Σχόλια
Το Πολυτεχνείο ΖΕΙ
19/11/2022

...με ρίζες βαθιές και ασύνορες ελπίδες...

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
H επίδραση της Τραγωδίας στο σινεμά και την τηλεόραση
14/9/2022

Έξοχη η παρέμβασή σας. Συμπληρώσατε ιδανικά το μικρό μου κείμενο και δώσατε αυτήν την διαλεκτική διάσταση της εξέλιξης του σινεμά που δεν τόνισα επαρκώς. Βεβαίως η κριτική στάση είναι σημαντικότατη, στην εξέλιξη συμμετέχουν ισότιμα δημιουργοί και θεατές. Από τη μεριά μου οφείλω να διευκρινίσω ότι δεν παίρνω θέση υπέρ των τραγικών ποιητών ή του Πλάτωνος, όπως δεν παίρνω θέση ας πούμε υπέρ της αποστασιοποίησης του Μπρεχτ. Όλες αυτές οι θέσεις και αντιθέσεις συμβάλλουν στην εξέλιξη, όπως, σε άλλη ασφαλώς κλίμακα, συμβάλλει και ο διάλογος από αυτό το βήμα. Ευχαριστώ εσάς και την Δράση για την ευκαιρία.

Γιώργος Σκιάνης
H επίδραση της Τραγωδίας στο σινεμά και την τηλεόραση
12/9/2022

Κύριε Σκιάνη, σας ευχαριστώ για τον σχολιασμό του σχολίου μου και με την αφορμή αυτή την έκθεση των σκέψεων σας τόσο για τον διδακτισμό της αρχαίας τραγωδίας, όσο και για τα διλήμματα που αυτή θέτει από την κυριαρχία των παθών. Τώρα, όσον αφορά για τον κορεσμό του κοινού κατά την εποχή του λαϊκού, εμπορικού κινηματογράφου που όλοι βιώσαμε με το happy end, την διαλεκτική υιοθέτηση από τον νεότερο των διλημμάτων της τραγωδίας το επακόλουθο μπέρδεμα των θεατών και την διαφαινόμενη κατ' εσάς μεταστροφή του σε έναν νέο διδακτισμό, ας ελπίσουμε ανώτερης ποιότητας, δεν θα διαφωνήσω. Θα είναι πάλι απαίτηση της διαλεκτικής πορείας του θεάματος, της τέχνης γενικότερα μέσα σε μια σύγρονη αγχώδη διαβίωση και την έλλειψη ελεύθερου χρόνου για διλήμματα και σκέψη. Η ενδυνάμωση όμως του κριτικού πνεύματος από το πλατύ κοινό, θα παραμένει πάντα σαν το μεγάλο ζητούμενο.

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
«Παιδεία 2022»: Η τελευταία καλοκαιρινή προβολή αφιερωμένη στα σχολεία μας.
12/9/2022

Δημήτρη συμφωνώ μαζί σου: Τέσσερα χρόνια πριν τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Λιγότερο σύνθετα, όχι τόσο πολύπλοκα, ούτε το ίδιο απαιτητικά. Επίσης, πράγματι, αυτή η διαπίστωση είναι δυσβάσταχτη και απογοητευτική. Αρκετοί το νιώθουμε. Παρακάτω...

Γιάννης Τσούτσιας
«Παιδεία 2022»: Η τελευταία καλοκαιρινή προβολή αφιερωμένη στα σχολεία μας.
11/9/2022

Για να μπορέσει να υπάρξει ειλικρινής δημόσιος διάλογος για την Παιδεία προϋποθέτει τη συμμετοχή όλων των μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας, ήτοι εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές. Οι τελευταίοι, που με τον ενθουσιασμό που τους χαρακτηρίζει θα μπορούσαν να ζωντανέψουν τη συζήτηση και να τη φέρουν στα πραγματικά προβλήματα που τους απασχολούν, απουσίαζαν. Οι δε γονείς (Σύλλογοι Γονέων ή απλά μέλη) για ακόμα μια φορά επιβεβαίωσαν με εκκωφαντικό θόρυβο την πλήρη αδιαφορία τους. Οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, παραιτημένοι, κουρασμένοι, εγκλωβισμένοι στην εσωστρέφειά τους και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά, απόντες. Στο πάνελ 3 διευθυντές (νηπιαγωγείου, δημοτικού, γυμνασίου, αλλά όχι λυκείου) που λίγο πολύ προσπάθησαν να παρουσιάσουν το θετικό τους έργο στο σχολείο τους, αλλά για την ταμπακιέρα, τις χρόνιες παθογένειες του εκπαιδευτικού συστήματος, σιωπή. Έκδηλη η αμηχανία στο ερώτημα γονέα «ποιον ρόλο του μαθητή θα έπρεπε το σχολείο να προάγει περισσότερο, του υπεύθυνου πολίτη, οικογενειάρχη ή επαγγελματία;», κανένα ίχνος αυτοκριτικής από πλευράς εκπαιδευτικών (δε φέρουν εκείνοι ευθύνες;), η γνωστή εύκολη και επαναλαμβανόμενη -πλην όμως δίκαιη- κριτική απέναντι στους γονείς που δεν ασχολούνται με τα παιδιά τους και τα αφήνουν ώρες στα κινητά και τα τάμπλετ. Χλιαρή συζήτηση σε ένα ακροατήριο 20 ατόμων με μέσο όρο ηλικίας τα 60! Ε, δε θα το έλεγες και εποικοδομητική κουβέντα όλο αυτό για «το σχολείο των ονείρων μας»… Στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές, σε μια πραγματικά ενδιαφέρουσα προεκλογική ομιλία της ΔΡΑΣΗΣ για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι των Βριλησσίων, ήταν προσκεκλημένοι και μίλησαν ένας φοιτητής και δύο μαθήτριες εκπρόσωποι των 15μελών των σχολείων τους. Ο φρέσκος – και ουχί ξύλινος- λόγος τους με εντυπωσίασε και ένιωσα για πρώτη φορά μετά από χρόνια αισιοδοξία πως υπάρχει ελπίδα και μέλλον για την κοινωνία, όταν δίνεται βήμα στους νέους. Μετά από 4 χρόνια, και με την απόσταση που μας χωρίζει από εκείνη τη μέρα, έχω καταλήξει πως δυστυχώς επρόκειτο για ένα πυροτέχνημα, που ενδεχομένως να ξαναδούμε του χρόνου ενόψει των επικείμενων δημοτικών εκλογών. Παραφράζοντας το γνωστό ρητό, πλέον «δεν ελπίζω τίποτα, φοβάμαι για τα χειρότερα, είμαι συμβιβασμένος»

Δημήτρης Καλαμπούκας

Πάμε Ινδία από το Cine-Δράση με τους Ισαβέλλα Μπερτράν και Κώστα Ζυρίνη

Πέμπτη 30 Ιουνίου 2022, 9:00μμ στο Β΄ Γυμνάσιο Βριλησσίων

Είναι 47 χρόνια μαζί και έχουν ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο! Μακριά από τα συνήθη ταξιδιωτικά μονοπάτια και τα πολυφωτογραφημένα μνημεία, πάμε να ανακαλύψουμε παρέα με τον Κώστα Ζυρίνη και την Ισαβέλλα Μπερτράν τους κρυμμένους θησαυρούς σχετικά άγνωστων περιοχών της έτσι κι αλλιώς παντού και πάντα συναρπαστικής Ινδίας. Εκκινώντας από το Madhya Pradesh, γεωγραφική καρδιά της χώρας και ακολουθώντας τα πολύχρωμα πλήθη σε ναούς, αρχαιολογικούς χώρους και προσκυνηματικές πόλεις, θα περάσουμε σιγά σιγά στο γειτονικό Chhattisgarh κι από κει στην Orissa γνωρίζοντας καθ’ οδόν το ουράνιο τόξο των φυλών που στολίζουν τα δυο αυτά κρατίδια και τα καθιστούν από τους πιο ενδιαφέροντες προορισμούς με το ιδιαίτερο χρώμα των παραδόσεων, την ενδυματολογική πανδαισία, μα πάνω απ’ όλα με την ασυναγώνιστη ανθρωπολογική τους ποικιλία. Ο Κώστας Ζυρίνης γεννήθηκε το 1943 στα Άνω Πετράλωνα της Αθήνας. Άσκησε πολλά επαγγέλματα μεταξύ των οποίων κι εκείνα του μηχανουργού, του σεναριογράφου, του σκηνοθέτη, του φωτογράφου και του συγγραφέα. Κινηματογραφιστής της «Ταινίας του Πολυτεχνείου» (1973), σκηνοθέτησε τα ντοκιμαντέρ «Κι αυτά» (1990), «Η μέλισσα» (1991), καθώς και τις ταινίες μυθοπλασίας «Η Ταράτσα» (μικρού μήκους, 1972), «Το τελευταίο στοίχημα» (1989), «Η αυλή με τα σκουπίδια» (1992) και «Ευγένιος, αγνώστων λοιπών στοιχείων» (1997). Έχει εκδώσει τα βιβλία: «Οι τρομοκράτες» (γραμμένο με την Ισαβέλλα Μπερτράν), «Αγκύλες» (εκδόσεις Οδυσσέας 1995), «Μάγκνουμ και μπιρίμπα» (Οδυσσέας, 1996), «Τα χαμένα γράμματα» (Οδυσσέας, 1997), «Πέρα από το Μπαλί» (Οδυσσέας, 2000), «Το πέρασμα του κόνδορα» (Αντίκτυπος, 2005), και συμμετείχε με το αφήγημα «Punto di fuga» στο συλλογικό βιβλίο «Vivere pericolosamente» (Αντίκτυπος, 2005). Μετά το 2000, φωτογραφίζει και γράφει τις ταξιδιωτικές του εμπειρίες από χώρες της Λατινικής Αμερικής, της Ευρώπης, της Αφρικής, και της Ασίας. Συνεργάστηκε συστηματικά για μια δεκαετία με το περιοδικό «Γεωτρόπιο». Μετά το κλείσιμο του «Γεωτροπίου» συνεχίζει να περιφέρεται σε όλη τη γη παρέα με την Ισαβέλλα, το παίζει πλέον ελεύθερος σκοπευτής, γράφει τα «Παιδιά της Αρκάδων» και, όποτε δεν έχει έμπνευση για γράψιμο, μαστορεύει το προγονικό του σπίτι. Η Ισαβέλλα Μπερτράν γεννήθηκε στη Βαγδάτη το 1957. Ως νήπιο έζησε στο Ιράν, ταξίδεψε με την οικογένειά της στη Συρία και στο Λίβανο, μετοίκησε για ένα χρόνο στο Παρίσι, για να καταλήξει τελικά στην Ελλάδα σε σχολική ηλικία. Θιασώτης και γνώστης των αρχαίων πολιτισμών, και δη του ελληνικού, ο Γάλλος πατέρας της ανέλαβε την ιστορικο-πολιτισμική επιμόρφωση της κόρης του περιφέροντας την ανά την Ελλάδα για να γνωρίσει ιδίοις όμμασι και την τελευταία πεσμένη κολώνα. Αν υπάρχει χρονικό σημείο εκκόλαψης του ταξιδιωτικού «μικρόβιου» της Ισαβέλλας μάλλον σ’ εκείνη την περίοδο θα πρέπει να αναζητηθεί. Η Ισαβέλλα αποφοίτησε από το γαλλικό σχολείο στην Αθήνα και σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων. Συγγράφει τους «Τρομοκράτες» μαζί με τον Κώστα Ζυρίνη, συμμετέχει με σενάρια στην τηλεοπτική σειρά «Τα Χαμένα Γράμματα», επιδίδεται σε παντός είδους μεταφράσεις (από φοιτητικές εργασίες μέχρι βιβλία για τις εκδόσεις «Οδυσσέας») και, πάνω απ’ όλα, δεν χάνει ευκαιρία να «πάει γι’ άλλα», οργώνοντας πρώτα την Ελλάδα πάνω κάτω και πλαγίως και στη συνέχεια καμιά εβδομηνταριά χώρες σε όλες τις ηπείρους. Απότοκο της τελευταίας αυτής δραστηριότητας είναι η δεκαετής συνεργασία της με το «Γεωτρόπιο» της Ελευθεροτυπίας με περισσότερα από σαράντα ταξιδιωτικά άρθρα. Οι καλοκαιρινές προβολές του Cine-Δράση γίνονται κάθε Πέμπτη, από τον Ιούλιο μέχρι τον Σεπτέμβριο, στις 9:00 το βράδυ στο 2ο Γυμνάσιο Βριλησσίων (Ταϋγέτου και Ξάνθης). Κινηματογραφική Λέσχη Βριλησσίων Cine – Δράση

ΣΧΕΤΙΚΑ: Συμβαίνουν στην πόλη μας
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

«Οι ευθύνες αρχίζουν από τα όνειρα...»

«Δοκιμές», Γιώργος Σεφέρης
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter