Σχόλια
Το Πολυτεχνείο ΖΕΙ
19/11/2022

...με ρίζες βαθιές και ασύνορες ελπίδες...

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
H επίδραση της Τραγωδίας στο σινεμά και την τηλεόραση
14/9/2022

Έξοχη η παρέμβασή σας. Συμπληρώσατε ιδανικά το μικρό μου κείμενο και δώσατε αυτήν την διαλεκτική διάσταση της εξέλιξης του σινεμά που δεν τόνισα επαρκώς. Βεβαίως η κριτική στάση είναι σημαντικότατη, στην εξέλιξη συμμετέχουν ισότιμα δημιουργοί και θεατές. Από τη μεριά μου οφείλω να διευκρινίσω ότι δεν παίρνω θέση υπέρ των τραγικών ποιητών ή του Πλάτωνος, όπως δεν παίρνω θέση ας πούμε υπέρ της αποστασιοποίησης του Μπρεχτ. Όλες αυτές οι θέσεις και αντιθέσεις συμβάλλουν στην εξέλιξη, όπως, σε άλλη ασφαλώς κλίμακα, συμβάλλει και ο διάλογος από αυτό το βήμα. Ευχαριστώ εσάς και την Δράση για την ευκαιρία.

Γιώργος Σκιάνης
H επίδραση της Τραγωδίας στο σινεμά και την τηλεόραση
12/9/2022

Κύριε Σκιάνη, σας ευχαριστώ για τον σχολιασμό του σχολίου μου και με την αφορμή αυτή την έκθεση των σκέψεων σας τόσο για τον διδακτισμό της αρχαίας τραγωδίας, όσο και για τα διλήμματα που αυτή θέτει από την κυριαρχία των παθών. Τώρα, όσον αφορά για τον κορεσμό του κοινού κατά την εποχή του λαϊκού, εμπορικού κινηματογράφου που όλοι βιώσαμε με το happy end, την διαλεκτική υιοθέτηση από τον νεότερο των διλημμάτων της τραγωδίας το επακόλουθο μπέρδεμα των θεατών και την διαφαινόμενη κατ' εσάς μεταστροφή του σε έναν νέο διδακτισμό, ας ελπίσουμε ανώτερης ποιότητας, δεν θα διαφωνήσω. Θα είναι πάλι απαίτηση της διαλεκτικής πορείας του θεάματος, της τέχνης γενικότερα μέσα σε μια σύγρονη αγχώδη διαβίωση και την έλλειψη ελεύθερου χρόνου για διλήμματα και σκέψη. Η ενδυνάμωση όμως του κριτικού πνεύματος από το πλατύ κοινό, θα παραμένει πάντα σαν το μεγάλο ζητούμενο.

Μπαμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
«Παιδεία 2022»: Η τελευταία καλοκαιρινή προβολή αφιερωμένη στα σχολεία μας.
12/9/2022

Δημήτρη συμφωνώ μαζί σου: Τέσσερα χρόνια πριν τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Λιγότερο σύνθετα, όχι τόσο πολύπλοκα, ούτε το ίδιο απαιτητικά. Επίσης, πράγματι, αυτή η διαπίστωση είναι δυσβάσταχτη και απογοητευτική. Αρκετοί το νιώθουμε. Παρακάτω...

Γιάννης Τσούτσιας
«Παιδεία 2022»: Η τελευταία καλοκαιρινή προβολή αφιερωμένη στα σχολεία μας.
11/9/2022

Για να μπορέσει να υπάρξει ειλικρινής δημόσιος διάλογος για την Παιδεία προϋποθέτει τη συμμετοχή όλων των μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας, ήτοι εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές. Οι τελευταίοι, που με τον ενθουσιασμό που τους χαρακτηρίζει θα μπορούσαν να ζωντανέψουν τη συζήτηση και να τη φέρουν στα πραγματικά προβλήματα που τους απασχολούν, απουσίαζαν. Οι δε γονείς (Σύλλογοι Γονέων ή απλά μέλη) για ακόμα μια φορά επιβεβαίωσαν με εκκωφαντικό θόρυβο την πλήρη αδιαφορία τους. Οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, παραιτημένοι, κουρασμένοι, εγκλωβισμένοι στην εσωστρέφειά τους και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά, απόντες. Στο πάνελ 3 διευθυντές (νηπιαγωγείου, δημοτικού, γυμνασίου, αλλά όχι λυκείου) που λίγο πολύ προσπάθησαν να παρουσιάσουν το θετικό τους έργο στο σχολείο τους, αλλά για την ταμπακιέρα, τις χρόνιες παθογένειες του εκπαιδευτικού συστήματος, σιωπή. Έκδηλη η αμηχανία στο ερώτημα γονέα «ποιον ρόλο του μαθητή θα έπρεπε το σχολείο να προάγει περισσότερο, του υπεύθυνου πολίτη, οικογενειάρχη ή επαγγελματία;», κανένα ίχνος αυτοκριτικής από πλευράς εκπαιδευτικών (δε φέρουν εκείνοι ευθύνες;), η γνωστή εύκολη και επαναλαμβανόμενη -πλην όμως δίκαιη- κριτική απέναντι στους γονείς που δεν ασχολούνται με τα παιδιά τους και τα αφήνουν ώρες στα κινητά και τα τάμπλετ. Χλιαρή συζήτηση σε ένα ακροατήριο 20 ατόμων με μέσο όρο ηλικίας τα 60! Ε, δε θα το έλεγες και εποικοδομητική κουβέντα όλο αυτό για «το σχολείο των ονείρων μας»… Στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές, σε μια πραγματικά ενδιαφέρουσα προεκλογική ομιλία της ΔΡΑΣΗΣ για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι των Βριλησσίων, ήταν προσκεκλημένοι και μίλησαν ένας φοιτητής και δύο μαθήτριες εκπρόσωποι των 15μελών των σχολείων τους. Ο φρέσκος – και ουχί ξύλινος- λόγος τους με εντυπωσίασε και ένιωσα για πρώτη φορά μετά από χρόνια αισιοδοξία πως υπάρχει ελπίδα και μέλλον για την κοινωνία, όταν δίνεται βήμα στους νέους. Μετά από 4 χρόνια, και με την απόσταση που μας χωρίζει από εκείνη τη μέρα, έχω καταλήξει πως δυστυχώς επρόκειτο για ένα πυροτέχνημα, που ενδεχομένως να ξαναδούμε του χρόνου ενόψει των επικείμενων δημοτικών εκλογών. Παραφράζοντας το γνωστό ρητό, πλέον «δεν ελπίζω τίποτα, φοβάμαι για τα χειρότερα, είμαι συμβιβασμένος»

Δημήτρης Καλαμπούκας

«Κατάσταση πολιορκίας» αυτή την Πέμπτη από το Cine Δράση

Πέμπτη 17 Νοεμβρίου, 8:15μμ, ΤΥΠΕΤ

Εν μέσω μιας πρωτοφανούς ρευστής κατάστασης στη χώρα μας και παγκοσμίως συμπληρώνονται φέτος 49 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Και αν κάποιοι από όσους συμμετείχαν μας αποχαιρετούν σιγά-σιγά και άλλοι επέλεξαν διαφορετικούς δρόμους από αυτούς της νιότης τους, η αλήθεια είναι ότι σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη εποχή τα αιτήματα του ζητούν επιτέλους ικανοποίηση. Γιατί ακόμα δεν εξασφαλίστηκε για τον λαό ούτε ΨΩΜΙ, ούτε ΠΑΙΔΕΙΑ, ούτε ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ δέχεται επίθεση στον βασικό πυρήνα της και η εξάρτηση της χώρας από ξένες δυνάμεις παίρνει νέες μορφές και αποκτά πολύμορφες διαστάσεις. Με την ευκαιρία αυτής της επετείου, το Cine Δράση προβάλλει το εξαιρετικό πολιτικό θρίλερ «Κατάσταση Πολιορκίας» του Κώστα Γαβρά. Η ταινία, που απέσπασε το Βραβείο των Ηνωμένων Εθνών στα BAFTA, αναφέρεται στις αμερικανικές επεμβάσεις στην Λατινική Αμερική και συγκεκριμένα στην Ουρουγουάη. Χώρα μακρινή αλλά πολύ κοντινές, αν όχι ίδιες οι πρακτικές της υπερδύναμης που επέβαλε και την δικτατορία στην Ελλάδα. ----------------------------------------------------------------------- Ο Γαβράς μετά το «Ζ», συνεχίζει το κινηματογραφικό του ταξίδι στον κόσμο, εντοπίζοντας και αξιοποιώντας πολιτικές καταστάσεις που δύσκολα θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν δημοκρατικές, δίνοντας σάρκα και οστά στο «πολιτικό θρίλερ», ένα είδος σινεμά που μέχρι τότε δεν υπήρχε καταχωρημένο. Σταματά στην Λατινική Αμερική και την Ουρουγουάη, που μόλις έχει συνέλθει από πολυετή στρατιωτική δικτατορία. Αλλά και πάλι το κράτος δεν λειτουργεί σύμφωνα με τους θεσμούς. Τα μέλη της κυβέρνησης είναι όλοι πάμπλουτοι επιχειρηματίες, που κινούνται σύμφωνα με τα συμφέροντα και τις επιταγές των ΗΠΑ. Τότε εισβάλλουν στην καθημερινότητα της χώρας οι Τουπαμάρος, αριστεροί αντάρτες πόλης που η δράση τους περιλαμβάνει απαγωγές. Σε μία από αυτές ανάμεσα στους απαχθέντες υπάρχει ένας Αμερικάνος που διατείνεται πως είναι εκπρόσωπος εταιρίας τηλεπικοινωνιών που θέλει να βελτιώσει το τηλεφωνικό δίκτυο της Ουρουγουάης. Στην πραγματικότητα είναι ο Νταν Μιτριόνε, μυστικός πράκτορας των ΗΠΑ εξειδικευμένος σε πρακτικές ανάκρισης με χρήση βασανιστηρίων (ηλεκτροσόκ) και εκπαιδευτής των λατινοαμερικανικών αστυνομιών στις σύγχρονες «τεχνικές ανάκρισης» της CIA. Έχει ήδη διαπρέψει στη Βραζιλία, χώρα επίσης προβληματική πολιτικά, όπως άλλωστε και η γειτονική Αργεντινή. Οι αντάρτες θα ζητήσουν ως αντάλλαγμα για την απελευθέρωση του Μιτριόνε, να αφεθούν ελεύθεροι 150 πολιτικοί κρατούμενοι, αίτημα που απορρίπτει η κυβέρνηση της Ουρουγουάης, μετά από συνεννόηση με τους Αμερικάνους. Κατόπιν τούτου ο απαχθείς θα βρεθεί εκτελεσμένος λίγες μέρες αργότερα. Δύο χρόνια αργότερα, η παραπάνω αληθινή ιστορία έγινε σενάριο από τους Γαβρά και Solinas και στη συνέχεια ταινία. Οι δυο τους είχαν δουλέψει πολύ και προς διάφορες κατευθύνσεις για να συγκεντρώσουν στοιχεία για το φιλμ. Ανάμεσα στα άλλα, είχαν κουβεντιάσει και με τους Τουπαμάρος οι οποίοι έβλεπαν αρκετά ευνοϊκά, αν και με επιφυλάξεις, την δημιουργία μιας ταινίας για τον αγώνα τους. Τα γυρίσματα έγιναν το 1972 στην Χιλή του Αλιέντε, στο Σαντιάγκο, το Βαλπαραΐσο και την Βίνια ντελ Μαρ. Η Χιλή επιλέχθηκε αφενός γιατί ήταν απαραίτητο να γυριστεί το φιλμ στην Λατινική Αμερική και αυτή ήταν η μόνη χώρα χωρίς λογοκρισία. Αφετέρου η ανάπτυξη της κινηματογραφικής της βιομηχανίας επέτρεπε να γυριστεί μια ταινία υψηλών απαιτήσεων. Με βάση τα παραπάνω ο Γαβράς κάνει ένα φιλμ που έχει πολιτικό θέμα και ταυτόχρονα ενσωματώνει τεχνικές σκιαγράφησης των χαρακτήρων και εξέλιξης της «αγωνίας. Έξοχη για ακόμη μια φορά η ερμηνεία του Yves Montand, που υποδύεται εδώ τον αρνητικό χαρακτήρα της ιστορίας. Ξεχωρίζει επίσης ο Renato Salvatori, ως σαδιστής αρχηγός της Αστυνομίας. Τη μουσική έχει γράψει ο Μίκης Θεοδωράκης, ο οποίος και δηλώνει σε συνέντευξή του: «Τις μέρες των Χριστουγέννων του 1972 τις περάσαμε με τον Κώστα Γαβρά και τους μουσικούς σ' ένα στούντιο στο Παρίσι, ηχογραφώντας τη μουσική του φιλμ «Κατάσταση Πολιορκίας»... Στο φιλμ αυτό, εκτός από τους μουσικούς της ορχήστρας μου, χρησιμοποίησα και τους Χιλιανούς Los Calchakis. Κι αυτό γιατί είδα το φιλμ σαν μια πτυχή του έπους του αγώνα των Νοτιαμερικανών εναντίον του Βορειοαμερικανικού ιμπεριαλισμού και των μεθόδων του, όπως τις περιγράφει και ο Pablo Neruda στο «Canto General», που κατά σύμπτωση συνέθετα εκείνο τον καιρό... Μετά από λίγο καιρό με επισκέφθηκε ο Υβ Μοντάν στο σπίτι μου και ανήσυχος μου είπε ότι ενώ στην αρχή ο Γαβράς είχε βάλει στο φιλμ όλη τη μουσική, στη συνέχεια αφαίρεσε ένα μεγάλο μέρος της, πράγμα που τον λυπούσε, δεδομένου ότι του άρεσε πολύ όπως την είχε ακούσει αρχικά. «Το φιλμ φτωχαίνει» μου είπε, «κάνε κάτι για να ξαναμπεί»….Σε λίγο βρεθήκαμε και οι τρεις και είδαμε το φιλμ με την κομμένη μουσική. Όταν ρώτησα τον Γαβρά γιατί το έκανε, μου είπε ότι τελικά φοβόταν ότι αυτός ακριβώς ο επικός χαρακτήρας της μουσικής θα δημιουργούσε ψευδαισθήσεις και αυταπάτες, μιας και ο ίδιος πίστευε ότι ο αγώνας των Tupamaros είναι αδιέξοδος… Νομίζω ότι είχε τελικά δίκιο». To soundtrack όμως περιλαμβάνει όλη τη μουσική σύνθεση. Στην πατρίδα μας η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά μετά την πτώση της δικτατορίας, στο 3ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης το 1974. Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Δυτική Γερμανία, Πολιτικό θρίλερ, 1973. Διάρκεια: 115’. Σκηνοθεσία: Κώστας Γαβράς. Σενάριο: Franco Solinas, Κώστας Γαβράς. Πρωταγωνιστές: Yves Montand, Renato Salvatori, O.E. Hasse, Jacques Weber, Jean-Luc Bide. Μουσική Soundtrack: Mikis Theodorakis Μυθοπλασία, 115 λεπτά. Οι χειμερινές προβολές του Cine-Δράση πραγματοποιούνται στο Πάρκο «Μίκης Θεοδωράκης», (ΤΥΠΕΤ), Υμηττού 57, Βριλήσσια, από την Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου και κάθε Πέμπτη στις 8.15 το βράδυ. Η είσοδος των θεατών γίνεται με τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις. Κινηματογραφική Λέσχη Βριλησσίων Cine-Δράση

ΣΧΕΤΙΚΑ: Συμβαίνουν στην πόλη μας
ΣΧΟΛΙΑ
Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.

Copyright ©2006- All rights reserved | This template is made with by Colorlib. | Ανάπτυξη-Προγραμματισμός: Δράση για μια Άλλη Πόλη