Σχόλια
Κάτοικοι διαμαρτύρονται για τη λειτουργία του «Vrilissia Tennis Academy»
11/7/2020

Επώδυνος συμβιβασμός, θανατερό προσκύνημα!

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Ausencia
29/6/2020

Όπου και ο μεγάλος πόνος είναι, φαίνεται και λέγεται βουβός!

Μπάμπης Δαμουλιάνος ΕυαγγελάτοςΌ
Για τα Καλλι-τεχνικά στα Σχολεία
24/6/2020

Μακάρι λέω κι' εγώ αλλά μην απελπίζεστε! Και αν σας εμποδίσουν, τα παιδάκια θα συνεχίζουν να ζωγραφίζουν και να πλάθουν όνειρα έστω και δύσκολα όπου σταθούν κι' όπου βρεθούν, όπως έκαναν εδώ και χιλιάδες χρόνια σ' αυτό το σταυροδρόμι των πολιτισμών που έφτιαξαν μια γλώσσα λειτουργική που αύξησε τον πλούτο τον υλικό και τον ξεπέρασε μαζί με τον εαυτό της, αναβαθμίστηκε σε εννοιολογική με τον ελεύθερο χρόνο, απλώθηκε παντού και ανέβηκε στους ουρανούς για να την αγκαλιάσουν όλοι! Τότε σμιλεύτηκαν και οι πτυχές στους χιτώνες των Καρυάτιδων υπογράφοντας την αθανασία της χώρας που έχουμε την τύχη να ζούμε! Οι εμποδιστές θα ξεχαστούν, θα σβήσουν σαν όνειρο κακό και θλιβερή παρένθεση...

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Όλοι θα βολτάρουμε ανέμελοι!
22/6/2020

Κάθε μεγαλόπνευστης σκέψης, προηγείται αυτή που μας γεννά το πρώτο σκόνταμμα των αισθήσεων έξω από την πόρτα μας!

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος
Τα πλούτια
29/5/2020

Συμβαίνει συχνά αλλά αυτό είναι ο άνθρωπος: Ελεύθερος και απρόβλεπτος!

Μπάμπης Δαμουλιάνος Ευαγγελάτος

Απτάλικος

του Χρήστου Ι. Βατούσιου

Όχι να το παινευτώ, αλλά με την Κική τα ' χαμε κάνει μαντάρα σε λιγότερο από έξι μήνες έγγαμου βίου. Θες λίγο οι αναποδιές στη δουλειά μου, θες λίγο η μάνα της, πολύ θέλει; Γίναμε μαλλιά κουβάρια. Έτσι, όταν συνάντησα τον παππού μου στον καφενέ, - ο μόνος που μπορούσα να πω τον πόνο μου, χωρίς επικρίσεις και σοφοσυμβουλές - ήμουνα σα τσαλαπατημένος κατιφές. " Τι έγινε ρε; " μου πέταξε κεφάτα. " Έπεσαν τα καράβια σου όξω, για χάθηκαν τα πέλαγα...; " " Άσε με ρε παππού... " " Εγώ σ' αφήνω, άλλοι σε βαστούνε... Λέγε, " μού σφύριξε ρουφώντας αργά τον καφέ του. Και μια και δυο του τ' αμόλησα μέσες άκρες χωρίς να ξεχάσω για το τέλος το κερασάκι... "...και δε φτάνουν όλα αυτά, είναι λέει και έγκυος ρε παππού..." Είχε τελειώσει τον καφέ του κι είχε περάσει στο τσιπουράκι, όταν με κοίταξε στοχαστικά με τα μεγάλα κατάμαυρα μάτια του, ανάβοντας τσιγάρο. " Όταν είσαι μέχρι το λαιμό μέσα στα σκατά, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να τραγουδάς..." μουρμούρισε, ξαναθυμίζοντάς μου τον αγαπημένο του συγγραφέα. " Πάρτην το βράδυ μαζί σου κι ελάτε εδώ, ειδάλλως έλα μόνος σου. Θα μαζευτούμε δυο τρεις φίλοι με τα όργανα να πιάσουμε κάνα τραγουδάκι. " " Τι τραγουδάκι ρε παππού, εδώ σου λέω... " " Αυτό που σου 'πα ρε, " με διέκοψε χαμογελώντας, " άιντε, σήκω τώρα να πάμε για φαγητό και θα γκρινιάζει η γιαγιά σου." Σηκώθηκα με βαριά καρδιά, μια που το 'ξερα πως δεν έπαιρνε από λόγια. Το βράδυ με ξάφνιασε η Κική, που δέχτηκε την πρόσκληση του παππού σχεδόν με χαρά, και όταν μπήκαμε στο καφενείο τα όργανα σπιθοβολούσαν. Χαιρετήσαμε από μακριά κι ο παππούς μάς έκανε νόημα να κάτσουμε στο τραπέζι τους. Τα τραγούδια ερωτοτροπούσαν με το κρασί ερεθίζοντας την ατμόσφαιρα, μέχρι που σ' ένα απτάλικο, ο παππούς τράβηξε την Κική από το χέρι και την έσυρε για χορό. Χρόνια αργότερα, σε μια εξομολόγησή της, μου είπε πως τότε επάνω στο χορό, ο παππούς τής ψιθύρισε: " Το νερό να τρέχει θα κοιτάς βλαστάρι μου, το νερό θα κοιτάς κι όχι το χαντάκι. Κι ας τις πέτρες του να κυλούνε..." ΠΙΝΑΚΑΣ: Vittorio Matteo Corcos, Μ' αγαπά, δεν μ' αγαπά. 1895. ΧΡΗΣΤΟΣ Ι. ΒΑΤΟΥΣΙΟΣ

ΣΧΕΤΙΚΑ: Ακροβάτες στο χαρτί
ΣΧΟΛΙΑ
  1. Μπάμπης ΔΓιαμουλιάνος Ευαγγελάτος
    4 Φεβρουαρίου 2020, 20:23

    Το σημαντικό και το ασήμαντο, το ουσιώδες και το επουσιώδες... Το καραβάνι να προχωρεί και ας τα σκυλιά να γαβγίζουν!

Πείτε μας τη γνώμη σας
Τα σχόλια δημοσιεύονται άμεσα και είναι αποκλειστική ευθύνη του συντάκτη του σχολίου. Οι διαχειριστές της παρούσας ιστοσελίδας διατηρούν το δικαίωμα διαγραφής των σχολίων εκείνων που έχουν διαφημιστικούς σκοπούς, κρίνονται ως ρατσιστικά ή προσβάλλουν πρόσωπα.
Τοιχο-διωκτικά

Σ’ αυτές τες σκοτεινές κάμαρες, που περνώ / μέρες βαρυές, επάνω κάτω τριγυρνώ / για νά ‘βρω τα παράθυρα. Όταν ανοίξει / ένα παράθυρο θά ‘ναι παρηγορία. / Μα τα παράθυρα δεν βρίσκονται, ή δεν μπορώ / να τά ‘βρω. Και καλλίτερα ίσως να μην τα βρω. Ίσως το φως θά ‘ναι μια νέα τυραννία. Ποιος ξέρει τι καινούρια πράγματα θα δείξει.

Κωνσταντίνος Καβάφης, Τα Παράθυρα
Ημερολόγιο Δράσεων και Εκδηλώσεων

Δεν υπάρχουν προγραμματισμένες Δράσεις για τις επόμενες ημέρες...

Newsletter