του Γιάννη Τσίχλα

Φίλε μου καλέ, ...Πίστευα πως, η εποχή των εκλογικών εκβιασμών πέρασε ανεπιστρεπτί μετά από κείνες τις περήφανες πρώτη φορά αριστερές κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ στις δύο βουλευτικές και μία περήφανη δημοψηφική του 2015. Πίστευα πως στην νέα εποχή που ανέτειλε θα ψήφιζα με βάση τις πολιτικές μου επιλογές και όχι σύμφωνα με αποπολιτικοποιημένους μικροϋπολογισμούς περί του «μικρότερου κακού», όπως τα τελευταία 30 - 40 χρόνια, και στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές. Πίστευα πως, δεν θα ξαναζήσω τον εφιάλτη να ψηφίζω φορτωμένος με ηθικές ενοχές που, σαν ιστός αράχνης με περιτυλίγουν για να βαδίζω προς τη κάλπη σαν μούμια με μόνα ελεύθερα τα χέρια μου να ρίξω το ψηφοδέλτιο... άντε και να κάνω το σταυρό μου. Φίλε μου καλέ, ...Αναζητώ εναγωνίως αναχώματα γύρω απ’ την εξασθενισμένη εκλογολογική μου καθ’ ότι συνειδητοποιώ πως μ’ αυτά και μ’ αυτά κάψαμε το τόπο ενώ, γίνομαι άλλη μια φορά κολυμπήθρα ξεπλύματος αμαρτωλών πολιτικών που επανέρχονται εξαγνισμένες σε επόμενες εκλογές. Οι εκλογές είναι τοπίο σε ομίχλη με κομματικούς διαφορισμούς δυσδιάκριτους έως αόρατους. Με ομιχλώδη σκέψη απ’ το σύνολο των ασαφών διεξόδων –τι άλλο να κάνω- υιοθετώ την ποιο σαφή δηλαδή την... υπαρξιακή: Να ζει κανείς ή να μη ζει; Βρίσκω συμπαθή την ιστορικολογοτεχνικοφιλοσοφική αυτή απονενοημένη παρακαταθήκη. Συμπάσχων, συμπαρατάσσομαι στην άκρη του κενού με προηγούμενους και επόμενους χιλιάδες απονενοημένους διαβηματίες συμπατριώτες μου. Φίλε μου σώσε με, Τραγικές επιρροές ξεφυτρώνουν σαν ατίθασα αγριόχορτα στις ρωγμές του μέσα μου υποσυνείδητου εαυτού προκαλώντας τα απονενοημένα που λέγαμε... Απάνω μου έχω πάντοτε στη ζώνη μου σφιγμένο ένα παλιό ατσάλινο που αγόρασα χωρίς να ξέρω πώς και γιατί. Ο γέρο ναυτικός είπε πως είχε ηρωικό παρελθόν περνώντας απ’ τα χέρια των: Δον Μπαζίλιο, Κόντε Αντόνιο, ενός αράπη και ενός ναύτη Ιταλού. Έτσι μοιραία, χέρι από χέρι ξέπεσε και στα δικά μου χέρια. Αυτοί βέβαια ήξεραν πώς, πού και γιατί να το καρφώσουν και έγραψαν ιστορία. Εγώ τώρα το χαϊδεύω στοργικά... φοβάμαι κάποια μέρα μην το στρέψω στον εαυτό μου. Και ο φόβος γίνεται τρόμος καθώς πλησιάζει η 7 Ιούλη 2019... Αριστερός που δεν ξεχνά - Τι σημαίνει Δεξιά Πάει σκεφτικός για κάλπη - Της ζωής του το κιτάπι Ψηφοδέλτιο στο ‘να χέρι - Τ’ άλλο στο μαχαίρι... Τσίχλας Γιάννης