Με αφορμή όσα έγιναν στην εκδήλωση κοπής πίτας του Δήμου Βριλησσίων...

Έχουν γραφεί ήδη πολλά για την γιορτή – κοπή πίτας του Δήμου Βριλησσίων την περασμένη Κυριακή και για όσα έγιναν στη διάρκειά της. Από τις παρατάξεις του Δήμου, μόνον η «ΔΡΑΣΗ» ήταν απούσα. Έχουμε αποφασίσει, εδώ και χρόνια, να μην μετέχουμε σε τέτοιου είδους εκδηλώσεις. Όχι επειδή είμαστε ακατάδεχτοι ή ακοινώνητοι, αλλά γιατί δεν θέλουμε να νομιμοποιούμε με την παρουσία μας καταστάσεις που καμία σχέση δεν έχουν, ούτε με «γιορτή», ούτε με «Δήμο», ούτε με «δημοκρατία». Και δεν τα θεωρούμε αυτά έκφραση «πολιτικού πολιτισμού», ούτε ευκαιρία για δηλώσεις και πολιτικά «πλασαρίσματα». Το έχουμε πει πολλές φορές. Και προεκλογικά και με κάθε ευκαιρία: Ο Δήμος δεν μπορεί να κατανοηθεί παραγνωρίζοντας την πραγματικότητα εντός της οποίας λειτουργούμε. Ούτε αποσιωπώντας τον νοσηρό ρόλο του χρεοκοπημένου πολιτικού συστήματος, που είναι εδώ, δίπλα μας, αναπαράγεται στην αυτοδιοίκηση, φέρνει στην πόρτα μας τα ίδια πρόσωπα, τις ίδιες πρακτικές, την ίδια διαλυτική νοοτροπία που επικρατεί και στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό. Αυτό έγινε την Κυριακή. Γιόρταζε η δημοτική αρχή και οι φίλοι της. Όχι ο Δήμος. Ήταν η γιορτή του «τώρα ήρθαμε εμείς στα πράγματα». Κι ας έγραφε η πρόσκληση «ο δήμαρχος και τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου...». Αναμενόμενο μέχρι ενός σημείου... Όπως και το ποιοι θα παρευρεθούν, ποιοι θα μιλήσουν, τι θα ειπωθεί. Και πόσα υπουργικά αυτοκίνητα θα σταθμεύσουν έξω από το Πνευματικό Κέντρο. Τους είχαμε ξαναδεί στις εκλογές. Σε τέτοιες εκδηλώσεις το κομματικό σύστημα επισφραγίζει σχέσεις, δικτυώσεις, υποχρεώσεις και σχεδιασμούς, υπενθυμίζει την ασφυκτική παρουσία του. Αλλά εδώ το πράγμα ξέφυγε... Ούτε τα προσχήματα! Τι κι αν ήταν παρόντες μόνον κυβερνητικοί; Τι κι αν ο δημοσιογράφος – υποψήφιος ευρωβουλευτής ζητούσε «κανένα ψηφαλάκι»; Τι κι αν ο υπουργός μίλησε περισσότερο από τον δήμαρχο - διοργανωτή της εκδήλωσης; Σαν το σπίτι τους! Χάθηκε η επαφή με την πραγματικότητα και τον «σκοπό» της εκδήλωσης. Και απέμεινε, για μια ακόμη φορά, μόνο η δυσοσμία ενός πολιτικού συστήματος που προκαλεί αηδία και αποστροφή όπου εμπλέκεται, σε κάθε τι πολιτικό. Σε ό,τι μας αφορά, τι να κάνουμε; Αν δεν μπορούμε να αλλάξουμε κάποια πράγματα, τουλάχιστον αυτά να μην γίνονται ανεκτά και εις το όνομά μας... Γιάννης Τσούτσιας Μαρίνα Παπαχριστοδούλου Μάρκος Κρητικός Δημοτικοί Σύμβουλοι Βριλησσίων με την «ΔΡΑΣΗ για μια Άλλη Πόλη»