Σχόλια
Τα νησιά του Αιγαίου στο όριο της διάλυσης από την επέλαση της κτηματαγοράς και του μαζικού τουρισμού
8/8/2022

Τουλάχιστον να έκτιζαν τα τερατουργήματα τους με φθαρτά υλικά ανακυκλώσιμα (χαρτί, γυαλί, αλουμίνιο, σίδηρο, γυψοσανίδες)! Όπως φθαρτοί θα είναι αυτοί και οι ιδέες τους.

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Έλα να Παίξουμε
31/7/2022

Στο νέο δέντρο της ζωής, το μπόλι της λύπης δύσκολα πιάνει... Το πνίγουν οι χυμοί της!

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Ελληνοτουρκικά: Η αφύπνιση του λαϊκού παράγοντα παραμένει κεντρικό ζητούμενο
23/6/2022

Οι παρατηρήσεις για τη Ρωσία και το Αιγαίο, είναι ενδιαφέρουσες. Καταδίκασε όμως ποτέ η Ρωσία το casus belli για τα 12 μίλια; Αναγνωρίζει ελληνικό εναέριο χώρο πέρα από τα 6 μίλια από τις ακτές μας; Αν σε αυτά τα δύο κρίσιμα σημεία συντάσσεται ΚΑΙ η Ρωσία με την Τουρκία και με τη Δύση, μήπως αξίζει να ξαναδούμε τι συμφέρει πραγματικά τη χώρα μας και τι όχι; Η Ρωσία όντως δεν θέλει (κι άλλο) πόλεμο, που θα έκλεινε το Αιγαίο και τα Στενά. Τη συμφέρει όμως να μένουν ανοικτά όλα τα ελληνοτουρκικά, ώστε να μην υπάρξει ποτέ ούτε μερική επέκταση χωρικών υδάτων στο Αιγαίο, που θα περιόριζε τα σημερινά διεθνή ύδατα προς όφελος της χώρας μας. Επιπλέον, φαίνεται να θεωρεί ότι τα ανοικτά θέματα των δύο χωρών αποδυναμώνουν το ΝΑΤΟ και ενισχύουν την ίδια.

Γιάννης Παρασκευόπουλος
Ελληνοτουρκικά: Η αφύπνιση του λαϊκού παράγοντα παραμένει κεντρικό ζητούμενο
19/6/2022

Σκέφτομαι τους αιγαιοπελαγίτες και αιγαιοπελαγίτισσες. Τους πιο παλιά πλασμένους Έλληνες στον τόπο τους!

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Αγιά Μαρίνα
12/6/2022

Πάλι καλά που βρέθηκε σε κάτι να χρησιμεύουν οι φυλλάδες!

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος

Τα δέντρα ξαναμίλησαν

του Μπάμπη Δαμουλιάνου - Ευαγγελάτου

Με την πρόσφατη χιονόπτωση, τα δέντρα στην πόλη μας μίλησαν ξανά, και μας είπαν τα γνωστά, που με προηγούμενα δύο σημειώματα μου εξέθεσα με λεπτομέρειες στην ίδια, την παρούσα ιστοσελίδα. (Βλέπε «Δέντρα και πεζοί σ’ αυτά τα πεζοδρόμια είναι οντότητες ασυμβίβαστες» και «Για την ακαταλληλότητα των πεζοδρομίων»). Αν σήμερα επανέρχομαι είναι γιατί επιθυμώ να πω, να γράψω τη γνώμη μου τόσο για την υπογειοποίηση των καλωδίων της ΔΕΗ, όσο και για την διαμάχη των υπεύθυνων φορέων, των επιφορτισμένων με την φροντίδα των εναέριων καλωδίων μεταφοράς της ηλεκτρικής ενέργειας. Έτσι: Για την πρώτη περίπτωση, δηλώνω πως η θέση του κράτους ότι αδυνατεί επί του παρόντος να την χρηματοδοτήσει μου είναι γνωστή και σταματώ εδώ για την οικονομία της συζήτησης, χωρίς κανένα δικό μου σχόλιο. Θα έλεγα όμως ότι για κάθε νέα εκσκαφή στους δρόμους μέχρι την πόρτα του σπιτιού μας αλλά και μέσα απ’ αυτή, στους κοινόχρηστους χώρους εννοώ, για οποιαδήποτε αιτία (εγκατάσταση παροχής φυσικού αερίου, αποχέτευσης κ.λ.π.), να τοποθετείται μπετονένιος σωλήνας σε υποδεικνυόμενη και ελεγχόμενη θέση, αποτελούμενος από τα συνήθη αρθρωτά μεταξύ τους τμήματα κατάλληλου εύρους, που πωλούνται στις μάντρες οικοδομικών υλικών. Τούτο για να υποδεχθούν μελλοντικά τα ηλεκτροφόρα καλώδια, χωρίς την ανάγκη νέας εκσκαφής. Το επιπλέον κόστος θα ήταν μικρό για κάθε νέο έργο, το αναμενόμενο όφελος μεγάλο και ακόμη θα αποτελούσε την αρχή και μια διαρκή υπενθύμιση μιας δουλειάς, που πρέπει κάποτε να γίνει. Τώρα για την διαμάχη των φορέων φροντίδας των εναέριων καλωδίων, θέλω κατ’ αρχάς να πω, ότι μου είναι αδιανόητο να πιστέψω ότι υπάρχουν αστοί συμπολίτες μας που μισούν το πράσινο! Και με τον όρο «αστοί» δεν εννοώ τους ανήκοντες στην αστική τάξη, αλλά τους κατοίκους των πόλεων, των άστεων. Έτσι θα πρόσθετα ότι δεν υπάρχει, τόσο εδώ όσο και αλλού μέσα στις πόλεις, σπιθαμή γης ελεύθερη, φροντισμένη ή αφρόντιστη, που να μην καλύπτεται από το πράσινο. Και για μεν την αφρόντιστη (εγκαταλελειμμένα, ερειπωμένα σπίτια ή άκτιστα οικόπεδα) φροντίζει η φύση και τα μετατρέπει σε ζούγκλες. Κάνετε μια βόλτα, φέρτε στον νου ένα από τα σημερινά ντοκιμαντέρ τα γυρισμένα στο τραγικό Τσερνόμπιλ... Όσον αφορά τα φροντισμένα κομμάτια άκτιστης γης, το έχουμε κυριολεκτικά παρακάνει μέχρι βαθμού επικινδυνότητας. Γιατί είναι επικίνδυνα τα καταργημένα ουσιαστικά πεζοδρόμια από την πυκνή και ακατάλληλη δεντροφύτευση. Γιατί είναι επικίνδυνη η υπερφόρτωση των ταρατσών και των μεγάλων, φαρδιών μπαλκονιών με μεγάλες βαριές γλάστρες, πολύ χώμα και ανάλογα υδροβόρα και λαίμαργα φυτά, που ανεβάζουν το κέντρο βάρους των οικοδομών σε μια σεισμογενή χώρα. Γράφω από γνώση και πικρή πείρα... Σαν αστοί κάτοικοι αγαπάμε αυτό που μας λείπει και δεν χρειαζόμαστε απαγορευτικούς, επεμβατικούς και τιμωρητικούς νόμους από την πολεοδομία στις φυτευτικές, κλαδευτικές και γενικότερα καλλιεργητικές μας δραστηριότητες. Άλλα πράγματα χρειαζόμαστε. Όπως π.χ. συμβουλευτικές υπηρεσίες στους δήμους στελεχομένες από ειδικούς για να μας λένε τι να φυτεύουμε, πού θα το φυτεύουμε, με ποιον τρόπο να το φροντίζουμε. Κι αν ο Δήμος μας δηλώσει και πάλι αδυναμία, αβελτηρία θα την έλεγα σε γνώση και πράξη, η παράταξη μας «Δράση για μια άλλη Πόλη», ίσως μπορέσει πολλά να σκεφτεί και να προσφέρει. Να πρωτοπορήσει… Ο απαγορευτικός νόμος προστασίας των δασικών εκτάσεων οφείλει να εξαιρέσει τις πόλεις με τις αρχές τους από την στενή γραφειοκρατική, χρονοβόρα και κοστοβόρα εποπτεία του και να μας αφήσει ήσυχους να κοιτάξουμε τα του οίκου μας. Ας στοχεύσει καλύτερα και αποτελεσματικά στο προαστιακό περιβάλλον και πέραν αυτού ενάντια των ρυπαντών, των καταπατητών, των εμπρηστών και οικοπεδοφάγων. Προς αυτή την κατεύθυνση, την τροποποίηση του περί δασών νόμου και την υποχρεωτική τοποθέτηση μπετονένιων προκάτ σωλήνων υποδοχής των μελλοντικών ηλεκτροφόρων καλωδίων, οφείλουμε κατά την γνώμη μου να προτείνουμε στην δημοτική μας αρχή να τεθεί επικεφαλής μιας πανελλήνιας κίνησης δημιουργικής έμπρακτης προστασίας, απέναντι στις ολοένα αυξανόμενες από φυσικά και ανθρώπινα αίτια καταστροφές. Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος, Βριλήσσια Φωτογραφία: Αντιδημαρχία Περιβάλλοντος Δήμου Βριλησσίων

ΣΧΕΤΙΚΑ: Άρθρα
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Όλα τα δώρα ο Αύγουστος τα έφερε. Το κόκκινο του έρωτα και της φωτιάς. Το μαύρο της προσφυγιάς και του θανάτου. Το γαλανό της Αμμοχώστου και της προδοσίας. Και το λευκό της αθωότητας και της απελπισίας. Όλα τα χρώματα από τον Αύγουστο τα πήρανε κι αφήσανε ασπρόμαυρα τα καλοκαίρια.

Αγγέλα Καϊμακλιώτη, Εκ του σύνεγγυς
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter