Σχόλια
ΣΤΕΛΙΟΣ
17/9/2022

Για έναν άκοσμο αξιακό κόσμο ανεξαρτήτου τάξεως! "Όμοιος ομοίω αεί πελάζει" ή αλλιώς "κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι".

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
H επίδραση της Τραγωδίας στο σινεμά και την τηλεόραση
14/9/2022

Έξοχη η παρέμβασή σας. Συμπληρώσατε ιδανικά το μικρό μου κείμενο και δώσατε αυτήν την διαλεκτική διάσταση της εξέλιξης του σινεμά που δεν τόνισα επαρκώς. Βεβαίως η κριτική στάση είναι σημαντικότατη, στην εξέλιξη συμμετέχουν ισότιμα δημιουργοί και θεατές. Από τη μεριά μου οφείλω να διευκρινίσω ότι δεν παίρνω θέση υπέρ των τραγικών ποιητών ή του Πλάτωνος, όπως δεν παίρνω θέση ας πούμε υπέρ της αποστασιοποίησης του Μπρεχτ. Όλες αυτές οι θέσεις και αντιθέσεις συμβάλλουν στην εξέλιξη, όπως, σε άλλη ασφαλώς κλίμακα, συμβάλλει και ο διάλογος από αυτό το βήμα. Ευχαριστώ εσάς και την Δράση για την ευκαιρία.

Γιώργος Σκιάνης
H επίδραση της Τραγωδίας στο σινεμά και την τηλεόραση
12/9/2022

Κύριε Σκιάνη, σας ευχαριστώ για τον σχολιασμό του σχολίου μου και με την αφορμή αυτή την έκθεση των σκέψεων σας τόσο για τον διδακτισμό της αρχαίας τραγωδίας, όσο και για τα διλήμματα που αυτή θέτει από την κυριαρχία των παθών. Τώρα, όσον αφορά για τον κορεσμό του κοινού κατά την εποχή του λαϊκού, εμπορικού κινηματογράφου που όλοι βιώσαμε με το happy end, την διαλεκτική υιοθέτηση από τον νεότερο των διλημμάτων της τραγωδίας το επακόλουθο μπέρδεμα των θεατών και την διαφαινόμενη κατ' εσάς μεταστροφή του σε έναν νέο διδακτισμό, ας ελπίσουμε ανώτερης ποιότητας, δεν θα διαφωνήσω. Θα είναι πάλι απαίτηση της διαλεκτικής πορείας του θεάματος, της τέχνης γενικότερα μέσα σε μια σύγρονη αγχώδη διαβίωση και την έλλειψη ελεύθερου χρόνου για διλήμματα και σκέψη. Η ενδυνάμωση όμως του κριτικού πνεύματος από το πλατύ κοινό, θα παραμένει πάντα σαν το μεγάλο ζητούμενο.

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
«Παιδεία 2022»: Η τελευταία καλοκαιρινή προβολή αφιερωμένη στα σχολεία μας.
12/9/2022

Δημήτρη συμφωνώ μαζί σου: Τέσσερα χρόνια πριν τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Λιγότερο σύνθετα, όχι τόσο πολύπλοκα, ούτε το ίδιο απαιτητικά. Επίσης, πράγματι, αυτή η διαπίστωση είναι δυσβάσταχτη και απογοητευτική. Αρκετοί το νιώθουμε. Παρακάτω...

Γιάννης Τσούτσιας
«Παιδεία 2022»: Η τελευταία καλοκαιρινή προβολή αφιερωμένη στα σχολεία μας.
11/9/2022

Για να μπορέσει να υπάρξει ειλικρινής δημόσιος διάλογος για την Παιδεία προϋποθέτει τη συμμετοχή όλων των μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας, ήτοι εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές. Οι τελευταίοι, που με τον ενθουσιασμό που τους χαρακτηρίζει θα μπορούσαν να ζωντανέψουν τη συζήτηση και να τη φέρουν στα πραγματικά προβλήματα που τους απασχολούν, απουσίαζαν. Οι δε γονείς (Σύλλογοι Γονέων ή απλά μέλη) για ακόμα μια φορά επιβεβαίωσαν με εκκωφαντικό θόρυβο την πλήρη αδιαφορία τους. Οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, παραιτημένοι, κουρασμένοι, εγκλωβισμένοι στην εσωστρέφειά τους και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά, απόντες. Στο πάνελ 3 διευθυντές (νηπιαγωγείου, δημοτικού, γυμνασίου, αλλά όχι λυκείου) που λίγο πολύ προσπάθησαν να παρουσιάσουν το θετικό τους έργο στο σχολείο τους, αλλά για την ταμπακιέρα, τις χρόνιες παθογένειες του εκπαιδευτικού συστήματος, σιωπή. Έκδηλη η αμηχανία στο ερώτημα γονέα «ποιον ρόλο του μαθητή θα έπρεπε το σχολείο να προάγει περισσότερο, του υπεύθυνου πολίτη, οικογενειάρχη ή επαγγελματία;», κανένα ίχνος αυτοκριτικής από πλευράς εκπαιδευτικών (δε φέρουν εκείνοι ευθύνες;), η γνωστή εύκολη και επαναλαμβανόμενη -πλην όμως δίκαιη- κριτική απέναντι στους γονείς που δεν ασχολούνται με τα παιδιά τους και τα αφήνουν ώρες στα κινητά και τα τάμπλετ. Χλιαρή συζήτηση σε ένα ακροατήριο 20 ατόμων με μέσο όρο ηλικίας τα 60! Ε, δε θα το έλεγες και εποικοδομητική κουβέντα όλο αυτό για «το σχολείο των ονείρων μας»… Στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές, σε μια πραγματικά ενδιαφέρουσα προεκλογική ομιλία της ΔΡΑΣΗΣ για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι των Βριλησσίων, ήταν προσκεκλημένοι και μίλησαν ένας φοιτητής και δύο μαθήτριες εκπρόσωποι των 15μελών των σχολείων τους. Ο φρέσκος – και ουχί ξύλινος- λόγος τους με εντυπωσίασε και ένιωσα για πρώτη φορά μετά από χρόνια αισιοδοξία πως υπάρχει ελπίδα και μέλλον για την κοινωνία, όταν δίνεται βήμα στους νέους. Μετά από 4 χρόνια, και με την απόσταση που μας χωρίζει από εκείνη τη μέρα, έχω καταλήξει πως δυστυχώς επρόκειτο για ένα πυροτέχνημα, που ενδεχομένως να ξαναδούμε του χρόνου ενόψει των επικείμενων δημοτικών εκλογών. Παραφράζοντας το γνωστό ρητό, πλέον «δεν ελπίζω τίποτα, φοβάμαι για τα χειρότερα, είμαι συμβιβασμένος»

Δημήτρης Καλαμπούκας

Πέτρος Πολυχρόνης ...

Με βαθιά συγκίνηση αποχαιρετούμε έναν σπουδαίο Βριλησσιώτη.

Πέθανε χθες ο Πέτρος Πολυχρόνης, Παιδοψυχίατρος, συστημικός θεραπευτής ομάδων και οικογένειας, εκπαιδευτής και επόπτης. Μέχρι το θάνατο του ήταν διευθυντής του Αθηναϊκού Κέντρου Μελέτης του Ανθρώπου (ΑΚΜΑ), του πρώτου κέντρου που ασχολήθηκε με την οικογενειακή θεραπεία στην Ελλάδα, και μεταξύ των τριών πρώτων για οικογενειακή και ομαδική θεραπεία στην Ευρώπη. Ο Πέτρος Πολυχρόνης συμμετείχε ως επιστημονικός σύμβουλος στην ανάπτυξη προγραμμάτων υποστήριξης σε οργανισμούς, εκπαιδευτικά ιδρύματα, ιδιωτικές εταιρίες, με επίκεντρο την οικοδόμηση δεξιοτήτων επικοινωνίας, την ανάπτυξη κοινοτήτων και ομάδων, τη δυναμική των ομάδων, τη δυναμική των σχέσεων. Ήταν μέλος της Διεθνούς Εταιρίας Ψυχοθεραπείας και ιδρυτικό μέλος της Διεθνούς και Ευρωπαϊκής Εταιρίας Οικογενειακής Ψυχοθεραπείας και της Ελληνικής Εταιρίας για την αποϊδρυματοποίηση και την ψυχική υγεία. Ανάμεσα στα άλλα υπηρέτησε στο Εκτελεστικό Συμβούλιο της Παγκόσμιας Εταιρίας Κοινωνικής Ψυχιατρικής και του Ελληνικού Παιδοψυχιατρικού Συνδέσμου και ήταν επίτιμο μέλος του Δ.Σ. του Κέντρου Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ). Από το 2009 μέλος του Δ.Σ. του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού. Ήταν επισκέπτης καθηγητής στα μεταπτυχιακά προγράμματα στα Πανεπιστήμια Αθηνών, Θεσσαλονίκης και Ιωαννίνων ενώ υπήρξε υπεύθυνος για την κατάρτιση εκπαιδευομένων στην προσωπική ανάπτυξη στο Συστημικό Ινστιτούτο Κύπρου (Λευκωσία). Δίδασκε Επιστημολογία - Συστήματα Βιωσιμότητας, Πολυπλοκότητα, Θεωρία Χάους και τις εφαρμογές τους σε κοινότητες και οργανισμούς. Από το 1991 έως το 1993, διηύθυνε Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Ψυχολόγων, Κοινωνικών Λειτουργών και Νηπιαγωγών που πραγματοποιήθηκε στο Πρότυπο Εθνικό Νηπιοτροφείο Καλλιθέας. Υπήρξε υπεύθυνος Προγραμμάτων για την Υποστήριξη Οικογενειών σε Κρίση σε ποικίλα πλαίσια, όπως η Κινητή Παιδοψυχιατρική Μονάδα Φωκίδας, το Πρότυπο Εθνικό Νηπιοτροφείο Καλλιθέας και το Ιατροπαιδαγωγικό Κέντρο Χολαργού. Συμμετείχε ως συντονιστής και εκπαιδευτής σε Προγράμματα Ευαισθητοποίησης που διοργανώθηκαν από την Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδας και από την Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης. Από το 1995 έως το 1998 υπήρξε Επιστημονικός – Οργανωτικός Υπεύθυνος στη Συντονιστική Επιστημονική Ομάδα του Προγράμματος ΟΚΑΝΑ – ΑΚΜΑ «Εκπαιδεύοντας τον Άνθρωπο του 2000 – Πολυεπίπεδη και Πολυεστιακή Ευαισθητοποίηση της Κοινότητας». Δραστηριοποιήθηκε ως εκπαιδευτής σε προγράμματα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, που πραγματοποιήθηκαν σε σχολεία της Αττικής, της Φωκίδας και της Αιτωλοακαρνανίας, καθώς και σε προγράμματα που διοργάνωσε το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού και η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, με θέμα την αγωγή υγείας. Από το 1991 είναι άμισθος επιστημονικός σύμβουλος του Δ.Σ. του Νηπιοτροφείου, με κύρια δραστηριότητα το σχεδιασμό του μετασχηματισμού του ιδρύματος από ίδρυμα κλασικής κλειστής περίθαλψης σε πολυδύναμη μονάδα προστασίας του παιδιού και της οικογένειας. Από το 1995 έως το 1998 υπήρξε επιστημονικός οργανωτικός υπεύθυνος στη συντονιστική επιστημονική ομάδα του προγράμματος ΟΚΑΝΑ - ΑΚΜΑ «Εκπαιδεύοντας τον άνθρωπο του 2000 - Πολυεπίπεδη και πολυεστιακή ευαισθητοποίηση της κοινότητας». Μαζί με την σύζυγο του Κυριακή Πολυχρόνη συντόνιζαν συζητήσεις και βιωματικά εργαστήρια για γονείς και ζευγάρια, στα πλαίσια εκδηλώσεων που διοργάνωναν διάφορα Κέντρα Πρόληψης Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας σε ολόκληρη τη χώρα. Στο περιθώριο του ελεύθερου χρόνου του, έδειχνε μεγάλο ενδιαφέρον για τα προβλήματα των Βριλησσίων, ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που έκανε προτάσεις για δραστηριότητες εντός των οποίων τοποθετούσε και τον εαυτό του. Η «Δράση για μια Άλλη Πόλη» εκφράζει τα ειλικρινή της συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους συνεργάτες του. Λυπούμαστε που ως Κίνηση δεν καταφέραμε να αξιοποιήσουμε τις προτάσεις του και που δεν μπορέσαμε να κάνουμε γνωστό το έργο του στους δημότες της πόλης μας. Ο κορωνοϊός εξάλλου, στάθηκε η αιτία που δεν υλοποιήθηκε μια εκδήλωση που συζητούσαμε για τα Βριλήσσια τον τελευταίο χρόνο... Είναι κρίμα, τόσο σπουδαίοι και ζεστοί άνθρωποι, να μην καταφέρνει κανείς να τους γνωρίσει και να τους απολαύσει όσο θα μπορούσε... Η κηδεία του Πέτρου Πολυχρόνη θα γίνει την Δευτέρα 15 Νοεμβρίου στη 1:00 μμ στο κοιμητήριο του Βύρωνα. Αντί στεφάνου η οικογένεια επιθυμεί τα χρήματα να δοθούν στα Kέντρα «ΣΧΕΔΙΑ» και «Ο Άλλος Άνθρωπος».

ΣΧΕΤΙΚΑ: Συμβαίνουν στην πόλη μας
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Ο χρόνος διαλύεται μέσα στη στιγμή το ελάχιστο γίνεται ο μέγιστος τύραννος. Βασανίζει ανθισμένες πληγές γεμάτες χαμόγελα και υποσχέσεις για κάτι άλλο, αυτό το άλλο είναι που ζούμε κάθε στιγμή νομίζοντας ότι ζούμε το άλλο. Όμως το άλλο δεν υπάρχει. Είμαστε εμείς η Μοίρα μας που μας λοξοκοιτάζει. Σφίγγα που ξέχασε το αίνιγμα δεν έχουμε τίποτα να λύσουμε. Δεν υπάρχει αίνιγμα δεν υπάρχει διαφυγή από τον πύρινο κύκλο του Ήλιου και του Θανάτου.

Ο χρόνος διαλύεται – Μίκης Θεοδωράκης
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter