Σχόλια
ΣΤΕΛΙΟΣ
17/9/2022

Για έναν άκοσμο αξιακό κόσμο ανεξαρτήτου τάξεως! "Όμοιος ομοίω αεί πελάζει" ή αλλιώς "κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι".

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
H επίδραση της Τραγωδίας στο σινεμά και την τηλεόραση
14/9/2022

Έξοχη η παρέμβασή σας. Συμπληρώσατε ιδανικά το μικρό μου κείμενο και δώσατε αυτήν την διαλεκτική διάσταση της εξέλιξης του σινεμά που δεν τόνισα επαρκώς. Βεβαίως η κριτική στάση είναι σημαντικότατη, στην εξέλιξη συμμετέχουν ισότιμα δημιουργοί και θεατές. Από τη μεριά μου οφείλω να διευκρινίσω ότι δεν παίρνω θέση υπέρ των τραγικών ποιητών ή του Πλάτωνος, όπως δεν παίρνω θέση ας πούμε υπέρ της αποστασιοποίησης του Μπρεχτ. Όλες αυτές οι θέσεις και αντιθέσεις συμβάλλουν στην εξέλιξη, όπως, σε άλλη ασφαλώς κλίμακα, συμβάλλει και ο διάλογος από αυτό το βήμα. Ευχαριστώ εσάς και την Δράση για την ευκαιρία.

Γιώργος Σκιάνης
H επίδραση της Τραγωδίας στο σινεμά και την τηλεόραση
12/9/2022

Κύριε Σκιάνη, σας ευχαριστώ για τον σχολιασμό του σχολίου μου και με την αφορμή αυτή την έκθεση των σκέψεων σας τόσο για τον διδακτισμό της αρχαίας τραγωδίας, όσο και για τα διλήμματα που αυτή θέτει από την κυριαρχία των παθών. Τώρα, όσον αφορά για τον κορεσμό του κοινού κατά την εποχή του λαϊκού, εμπορικού κινηματογράφου που όλοι βιώσαμε με το happy end, την διαλεκτική υιοθέτηση από τον νεότερο των διλημμάτων της τραγωδίας το επακόλουθο μπέρδεμα των θεατών και την διαφαινόμενη κατ' εσάς μεταστροφή του σε έναν νέο διδακτισμό, ας ελπίσουμε ανώτερης ποιότητας, δεν θα διαφωνήσω. Θα είναι πάλι απαίτηση της διαλεκτικής πορείας του θεάματος, της τέχνης γενικότερα μέσα σε μια σύγρονη αγχώδη διαβίωση και την έλλειψη ελεύθερου χρόνου για διλήμματα και σκέψη. Η ενδυνάμωση όμως του κριτικού πνεύματος από το πλατύ κοινό, θα παραμένει πάντα σαν το μεγάλο ζητούμενο.

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
«Παιδεία 2022»: Η τελευταία καλοκαιρινή προβολή αφιερωμένη στα σχολεία μας.
12/9/2022

Δημήτρη συμφωνώ μαζί σου: Τέσσερα χρόνια πριν τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Λιγότερο σύνθετα, όχι τόσο πολύπλοκα, ούτε το ίδιο απαιτητικά. Επίσης, πράγματι, αυτή η διαπίστωση είναι δυσβάσταχτη και απογοητευτική. Αρκετοί το νιώθουμε. Παρακάτω...

Γιάννης Τσούτσιας
«Παιδεία 2022»: Η τελευταία καλοκαιρινή προβολή αφιερωμένη στα σχολεία μας.
11/9/2022

Για να μπορέσει να υπάρξει ειλικρινής δημόσιος διάλογος για την Παιδεία προϋποθέτει τη συμμετοχή όλων των μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας, ήτοι εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές. Οι τελευταίοι, που με τον ενθουσιασμό που τους χαρακτηρίζει θα μπορούσαν να ζωντανέψουν τη συζήτηση και να τη φέρουν στα πραγματικά προβλήματα που τους απασχολούν, απουσίαζαν. Οι δε γονείς (Σύλλογοι Γονέων ή απλά μέλη) για ακόμα μια φορά επιβεβαίωσαν με εκκωφαντικό θόρυβο την πλήρη αδιαφορία τους. Οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, παραιτημένοι, κουρασμένοι, εγκλωβισμένοι στην εσωστρέφειά τους και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά, απόντες. Στο πάνελ 3 διευθυντές (νηπιαγωγείου, δημοτικού, γυμνασίου, αλλά όχι λυκείου) που λίγο πολύ προσπάθησαν να παρουσιάσουν το θετικό τους έργο στο σχολείο τους, αλλά για την ταμπακιέρα, τις χρόνιες παθογένειες του εκπαιδευτικού συστήματος, σιωπή. Έκδηλη η αμηχανία στο ερώτημα γονέα «ποιον ρόλο του μαθητή θα έπρεπε το σχολείο να προάγει περισσότερο, του υπεύθυνου πολίτη, οικογενειάρχη ή επαγγελματία;», κανένα ίχνος αυτοκριτικής από πλευράς εκπαιδευτικών (δε φέρουν εκείνοι ευθύνες;), η γνωστή εύκολη και επαναλαμβανόμενη -πλην όμως δίκαιη- κριτική απέναντι στους γονείς που δεν ασχολούνται με τα παιδιά τους και τα αφήνουν ώρες στα κινητά και τα τάμπλετ. Χλιαρή συζήτηση σε ένα ακροατήριο 20 ατόμων με μέσο όρο ηλικίας τα 60! Ε, δε θα το έλεγες και εποικοδομητική κουβέντα όλο αυτό για «το σχολείο των ονείρων μας»… Στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές, σε μια πραγματικά ενδιαφέρουσα προεκλογική ομιλία της ΔΡΑΣΗΣ για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι των Βριλησσίων, ήταν προσκεκλημένοι και μίλησαν ένας φοιτητής και δύο μαθήτριες εκπρόσωποι των 15μελών των σχολείων τους. Ο φρέσκος – και ουχί ξύλινος- λόγος τους με εντυπωσίασε και ένιωσα για πρώτη φορά μετά από χρόνια αισιοδοξία πως υπάρχει ελπίδα και μέλλον για την κοινωνία, όταν δίνεται βήμα στους νέους. Μετά από 4 χρόνια, και με την απόσταση που μας χωρίζει από εκείνη τη μέρα, έχω καταλήξει πως δυστυχώς επρόκειτο για ένα πυροτέχνημα, που ενδεχομένως να ξαναδούμε του χρόνου ενόψει των επικείμενων δημοτικών εκλογών. Παραφράζοντας το γνωστό ρητό, πλέον «δεν ελπίζω τίποτα, φοβάμαι για τα χειρότερα, είμαι συμβιβασμένος»

Δημήτρης Καλαμπούκας
Ποιοι είμαστε

Η «Δράση για μια Άλλη Πόλη» είναι η τοπική συλλογικότητα / δημοτικό σχήμα / τμήμα των ενεργών πολιτών των Βριλησσίων. Δεν είναι ένας ανά τετραετία εμφανιζόμενος δημοτικός συνδυασμός, μια κομματική κατασκευή ή ομάδα διαμαρτυρίας. Είναι ένας τρόπος ύπαρξης των δημοτών στη γειτονιά. Επιχειρούμε να θέσουμε τη δική μας οπτική για τη ζωή στον Δήμο, ως τμήμα της πληττόμενης κοινωνίας και ως μια προσπάθεια συμβολής που αμφισβητεί, δημιουργεί, αναζητά, προτείνει.

Η ΔΡΑΣΗ συμμετείχε για πρώτη φορά στις δημοτικές εκλογές του 2006 και έλαβε ποσοστό 8,5% και μία έδρα στο δημοτικό συμβούλιο. Στις εκλογές του 2010 έλαβε 13,9% και δύο έδρες, το 2014 πέτυχε ποσοστό 15,5% και τρεις έδρες, ενώ το 2019, χρονιά που διαμορφώθηκε ένα ρεύμα αντίδρασης απέναντι στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ που επηρέασε κάθε συνδυασμό που καταχωρούνταν στα αριστερά του πολιτικού φάσματος, το εκλογικό μας ποσοστό υποχώρησε στο 8,46%. Διατηρούμε και σήμερα τρεις έδρες στο δημοτικό συμβούλιο.

Από το 2006 η ΔΡΑΣΗ παρεμβαίνει με ολοκληρωμένες προτάσεις στα θεσμικά όργανα του Δήμου, στους Οργανισμούς, στις δημοτικές δραστηριότητες για το Περιβάλλον, στη δημοτική ζωή. Παράλληλα, διοργανώνει εκατοντάδες εκδηλώσεις για τα τοπικά ζητήματα, την πολιτική και τον πολιτισμό, δημιουργεί το Cine-Δράση, ενημερώνει τους δημότες με την εφημερίδα και την ιστοσελίδα της, διατηρεί ανοιχτή μια δυνατότητα παρέμβασης των απλών ανθρώπων στην πόλη.

Εστιάσαμε στην ανάγκη να ενισχυθεί η συμμετοχή των πολιτών στα κοινά γιατί έτσι αλλάζει η έκβαση των μικρών αλλά και των μεγάλων αγώνων. Επιμένουμε στα κινηματικά χαρακτηριστικά και στην αυτονομία της Κίνησής μας, γιατί αυτή είναι η πιο αποτελεσματική μορφή οργάνωσης των πολιτών στη γειτονιά τους.

Συνεχίζουμε, δημιουργώντας προϋποθέσεις έξω από το σκηνικό της παρακμής και της κρίσης, για μια «άλλη» οργάνωση της τοπικής κοινωνίας.

Δημοτικοί Σύμβουλοι
Γιάννης Τσούτσιας
Δημοτικός Σύμβουλος

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1961. Τελείωσε το σχολείο στα Βριλήσσια. Σπούδασε Φαρμακευτική στην Αθήνα, Χημεία φυσικών προϊόντων στη Γαλλία και είναι πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών του Παντείου Πανεπιστημίου. Δραστηριοποιήθηκε σε διάφορες μαζικές προσπάθειες και σε συλλόγους της περιοχής. Από το 2006 εκλέγεται δημοτικός σύμβουλος ως επικεφαλής της «Δράσης». Είναι παντρεμένος και έχει ένα γιο.

Μαρίνα Παπαχριστοδούλου
Δημοτική Σύμβουλος

Γεννήθηκε το 1952. Εργάστηκε στον ιδιωτικό τομέα. Σε όλη τη διάρκεια της ζωής της συμμετέχει ενεργά στους πολιτικούς, συνδικαλιστικούς και κοινωνικούς αγώνες. Σήμερα είναι συνταξιούχος. Δραστηριοποιείται στην Κινηματογραφική Λέσχη Βριλησσίων Cine - Δράση της οποίας είναι πρόεδρος.

Μάρκος Κρητικός
Δημοτικός Σύμβουλος

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1959 και μεγάλωσε στο Χαλάνδρι. Ζει στα Βριλήσσια από το 1993. Πτυχιούχος της Σχολής διακοσμητών των ΚΑΤΕΕ Αθηνών. Εργάζεται στο χώρο των πωλήσεων δομικών υλικών σε μεγάλα έργα. Είναι παντρεμένος και πατέρας τριών παιδιών. Εντάχθηκε στην αριστερά σε νεαρή ηλικία και μετείχε ενεργά στο φοιτητικό κίνημα της σχολής του και στο κίνημα της γειτονιάς.

Τοιχο-διωκτικά

Ο χρόνος διαλύεται μέσα στη στιγμή το ελάχιστο γίνεται ο μέγιστος τύραννος. Βασανίζει ανθισμένες πληγές γεμάτες χαμόγελα και υποσχέσεις για κάτι άλλο, αυτό το άλλο είναι που ζούμε κάθε στιγμή νομίζοντας ότι ζούμε το άλλο. Όμως το άλλο δεν υπάρχει. Είμαστε εμείς η Μοίρα μας που μας λοξοκοιτάζει. Σφίγγα που ξέχασε το αίνιγμα δεν έχουμε τίποτα να λύσουμε. Δεν υπάρχει αίνιγμα δεν υπάρχει διαφυγή από τον πύρινο κύκλο του Ήλιου και του Θανάτου.

Ο χρόνος διαλύεται – Μίκης Θεοδωράκης
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter