του Χρήστου Ι. Βατούσιου

Έλα μάνα, μη κλαις, τη νύχτα φαίνομαι καλλίτερος κι από κάποια απόσταση μοιάζω εξαιρετικός Πόσο κοντά να έρθουμε στα πράγματα; Πόσο - γιατί - να τ' αφήσουμε να πλησιάσουν; Όλα χρειάζονται μια απόσταση, όλοι είμαστε μια απόσταση απείρου προς την καρδιά μας, που δεν θα διανύσουμε ποτέ Ας μείνουμε στη νύχτα, με τ' απόκρυφα αστράλια της έτσι που όλα να φαντάζουν φωτεινά. ΠΊΝΑΚΑΣ: Ivan Aivazovsky, Ιστιοφόρο σε ήρεμη θάλασσα υπό το σεληνόφως 1897. ΧΡΉΣΤΟΣ Ι. ΒΑΤΟΎΣΙΟΣ