της Λήδας Παπαγεωργίου

Και μέσα από αλλεπάλληλες μάχες- άνισες τις περισσότερες φορές, την καταβύθιση στον πυρήνα της ύπαρξής του, την κραυγή του, μόνη του συντροφιά το χάραμα, παραδέχτηκε ανάμεσα σε μεθυσμένα αναφιλητά πως μόνο μια αγάπη που θα τον κοιτούσε ίσια στα μάτια θα έλυνε με το απαλό της χάδι τη θηλιά από το λαιμό του. Λήδα Παπαγεωργίου