του Λάμπη Λαζάνη

Πού βρισκόμαστε; Και τι τρέχει; Αλλού για αλλού βρισκόμαστε και ό,τι τρέχει, τρέχει για να μας συνδέει: έτσι, για να αναρωτιόμαστε μαζί! Αλλά δεν το κάνουμε, προτιμάμε τη μόνωση, καθένας αποτραβηγμένος στο δικό του αλλού, κι από τούτο δω στέλνοντας ή λαβαίνοντας τα αυτοδιοικητικά του προγράμματα. Συνεχώς ακούμε και διαβάζουμε προτάσεις για το πώς θα βολευτούμε στο αλλού, το αλλότριο και το ξένο. Έχοντας άρρητα αποδεχτεί την αποξένωση από ένα εδώ και τώρα που δεν το ορίζουμε, ανακατευόμαστε μέσα της για να τακτοποιήσουμε καλύτερα την ξενιτειά μας. Γι’ αυτήν εδώ γίνεται όλο το παιχνίδι, εξ αιτίας της οι πολλοί απέχουν. Χρόνια τώρα, έχουν γύρω μας εγκατασταθεί οι μηχανισμοί έξωσης των απεχόντων και αποσιώπησης των αιτιών της αποχής τους, για να γίνεται το παιχνίδι μέσω των μηχανισμών μαζί με όσους πρόθυμους στο πλευρό καθενός, σαν οι άλλοι να μην υπάρχουν και να μην αγωνιούν. Υπό αυτή τη συνθήκη, η στάση αποχής των δημοτών δεν συνιστά πρόβλημα, είναι ένδειξη μάλλον υγείας· το πρόβλημα δημιουργείται από τους υποψήφιους που σε καλούν σε συμμετοχή (σε συμπαράταξη, συνεννόηση, συστράτευση, και όποιο άλλο ΣΥΝ θέλετε) ενώ στην ουσία όλος ετούτος ο σαματάς δεν γίνεται παρά για την εμβάθυνση της αλλοτρίωσης· ο ανταγωνισμός γίνεται για το ποιός και πώς θα την προβάλλει σαν αποδεκτή, κι ακόμη παραπέρα σαν Πρόοδο, κι επομένως επιθυμητή γιατί η κορύφωση της αλλοτρίωσης είναι να την επιθυμείς. Να απαρνηθείς θεληματικά κάθε ουσιαστικό ερώτημα για τον κόσμο και τον εαυτό σου, τους οικείους και τους άλλους, τη γειτονιά την κοντινή αλλά και την ευρύτερη και να αποσυρθείς, τούτη η απόσυρση δεν είναι απλά μια φυγή, είναι μάλλον αυτοκτονία: όμως αυτήν ακριβώς την αυτοκτονία που επιχειρούν -αδέξια- να αρνηθούν οι απέχοντες από το εκλογικό καρναβάλι, ακριβώς την ίδια, μόνο γαρνιρισμένη - εξ ίσου αδέξια- με κάθε είδους εντυπωσιασμό, προσφέρουν όλοι οι άλλοι: Καλώς ήρθατε στα διαδημοτικώς αποκεντρωμένα παραμάγαζα του Κράτους αυτοκτονίας! Ακόμα και η κυβέρνηση σιγοντάρει -χωρίς άλλο με τη διακριτική ανοχή των Θεσμών- και, μια βδομάδα πριν τις εκλογές, λάβαμε το επίδομα του 13ου μισθού για να γίνουν όλα πιο εύκολα, για ένα συμμετοχικό ‘ναι’ με όλες μας τις ανέσεις στον επικείμενο θάνατο! Πώς να μην ευχαριστείς όταν σε θυμόνται στις κρίσιμες, τις αποφασιστικές στιγμές της ζωής σου; Λάμπης Λαζάνης