Φθάνει κάποια στιγμή που και τα ψέματα εξαντλούνται

Όταν τα προσχηματικά τελειώνουν και οι χειρισμοί εξαντλούνται, όταν οι μηχανισμοί χειραγώγησης και τα τικ-τοκ αποκαλύπτονται εξόφθαλμα παραποιητικά, όταν οι δηλώσεις πως «όλα πάνε καλά» αρχίζουν να προκαλούν θυμηδία ή ακατάπαυστο γέλιο, όταν οι αυτοθαυμασμοί παραπέμπουν σε μια εικόνα ψυχιατρείου και σε απώλεια κάθε επαφής με την πραγματικότητα, τότε ακριβώς εμφανίζεται η εκδοχή των ΜΑΤ και το πρόσωπο της ωμής βίας. Όχι κάπου αλλού, όχι πλέον μόνο στις οθόνες, αλλά και στους δικούς μας δρόμους, στους ανθρώπους της διπλανής πόρτας. Αυτή είναι η εντολή, πτώση, δεν έχουν πια τι άλλο να κάνουν. Και τελειώνουν τα φτηνιάρικα, τα περί ρυθμών ανάπτυξης και αύξησης του κατώτατου μισθού και τα περί απαραβίαστων κόκκινων γραμμών και αποκαλύπτεται, πως με αυτό το πολιτικό σύστημα και με αυτές τις απορρυθμιστικές πολιτικές, η χώρα οδεύει στη διάλυση. Ντρόουνς και ψηφιακές εφαρμογές θα έχουμε, οι εποχικοί πυροσβέστες μπορούν να απολυθούν. Τότε όμως, αρχίζει η οργή να βρίσκει το δρόμο της. Και ο «Κανένας». Δικαιοσύνη. Δημοκρατία. Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων ΔΡΑΣΗ για μια Άλλη Πόλη