του Γιάννη Τσίχλα

1. ΔΩΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ (Αντικαταστήστε τον ΣΥΡΙΖΑ με σημερινά κόμματα κυβερνητικής προοπτικής) Αγωνιζόμαστε για καλύτερη ζωή επενδύοντας στο ελπιδοφόρο μέλλον. Προκύπτει Ευκαιρία να γίνει κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ, οπότε ελπίζουμε πλέον για άμεσα αποτελέσματα. Στοχαζόμενοι ακούσαμε πάμπολλες αναλύσεις και παρουσιάσεις από ηγετικά στελέχη του κόμματος, κάνοντας υπομονή. Mιας και η επόμενη ημέρα φτάνει για να ρίξει φως στην κεραυνοβόλα σχέση Ευκαιρίας και ΣΥΡΙΖΑ. Εν αναμονή ωστόσο για τα επόμενα, μπορούμε να αναλογιστούμε τα προηγούμενα... Τι σημαίνει ότι η ιστορική Ευκαιρία τριγυρίζοντας αδέσποτη, επιλέγει συγκεκριμένα κόμματα προκαλώντας να την αξιοποιήσουν μεσούσης κρίσης ισοπεδωτικής των πάντων; Μάλλον κάνοντας χατίρι στην Ευκαιρία ανασυγκροτήθηκαν ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ και ΣΥΝΙΣΤΩΣΕΣ συστήνοντας τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ αναθέτοντας την εφαρμογή συνεδριακών αποφάσεων (2007 – 2009) στην επικείμενη κυβέρνησή τους. Όμως εν όψη κοσμογονίας (πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση) δεν κουνιέται «κινηματικό φύλλο» παρά μόνο προεκλογικές συγκεντρώσεις συγκρότηση ψηφοδελτίων και κακός χαμός στα ΜΜΕ προς διαμόρφωση της Κοινής Γνώμης. Επιπλέον, η ΔΡΑΣΗ στα ΒΡΙΛΗΣΣΙΑ αντιμετωπίζεται ως εμπόδιο στην πορεία του ΣΥΡΙΖΑ... Δεν γίνονται αυτά πάνω στην γη που πατούμε, μία Ευκαιρία ειδικά κυβερνητική να παρουσιάζεται σε αυτοτελές επεισόδιο ανεπηρέαστη από υποκείμενες και αντικείμενες καταστάσεις. Η αλήθεια, κρυμμένη πίσω από τα φαινόμενα, είναι τόσο απλή που δεν γίνεται πιστευτή. Δηλαδή, ότι έχουμε βαρύνουσα την κυβερνητική παραχώρηση στον ΣΥΡΙΖΑ με τρόπο και όρους προς εκτόνωση και κατ’ ουσία καθορισμό του «κινήματος Αλλαγής». Τα ιστορικά και σύγχρονα διδάγματα είναι πολλά. Με απλές σκέψεις, δεν μπορεί παρά να είμαστε αφελείς νομίζοντας πως η εταιρική εθνική - υπερεθνική εξουσία απαρνιέται την πείρα της στην καταστολή και στην ενσωμάτωση λαϊκών - αριστερών ξεσπασμάτων ή και επαναστάσεων. Καμιά δεκαριά αιώνες αποικιοκρατίας και ιμπεριαλισμού είναι διπλογραμμένοι στο DNA της. Παραχωρήσεις επιμέρους (κυβερνήσεις κλπ), για εξασφάλιση των βασικών (κρατικοί - παρακρατικοί θεσμοί…) είναι συνταγή δοκιμασμένη, συνταγογραφημένη και από …αυτοκρατορίες που με παραχωρήσεις σε εθνότητες διατηρούνταν αιώνες. Δεν μπορεί παρά να είμαστε διπλά αφελείς, νομίζοντας πως όλοι αυτοί ξέμειναν ασφαλιστικών δικλείδων τρέμοντας κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, όταν έχουν ως τίτλους τιμής π.χ. το ξεπάστρεμα του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ και του Άρη Βελουχιώτη από το ίδιο του το κόμμα, την νίκη επί του Δημοκρατικού Στρατού στον εμφύλιο, την εκτόνωση των μαζικότατων διεκδικητικών μεταπολιτευτικών αγώνων, την διάσπαση του ΚΚΕ και διάλυση της ΚΝΕ στα 1989 - 92 κατά την αριστεροδεξιά συγκυβέρνηση και μαζί, του κινηματικού εργατικού πυρήνα που εξοντώθηκε βρέφος στην κούνια πριν μπουσουλίσει. Και δεν μπορεί παρά να είμαστε τριπλά αφελείς, νομίζοντας πως η εταιρική εθνική - υπερεθνική εξουσία εμπιστεύεται την κυβερνητική διαχείριση σε διεφθαρμένες δεξιές κυβερνήσεις, που αφού έπαιξαν τον ρόλο τους όταν έπρεπε, καλοπληρωμένες μένουν εφεδρεία για μελλοντική χρήση εξαγνιζόμενες σε επόμενες κάλπες - κολυμπήθρες. Η αλήθεια είναι ότι επιθυμητά δεδομένα συγκροτημένα σε ιδεολογική πλατφόρμα επιβλήθηκαν επί πραγματικών δεδομένων, συνεργώντας με κόμματα προετοιμασμένα επί τούτου, με επιστημονικές πιστοποιήσεις: Παραγωγικές, οικονομολογικές, συνταγματολογικές, φιλοσοφικές… σε όλα τα επίπεδα, εργασιακό, αγροτικό, γυναικείο, αυτοδιοίκηση, νεολαία, παιδεία, υγεία... Με παρόμοιες πιστοποιήσεις υποστηρίχτηκε η μεταπολιτευτική Αλλαγή συστήνοντας σχεδόν ως άμεσο στόχο τον Σοσιαλισμό, αποδεικνύοντας την πολιτικώς αδιέξοδη μεταφυσική προβολή ιδεολογιών στην πραγματικότητα αντί της πραγματικότητας στις ιδέες. Ο πιο συντηρητικός ρεφορμισμός επικρατεί σε αριστερές ηγεσίες ποτισμένες ως το μεδούλι με κοινοβουλευτικές αυταπάτες, που ενώ δεν έχουν μυρουδιά από οργανωτικές και θεωρητικές υποδομές για τις ριζοσπαστικές ανατροπές που εξαγγέλλουν, αναμένουν ωρίμανση συνθηκών και αλλαγές συσχετισμών από προκύπτουσες Ευκαιρίες. Πετούν το μεγάλο κινηματικό όπλο μας την «διαλεκτική ενότητα» στα σκουπίδια επιδιώκοντας κέρδη από προσαρμοστικούς τακτικισμούς (ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ …) και υπέρ πάντων αγώνες για αύξηση ποσοστών, χρεώνοντας την αποχή αγωνιστών από συλλογικές διαδικασίες και την συνακόλουθη κινηματική κατάπτωση στις δυσμενείς συνθήκες. Τα ιστορικά διδάγματα επιμένουν: Παρά την ενίοτε αύξηση αριστερών ποσοστών εφαρμόζονται ατόφιες οι αντιλαϊκές – αντεθνικές πολιτικές στον χωρίς φρένο καπιταλιστικό κατήφορο (μνημόνια, κατασχέσεις κατοικιών, Τέμπη, διαφθορά...). Παραχωρήσεις λογιζόμενες ως νίκες γίνονται κακοί σύμβουλοι, βαραίνοντας μονόπαντα το πολιτικό ισοζύγιο, τόσο όσο να ξεγλιστρούν όλα σε χωματερή, ενώ δύσκολα συνειδητοποιούμε το μέγεθος των ευθυνών μας για πληγές που δεν γιατρεύονται εύκολα... 2. ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΕΡΓΟ ΘΕΑΤΕΣ (Αντικαταστήστε τον ΣΥΡΙΖΑ με σημερινά κόμματα κυβερνητικής προοπτικής) ΣΥΡΙΖΑ – Συνιστώσες, οι αυτοπροσδιοριζόμενοι ως αριστεροί - κομματικοί ή μη - κριθήκαμε στο κρίσιμο 2010 – 2015, όταν διαμορφώνονταν αυθόρμητος πυρήνας συγκρουσιακών διαθέσεων, ευνοούμενος προς δυναμική διεύρυνση με νέα κοινωνικά στρώματα και νεολαία, συνέπεια της μαζικής φτωχοποίησης από εφαρμογές μνημονίων, των δικτατορικών παρεμβάσεων του τραπεζιτικού διευθυντηρίου της Ε.Ε., το ρήγμα στον δικομματισμό με την κατάπτωση του ΠΑΣΟΚ... Αυτή την διεύρυνση στοχοποίησε η εξουσία διαισθανόμενη τα κινηματικά χαρακτηριστικά της με πιθανή εξωκοινοβουλευτική προοπτική, καθ' ότι τα επί μέρους και είδους κινήματα, οι συλλογικότητες, οι άμεσα θιγόμενοι πολίτες, σε συνθήκες κρίσεων δύνανται να ομογενοποιούνται, αυτοκαθοριζόμενοι απέναντι στις βασικές πολιτικές, προσπερνώντας τα θεσμικά κόμματα, (παρών και ο φασισμός). Συνέβη, αριστερά κόμματα χωρίς θεωρητικές και οργανωτικές δομές για την «αναβράζουσα» κατάσταση, να αποκαλύπτουν την καθαρά - πιο καθαρά δεν γίνεται - συνθηματολογική σχέση τους με αγώνες και κινήματα. (Διαφωτιστικό το περιεχόμενο συνεδρίων εκείνο το διάστημα αξίζει η μελέτη τους: 2007 ΣΥΝ 5ο τακτικό Συνέδριο. 2009 Πανελλαδική Συνδιάσκεψη ίδρυση ΣΥΡΙΖΑ έγκριση κυβερνητικού προγράμματος. ΚΚΕ Τακτικά Συνέδρια 18ο 18/2/2009 – 19ο 11/4/2013). Αιφνιδιασμένα από το ακαθόριστο ανατρεπτικό κάθε αυθόρμητου, υπερασπίζονται το Σύνταγμα που καταπατούν άπαντες, από βουλευτές, αναρχικούς, φασίστες, έως και συνταγματολόγους υπουργούς. Περνούν από προεδρικό μέγαρο καθησυχάζοντας τον Παπούλια, περιφρουρώντας την Βουλή από προβοκάτορες, με ξεκάθαρα εκτονωτικές τακτικές απεργίες – διαμαρτυρίες και κομματικές πορείες Ομόνοια - Σύνταγμα – Ομόνοια, καταδικάζοντας και το γιαούρτωμα γιατί ενισχύεται η Χρυσή Αυγή! Όλα εντός θεσμών, όλα προβλέψιμα. Χαρακτηριστικό το επεισόδιο σε πανελλαδική τηλεοπτική εκπομπή στις 7/6/2012 όπου ο Κασιδιάρης χτύπησε Κανέλλη και Δούρου. Για να μην χαλάσει το υπέρ αριστεράς εκλογικό κλίμα αντί να τον «θάψουν» εκεί, φεύγει ανενόχλητος και τόσο αποθρασυμένος, που 18/9/2013 δολοφονεί τον Παύλο Φύσσα. Οι θεσμοφύλακες πήραν χρόνο αδειάζοντας πλατείες και δρόμους ανακουφισμένοι από υπερένταση και φόβους μην ξεφύγουν τα πράγματα μελετώντας τις επόμενες σελίδες... με τι άλλο; Μα με μακρά περίοδο εκλογικού σασπένς με νέα κομματίδια σε ρυθμιστικούς ρόλους ανακατεύοντας την τράπουλα εντείνοντας την αγωνία στα ΜΜΕ: Τρόικα με τις δόσεις - μαύρο στην ΕΡΤ - φασιστικές εκτροπές δολοφονία Φύσσα – Ρωμανός, Ξηρός - η ΑΕΚ με την Αγιά Σοφιά..., χοντρικά πέφτει ο ουρανός στα κεφάλια μας... Λίγο την προσοχή σας στο ανάδρομο οδοιπορικό: 2015 εκλογές προέδρου Δημοκρατίας δυο βουλευτικές και δημοψήφισμα ΝΑΙ – ΟΧΙ. 2014 εκλογές Δημοτικές και Περιφερειακές. 2012 δυο βουλευτικές εκλογές σε τέσσερεις μήνες συνέχεια εκλογών του 2010 που το ΠΑΣΟΚ θα μας έβγαζε από την κρίση και κάποιων ενδιάμεσων πραξικοπηματικών κυβερνήσεων Παπαδήμα Βενιζέλου με ΛΑΟΣ – ΔΗΜΑΡ – ΠΟΤΑΜΙ – ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ. Σύνολο εννέα εκλογικές διαδικασίες σε πέντε χρόνια! Δια της προβληματικής εκ φύσεως αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας και του θεατρικού κοινοβουλευτισμού της, με συνδρομή διαττόντων κομμάτων – FLASH PARTY και της σκηνοθετημένης αγωνίας των ΜΜΕ, επιβλήθηκαν κυβερνήσεις μιας χρήσεως με τις ζωντανές κοινωνικές δυνάμεις άχρηστες φασκιωμένες με ψηφοδέλτια. Προς τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ πρωτεύει στις πανελλήνιες, περνώντας Μαξίμου, καταθέτοντας μεν ψήφους ως μέγιστη αγωνιστική προσφορά, ξεπουλώντας δε «προγραμματικές» κινηματικές θέσεις και ιδέες που πλέον κάνουν γκελ επί κλειστών εγκεφάλων εξοστρακιζόμενες. Η πραγματική και όχι η επιθυμητή Ευκαιρία που το σύστημα με την κρίση του προσέφερε, χάθηκε, και είναι αργά για δάκρυα και πτώσεις από σύννεφα. Η πραγματική εξουσία με ξεπλυμένη Δεξιά κυβέρνηση και προσαρτημένους αριστερούς σε κυβερνητικούς θώκους είναι πανέτοιμη με τις κουτάλες στα χέρια πάνω από το δημόσιο ταμείο για ισοπεδωτική ρεβάνς, παίρνοντας με το παραπάνω ότι έχασε πρόσκαιρα. ΣΥΡΙΖΑ και άλλα κόμματα την επόμενη ημέρα έχουν τον πιο επικίνδυνο αντίπαλο: Την εντός τους μικροαστική ιδεολογία να διασπά, να απογοητεύει, να καταστέλλει, ό,τι αριστερό απομείνει. Όσοι παραμείνουμε όρθιοι έχουμε αγώνα δυσκολότερο, καθότι οι ήττες πληρώνονται ακριβά. Αναμένοντας στα 2026–27 την επόμενη σελίδα, ας αναστοχαστούμε πάλι τις προηγούμενες. Στο ίδιο τετράδιο. Στην τεθλασμένη πορεία μας προς επιθυμητό μέλλον επιβάλλεται μια εποικοδομητική κριτική, υπερβαίνοντας τις απ’ οπουδήποτε προερχόμενες προκατειλημμένες αναλύσεις – και τις παρούσες, καθότι, τα ίδια τα ζητήματα υπερβαίνουν τα στενά όρια των συγκυριών. Για προοδευτικό κίνημα συζητάμε, που του προσφέρονται απλόχερα κρίσεις κάθε είδους (π.χ. Τέμπη...), με ευκαιρίες ανασυγκροτήσεων, νέους όρους, νέα δεδομένα. Ευρύ πεδίο δράσης με τις υπάρχουσες ζωντανές εξωκομματικές συλλογικότητες σε αναβαθμισμένο ρόλο εκ των πραγμάτων. Αρκεί βέβαια να τολμήσουν… * Κείμενο με τον ίδιο ακριβώς κεντρικό τίτλο είχε δημοσιευτεί στις 28/1/2015 στην ιστοσελίδα της ΔΡΑΣΗΣ. Η επαναφορά σε δύο άρθρα και οι αλλαγές προς σχετική επικαιροποίηση υποδηλώνουν κατά το τρέχον 2026 - 27 την διαφαινόμενη παραχώρηση κυβέρνησης σε αριστερά ή αντιδεξιά κόμματα υποσχόμενα «ΑΛΛΑΓΗ». Δώδεκα χρόνια μετά επαναλαμβάνεται η φάρσα… Ο Γιάννης Τσίχλας είναι μέλος της ΔΡΑΣΗΣ.