Να αναδειχθούν οι προϋποθέσεις μιας αναγκαίας δημόσιας συζήτησης.

Η τοπική κομματοκρατία κοροϊδεύει. Όπως ακριβώς οι πάτρωνές της στην κεντρική σκηνή. Οι υποψήφιοι δήμαρχοί της υπόσχονται «κανονικότητα» και διαπρέπουν στη διασπορά αμεριμνησίας, αφασίας και στην παροχή ανεδαφικών υποσχέσεων. Η τοπική κομματοκρατία κοροϊδεύει. Από κοινού με όσους υποστηρίζουν ότι η χώρα επιστρέφει στον πυρήνα των ανεπτυγμένων ευρωπαϊκών χωρών, με όσους κρύβουν τους κινδύνους, γιατί δεν βολεύουν τα πολιτικά τους σχέδια. Η χώρα χορεύει στην άκρη του γκρεμού αλλά οι κάθε είδους ηγεσίες δεν ασχολούνται... Η τοπική κομματοκρατία κοροϊδεύει. Το μοντέλο λειτουργίας του προαστίου έχει ολοκληρωθεί, ανήκει στο παρελθόν, δεν βρισκόμαστε στο 2000. Οι παρατάξεις υπόσχονται «ησυχία» και περισσότερη «ευτυχία» αλλά αποκρύβουν ότι το οικιστικό σύστημα της μεσαίας τάξης έχει μπει στο στόχαστρο. Η επίθεση στα μεσοστρώματα είναι στην ημερήσια διάταξη. (Ήδη η περιοχή μας επιλέγεται από Κινέζους που αγοράζουν διαμερίσματα για να αποκτήσουν ελληνική visa). Το Airbnb επεκτείνεται. Και οι πλειστηριασμοί θα πολλαπλασιαστούν, το κύμα των ανέστιων θα φθάσει μέχρι τα Βριλήσσια. Όπως στην Κύπρο, θα προκύψει ζήτημα αποκατοικοποίησης των πόλεων. Το αύριο της κρίσης περιλαμβάνει προάστεια χωρίς πολίτες, η «ατομοποίηση», η ανωνυμία και η φοβικότητα θα καταστούν η ουσία και το γνώρισμά τους. Η τοπική κομματοκρατία κοροϊδεύει. Έχει καταστήσει κοινή πεποίθηση το συμπέρασμα ότι η Πολιτική είναι μια κοροϊδία. Οι συστημικές παρατάξεις στα Βριλήσσια φιλονικούν ασταμάτητα μεταξύ τους ενώ πρόκειται για ίδιας κοπής πολιτικά μορφώματα. Ένα σκηνικό ταυτόσημων διαχειρίσεων, που δεν παράγει καν τοπικές εξουσίες, αλλά κόμβους μεταβίβασης της νοοτροπίας, της ιδεολογίας και των επιταγών του του κεντρικού σκηνικού στην πόρτα μας. Εάν αλλάξεις τις φωτογραφίες και διανείμεις τα φυλλάδιά τους, κανείς δεν θα καταλάβει τη διαφορά! Η τοπική κομματοκρατία κοροϊδεύει. Κόπτεται για την ανεξαρτησία της έναντι των κομμάτων αλλά εκλιπαρεί για στηρίξεις ανάλογα με το τι κάθε φορά την συμφέρει. Όταν ο Μητσοτάκης ανεβαίνει, είμαστε μαζί του. Όταν ο Τσίπρας υποχωρεί, είμαστε ανεξάρτητοι... Η τοπική κομματοκρατία κοροϊδεύει. Ο σημερινός δήμαρχος υπερασπίζεται τη συνεργασία του με τον ΣΥΡΙΖΑ ως τοπικό γεγονός, που προέκυψε… αυθόρμητα, αν και πρόκειται για γενικευμένο εγχείρημα σύμφωνα με τις υποδείξεις. Το νέο κεντροαριστερό υπόδειγμα προβάλει την παραίτηση σαν χαλαρότητα και ανεκτικότητα, τη διάλυση κάθε ταυτότητας ως πολυπολιτισμό, την προσαρμογή σε κάθε είδους αλλότριες επιταγές ως κάτι σύγχρονο και μοντέρνο. Η τοπική κομματοκρατία κοροϊδεύει. Ο κ. Μανιατογιάννης ορκίζεται στην απλή αναλογική και υπερτονίζει συνέχεια τη διάθεσή του να συνεργάζεται. Αλλά επί 5 χρόνια, ως διοίκηση, δεν επιβεβαίωσε καμιά τέτοια ανάγκη. Και οι τρείς είναι ολόιδιοι. Στα χέρια τους, η απλή αναλογική θα καταλήξει συναλλαγή και άγρια νομή της εξουσίας. Γι’ αυτό ο πολίτης αδιαφορεί. Γι’ αυτό ο «Κανένας» αηδιάζει. Γιατί ζούμε σ’ ένα σκηνικό απρόσωπο, που δεν είναι της αυτοδιοίκησης. Είναι ένα σκηνικό εισαγόμενο, από την κεντρική σκηνή. Ένα σκηνικό μη αρεστό. Μη επιθυμητό. Που καταπιέζει «τα θέλω» του κόσμου. Που δεν συγκινεί. Που εξωθεί τα πράγματα σε μια ακραία εργολαβική αντίληψη. Αφού δεν έχουν τίποτε άλλο να πουν, υπόσχονται ακόμη περισσότερα για να συγκινήσουν. Γι’ αυτό απουσιάζει η Πολιτική. Με Πι κεφαλαίο! Η Πολιτική που διαμορφώνει γεγονότα και άλλου τύπου κατευθύνσεις. Αυτή που διαταράσσει τη ροή των προδιαγεγραμμένων γεγονότων που φιλοτεχνεί το κεντρικό σκηνικό και παράγει καμπές και νέες διακλαδώσεις. Πολιτική που νευρώνει και οικοδομεί περιεχόμενο. Απάντηση στα προηγούμενα δεν είναι να αφήσουμε «τους νόμους του συστήματος να εξελιχθούν». Απάντηση είναι η επαναδιαμόρφωση της Πόλης σε ένα νέο μοντέλο σύσφιξης της κοινωνικότητας και των κοινών λειτουργιών. Αυτό είναι το στοίχημα της περιόδου: Να αναδειχθούν οι μεγάλες προϋποθέσεις αυτής της προσπάθειας και να τεθούν σε δημόσια κρίση και συζήτηση. Όλα τα άλλα... Κίνηση Δημοτών Βριλησσίων ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΟΛΗ