ενδιαφέρουσα προεκλογική ομιλία της ΔΡΑΣΗΣ για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι των Βριλησσίων, ήταν προσκεκλημένοι και μίλησαν ένας φοιτητής και δύο μαθήτριες εκπρόσωποι των 15μελών των σχολείων τους. Ο φρέσκος – και ουχί ξύλινος- λόγος τους με εντυπωσίασε και ένιωσα για πρώτη φορά μετά από χρόνια αισιοδοξία πως υπάρχει ελπίδα και μέλλον για την κοινωνία, όταν δίνεται βήμα στους νέους. Μετά από 4 χρόνια, και με την απόσταση που μας χωρίζει από εκείνη τη μέρα, έχω καταλήξει πως δυστυχώς επρόκειτο για ένα πυροτέχνημα, που ενδεχομένως να ξαναδούμε του χρόνου ενόψει των επικείμενων δημοτικών εκλογών. Παραφράζοντας το γνωστό ρητό, πλέον «δεν ελπίζω τίποτα, φοβάμαι για τα χειρότερα, είμαι συμβιβασμένος»

Δημήτρης Καλαμπούκας

Σε αδιέξοδο το ζήτημα της Ναυτικής Βάσης...

Να αφήσουμε τα προεκλογικά και να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα

Πρώτο ζήτημα. Η φωτογραφία που παρουσιάζουμε έχει ημερομηνία λήψης 1η Μαΐου 2022. Έναν χρόνο μετά τη λήξη της προθεσμίας που είχε δώσει το δημοτικό συμβούλιο για την απομάκρυνση των απορριμματοφόρων από την Ναυτική Βάση. Στη φωτογραφία απεικονίζεται η πραγματικότητα: Δυο αιτίες, (μεταξύ άλλων), δημιουργίας μπάζων στον χώρο, όπου η κατάσταση επιδεινώνεται και η καταστροφή του πάρκου συνεχίζεται, παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις της δημοτικής αρχής. Στα αριστερά, στρώματα και ογκώδη αντικείμενα. Η εικόνα δείχνει μικρό μόνο μέρος τους. Τα οποία, βεβαίως, προέρχονται από τους δημότες, όμως πώς κατέληξαν στη Ναυτική Βάση; Και με ποιο τρόπο θα απομακρυνθούν; Στα δεξιά, μεγάλοι όγκοι κλαδιών, από τα κλαδέματα των κήπων ή από τα δέντρα των δρόμων. Γιατί αυτά συγκεντρώθηκαν στην Ναυτική Βάση και πώς θα απομακρυνθούν; Πιο δίπλα άλλες εστίες: Οι κατεστραμμένες λάμπες που αντικαθίστανται στο πλαίσιο της αναβάθμισης του οδοφωτισμού, (οι οποίες θεωρητικά ανακυκλώνονται με ευθύνη του εργολάβου, όμως κι αυτές συγκεντρώνονται εκεί), τα εγκαταλειμμένα – παροπλισμένα οχήματα, οι κάδοι απορριμμάτων, οικοδομικά υλικά, χώματα εκσκαφών, οι εγκαταστάσεις καθαριότητας κ.α. Ανάλογο το ερώτημα. Τι «λέει» η φωτογραφία; Ότι τόνοι από κλαδιά παραμένουν στον χώρο της Ναυτικής Βάσης και ότι παρά τις πομπώδεις διακηρύξεις, τις βραβεύσεις, τις δαπάνες για υπηρεσίες συμβούλων με στόχο την αύξηση της κομποστοποίησης, ο Δήμος δεν διαθέτει έναν κλαδοθρυμματιστή για να μειώσει την παραγόμενη φυτική μάζα (και τα δρομολόγια των οχημάτων αποκομιδής), αποτρέποντας παράλληλα τον μεγάλο κίνδυνο πυρκαγιάς. Το ίδιο και με τα στρώματα. Η φωτογραφία λέει ότι ΔΕΝ γίνεται ανακύκλωση στρωμάτων και ογκωδών αντικειμένων. Ή αν γίνεται, γίνεται ανοργάνωτα με αποτέλεσμα τη συσσώρευση επικίνδυνων και εύφλεκτων υλικών στο πάρκο. Το ίδιο και με τον όγκο των συσσωρευμένων φωτιστικών. Κάποτε θα τα πάρουν, αλλά πότε; Για ποια λοιπόν «πράσινη» υπηρεσία καθαριότητας μιλάμε; Με ποια μέσα; Και πώς είναι δυνατόν τόσο εύφλεκτα υλικά να συγκεντρώνονται μέσα στο πάρκο; Δεύτερο ζήτημα: Ο κ. Μανιατογιάννης προκρίνει να κατασκευαστεί δημοτικό αμαξοστάσιο εντός της Ναυτικής Βάσης, ως υπόγεια κατασκευή. Ο κ. Ντινόπουλος είχε επιλέξει θέση εκτός Δήμου, στον Ασπρόπυργο. Ο κ. Πισιμίσης κάπου αλλού, κοντά. Αλλά το μείζον ΔΕΝ είναι το πού θα σταθμεύει ο στόλος των οχημάτων, αλλά το πού θα διεξάγονται οι εργασίες που συνεπάγεται η ορθολογική διαχείριση των απορριμμάτων! Σαν αυτές που εικονίζονται στη φωτογραφία και άλλες πολλές, που σήμερα είτε δεν γίνονται, είτε γίνονται υποτυπωδώς. Όλα αυτά που δεν μπορούν να υλοποιηθούν ούτε μακριά από την πόλη, ούτε σε υπόγεια! Στη συνεδρίαση του Μαΐου του 2020 είχαμε επισημάνει ότι της κάθε πρότασης, θα έπρεπε να έχει προηγηθεί καταγραφή της παρούσας κατάστασης, υπολογισμός των αναγκών σε βάθος τουλάχιστον 15ετίας (τώρα κατασκευάζονται στα Βριλήσσια δεκάδες νέα συγκροτήματα κατοικιών), προσαρμογή στο πολύπλοκο νομοθετικό πλαίσιο και κάποια οικονομοτεχνική μελέτη, ώστε να είναι εφικτή η υλοποίηση οποιουδήποτε σχεδιασμού. Μάταια. Οι παρατάξεις «εξουσίας» υπεκφεύγουν. Αναζητούν τις λύσεις σε προεκλογικά «οράματα» και σε μακέτες, νομίζοντας ότι οι προτάσεις πέφτουν από τον ουρανό και ότι ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει. Αδυνατούν να αντιληφθούν ότι κρίσιμο στοιχείο μιας πρότασης είναι η διαδικασία «παραγωγής» της και η βήμα – βήμα αντιμετώπιση των προϋποθέσεων που οδηγούν σε αποτέλεσμα. Μόνον έτσι πείθονται οι πολίτες. Είναι ευθύνη της διοίκησης, που διαθέτει τον μηχανισμό, τα μέσα και την νομιμοποίηση, να οργανώσει και να προετοιμάσει τον δρόμο για την επίλυση του προβλήματος της Ναυτικής Βάσης. Αναθέτοντας σε εξειδικευμένα μελετητικά γραφεία κάποιες μελέτες. Με «εμπνεύσεις» και αυτοσχεδιασμούς δεν προκύπτουν λύσεις. Αρκετά με τις αναβολές, τις δικαιολογίες, τους χειρισμούς, τις προχειρότητες και το φιάσκο - τύπου Γέρακα. Να αφήσουμε τα προεκλογικά και να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα. Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων ΔΡΑΣΗ για μια Άλλη Πόλη

ΣΧΕΤΙΚΑ: Δημοτικό Συμβούλιο
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Ο χρόνος διαλύεται μέσα στη στιγμή το ελάχιστο γίνεται ο μέγιστος τύραννος. Βασανίζει ανθισμένες πληγές γεμάτες χαμόγελα και υποσχέσεις για κάτι άλλο, αυτό το άλλο είναι που ζούμε κάθε στιγμή νομίζοντας ότι ζούμε το άλλο. Όμως το άλλο δεν υπάρχει. Είμαστε εμείς η Μοίρα μας που μας λοξοκοιτάζει. Σφίγγα που ξέχασε το αίνιγμα δεν έχουμε τίποτα να λύσουμε. Δεν υπάρχει αίνιγμα δεν υπάρχει διαφυγή από τον πύρινο κύκλο του Ήλιου και του Θανάτου.

Ο χρόνος διαλύεται – Μίκης Θεοδωράκης
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter