Σχόλια
Θέσεις
27/10/2020

Κοσμικός ξομολόγος.

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Μια διετία γεμάτη μαγεία, συντροφικότητα και πολλές δράσεις!
26/10/2020

Αν και δεν είμαι δημότης Βριλησσίων,στο σινε δράση αισθάνομαι όπως στη γειτονιά μου και κάθε προβολή είναι μια ξεχωριστή εμπειρία!

Γεωργία Τσορου
«Η θέση του Βαγγέλη και του κάθε Βαγγέλη είναι στο σχολείο του»
26/10/2020

Καλημέρα, Έχουμε κάποια ενημέρωση, τι έγινε με τη δίκη του μαθητή;

Γιάννης Παρασκευόπουλος
Η Νέα πυρηνική ομπρέλα του Ιράν
26/10/2020

Το κείμενο φωτίζει σημαντικές πτυχές, που ελάχιστα συζητιούνται στη χώρα μας. Ισραήλ, Σαουδική Αραβία και Εμιράτα, θεωρούνται εδώ "φίλοι" μας, καθώς τάχθηκαν έμπρακτα εναντίον του Ερντογάν στην πρόσφατη καλοκαιρινή ένταση στη Μεσόγειο. Αυτό που δεν αναφέρεται στο άρθρο, είναι η διάσταση των αμερικανικών εκλογών, όπου οι Δημοκρατικοί είχαν αμφισβητήσει την επιλογή Τραμπ να καταγγείλει τις συμφωνίες με το Ιράν για το πυρηνικό του πρόγραμμα και να επιδιώξει την εκμηδένιση του καθεστώτος. Αν λοιπόν μια κυβέρνηση Μπάιντεν επιλέξει αύριο την επαναπροσέγγιση με το Ιραν, τι θα γίνει με τους αντιπάλους του τελευταίου στη Μέση Ανατολή και πόσο ανθεκτικές θα είναι οι συμμαχίες όπου έχουμε ποντάρει;

Γιάννης Παρασκευόπουλος
446.400 ψευδαισθήσεις...
18/10/2020

Η δημοτική Αρχή και η αντιπολίτευσή της λειτουργούν σαν μυωπικοί διαχειριστές της κρίσης των δημοτών. Δεν προβληματίζονται που οι κοινόχρηστοι χώροι και λειτουργίες φτωχαίνουν, κακοσυντηρούνται και βανδαλίζονται, για τις αιτίες της οικονομικής και κοινωνικής ερήμωσης, για το αίσθημα αποξένωσης των δημοτών από την ίδια την καθημερινότητά τους ή για τη δυσκολία συμφιλίωσης των νέων με τούτη την απόκοσμη συνθήκη. Ούτε βέβαια διερευνούν για τοπικές πολιτικές για την αναστροφή της. Απλά ζητούν και συζητούν να μειώσουν την ανασφάλεια που η συνθήκη αυτή γεννά στους δημότες εστιάζοντας στην κατανάλωση προϊόντων και υπηρεσιών ασφαλείας. Οποία σοφία! Και με διαβατήριο αυτή τη σοφία προσβλέπουν να στελεχώσουν αργότερα Περιφέρειες, Βουλή, υπουργεία... Πότε οι δημότες θα καταλάβουμε πως η κρίση-μας μας ανήκει; Και πως χρειαζόμαστε μόνο λίγο θάρρος και τιμιότητα για να την αναλάβουμε;

Χαραλ. Λαζάνης

Μια ευκαιρία να πατάμε στη γη

ΔΡΑΣΗ και πυρασφάλεια

Με τη βάρδια της 14ης Σεπτεμβρίου ολοκληρώθηκε η συμμετοχή της ΔΡΑΣΗΣ στην πυροπροστασία του δάσους του Αγίου Θεοκλήτου. Ήμασταν όλοι εκεί. Για μια ακόμη χρονιά, την 7η! Ο Γιάννης, η Μαρία, ο Παντελής, ο Μάρκος, η Τασία, ο Λεωνίδας, ο Δημήτρης και ο Γιώργος, ο Στέλιος και ο Χρήστος, η Αθηνά, η Άννα και η Μαρίνα, ο Θανάσης και η Μαρία -για να αναφέρουμε μερικούς- όλοι μέλη και φίλοι της ΔΡΑΣΗΣ. Σε όλη τη διάρκεια της αντιπυρικής περιόδου βρεθήκαμε στο βουνό κάθε Δευτέρα βραδάκι σε δύο δίωρες βάρδιες. Τι και αν δεν είχαμε εξοπλισμό επικοινωνίας παρά μόνο τα κινητά μας, τι και αν το απαραίτητο για την προστασία από τον ήλιο υποστεγάκι έμεινε μισοτελειωμένο, ως είθισται, εμείς εκεί στο πόστο μας εποπτεύοντας, όσο έφτανε το μάτι μας τη γύρω περιοχή για να διακρίνουμε τυχόν εστίες πυρκαγιάς. Δεν μας φέρνει κάθε χρόνο στον Θεόκλητο μόνον η υποχρέωση να συμβάλουμε στην προστασία του περιαστικού πράσινου της πόλης μας. Αυτό είναι το ισχυρότερο κίνητρο, η δυνατή παρότρυνση. Γιατί παρότι μικρό σχετικά, είναι το δικό μας δάσος και το μεγαλύτερο από τα μικρά πάρκα και πλατείες που ομορφαίνουν την πόλη μας. Σε καμία περίπτωση δεν θέλουμε να γίνει παρανάλωμα του πυρός από απροσεξίες ή εκούσιες ενέργειες. Αλλά δεν σταματάμε εδώ. Η επαγρύπνηση μας είναι ζωντανή όλο το χρόνο, κάθε χρόνο. Γιατί το καλοκαίρι το δάσος κινδυνεύει από φωτιές, το χειμώνα από τα επικίνδυνα καιρικά φαινόμενα, όλα συνέπειες της επελαύνουσας κλιματικής αλλαγής. Αλλά και όλο το χρόνο το δάσος κινδυνεύει από ιδιώτες ή συνεταιρισμούς, φερόμενους ως ιδιοκτήτες του. Ας μην ξεχνιόμαστε αυτοί παρά το γεγονός ότι η έκταση έχει χαρακτηρισθεί ως δασική, δεν παραιτούνται από τα σχέδια τους να κατακερματίσουν το δάσος σε μικρά οικόπεδα και να οικοδομήσουν. Συμμετέχουμε στην πυροπροστασία του Θεόκλητου από δική μας βαθιά προσωπική ανάγκη. Γιατί εκεί ψηλά τίποτα δεν μας περιορίζει την ορατότητα. Μπορούμε να παρακολουθούμε ανενόχλητοι τη φύση να μεταμορφώνεται ώρα με την ώρα. Κανένα κτίσμα δεν μας κρύβει τον ήλιο που δύει πίσω από απόν Πάρνηθα βάφοντας κατακόκκινο τον ορίζοντα, τα σύννεφα που αλλάζουν σχήματα ανάλογα με την υγρασία και τον αέρα, το φεγγάρι που ανατέλλει πίσω από την Πεντέλη, τα κυκλάμινα που ανθίζουν με το μπαίνει το φθινόπωρο ακόμα και όταν δεν έχει βρέξει, τίποτα δεν μας κλέβει την συντροφιά των ζώων, δεσποζόμενων ή αδέσποτων. Η πυροπροστασία δεν είναι για μας μια υποχρέωση, ένα βαρετό καθήκον, μια επιπλέον «δουλειά». Είναι η ευκαιρία μας να πατάμε λίγο στο χώμα, τη γη και όχι στο τσιμέντο. Είναι η δυνατότητα μας να συναντιόμαστε χωρίς άγχος με φίλους και συντρόφους, να συζητάμε χωρίς περισπασμούς για όλα όσα μας συγκινούν σημαντικά ή ασήμαντα. Να συναντάμε στη βάρδια μας τους περίοικους, να βλέπουμε να κάνουν βόλτα, να τραγουδούν ή να φλερτάρουν τα νέα παιδιά, αυτά που η πανδημία απομάκρυνε από τις πλατείες της κοσμοσυρροής και τα οδήγησε στην αναζήτηση εναλλακτικών σημείων όπου θα συναντιούνται. Αυτό είναι ίσως μια από τις ελάχιστες θετικές συνέπειες αυτής της καταστροφής. Γιατί είναι σίγουρο ότι η φύση μπορεί να προστατευτεί μόνον αν οι άνθρωποι επιστρέψουν σε αυτή και αποκαταστήσουν τις σχέσεις τους μαζί της. Και του χρόνου! Ελπίζουμε περισσότεροι! Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων ΔΡΑΣΗ για μια Άλλη Πόλη

ΣΧΕΤΙΚΑ: Συμβαίνουν στην πόλη μας
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Είχα πάει ολομόναχος στο Σούνιο· ήλιος καφτός, είχε μπει το καλοκαίρι, τα πληγωμένα πεύκα έχυναν το ρετσίνι τους κι ο αγέρας μοσχοβολούσε· ένα τζιτζίκι ήρθε και κάθισε στον ώμο μου και κάμποση ώρα οδοιπορούσαμε μαζί· μύριζα όλος σαν πεύκο, είχα γίνει πεύκο, κι άξαφνα, ως ξεπρόβαινα από τον πευκώνα, είδα τις άσπρες κολόνες του ναού του Ποσειδώνα, κι ανάμεσά τους, στραφταλιστή, σκούρα γαλάζια, την άγια θάλασσα. Τα γόνατά μου κόπηκαν, στάθηκα· ετούτη είναι η Ομορφιά, συλλογίστηκα, ετούτη είναι η αφτέρουγη Νίκη, η κορφή της χαράς, πιο απάνω δεν μπορεί να φτάσει ό άνθρωπος. Ετούτη είναι η Ελλάδα.

ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ. Αναφορά στον Γκρέκο.
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter