Σχόλια
Πανδημία: μια δικαιολογία για όλα;
2/12/2020

Ευχαριστούμε Δημήτρη για τα πάντα εύστοχα σχόλιά σου.

admin
Πανδημία: μια δικαιολογία για όλα;
30/11/2020

Τίθεται πράγματι θέμα κατεπείγοντος χαρακτήρα; (παρακάτω η διατύπωση στη σχετική Εγκύκλιο του ΥΠ.ΕΣ). Μετά από 7(;) μήνες που το ΔΣ αποφάσισε τη σύσταση της Διαπαραταξιακής Επιτροπής για τις διαδικασίες Διαβούλευσης; Που είναι ο περιβόητος δημόσιος διάλογος και για ποια συμμετοχή ενεργών μελών της κοινωνίας μιλάμε; Ποια είναι η στάση των υπόλοιπων δημοτικών παρατάξεων; Γιατί να μη γίνει τηλεδιάσκεψη; Γιατί όλα να γίνονται εν κρυπτώ και παραβύστω; Κύριοι και κυρίες όλων των δημοτικών παρατάξεων, αποδείξτε έμπρακτα ότι πιστεύετε στην αρχή της συμμετοχικότητας.-------- --- Αριθμός Εγκυκλίου: 40, Α.Π.: 20930/31-03-2020… Συνεδρίαση δια περιφοράς Η δια περιφοράς συνεδρίαση, ερείδεται στις διατάξεις του άρθρου 67, παρ. 5 του ν. 3852/2010, όπως τροποποιήθηκαν με τις αντίστοιχες του άρθρου 184, παρ.1, του ν. 4635/2019…. Σύμφωνα με αυτές «εφόσον ανακύπτουν θέματα κατεπείγοντος χαρακτήρα, για τα οποία είναι αναγκαία η άμεση λήψη απόφασης και βάσιμα πιθανολογείται κίνδυνος εκ της αναβολής, είναι δυνατόν, ύστερα από απόφαση του Προέδρου, οι σχετικές διαδικασίες να λαμβάνουν χώρα διά περιφοράς, με τη συμμετοχή τουλάχιστον των δύο τρίτων των μελών δημοτικού συμβουλίου.

Δημήτρης Καλαμπούκας
Ανακύκλωση: Τώρα μας φταίει (μόνον) ο κ. Πατούλης;
29/11/2020

Το άρθρο τούτο δημοσιευμένο έντυπα και σε μια φιλόξενη εφημερίδα («Αμαρυσία» της 26ης -11-2020) που έφθασε στα χέρια μου, μου έδωσε την ευκαιρία να το διαβάσω με περισσότερη ηρεμία, μαζί με τις παραπομπές του. Απαντά, υπενθυμίζει και εξηγεί την διαχρονική και αυξανόμενη ανάγκη μιας συνοικιακής κομποστοποίησης, τουλάχιστον των πράσινων απορριμμάτων (κλαδεμάτων) στην κηπούπολη μας για: 1) Την σημαντική μείωση του κόστους αποκομιδής των σκουπιδιών για όλους μας. 2) Πιθανώς νέες , δικαιολογημένες, και σταθερές στον ορατό ορίζοντα θέσεις εργασίας. 3) Περιβαλλοντολογική εκπαίδευση και επακόλουθη συνείδηση στην πράξη. 4) Παραγωγή μάλλον φθηνότερου δικού μας λιπάσματος για την φροντίδα από μια γλάστρας μέχρι και μιας συστηματικής οικολογικής καλλιέργειας. 5) Ευπρεπισμό του αστικού μας περίγυρου. Ανάγκη-αίτημα για το οποίο η κίνηση μας πρωτοπόρησε και επιμένει. Στην ίδια εφημερίδα και εφαπτόμενα, διάβασα και ένα άλλο αρθράκι αυτή την φορά του Δήμου Βριλησσίων, να μας καλεί για μια διαλογή των απορριμμάτων στην πηγή τους με ατομική ευθύνη και αυτοεκπαίδευση παίζοντας, μάλιστα και με μπόνους! Με στοιχειώδη γνώση της πραγματικότητας, εισέπραξα την έκκληση αυτή σαν ευχή! Καλή ευχή, μόνο που έχω την αίσθηση πως θα παραμείνει ευχή με μηδενική ανταπόκριση… Αλλά η «Δράση για μια Άλλη Πόλη» μιλάει για κάτι άλλο. Την πρωτοβουλία της Δημοτικής αρχής για συγκρότηση μιας επιτροπής από στελέχη και υπαλλήλους του Δήμου αλλά και άλλων με έμμισθη απασχόληση, να εργασθούν για την πραγμάτωση μιας συνοικιακής κομποστοποίησης, αρχίζοντας από τα άφθονα διαθέσιμα κλαδέματα στους κήπους, τις πρασιές, στους δρόμους και τους άλλους δημόσιους χώρους της πόλης μας Όσον αφορά την περιβαλλοντική παιδεία μας, εξακολουθώ να επιμένω πως είναι θέμα συστηματικής εκπαίδευσης από το νηπιαγωγείο μέχρι και το Γυμνάσιο με έμμεση ταυτόχρονη ενημέρωση και ανάπτυξη οικολογικής συνείδησης στους ενήλικες, από όλα τα διαθέσιμα εποπτικά μέσα.

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Δημοτική Επιτροπή Ισότητας: Ακόμη μια επιτροπή χωρίς αντίκρισμα;
21/11/2020

Καταρχάς να ομολογήσω πως διάβασα τις Αρμοδιότητες της Επιτροπής και δεν κατάλαβα τίποτα! Μια ακόμα ακαδημαϊκή πραγματεία για την πολιτική της ταυτότητας (id politics) σκέφτηκα, το πνεύμα των καιρών, που πασχίζει να χωρέσει την πραγματικότητα στα κουτάκια του πολιτικώς ορθού. Αμ το άλλο, «Έναν (1) εκπρόσωπο τοπικού γυναικείου/φεμινιστικού συλλόγου»; Έχει φεμινιστικό σύλλογο στα Βριλήσσια; Παρόλα αυτά, έχοντας λίγο χρόνο να σκοτώσω (τα καλά της καραντίνας), το έψαξα λίγο παραπάνω. Από το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο των Φύλων αντιγράφω: «Ο Δείκτης Ισότητας των Φύλων είναι μια μοναδική μέθοδος μέτρησης που παρουσιάζει την πολυπλοκότητα της ισότητας των φύλων. Αναπτύχθηκε με βάση το πλαίσιο πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συνδράμει τους αρμόδιους φορείς στη διαχρονική παρακολούθηση της προόδου στον τομέα της ισότητας των φύλων σε ολόκληρη την ΕΕ. Ο Δείκτης Ισότητας των Φύλων αποτελείται από έξι βασικούς τομείς (εργασία, χρήματα, γνώση, χρόνος, εξουσία και υγεία)…» Πλοηγώντας στο διαδίκτυο ενημερώθηκα πως η Ελλάδα για πάνω από μια δεκαετία βρίσκεται στην τελευταία θέση στην ΕΕ σε ό,τι αφορά στην ισότητα των φύλων. Η δε εγκύκλιος που εξέδωσε το Υπουργείο Εσωτερικών αναφέρει «…με τις διατάξεις του αρ.70Α του ν.3852/2010, όπως αυτό προστέθηκε με τις διατάξεις του αρ.6 του ν.4604/2019 (με την αριθμ.1/30.1.2020 Εγκύκλιο της Γενικής Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων δόθηκαν οδηγίες για την εφαρμογή των διατάξεων του ν.4604/2019), προβλέφθηκε η σύσταση σε κάθε Δήμο Δημοτικής Επιτροπής Ισότητας, ως συμβουλευτικό όργανο προς το Δημοτικό Συμβούλιο, και παράλληλα, όπως προκύπτει από την Αιτιολογική Εκθεση του ν.4604/2019, ως συνδετικός κρίκος της Γενικής Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής & Ισότητας των Φύλων με την Αυτοδιοίκηση για την εφαρμογή πολιτικών ισότητας, με αποκλειστικές αρμοδιότητες απαριθμούμενες περιοριστικά.» Στο τέλος, ξαναδιάβασα την τελευταία παράγραφο του άρθρου της Δράσης. Συμφωνώ και προσθέτω: Να’ χαμε να λέγαμε και τρίγωνο καρτέρι…

Δημήτρης Καλαμπούκας
Η Βασιλική, η Ολυμπία, η Ευαγγελία, η Άρτεμις, η Κατερίνα, η Μαλαματή, η Ευφροσύνη, η Ανθή, η Χρυσούλα και η Πηνελόπη.
19/11/2020

Κάπως έτσι ανάβουν οι λαϊκές πυρκαγιές και άντε να τις σβήσουν!...

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος

Το σινεμά της Λατινικής Αμερικής. Κούβα

Συνάντηση 8η: Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 8:00μμ

«Μια ταινία δεν μπορεί ν’ αλλάξει τον κόσμο, αλλά πρέπει να την δημιουργούμε σαν να μπορούσε να το κάνει.» –Julio García-Espinosa (σκηνοθέτης και ιδρυτικό μέλος του Κουβανικού Ινστιτούτου Τέχνης και Κινηματογραφικής Βιομηχανίας, ICAIC). Πριν καλά καλά συμπληρωθούν τρεις μήνες από την επικράτηση της επανάστασης στην Κούβα, η κυβέρνηση του Φιντέλ Κάστρο προχώρησε σε μια πρωτοποριακή κίνηση για τις τέχνες και τον πολιτισμό. Ίδρυσε στις 23 Μαρτίου 1960 το Κουβανικό Ινστιτούτο Τέχνης και Κινηματογραφικής Βιομηχανίας (ICAIC). Το Ινστιτούτο κατάφερε να ενσωματώσει την κουβανική και λατινοαμερικάνικη διανόηση, δημιουργώντας έναν πραγματικά αυτόχθονα κινηματογράφο με έντονο διδακτικό χαρακτήρα, που έδινε στους δημιουργούς τη δυνατότητα απεριόριστης καλλιτεχνικής ελευθερίας. Το σημαντικό δεν ήταν η εκμάθηση της τεχνικής αλλά η ανάπτυξη του ταλέντου. Οι ταινίες αντιμετωπίζονταν ως εργαλεία που θα μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο. Ήταν ένα φυτώριο ιδεών και συζητήσεων. Η εμπορευματοποίηση και ο λαϊκισμός είχαν απορριφθεί και το ζητούμενο ήταν οι ταινίες ποιότητας να είναι ταυτόχρονα και δημοφιλείς. Ο Χούλιο Γκαρσία Εσπινόσα ανήκει στην πρώτη γενιά κουβανών κινηματογραφιστών που ήρθαν αντιμέτωποι με το ζήτημα ορισμού ενός κινηματογράφου στην υπηρεσία μίας επανάστασης. Mαζί με τον Χιλιανό Πατρίσιο Γκουσμάν σκηνοθέτησαν το επικό τρίπτυχο ντοκιμαντέρ «The Battle of Chile» (1973-1977). Το μανιφέστο του «Για έναν ατελή κινηματογράφο» συμπληρώνει την τριάδα κειμένων (μαζί με αυτά του Βραζιλιάνου Γκλάουμπερ Ρόσα και των Αργεντίνων Φερνάντο Σολάνας και Οκτάβιο Τζετίνο) που μορφοποίησαν τη ιδέα του Τρίτου Κινηματογράφου. Δημοσιεύθηκε στο κορυφαίο κινηματογραφικό περιοδικό Cine Cubano -που συνεχίζει να εκδίδεται από το ICAIC-, το 1970 και καταπιάνεται με ζητήματα τέχνης και αισθητικής, συνθέτοντας την πείρα και τη θεωρία για τον χαρακτήρα ενός επαναστατικού κινηματογράφου σε συνθήκες οικονομικής υπανάπτυξης στην πρώτη ελεύθερη xώρα από τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό (όπως αναφέρουν οι Τζετίνο & Σολάνας στην ταινία τους Η Ώρα των Υψικαμίνων), την Κούβα. Οι σημαντικότεροι σκηνοθέτες είναι οι ακόλουθοι: Tomás Gutiérrez Alea: Aπό τους ιδρυτές του ICAIC. Μια από τις πρώτες κορυφαίες ταινίες του ήταν το «Stories of the Revolution» (1961), που αποτελείται από τρία αυτόνομα εντυπωσιακά δραματικά μέρη τα οποία παρουσιάζουν τρεις διαφορετικές ένοπλες εξεγέρσεις κατά του Μπατίστα με ένα στυλ που θυμίζει ιταλικό νέο ρεαλισμό. Το The Battle of Bureaucrat (1966), παρουσιάζει μια ολοκληρωμένη σάτιρα των γραφειοκρατικών παγιδεύσεων της νέας σοσιαλιστικής κοινωνίας. H ταινία του «Μέρες Υπανάπτυξης» (1968) ξεχώρισε σαν ένα από τα πιο διακεκριμένα έργα του έθνους του. Ο Αλέα συνδύαζε τις ταινίες ντοκιμαντέρ με παραδοσιακές μυθιστορηματικές τεχνικές. Μέσα από την παράθεση παραστατικών μορφών και μέσα από αντιφάσεις στην ταινία αυτή, προτείνει στον θεατή να δει την λειτουργία της ιστορίας σε σχέση με το τι διδαχτήκαμε και το πώς η ιστορία διαμορφώνει τις σκέψεις μας. Λιγότερο πειραματικές ως προς τη φόρμα και λιγότερο σύνθετες αλλά εξίσου σημαντικές ταινίες είναι το «The lastsupper» (1976), το «The Survivors» (1979), και το «Φράουλα και Σοκολάτα» (1994), όπου οι Αλέα και Τάμπιο θίγουν έξοχα το πρόβλημα της ανάγκης επικοινωνίας και αλληλοκατανόησης, όπως και της δυσκολίας να ξεπεραστούν τα κοινωνικά και ηθικά ταμπού, που κρατούν τους ανθρώπους δέσμιους των ιδεολογικών, σεξουαλικών και θρησκευτικών προκαταλήψεων. -Humberto Solas: Προσπάθησε να δημιουργήσει νέες φόρμουλες. Η ιστορική του ταινία Lucia (1968), αναφέρει τρεις ερωτικές ιστορίες που παίρνουν μέρος σε τρείς διαφορετικές εποχές της κουβανικής ιστορίας και όλες περιλαμβάνουν μια γυναίκα που ονομάζεται Lucia. Ο Solas τροποποιεί το έργο της κάμερας, τη μουσική και την αφήγηση σε τρία επεισόδια για να αντιπαραθέσει τις ταξικές διαφορές των κυριότερων μορφών και τις ιστορικές τους εποχές. Πρόκειται ουσιαστικά για διερευνήσεις του ρόλου των ανδρών και των γυναικών πριν και μετά την Επανάσταση. Στο ντοκιμαντέρ του «Simparele» (1974) ασχολείται με τους ανθρώπους και τα έθιμα της Αιτής. Στο «Cantata of Chile» (1975), εξετάζει μέσω των εναλλαγών του στυλ, τους αγώνες της εργατικής τάξης της Χιλής. Στο «CeciliaValdes» (1982), ισπανο-κουβανικής συμπαραγωγής, εξετάζει την Αβάνα των σκλάβων τον 190 αιώνα. Και στη συνέχεια συνέχισε να αναζητά κατάλληλους τρόπους που θα προσαρμόζουν τις ταινίες του σε μια εναλλασσόμενη σοσιαλιστική κοινωνία. Manuel Octavio Gomez: Από τους παραγωγικούς δημιουργούς του ICAIC ταινιών μεγάλου μήκους. Πειραματίστηκε με μια ποικιλία αφηγηματικών και παραστατικών μορφών για να καθιερώσει μια σοσιαλιστική τεχνική παραγωγή ταινιών με τη γοητεία του Χόλιγουντ. Η ταινία του The first change with the machete (1969) είναι ένα ιστορικό έργο που παρουσιάζει τη νίκη των Κουβανών επαναστατών εναντίον των ισπανικών δυνάμεων κατά τον πόλεμο της ανεξαρτησίας του 1868. Santiago Alvarez: Ισχυρός παραγωγός ντοκιμαντέρ του ICAIC. Tα θέματα της Διεθνούς Αλληλεγγύης, η καταπολέμηση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού και η υποστήριξη της Κουβανικής επανάστασης αποτελούν την τριμερή βάση των ντοκιμαντέρ του Alvarez. Στην ταινία του Νοw (1965), παραθέτει φωτογραφίες, ειδησεογραφικά κομμάτια με τη Lena Home να τραγουδάει το Now για να τονίσει τη φυλετική αδικία σε αυτό που ονομάζεται Ελεύθερες Ηνωμένες Πολιτείες. Η ταινία του «April in Vietnam in the year of the cat» (1975), ενσωματώνει μουσική, μοντάζ φωτογραφιών και ειδήσεις σε αυτή την περίπτωση για να τιμήσει τη θεμελίωση της Δημοκρατίας του Βιετνάμ. Πράγματι το μεγαλύτερο μέρος του κουβανικού κινηματογράφου επικεντρώθηκε στη χρήση ταινιών ντοκιμαντέρ. Ο Pastor Vega έκανε την ταινία Long Live the Republic (1972), για να επανεξετάσει την προεπαναστατική κουβανική ιστορία σε μια μαρξιστική ανάλυση του ιμπεριαλισμού στη Λατινική Αμερική. Το «A photograph goes around the world» (1981) και το «Che Today Always» (1983) του Pedro Chaskel αποτίνουν φόρο τιμής στον επαναστάτη ηγέτη Εrnesto Che Guevara. Δε θα μπορούσαμε να μην αναφέρουμε έστω δύο ταινίες που έγινε για την Κούβα και είναι κομβικής σημασίας: To ντοκιμαντέρ του Chris Marker «Cuba Si!» (1961) με πρωτότυπο υλικό από τις συνεντεύξεις του με τον Φιντέλ Κάστρο και την εκπληκτική ταινία του Μιχαήλ Καλατόζοφ «Είμαι η Κούβα» (1964). Διδασκαλία: Παναγιώτης Δενδραμής, σκηνοθέτης και διδάκτορας του Πανεπιστημίου της Κρήτης. Το σεμινάριο μπορείτε να το παρακολουθήσετε διαδικτυακά στη διεύθυνση: https://us02web.zoom.us/j/86989079267?pwd=RmRnS3V5NGg4ck9rRGEzVGJVeDQzUT09 Meeting ID: 869 8907 9267 Passcode: 986330 Κινηματογραφική Λέσχη Βριλησσίων Cine-ΔΡΑΣΗ

ΣΧΕΤΙΚΑ: Συμβαίνουν στην πόλη μας
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Έβγαλε βρωμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε, είμαστε λέει το παρατράγουδο στα ωραία άσματα και επιτέλους σκασμός οι ρήτορες πολύ μιλήσαμε, στο εξής θα παίζουμε σ’ αυτό το θίασο μόνο ως φαντάσματα.

Κώστας Τριπολίτης
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter