του Χρήστου Ι. Βατούσιου

" Όποιος δεν ξέρει να κάνει Έρωτα κάνει Πόλεμο! " Ξεφώνιζε μεθυσμένος ο πατέρας της Λιούμπα στα κυριακάτικα τραπέζια, όπου μαζεύονταν όλη η οικογένεια και τρωγοπίνοντας ρίχνονταν στο τραγούδι. Κι αυτή η φράση κόλλησε στο μυαλό της, όπως η μορφή του πατέρα της, το γέλιο του, κι η δυνατή, ζεστή αγκαλιά του. ... Κάνει Πόλεμο! Σήμανε το πρωινό σα καμπάνα, όταν της πήραν το λατρεμένο μοναχοπαίδι της, να το σύρουν στο μέτωπο, ν' αμαυρώσει τα νιάτα του και την ανθρωπιά του. Οι μέρες μπλέκονταν βασανιστικά με νύχτες, αξεχώριστες σα καλαμιές που τις ζώνει ο άνεμος, κι έφταναν τα νέα σμήνη από πληγωμένα πουλιά, που μέσα στην αντάρα της καταστροφής φτεροκοπούσαν να φέρουν το μήνυμα, κι αλαφρωμένα να ησυχάσουν. Έτσι έπεσε ένα πουλί στην πόρτα της, κι αφήνοντας το μήνυμα ξεψύχησε. Η Λιούμπα το πήρε στα χέρια της και ραίνοντάς το με δάκρυα βουβά, απ' τα πιο ιερά πηγάδια της καρδιάς της γονάτισε: " Σ' ευχαριστώ Κύριε, σ' ευχαριστώ που πήρες το παιδί μου, και δεν το άφησες να πληγώσει κι άλλον άνθρωπο." ΠΊΝΑΚΑΣ: Λουκάς Γεραλής (1875-1958), Ανάβοντας το καντήλι. ΧΡΉΣΤΟΣ Ι. ΒΑΤΟΎΣΙΟΣ