Το Πολυτεχνείο ζει παρά τις κηλιδώσεις

Το Πολυτεχνείο ζει παρά τις κηλιδώσεις. Πάντα αδικαίωτο, ένα με τον καημό της ρωμιοσύνης. Ζει, παρά τα σχέδια απαξίωσής του, τις παραποιημένες φωτογραφίες και ερμηνείες του, τις κλειδωμένες αίθουσες και τις βέβηλες περιφράξεις των πρυτανικών αρχών, μεθοδευμένα ανοίγματα της κυβέρνησης προς την ακροδεξιά. Το Πολυτεχνείο ζει μακριά από τα μηνύματα των πολιτικών αρχηγών και των διαμορφωτών της κοινής γνώμης. Μακριά από τα προσαρμοσμένα στην ιδιοτέλεια προεκλογικά αφηγήματα. Τι κι αν περνάει στην οθόνη ο θρήνος των πυροσβεστών, το χαμένο βλέμμα των κτηνοτρόφων και των ψαράδων, οι γεμάτες κόσμο αυτοκρατορικές λεωφόροι, τι κι αν η χώρα καίγεται, καίγεται και ολόκληρος ο πλανήτης, τι κι αν κανείς δεν έχει τίποτα να πει και να κομίσει λίγο πριν τις εκλογές, το επιδιωκόμενο εκλογικό ποσοστό είναι ζητούμενο. Μονάχα αυτό. Όλα ας προσαρμοστούν σε αυτό τον στόχο. Αλλά έχει ο καιρός γυρίσματα! Τα ρήγματα είναι ενεργά. «Έξω αι ΗΠΑ, έξω το ΝΑΤΟ», έγραφε η κολώνα της πύλης. Και κάπως έτσι πάλι θα παιχτεί η τύχη της χώρας. Γι’ αυτό και δεν θα είναι για πάντα όλες οι επέτειοι μόνο επέτειοι. Ούτε προεκλογικές ασκήσεις. Δεν θα είναι επ’ αόριστον οι κοινωνίες ασπόνδυλες. Ούτε η νεολαία σκυθρωπή. Ούτε η χώρα συννεφιασμένη. Ούτε τα Τέμπη αδικαίωτα. Ούτε η Γάζα χαλάσματα. Θα έρθουν και χαμόγελα και μεγάλες παρέες και πολλές κουβέντες. Και κάθε φορά η ελευθερία και ο εκδημοκρατισμός θα είναι ζητούμενο. Αρκεί, ανάμεσα σε όλα όσα σήμερα μοιάζουν θαμπά, μπερδεμένα και σχετικά, (άρα ισάξια και ισότιμα), να ξεχωρίσει η ήρα από το σιτάρι. Και από τον ορυμαγδό των υποκειμενισμών και των δικαιώσεων, να προτάξουμε την αλήθεια. Και να την ανακαλύψουμε. Εστιάζοντας στο αναγκαίο για τον λαό και τη χώρα, όχι σε ρόλους και σε αγωνίες για σχολιασμούς. Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων ΔΡΑΣΗ για μια Άλλη Πόλη