Συμβαίνουν στην πόλη μας
...
Όπως είναι γνωστό, η προγραμματισμένη εκδήλωση για τα «20 χρόνια ΔΡΑΣΗΣ» της Κυριακής 27 Σεπτεμβρίου, με τους Μάρθα Φριντζήλα, The Kubara Project και Μιχάλη και Παντελή Καλογεράκη στο Θέατρο Αλίκη Βουγιουκλάκη (πρώην Νταμάρι), ακυρώθηκε. Η επιδείνωση του καιρού, ιδίως την Κυριακή, κρίναμε ότι δεν θα επέτρεπε στους πολλούς που θα ήθελαν, να παρακολουθήσουν τη συναυλία. Σε κάθε περίπτωση: Η αναφορά σε επετείους δεν γίνεται για να κοιτάμε πίσω. Ούτε για να εκθέσουμε επιτεύγματα. Δεν κάνουμε αναδρομές. Στόχος ήταν να επαναφέρουμε στο προσκήνιο μια συγκεκριμένη στιγμή. Και να την κρατήσουμε ζωντανή. Εκείνη την πρώτη στιγμή που ονειρευτήκαμε μια παρέμβαση στη συνοικία αλλιώτικη από τα συνηθισμένα. Για μια Πόλη με δημόσιο χώρο, λόγο, κοινωνικότητα, δικτυώσεις, ενεργούς πολίτες, με τα πράγματα να «παίζονται». Όχι ανάμεσα σε πολιτευτές - ψηφοφόρους - καταναλωτές. 20 χρόνια είναι επίτευγμα αλλά είναι και φορτίο. Ένα φορτίο γεμάτο από πολλές μικρές χαμένες μάχες. Και από πολλές προσπάθειες. Για πράγματα που τώρα ίσως μοιάζουν ασήμαντα, αλλά όταν καλείσαι να τα αντιμετωπίσεις, μοιάζουν με άθλο. Δεν γελιόμαστε. Ξέρουμε ότι τα περισσότερα από όσα επιχειρήσαμε, όχι μόνο παραμένουν ζητούμενα, αλλά είναι και ακόμη πιο ασύμβατα με το σημερινό κοινωνικό περιβάλλον. Ο στόχος όμως δεν αλλάζει. Κοινωνικοποίηση με όπλο τον πολιτισμό, απέναντι στην αλλοτρίωση και την κοινωνική έκπτωση. Κοινωνικοποίηση ανάχωμα στην ισοπέδωση και την πολιτική κατάντια. Γι’ αυτό η συγκεκριμένη συναυλία. Με τραγούδι, όπλο πηγαίο, αυθεντικό, διαχρονικά κληροδοτημένο, φωνή όσων δεν σιωπούν και αντέχουν μέσα στις ιστορικές δυσκολίες. Αυτό ήταν το πλαίσιο της γιορτής. «Ο άνθρωπος δεν είναι εγκέφαλος μέσα σε ένα βάζο», όπως έγραψε χθες ένας καλός μας φίλος από την Κύπρο. «Είναι σώμα, ιστορία, σχέση, γλώσσα, πολιτισμός και κοινότητα». Έτσι το βλέπουμε κι εμείς. Και κάτι ακόμα: Σήμερα, 20 χρόνια μετά από εκείνη την πρώτη στιγμή, έχουμε πάντα μια οφειλή απέναντι στον πρώτο άνθρωπο που μας παρότρυνε, μας στήριξε και μας πίστεψε. Στον αξέχαστο Μανώλη Γλέζο, στη μνήμη του οποίου ήταν αφιερωμένη η συναυλία που δεν έγινε. Την επόμενη φορά! «Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων ΔΡΑΣΗ για μια Άλλη Πόλη»
ΣΧΟΛΙΑ